Jong Lua เกรียนเทพ!!! เย้ยฟ้าข้าคือตำนาน

ผู้ชนะ

                  ไอรีนยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ดูจากสภาพชุดของเธอในตอนนี้ คงไม่อาจจะสู้ต่อไปได้อีก ฝุ่นควันที่ฟุ้งกระจายค่อย ๆ จางลง แลนั่นทำให้เด็กสาวไม่มีทางเลือก หล่อนตั้งสติมองหาอาจารย์เดธสตาร์ก่อนบอกความจำเป็นของหล่อนอย่างรีบร้อน และเมื่อควันจางไปแล้ว ผู้ชมก็เห็นเพียงหลังขาวนวลของเด็กสาวที่วิ่งหายลับไปทางออกด้านหลัง โดยมีเพื่อน ๆ ในกลุ่มของไอรีนวิ่งตามออกไป

                วิโอล่ามองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างหัวเสีย ทุกอย่างไม่เป็นไปอย่างที่เธอคิด แม้หล่อนจะไม่ได้ใช้พลังมากจนขนาดทำให้ไอรีนแพ้ในครั้งเดียว แต่คิดว่าการโจมตีเฉียบพลันแบบไม่ทันตั้งตัวก็มากเกินพอ ให้เด็กสาวมือไม้ปั้นป่วน และจุดที่วิโอล่าคิดไว้นั้น เริ่มจากการทำให้ไอรีนเสียหลักด้วยระเบิดเพลิงลูกแรก ตามมาด้วยการบดบังวิสัยทัศน์ และทลูกสุดท้ายที่ปิดบัญชีคิอการระเบิดในส่วนของเสื้อผ้าที่หล่อนสวมใส่เพื่อให้ไอรีนได้รับความอับอายต่อหน้าผู้คน โดยอาศัยคู่ต่อสู้ของหล่อนเป็นคนปิดบัญชีเอาชนะบนเวที ซึ่งดูเหมือนว่าทุกอย่างกำลังไปได้ด้วยดี ยกเว้นว่าสุดท้ายคู่ต่อสู้ของไอรีน ที่วิโอล่าเห็นว่ากำลังโจมตีเข้าใส่ไอรีนอย่างชัดเจน กลับหมดสภาพต่อสู้และนอนแน่นิ่งไปกับพื้น

                ผู้ชมโดยรอบส่งเสียงฮือฮาเมื่อเห็นหลังขาวของไอรีนวิ่งจากไป สายตาทุกคู่ต่างจ้องมองไปยังผู้ชนะบนเวที แต่กลับไม่พบเด็กสาวนักเรียนใหม่ เมื่อควันหายไปจนหมด จึงเริ่มมีคนส่งเสียงบอกกันว่านักเรียนใหม่กองอยู่บนพื้น เสียงฮือฮาตามมาในทันที เพราะสภาพที่แปลกพิกลของนักเรียนใหม่ที่นอนหมดเรี่ยวหมดแรง ดวงตาฉ่ำแย้มเหม่อลอยราวกับได้ผ่านเรื่องราวที่มีความสุขมาก ๆ มา และคำพูดของนักเรียนคนหนึ่งก็จุดประเด็นขึ้น "เวทคำสาปแน่ ๆ เลยสมเป็นราชินีความมืดไอรีน หล่อนใช้คำสาป" และนั่นก้เป็นที่มาของคำตัดสินที่ผลการแข่งขัน เพราะจากปากคำของอาจารย์เดธสตาร์นั้นแถบพลังของไอรีนยังคงไม่หมด และเป็นเช่นเดียวกับจงลั่ว แต่สภาพของจงลั่วในตอนนี้ไม่สามารถต่อสู้ได้ แต่ไอรีนได้บอกกล่าวกับอาจารย์เดธสตาร์ก่อนจะวิ่งจากไป ทำให้การประลองในค่ำคืนนนี้ผู้ชนะ สำหรับกลุ่มของนักเรียนเวทและนักเรียนใหม่ปีนี้ก็คือไอรีน และจงลั่วได้เพียงอันดับสองเท่านั้น

