วันหยุดมักผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ สองวันที่ผ่านมาณัฐธิดาแทบไม่ได้ทำอะไรนอกจากนอนตุนไว้เยอะ ๆ และเสิร์จหาชื่อตัวเองในสื่อโซเชียลมีเดียต่าง ๆ ตอนนี้วงBELOVEDติดเทรนด์ทวิตเตอร์ในประเทศไทยไปแล้วเรียบร้อย ยูทูบเองก็มีบางช่องเริ่มแกะท่าไปเต้นคัฟเวอร์ เพจข่าวบันเทิงต่างก็เริ่มเขียนประวัติของสาว ๆ โพสลงเฟซบุ๊กจนมีคนแห่ติดตามเพจและอินสตาแกรมของวงถึงหลักแสนในเวลาแค่สองวัน จนพวกเธอต้องโพสขอบคุณกันเป็การใหญ่
ณัฐธิดานอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงไม่ยอมปล่อยมือให้ห่างจากโทรศัพท์แม้กระทั่งตอนอาบน้ำ เธอตามไปกดไลก์และแชร์สื่อต่าง ๆ ลงในแอ็กเคานต์ส่วนตัว เพื่อน ๆ สมัยเรียนก็แห่กันเข้ามาคอมเมนต์อย่างล้นหลามจนตอบกลับได้ไม่ครบ หลายคนเพิ่งรู้ว่าเธอเป็ไอดอลด้วยซ้ำเพราะปกติณัฐธิดาไม่มีเวลาเล่นมือถือ
ธีร์โทรไปอัปเดตกับณัฐธิดาทุกวันว่ามีนักข่าวหลายสำนัก้าสัมภาษณ์วงพวกเธอด่วน และที่ประชุมก็เห็นดีเห็นงามกับการถ่ายเอ็มวีเพราะตอนนี้ยอดดาวน์โหลดของเพลงพุ่งขึ้นอย่างมหาศาล สองวันมานี้เขารื้อตารางงานของวงใหม่ทั้งหมดจนแทบไม่ได้พัก จึงต้องเร่งเลขาส่วนตัวให้รีบหาผู้จัดการวงคนใหม่ให้ได้ภายในสัปดาห์นี้ ถึงจะอยากอยู่ใกล้แฟนสาวมากแค่ไหนแต่ตอนนี้งานพอกเต็มอีเมลของเขาจนต้องหอบเสื้อผ้ามากินนอนที่บริษัทแล้ว
“ไนน์ พรุ่งนี้อย่าลืมมาเจอกันที่บริษัทตอนเก้าโมงนะ” ธีร์โทรย้ำกับณัฐธิดาในตอนดึก ก่อนหน้านี้เขาไลน์บอกเธอเรียบร้อยแล้วแต่อยากได้ยินเสียงหวาน ๆ เลยต้องโทรไปหา
“ค่ะ น้ำเสียงคุณฟังดูเหนื่อย ๆ นะคะ”
“นิดหน่อยครับ ต่อไปนี้เวลาไปไหนมาไหนก็อย่าลืมใส่ชุดที่ผมเคยซื้อให้นะครับ ถ้าไม่พอก็ไปซื้อใหม่ได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ”
“ได้ค่ะ คุณเองก็ต้องพักผ่อนบ้างนะคะ เดี๋ยวจะป่วยเอา”
“งั้นผมขอตัวกลับบ้านก่อนนะครับ แล้วเจอกันพรุ่งนี้”
“แล้วเจอกันค่ะ”
เมื่อวางสายแล้วธีร์จึงเก็บกระเป๋าเตรียมตัวกลับบ้าน ตอนนี้เป็เวลาสี่ทุ่มกว่าแล้ว ธีร์บอกให้เลขาเลิกงานั้แ่ห้าโมงเย็นตามเวลาปกติทั้งชั้นจึงเหลือเขาเพียงคนเดียว แต่บางชั้นในตึกจะเปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเพื่อให้เด็กฝึกหัดได้ใช้ห้องฝึกซ้อมกันอย่างเต็มที่ เวลานี้จึงยังมีคนเดินเข้าออกบริษัทกันบางตา
