ณ ศูนย์กระจายสิ้นค้า
โกดังขนาดใหญ่เต็มไปด้วยกล่องสินค้ามากมาย รถกระบะขนส่งจอดเรียงรายนำพัสดุลง เหล่าชายฉกรรจ์ทั้งหลายต่างพากันขยันทำงานกันให้วุ่น เมื่อพัสดุถูกคัดแยกไปตามโซนพื้นที่ต่างๆ พนักงานส่งของก็รับเอาข้าวของและออกไปทำหน้าที่ของตัวเองกันจ้าละหวั่น ยิ่ง่นี้เป็่เข้าใกล้วันหยุดเทศกาล พัสดุกล่องเล็กและกล่องใหญ่จึงถึงนำเข้านำออกตลอดเวลาจนคนส่งของหลายคนแทบไม่มีเวลาหายใจ
“เฮ้ย ไอ้โชค มึงจะออกไปไหนวะ!”
เสียงะโของลุงคนหนึ่งร้องถาม ชายหนุ่มวัยยี่สิบสามหันมาพยักตอบด้วยรอยยิ้ม
ไอ้โชคทำงานเป็พนักงานส่งของในที่แห่งนี้มาสองเดือนแล้ว ด้วยความเป็หนุ่มรูปร่างใหญ่กำยำ ทำให้มันแข็งแรงกว่าลุงวัยกลางคนทั่วไป ใบหน้าซื่อๆนั้นถูกคิ้วเข้มและหนวดเคราบางๆปกคลุม ทรงผมสกินเฮดตัดเกรียนบ่งบอกถึงความทะเล้นท์และเป็คนง่ายๆ ผิวกายสีแทนเข้มไหม้แดดอัดแน่นเต็มชุดยูนิฟอร์มบริษัท โดยเฉพาะ่หน้าอกและ่หน้าท้องที่มีลอนเรียงตัวสวยงามนูนออกมาจากเสื้อ
“ไปส่งของน่ะสิลุง” ไอ้โชคะโตอบ
“นี่พึ่งเที่ยงนะโว้ย มึงไม่แดกข้าวก่อนหรอวะ”
“ผมกินมาแล้ว เหลืออีกแค่โซนเดียวงานวันนี้ก็เสร็จแล้วครับ”
“มึงนี่ขยันจริงๆ รู้มั้ยว่าทำให้พวกกูลำบาก”
“ฮ่าๆๆ ถ้าลุงไม่ไหวให้ผมไปส่งแทนก็ได้นะ”
“ไม่เอาหรอก กูยังไม่อยากถูกผู้จัดการไล่ออก”
ั้แ่ที่ไอ้โชคเข้ามาทำงาน ความขยันของมันก็ถูกผู้จัดการเปรียบเทียบกับพนักงานคนอื่นอยู่เรื่อยไป ชายหนุ่มวิ่งเข้าวิ่งออกโกดังทั้งวัน เหมือนกับจะไม่ปล่อยให้พัสดุตกค้างในโซนของตัวเองแม้แต่ชิ้นเดียว ซึ่งต่างจากพนักงานส่งของคนอื่นๆ พวกเขาจะรอจนมั่นใจว่าวันนี้ไม่มีพัสดุมาเพิ่ม จากนั้นถึงค่อยทยอยเดินทางไปส่งถึงมือลูกค้าทีเดียวทั้งหมด
เวลาต่อมา...