                เมื่อคำตัดสินเสร็จสิ้น ก็เป็นการกล่าวปิดพิธีในวันนี้โดยศาสตราจารย์ลูเซียโน่ แต่จงลั่วนั้นไม่ได้อยู่ในพิธีตอนท้าย เพราะเขาถูกโซอี้และรีเช่ พาไปส่งที่ห้องพยาบาลตามคำสั่งของอาจารย์นาโอมิ

                ไอรีนกลับมายังห้องอาหารอีกครั้งในชุดนักเวทสีดำในแบบโกธิคก่อนที่พิธีจบกำลังจะเริ่ม และทันที่ที่เท้าของหล่อนก้าวเข้ามายังห้องอาหารเสียงต้อนรับผู้ชนะก็ดังกึกก้อง ผู้คนต่างส่งเสียงเชียร์ราชินีแห่งความมืดของอาวาเรสกันอย่างครื้นเครง แม้หล่อนจะไม่ค่อยเข้าใจนักว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ด้วยความที่หล่อนถูกเลี้ยงดูมาในตระกูลของชนชั้นสูงทั้งของอัศวิน และนักเวท ทำให้สภาพจิตใจของไอรีนเข้มแข็งกว่านักเรียนทั่วไป และหล่อนก็นิ่งพอที่จะไม่แตกตื่นกับเรื่องแปลกประหลาดที่เกิดขึ้น เพราะหล่อนคิดว่าตัวเองนั้นได้แพ้ให้กับเด็กสาวนักเรียนใหม่ไปแล้ว แต่ในเมื่อเรื่องราวไม่ได้เป็นแบบนั้น หล่อนก็เออออไปกับมัน และยังคงยินดีที่ได้รางวัลเป็นของล้ำค่าติดมือมาอีกต่างหาก แต่ที่หล่อนประหลาดใจที่สุดสำหรับค่ำคืนนี้ก็คือมีนักเรียนมากมาย ต่างยกให้หล่อนเป็นผู้ใช้คำสาปลับที่ไม่มีใครรู้ว่าคืออะไร และสงสัยว่าจะเป็นวิชาที่ตกทอดกันมาในตระกูลของไอรีนเอาชนะเด็กนักเรียนใหม่จงหลิงไปได้ ทั้ง ๆ ที่หล่อนยังไม่สามารถใช้คำสาปได้เลยแม้แต่บทเดียว สิ่งเดียวที่หล่อนทำได้คือการฉีกยิ้มที่มุมปาก และไม่ได้ตอบโต้บทสนทนาที่เกิดขึ้น ผลก็คือทำให้ไอรีนดูลึกลับยิ่งกว่าที่เคยเป็นเสียอีก

                ค่ำคืนอันยาวนานจบลงแล้ว จงลั่วนอนลืมตามองเพดานห้องพยาบาลพร้อมหอบหายใจถี่ ตัวเขาเองเป็นเพียงคนเดียวที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เรี่ยวแรงเริ่มกลับมาแล้วหลังจากที่ได้กินน้ำหวานเพิ่มพลังงานของอาจารย์ฟินิกซ์เข้าไปแก้วใหญ่

                หน้าต่างสถานะถูกเปิดออกมา ดวงตาของจงลั่วมองดูทักษะอันหนึ่งที่ไม่พึงประสงค์ด้วยสีหน้าที่บูดเบี้ยว

                ทักษะเพื่อความอยู่รอด

                -เร่งขยายพันธุ์ เมื่ออารมณ์ถูกเร่งเร้าจะปลดปล่อยความสามารถในการขยายพันธุ์ทันที (1/10)

                "มันมีวิธีเอาทักษะที่เรียนแล้วออกไหมวะเนี่ย" ในใจของเด็กหนุ่มสับสนก่อนจะมองไปยังตัวเลขที่ด้านหลัง ทักษะมันพัฒนาไปได้อีก แม้เขาจะไม่รู้ว่ามันจะเปลี่ยนไปในรูปแบบไหนแต่ก็คิดว่ามันคงดีกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้แน่ "หมึกหื่นชื่อนี้กูจะจำไปจนวันตาย"