ระหว่างขับรถเขาก็นึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ในห้องประชุมเมื่อวานนี้ที่พี่ชายตัวดีเสนอให้ภาคินทร์มาเป็พระเอกมิวสิกวิดีโอ ถึงแม้เขาจะไม่เห็นด้วยและเสนอดาราคนอื่นไปแต่กลับไม่มีใครสนใจ ทุกคนอยากให้รุ่นพี่ช่วยดันรุ่นน้องเพื่อให้บรรดาแฟนคลับของภาคินทร์ช่วยเพิ่มยอดวิวของวง เพราะนักร้องหนุ่มเป็ศิลปินไทยที่มียอดวิวภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงแรกสูงที่สุดในประเทศ นั่นเป็สาเหตุให้มติของคณะกรรมการทั้งห้องเป็เอกฉันท์ทันที จนเขาต้องมานั่งกลุ้มใจข้ามวันว่าถ้ามีฉากเลิฟซีนจะทำยังไงดี ตอนคบกับดาราเขาไม่เคยคิดถึงประเด็นนี้เลยด้วยซ้ำ เดี๋ยวนี้ธีร์รู้สึกว่าความเป็มืออาชีพของตัวเองเริ่มหายไปั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ หรืออาจจะหายไปั้แ่ตอนไปนั่งเฝ้าแฟนสาวถึงในห้องซ้อมทุกวันแล้วก็ได้ คงไม่มีผู้บริหารที่ไหนลงทุนทำถึงขนาดนั้น
วันรุ่งขึ้นณัฐธิดาแต่งตัวด้วยชุดเดรสราคาแพงที่ธีร์ซื้อให้ เธอลงแค่รองพื้นเตรียมผิวเพื่อให้ช่างแต่งหน้าไม่ต้องเสียเวลามาก ณัฐธิดาหยิบกระเป๋าใบเล็กและใส่รองเท้าส้นสูงเดินออกไปรอแกร็บแท็กซี่ที่หน้าบ้าน ตลอดเวลาที่คบกันเขาคอยเช็กในแอปบัตรเครดิตว่าเธอได้ใช้บัตรที่เขาให้ไปซื้อของกินของใช้บ้างหรือเปล่า เมื่อไม่เห็นว่าเธอใช้จ่ายอะไรเขาก็เอาแต่คะยั้นคะยอให้เธอใช้เงินบ้างจนณัฐธิดาตัดรำคาญด้วยการนั่งแท็กซี่ไปทำงานทุกวันทำให้ชายหนุ่มเลิกเซ้าซี้เธอ ถึงจะพอเข้าใจว่าเขาไม่อยากให้เธอใช้ชีวิตลำบากแต่ณัฐธิดาก็ไม่กล้าซื้ออะไรนอกเหนือจากของกินกับค่ารถอยู่ดี
ณัฐธิดาลงจากแท็กซี่ที่หน้าบริษัทแล้วเดินไปขึ้นรถเขาที่จอดรออยู่ไม่ไกล
“สวัสดีค่ะ คุณดูไม่ค่อยได้นอนจริง ๆ ด้วย” ถึงวันนี้เขาจะเซตผมและแต่งตัวอย่างดี แต่รอยคล้ำรอบดวงตาก็ยังเด่นชัดบนใบหน้าขาวเหมือนผู้หญิงของเขา
“เป็เพราะไนน์นั่นแหละ”
“เพราะวงดังชั่วข้ามคืนเหรอคะ”
“ก็ประมาณนั้น” ธีร์ตอบรับส่ง ๆ ยังไม่อยากบอกหญิงสาวเื่พระเอกเอ็มวีเพราะกลัวเห็นสีหน้าดีใจของเธอ
“แล้วคนอื่น ๆ ล่ะคะ” ณัฐธิดาถามอย่างสงสัยเมื่อเขาออกรถทันทีที่เธอคาดเข็มขัดนิรภัยเสร็จ
“เดี๋ยวนั่งรถตู้ของบริษัทตามไปน่ะ” ธีร์น้อยใจในใจไม่ได้ว่าไม่เจอหน้ากันตั้งสองวันใจคอเธอยังอยากให้มีคนอื่นมาด้วยอีกเหรอ
