.jpg)
:iced americano
:iced americano
.
.
.
พรึ่บ
แก้วกาแฟที่ถูกวางลงบนโต๊ะทำให้จองกุกที่กำลังยกมือขึ้นกุมขมับเงยหน้าขึ้นมอง ก่อนจะพบว่าเป็ยุนกิที่กำลังมองหน้าเขานิ่งๆ
"เป็เหี้ยไรมึง"
ประโยคคำถามที่มาพร้อมกับแก้วกาแฟที่เลื่อนมาให้ตรงหน้าทำให้จองกุกรับมันขึ้นมาดื่ม โดยไม่ลืมที่จะเอ่ยคำขอบคุณออกมา
"ขอบคุณนะพี่" ริมฝีปากหยักคาบหลอดก่อนจะดูดของเหลวสีเข้มรสขมเข้าปากที่เหมือนจะเป็สิ่งเดียวที่ช่วยเยียวยาเขาได้ในเวลานี้
"ผมนั่งแก้มาทั้งวันแล้ว ยังไม่ลงตัวสักที" จองกุกว่าเสียงเครียดให้ยุนกิเลิกคิ้วมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่กำลังปรากฏกราฟเสียงอยู่ในนั้น
"หลบดิ"
ประโยคที่ทำให้จองกุกลุกออกจากเก้าอี้ให้ยุนกิดึงมันกลับไปนั่งแทน
"จ่ายค่ากาแฟกูด้วย" ยุนกิพูดบอกโดยไม่หันกลับไปมอง ยามที่เ้าตัวหยิบเอาเฮดโฟนขึ้นมาสวม พลางคลิ้กเม้าส์อยู่สองสามทีเพื่อเล่นเพลงที่จองกุกกำลังทำค้างเอาไว้
"เออ รู้แล้วน่า งกจังวะ" จองกุกพึมพำ
"..." ปลายนิ้วเรียวเคาะจังหวะลงบนโต๊ะซ้ำๆ ยามที่ดวงตาเรียวรีกำลังหรี่ลงน้อยๆราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง
สีหน้าเรียบนิ่งที่เหมือนคนอดหลับอดนอนแทบจะตลอดเวลา ทำให้จองกุกที่กำลังชะเง้อคอมองการทำงานของรุ่นพี่ อดไม่ได้ที่จะอมยิ้มออกมา
พี่ยุนแม่งน่ารักว่ะ
ถ้าอีกฝ่ายเป็ผู้หญิงล่ะก็... จองกุกคงไม่ลังเลเลยที่จะต่อคิวจีบ เหมือนอย่างที่วีกับจีมิน พยายามไล่กันทำแต้มกับยุนกิอยู่ทุกวี่วัน
"..."
ั์ตาคู่คมเผลอละสายตาจากจอคอม ก่อนจะเลื่อนมองใบหน้าของยุนกิไปทีละส่วน... ทีละส่วน... จนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปาก
"แค่ตัดวาง่นี้มาใส่่นี้ก็ได้แล้ว"
ริมฝีปากอวบอิ่มที่กำลังขยับเคลื่อนไหวน้อยๆส่งเสียงเนือยๆออกมาให้จองกุกยิ้มรับ ก่อนที่ยุนจะลงมือทำตามที่ตนพูดบอกอยู่ครู่หนึ่ง แล้วถึงจะหันกลับไปหาจองกุกอีกครั้ง
"อ่ะ มึงลองฟังดู" เฮดโฟนถูกยื่นให้จองกุกรับมันเอาไว้ หากแต่ยุนกิกลับเลื่อนมันขึ้นสวมให้อีกฝ่ายก่อนที่จองกุกจะทันได้แตะมันเสียอีก
"เป็ไง โอเคมั้ย"
"..." จองกุกนิ่งไปนิด ยามจ้องมองใบหน้าหวานที่อยู่ห่างกันแค่คืบ สายตาของเขารีบเลื่อนกลับขึ้นมาสบตากับยุนกิแทบจะทันทีราวกับคนหนีความผิด
ก่อนจะพบว่ายุนกิกำลังจ้องหน้าเขาก่อนแล้ว
"มองอะไร"
น้ำเสียงสั้นห้วนติดจะหงุดหงิดน้อยๆพาให้จองกุกเบือนหน้าหนี ก่อนที่เขาจะหันกลับมาสนใจหน้าจอคอมแทน
เสียงหัวใจที่กำลังเต้นรัวเร็วมากขึ้นเรื่อยๆกำลังสอดประสานไปกับเสียงเพลงที่ยุนกิพึ่งช่วยทำการแก้ไขให้ใหม่ ก่อนจะจองกุกจะเริ่มคลี่ยิ้มออกมา
"โครตดีเลยว่ะพี่! พี่ลองฟังอีกรอบดิ"
"!!!!" จองกุกเบิกตากว้าง หลังจากที่เขาหันกลับมาแล้วพบว่าปลายจมูกของตนกำลังจมอยู่บนแก้มนุ่มๆของคนที่กำลังเงยหน้ามองจอคอมอยู่เช่นเดียวกัน
พรึ่บ!