                เสียงเปิดประตูทำให้จงลั่วเลิกสนใจหน้าต่างสถานนะของตัวเอง และมองไปที่โซอี้กับรีเช่ที่ยิ้มแย้มเดินตรงเข้ามายังเตียงนอนของเขา ทั้งคู่ดีใจที่รู้ว่าจงลั่วหายดีแล้ว แต่ก็รู้สึกผิดหวังที่จงลั่วไม่ชนะการแข่ง พวกหล่อนเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้จงลั่วฟัง และยังบอกเกี่ยวกับเรื่องคำสาปของไอรีน ที่เมื่อจงลั่วได้ยินก็ไม่ได้ตอบกลับ เขาเพียงรู้สึกถึงความขมขื่นเล็ก ๆ ที่ก่อตัวอยู่ภายในใจ ก่อนที่ภาพของเหตุการณืจะผุดขึ้นมาอีกครั้ง และจงลั่วรีบสลัดมันทิ้งไปอย่างรวดเร็ว

                ค่ำคืนแรกของโรงเรียนอวาเรสของจงลั่วดูเหมือนจะจบลง แต่ก็เกิดเหตุการณืที่ไม่คาดคิดอีกเมื่อ โซอี้และรีเช่ชักชวนเขาให้ไปอาบน้ำด้วยกัน เพราะบ่ออาบน้ำใหม่ที่เพิ่งถูกสร้างเสร็จนั้นสวยงามมาก แวบแรกนั้นจงลั่วก็รู้สึกยินดี เพราะเขาเองก็อยากจะอาบน้ำเหมือนกัน แต่เมื่อคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนต่อสู้กับไอรีนเขาก็อดสยิวกลายขนลุกไปทั้งตัวไม่ได้ แต่คำปฏิเสธนั้นมาช้าไปเสียแล้ว เพราะตอนนี้เขาอยู่ที่หน้าทางเข้าห้องอาบน้ำรวมของเหล่านักเรียนเสียแล้ว แม้ที่นี่จะมีห้องอาบน้ำแยกเป็นห้องเล็ก ๆ หลายห้อง แต่ก็มีบ่อน้ำร้อนรวมที่มีไออุ่นขาวลอยขึ้นมา พร้อมกลิ่นหอมจาง ๆ ลอยออกมา ตอนนี้ไม่มีคนมาใช้งานมันจงลั่วจึงมองดูอย่างสบายใจ ในใจก็พยายามสงบสติอารมณ์ให้มากที่สุด จงลั่วเดินกลับมายังห้องแต่งตัว เพื่อเปลี่ยนจากชุดที่ใส่อยู่เป็นผ้าขนหนูขาวผืนใหญ่ตามคำบอกของรีเช่ แม้ที่บ่อน้ำร้อนจะไม่มีคน แต่ที่ห้องแต่งตัวกลับเต็มไปด้วยเด็กสาวมากมาย และแน่นอนเหตุการณ์ก็กลับไปจบที่ค่ำคืนแรกของจงลั่วต้องนอนพักอยู่ท่าห้องพยาบาลแทนที่จะได้นอนในหอพักของตัวเอง

                ยามดึกสงัดในค่ำคืนนั้น ยามประจำโรงเรียนที่เดินตรวจตราใกล้ ๆ ห้องพยาบาล ออกมากล่าวกับเพื่อนรวมงานด้วยความสยดสยอง เพราะเขาได้ยินเสียงกัดฟันกรอด ดังเล็กลอดออกมาตามทางระเบียงที่เดินตรวจตรา แถมยังได้ยินเสียงครางเบา ๆ ของเหล่าวิญญาณอสูรจำนวนนับไม่ถ้วน ที่ถูกอาจารย์ฟินิกซ์จับมาทดลองในข้างห้องพยาบาล โดยเขาบอกเพื่อน ๆ ว่าเสียงมันดูโหยหวนน่าสลดใจยิ่งนัก และเหมือนมีพลังงานบางอย่างสื่อสารกับเขาด้วยเสียงที่แปลกประหลาดว่า

                 "หงึกกกกก หื่นนนนน หงึกกกหื่นนนน" พร้อมด้วยเสียงคนกัดฟันดังกรอดสลับกันไปมา...ฟังดูช่างน่าขนลุกยิ่งนัก