“อ๋อ แล้วพระเอกเอ็มวีเป็ใครเหรอคะ”
“ไปถึงเดี๋ยวก็รู้เองแหละ” เสียงเข้มตอบอย่างไม่เต็มใจนักจนณัฐธิดาไม่กล้าถามต่อเพราะคิดว่าเขาคงงานยุ่งมากจนรำคาญคำถามจุกจิก
เมื่อมาถึงสถานที่ถ่ายทำ ทีมงานกำลังเซตฉากในสตูดิโอให้บรรยากาศเหมือนอยู่ในผับ ณัฐธิดาเดินตามร่างสูงเข้าไปแนะนำตัวกับผู้กำกับและทีมงานทุกคน ถ้าไม่นับบรรดานักแสดงสมทบเธอก็เป็นักแสดงคนแรกที่มาถึง ช่างแต่งงานและสไตลิสต์จึงพาณัฐธิดาไปแต่งหน้าทำผมรอ ส่วนธีร์เดินไปคุยกับผู้กำกับเกี่ยวกับฉากที่ต้องถ่ายทำ เมื่อมั่นใจแล้วว่าไม่มีเลิฟซีนแน่นอนเขาจึงเดินกลับไปยังห้องแต่งตัวอย่างอารมณ์ดี
“ว้าว สวยมากเลยค่ะคุณน้อง พี่ขอถ่ายรูปได้ไหมคะ” ช่างแต่งหน้าพูดกับณัฐธิดาเมื่อเธอเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อย เรียกความสนใจจากธีร์ได้เป็อย่างดี รวมทั้งพระเอกเอ็มวีที่เพิ่งมาถึงด้วย
“ยินดีค่ะ” ณัฐธิดาอยู่ในชุดเดรสสีขาวเปิดหลังลึกจนเกือบถึงเอว ใบหน้าจิ้มลิ้มแต่งแต้มด้วยสีสันโทนชมพู โดยเฉพาะริมฝีปากบางที่โดดเด่นด้วยลิปสติกสีแดงสดใส เธอเผยรอยยิ้มกว้างขณะถ่ายรูป
“อ้าว พระเอกมาแล้ว” เสียงของผู้กำกับทำให้ชายหนุ่มสองคนที่ยืนนิ่งค้างได้สติ
ณัฐธิดาเองก็หันมามองเพราะอยากรู้ว่าพระเอกที่ต้องเล่นคู่กับเธอวันนี้เป็ใคร หญิงสาวถึงกับยิ้มค้างเมื่อสบตากับภาคินทร์เข้าอย่างจัง
“สวัสดีครับน้องไนน์” ภาคินทร์เดินเข้าไปทักทายณัฐธิดาใกล้ ๆ
“สวัสดีค่ะ คุณคินเล่นเป็พระเอกเหรอคะ”
“เรียกพี่คินก็ได้ครับ ยังไงก็เป็รุ่นพี่รุ่นน้องค่ายเดียวกัน ใช่ครับ วันนี้พี่มาเล่นเป็พระเอก อย่าบอกนะว่าน้องไนน์เป็นางเอก”
“ใช่ค่ะ ไนน์เป็นางเอก”
“ดีจังเลย ขอฝากตัวด้วยนะครับ”
“ไนน์ต่างหากล่ะคะที่ต้องขอฝากตัว เพิ่งเล่นเป็นางเอกครั้งแรกเลย”
เมื่อเห็นว่าไม่ได้รับความสนใจจากณัฐธิดาที่มัวแต่ยิ้มและคุยเล่นกับภาคินทร์ ธีร์จึงเดินเข้าไปแทรกตรงกลาง
“อย่าไปรบกวนช่างแต่งหน้าเลย เราออกไปกันดีกว่า”
“งั้นไนน์ขอตัวก่อนนะคะพี่คิน”
“ครับ”
ธีร์เดินนำเธอไปหาผู้กำกับด้วยอารมณ์บูดบึ้งภายใน ถึงแฟนสาวเขาบอกว่าไม่ได้คิดอะไรกับภาคินทร์มากไปกว่าชื่นชมแต่เขาก็มองสายตาผู้ชายด้วยกันออก อีกฝ่ายดูจะสนอกสนใจเธอจนออกนอกหน้าทุกครั้งที่เจอกัน ยิ่งวันนี้มันมากกว่าทักทายตามมารยาทด้วยซ้ำ