“โทษนะครับ มีพัสดุมาส่งครับ” เสียงเข้มๆชะโงกหน้าร้องถาม
“พี่โชคหรอคะ เข้ามาข้างในได้เลยค่ะ”
เมื่อไอ้โชคขับรถมาถึงหน้าบ้านอันคุ้นเคย มันก็ะโเรียกเ้าของบ้านให้ออกมารับของ สาวรุ่นน้องที่มีนามว่ามิ้นต์ยิ้มต้อนรับรุ่นพี่ที่เคยเรียนวิทยาลัยช่างด้วยกันอย่างสนิทสนม เธอใส่ผ้าขนหนูสีขาวตุ้มหน้าอกลูกใหญ่ออกมา เนื้อหนังมังสาวเปียกโชกให้ทำใครบางคนเผลอกลืนน้ำลายลงคอ
“วันนี้พ่อแม่ไม่อยู่…พี่โชคช่วยเอาของมาไว้ในบ้านให้มิ้นต์หน่อยนะคะ”
“ด…ได้จ๊ะ”
ชายหนุ่มรับปาก แต่แววตาไม่อาจลดละไปจากบั้นท้ายใต้ผ้าเช็ดตัวผืนน้อยได้ น้ำเสียงและท่าทางของสาวรุ่นน้องบ่งบอกชัดเจนว่ากำลังทอดสะพาน เพราะไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอ้ายั่วยวนหนุ่มส่งของเ้าประจำ ไอ้โชคเลื่องลือเื่บนเตียงในสมัยเรียนอย่างมาก มันฟันสาวรุ่นพี่รุ่นน้องเกือบครึ่งรุ่น และดูเหมือนลูกค้าสาวคนนี้ก็เคยมีประวัติในลิสต์ล่าแต้มของมันด้วย
“วางไว้ตรงไหนจ๊ะมิ้นต์”
“ตรงไหนก็ได้ค่ะ”
“งั้นพี่วางไว้บน…”
“พี่โชคคะ”
เมื่อหนุ่มส่งของเดินเข้ามาในบ้าน หญิงสาวก็ทำการล็อคประตูและปลดผ้าขนออกจากเต้า ไอ้โชคหันไปมองเนื้อหนังขาวผ่องและสรีระอวบอิ่มั้แ่หัวจรดเท้า ลำเอ็นแท่งยาวของมันแข็งตั้งตามสัญชาตญาณเพศชาย ลมหายใจร้อนรุ่มของวัยรุ่นกลัดมันเพิ่มพูนเหมือนเสียงพายุ เรียวขาขาวๆค่อยๆเดินนวยนาดเข้ามาใกล้ด้วยรอยยิ้มเป็นัย ว่าตอนนี้เธออยากช่วยอีกฝ่ายผ่อนคลายในบ่ายอันร้อนระอุเสียเหลือเกิน!
“ท…ทำอะไรน่ะมิ้นต์”
“แหม พี่โชค ทำอย่างกับว่าเราสองคนไม่เคยมีอะไรกันอย่างนั้นแหละ”
“แต่พี่ทำงานอยู่นะ ถ้าพ่อกับแม่มิ้นต์กลับมาพี่ต้องซวยแน่ๆ”
“แค่แป๊บเดียวค่ะพี่โชค ั้แ่ที่พี่ได้มิ้นต์ไป ก็ไม่มีผู้ชายคนไหนทำถึงอารมณ์เหมือนพี่เลย”
“ด…เดี๋ยวสิมิ้นต์”
หญิงสาวเดินเข้ามาลูบไล้หน้าอกมัดใหญ่ของรุ่นพี่ เธอยังคงจำรสชาติสวาทของไอ้หนุ่มส่งของคนนี้ได้ดีเสมอ แรงกระแทกจากเอวแกร่งมันดุดันจนเธอต้องยกมือขอร้องอ้อนวอน แต่ถึงกระนั้นก็โดนร่างหนาใหญ่ลากลงเตียงและตอกกระแทกจนสลบน็อคข้ามวัน
ถึงแม้จะแสบสันในรูโพรง...แต่มิ้นต์ก็ไม่อาจลืมเลือนความเสียวสุขที่ชายหนุ่มคนนี้มอบให้ได้
“ไว้เจอกันเย็นนี้นะจ๊ะ พี่ไปแล้ว”
“พี่โชค เดี๋ยวสิคะ กลับมาก่อนนนนน!”
“ไว้พี่จะโทรหานะจ๊ะ!”
“กลับมาเดี๋ยวนี้น้าาาา!!!”
มิ้นต์หอบผ้าเช็ดตัววิ่งไล่ตะครุบร่างสูงเหมือนชะนีหิวโหย
ไอ้โชครีบสตาร์ทรถและขับหนีอย่างหวุดหวิด แม้ว่าเรือนร่างและกลิ่นหอมหวานของหญิงสาวจะกระตุ้นกิเลศปานนั้น แต่ด้วยความที่เป็คนขยันและรู้จักกาลเทศะก็ทำให้มันยับยั้งอารมณ์ได้ ชายหนุ่มขับรถกลับไปยังโกดังขนาดใหญ่ เป้าเนื้อบวมตุงไปตามทางจากการแข็งตัวไม่ยอมหด!
749
