18:00 น.
เสี่ยบัญชากดเรียกพยาบาลเนื่องจากความหิวในท้องเริ่มปั่นป่วน ผ่านไปได้สักพักเสียงประตูก็เปิดออก หญิงสาวในชุดพยาบาลสีขาวริ้วติ้วกำลังเดินเข้ามาในห้อง เธอยิ้มหวานมาแต่ไกลจนหัวใจของไอ้เฒ่าหัวงูฟูขึ้น แต่เมื่อเธอคนนั้นเดินเข้ามาใกล้ๆ ความรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาก็ทำให้เสี่ยเอียงคอดู
“หนู...น้องขวัญ น้องขวัญใช่มั้ย”
“คะ?” พยาบาลสาวคนนั้นถามด้วยความสงสัย เธอไม่รู้ว่าผู้ป่วยคนนี้รู้จักชื่อของตนได้เช่นไร
“ใช่ หนูขวัญ หนูขวัญจริงๆ ด้วย”
“ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าเราเคยเจอกันที่ไหนหรือเปล่าคะ”
“เสี่ยบัญชาไง หนูจำเสี่ยไม่ได้หรอ”
เมื่อพยาบาลสาวได้ยินเช่นนั้นเธอก็เบิกตากว้าง แขนขาของเธอสั่นไปหมด เมื่อทราบว่าผู้ป่วยที่นอนอยู่บนเตียงคือเสี่ยบัญชา เสี่ยใหญ่ที่เธอยอมแหกขาเพื่อแลกเงิน ใบหน้าที่เขียวบวมปูดทำให้ขวัญใจจำแทบไม่ได้ แต่เื่ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ผ่านมาเนิ่นนานแล้ว และขวัญใจเองก็อยากจะลืมเื่คาวๆ ที่เธอเคยทำในอดีตไปให้หมด!
“คนไข้จำคนผิดหรือเปล่าคะ” พยาบาลสาวตอบด้วยความรีบร้อน
“ไม่ผิดหรอก ไม่ได้เจอกันแค่สามปี แต่เสี่ยไม่เคยลืมลีลาของหนูเลย”
“ดิฉันคิดว่าคุณคงจำคนผิดแล้วล่ะค่ะ” พูดจบ พยาบาลสาวก็รีบเดินออกจากห้องทันทีหัวใจของเธอเต้นตุบๆ เหงื่อไคลไหลอาบท่วมตัว เพราะตอนนี้ขวัญใจแต่งงานแล้ว เธออยากเริ่มต้นชีวิตใหม่ และวางแผนครอบครัวที่สวยงามเอาไว้มากมาย ถ้าเกิดว่าสามีของเธอรู้ว่าเธอเคยขายหอยและเคยเป็เด็กเสี่ยมาก่อน อนาคตที่วาดไว้ต้องพังทลายลงแน่!