เมื่อเห็นว่านางเอกเอ็มวีพร้อมแล้วผู้กำกับจึงอยากเริ่มถ่ายซีนเดี่ยวก่อน โดยเล่าเื่ราวให้ณัฐธิดาฟังคร่าว ๆ ว่าหญิงสาวไปเที่ยวกับเพื่อนในผับแล้วตกหลุมรักชายคนหนึ่งั้แ่แรกเห็น จึงพยายามใช้เสน่ห์ยั่วยวนเขาให้ตกหลุมรักเธอกลับให้ได้ ซึ่งณัฐธิดาเองก็ทำได้ดีจนผู้กำกับให้ผ่านภายในเทคเดียวแทบทั้งหมด
“งั้นเดี๋ยวถ่ายรวมเลยนะครับ” ผู้กำกับหันมาบอกนักแสดงสมทบกับเพื่อนร่วมวงคนอื่นที่มาถึงและแต่งหน้าทำผมกันเสร็จแล้ว
ทุกอย่างผ่านไปอย่างราบรื่นเหลือเพียงฉากระหว่างพระนาง นักแสดงทุกคนที่ไม่มีซีนแล้วจึงทยอยกันกลับบ้านเหลือเพียงณัฐธิดากับภาคินทร์ที่ต้องถ่ายต่อ ซึ่งฉากต่อไปเป็ฉากที่นางเอกต้องไปเต้นยั่วยวนพระเอกแบบถึงเนื้อถึงตัวกันเล็กน้อย
“ใกล้อีกครับ” ผู้กำกับะโสั่ง
ณัฐธิดาจึงต้องขยับเข้าไปชิดโดยที่มีภาคินทร์ยืนซ้อนอยู่ข้างหลัง ร่างบางโยกตามจังหวะเพลงเบา ๆ แล้วหันไปส่งสายตาเชิญชวนให้เขา ภาคินทร์โอบเอวเล็กแล้วค่อย ๆ เคลื่อนหน้าเข้าไปหา ทั้งสองมองสบตากันใกล้จนััได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่าย หญิงสาวหายใจไม่ทั่วท้องเพราะทำอะไรไม่ถูก จะผลักออกก็กลัวต้องถ่ายใหม่จึงได้แต่ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นจนริมฝีปากของเขาใกล้จะแตะลงมา
“คัตต ผ่านครับ” เสียง์จากผู้กำกับทำให้ณัฐธิดารีบดีดตัวออกจากการเกาะกุม
“เหลือถ่ายอะไรอีกไหมครับ” ธีร์ที่นั่งดูอยู่หลังจอมอนิเตอร์กับทีมงานเอ่ยรีบถาม เมื่อกี้เขาแทบอยากเข้าไปกระชากหัวคนเล่นนอกบทแต่ก็ต้องข่มใจเอาไว้
“ไม่มีแล้วครับ” ผู้กำกับหันมาตอบอย่างอารมณ์ดีที่งานเสร็จเร็ว
“งั้นผมขอพาไนน์กลับก่อนนะครับ” ไม่พูดพร่ำทำเพลงธีร์ก็เดินเข้าไปจูงแขนณัฐธิดาแล้วพาไปยังห้องแต่งตัว
“เดี๋ยวไนน์ไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ”
“ไม่ต้อง ชุดนี้ผมขอซื้อต่อครับ” เขาเดินไปหาสไตลิสต์ร่างท้วมแล้วหยิบธนบัตรใบสีเทาห้าใบยื่นให้
“อุ๊ย ขอบคุณค่ะ” เพราะได้กำไรเกือบสิบเท่าสไตลิสต์จึงรีบรับเงินจากมือเขาทันที
“ขอบคุณพี่ ๆ ทุกคนนะคะ” ณัฐธิดาไหว้ขอบคุณรอบทิศทาง แต่ยังไม่ทันจะไปบอกลาภาคินทร์ก็โดนธีร์ที่เก็บข้าวของให้เธอเรียบร้อยแล้วลากออกไปจากสตูดิโอในทันที
2K