จองกุกรีบเด้งตัวผละออกแทบไม่ทันราวกับเกรงกลัวว่าฝ่ามือและฝ่าเท้าจะประทับร่างของเขา ท่าทางหวาดหวั่นที่ทำให้ยุนกิเลิกคิ้วมองอย่างงงๆ
"เป็ควยไรวะ ประสาทหรอ"
มันก็แค่อุบัติเหตุ จมูกชนแก้มแค่นี้ ผิดตรงไหน พวกเขาอยู่ด้วยกันมา ถ้าให้นับรวม่ก่อนเดบิ้วต์ด้วย ก็เกือบ 8-9 ปีแล้วรึเปล่า
เวลาเล่นเกมเล่นอะไรกัน ก็ยังเคยพลาดปากชนกันมาแล้วเลย
"เปล่า ก็แค่ในิดหน่อย" จองกุกยิ้มแหยๆส่งกลับไป ไม่ใช่อะไรหรอก เพราะเขากำลังคิดไม่ซื่อกับยุนกิต่างหากล่ะ ถึงได้สะดุ้งใขนาดนี้
"เออ งั้นกูไปละ" ยุนกิว่าพลางลุกขึ้นยืน ก่อนจะยกแขนทั้งสองข้างขึ้นเพื่อขับไล่ความเมื่อยขบออกจากร่างกาย
"พี่มีไปไหนต่อป่ะ อยู่ดื่มเป็เพื่อนผมหน่อยดิ"
"เออ เอาดิ"
.
.
.
.
.
.
หลังจากที่พวกเขาเคลียร์งานกันเสร็จแล้ว จองกุกกับยุนก็พากันมานั่งดื่มที่ห้องยุนกิ ด้วยเหตุผลของรุ่นพี่ที่ว่า คอนโดยุนกิใกล้กว่า ถ้าเมาหรือแฮงค์แล้วต้องตื่นไปเข้าบริษัทตอนเช้า มันย่อมเดินทางสะดวกกว่า
เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ๆ คนทั้งคู่ก็เริ่มมีอาการเมาๆบวกกับสีหน้ามึนๆ
"อือ... ง่วงว่ะ"
จองกุกเอนศรีษะซบบ่ายุนแทบจะทันทีที่เริ่มรู้สึกได้ว่าตัวเองเริ่มทรงตัวไม่อยู่ ท่าทางที่ไม่ได้ทำให้ยุนผลักไสอีกฝ่ายออกแต่อย่างใด นอกจากปล่อยให้จองกุกนั่งหลับไปทั้งแบบนั้น
ในขณะที่ยุนกิกำลังนั่งดื่มตามลำพัง
อื๊ดดดด
แรงสั่นของโทรศัพท์มือถือทำให้ยุนล้วงมือเข้าไปหยิบมันออกมาจากกระเป๋ากางเกงก่อนจะพบว่าเป็เจโฮปที่โทรเข้ามา
"ว่า"
"พี่อยู่ไหนอ่ะ ว่างป้ะ อยากดื่มว่ะ"
"อยู่ห้อง มาดิ ไอ้กุกก็อยู่"
"เค สิบห้านาทีเจอกัน"
"เออ"
.
.
.
"กุก... ไอ้กุก..."
ยุนกิเริ่มเขย่าตัวจองกุกเพื่อให้อีกคนลุกขึ้นมา หากแต่เ้าตัวกลับเลื้อยลงไปนอนบนตักเขาแทนให้ยุนกิพ่นลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย
ก็ถ้าจะคออ่อนขนาดนี้ มันจะดื่มเยอะหาหอกอะไรวะ
พรึ่บ!
"อือ... พี่ยุน" จองกุกรวบลำคอยุนเข้าไปกอดแน่น ให้คนที่พยายามพยุงร่างน้องขึ้นไปนอนบนโซฟาดีๆถึงกับขมวดคิ้วมุ่น ในขณะที่ตอนนี้จองกุกได้เปลี่ยนที่นอนกลายเป็นอนพื้นไปเรียบร้อยแล้ว
แม้แรงยุนกิจะเยอะแค่ไหน แต่ขนาดตัวที่ค่อนข้างต่างกันก็ทำให้เขาไม่สามารถยันตัวเองให้ลุกขึ้นเพื่อฝืนแรงคนเมาได้อยู่ดี
"ไอ้กุก ตื่น ปล่อยกูก่อน" ยุนเอื้อมมือไปตบแก้มจองกุกเบาๆอยู่สองสามทีให้คนเมาจนหลับครางฮือในลำคอ ก่อนที่จองกุกจะปรือตาขึ้นมองใบหน้าหวานที่อยู่ห่างกันแค่คืบด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยอารมณ์
"..."
ทำเอายุนกิที่กำลังเงยหน้าขึ้นสบตาถึงกับเม้มปากตัวเองเอาไว้แน่น
มันคงไม่คิดจะ...
พรึ่บ!
"อืม...อึก..."
จองกุกขยับริมฝีปากไปมา ขณะกำลังลิ้มรสกลีบปากนุ่มที่เขาพึ่งจดจ้องมันมาั้แ่่บ่าย ปลายลิ้นร้อนค่อยๆสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวพันกับปลายลิ้นเล็กอย่างหยอกล้อ ให้ยุนที่กำลังท้าวแขนทั้งสองข้างลงกับพื้น ได้แต่ครางอืออาในลำคอ ยามที่เขากำลังค่อยๆตอบรับรสจูบนั้นกลับไป
"อืม..."
จูบรสแอลกอฮอล์กำลังมัวเมาพวกเขา ขณะที่อุณหภูมิภายในร่างกายเริ่มร้อนขึ้นเรื่อยๆ ในแบบที่ริมฝีปากหยักไม่คิดจะผละออกจากยุนแม้แต่เสี้ยวนาที
"อืมมม"
ทั้งคู่กำลังแลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม ขณะที่มือเรียวจับใบหน้าของจองกุกให้เอียงองศานิด เพื่อให้พวกเขาสามารถััถึงกันและกันได้ลึกซึ้งมากขึ้นไปอีก
.
.
"อืม...อือ..."
"อื้มมม..."
2K
