ณ คฤหาสน์ตระกูลเบลซ (Blaze Mansion)
โครม!!!
โต๊ะไม้สักทองราคาแพงถูกทุบจนแหลกละเอียดด้วยกำปั้นที่ลุกโชนไปด้วยไฟ
ชายวัยกลางคนร่างั์ ผมสีแดงเพลิงเหมือนกับลีโอ นั่งอยู่บนบัลลังก์ด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัด
เขาคือ "อิกนิส" (Ignis) ผู้นำตระกูลอัศวินเพลิงและพ่อของลีโอ
"แกบอกว่า... ลีโอแพ้ให้กับจอมเวทธาตุลมงั้นเรอะ!?" อิกนิสตวาดลั่นจนคบเพลิงในห้องโถงวูบไหว
เบื้องหน้าของเขาคือร่างของลีโอที่นอนพันผ้าพันแผลทั้งตัวอยู่บนเปลหาม ยังคงไม่ได้สติจากการโดนอัดกระแทกอย่างรุนแรง และหมอประจำตระกูลที่นั่งตัวสั่นงันงก
"ขะ... ขอรับท่านดยุค นายน้อยถูกโจมตีด้วยเวทลมชนิดพิเศษ ทำให้ปอดฉีกขาดและขาดออกซิเจนอย่างรุนแรง... แต่ที่น่าห่วงกว่าคือสภาพจิตใจครับ" หมอรายงานเสียงสั่น
"ลม... ธาตุขยะพรรค์นั้นเนี่ยนะมาชนะไฟของตระกูลข้า!?" อิกนิสกัดฟันกรอด "แถมยังทำให้ลูกชายข้ากลายเป็ตัวตลกต่อหน้าคนในกิลด์... อภัยให้ไม่ได้!"
เขาหันไปมองในเงามืดมุมห้อง
"เงาอัคคี (Shadow Flame)... จงออกไปล่ามัน"
เงาสีดำวูบไหว ร่างในชุดนินจาสีแดงเืหมูปรากฏตัวขึ้น คุกเข่าลงข้างหนึ่ง
"เป้าหมายคือ?"
"ไอ้เด็กเวทลมคนนั้น... กับผู้หญิงที่อยู่กับมัน จับตายสถานเดียว! เอาหัวมันมาเซ่นสังเวยความอัปยศของลูกข้า!"
"รับทราบ..." ร่างเงาตอบรับสั้นๆ ก่อนจะหายวับไปราวกับควันไฟ
อิกนิสแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม
"ต่อให้แกมีปีกบินหนีไปสุดขอบฟ้า... ก็หนีเพลิงแค้นของข้าไม่พ้นหรอก!"
...
ตัดกลับมาที่ป่าชายแดน
แสงแดดยามเช้าสาดส่อง ไคโตะตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น (ที่สุดในชีวิต) เขาบิดี้เีพลางมองไปรอบๆ เซ็ตสึนะตื่นก่อนแล้วและกำลังย่างปลาเป็อาหารเช้าอยู่
"อรุณสวัสดิ์ครับพี่สาว... เมื่อคืนหลับสบายสุดๆ ไปเลย" ไคโตะยิ้มแก้มปริ
"ตื่นแล้วก็รีบกิน เราต้องย้ายที่" เซ็ตสึนะพูดเสียงเรียบ แต่แววตาดูระแวดระวังผิดปกติ "ลางสังหรณ์ฉันบอกว่า... วันนี้จะมีเื่ยุ่งยาก"
แกร๊ก...
เสียงกิ่งไม้หักดังมาจากพุ่มไม้ด้านหลัง
ไคโตะคว้า 'วายุศาสตรา' ขึ้นมาทันที เซ็ตสึนะเองก็จับด้ามดาบเตรียมพร้อม
"ใครน่ะ!? ออกมานะ!" ไคโตะะโ
พุ่มไม้สั่นไหวเล็กน้อย ก่อนที่ร่างเล็กๆ ร่างหนึ่งจะกระโจนออกมา
"ยะ-อย่าเพิ่งยิงน้าาา! เค้ามาดี! เค้ามาดี!"
ผู้ที่ปรากฏตัวไม่ใช่ศัตรูร่างั์ แต่เป็ เด็กสาวตัวเล็ก (ส่วนสูงน่าจะแค่ไหล่ไคโตะ) สวมชุดคลุมมีฮู้ดสีน้ำตาลที่ดูเก่าๆ แบกกระเป๋าใบใหญ่กว่าตัวเธอเองเสียอีก
พอมองชัดๆ ไคโตะก็สังเกตเห็นสิ่งที่โผล่ออกมาจากใต้ฮู้ด... "หูสัตว์" ขนฟูๆ สีน้ำตาล และ "หาง" ที่กระดิกไปมาอย่างตื่นเต้น
"เผ่าสมิง (Beastkin)?" ไคโตะลดคทาลง
เด็กสาวดึงฮู้ดลง เผยให้เห็นผมสั้นสีน้ำตาลยุ่งๆ กับดวงตากลมโตสีเหลืองทอง เธอหอบหายใจแฮ่กๆ เหมือนวิ่งมาไกล
"แฮ่ก... แฮ่ก... ในที่สุดก็เจอตัว!" เธอชี้หน้าไคโตะ "นายคือไคโตะ... คนที่ซัดนายน้อยลีโอจนหมอบกระแตใช่ไหม!?"
"เอ่อ... ก็ใช่แหละ ทำไมเหรอ?"
"รีบหนีเร็วเข้า!" เด็กสาวเผ่าสมิงะโลั่น "พ่อของหมอนั่น... ตาแก่บ้าเือิกนิส ส่งหน่วย 'นักฆ่าเงา' ออกมาล่าหัวนายแล้ว! ตอนนี้พวกมันกำลังแกะรอยนายมาติดๆ อีกไม่เกินชั่วโมงก็ถึงที่นี่แล้ว!"
ไคโตะหน้าซีด "นักฆ่า!?"
เซ็ตสึนะเดินเข้ามาใกล้ จ้องมองเด็กสาวด้วยสายตาจับผิด
"แล้วเธอเป็ใคร? ทำไมถึงรู้เื่ภายในของตระกูลนั้น? และทำไมต้องมาเตือนเรา?"
เด็กสาวยืดอก (ที่แบนราบ) ขึ้นอย่างภูมิใจ
"เค้าชื่อ 'ยูนะ' (Yuna) เป็นักข่าวอิสระ... เอ้ย! เป็ 'พ่อค้าข่าว' (Info Broker) มือหนึ่งของเมืองนี้ต่างหาก!"
เธอกระดิกหูแมว ดุ๊กดิ๊ก
"ตระกูลเบลซน่ะชอบรังแกคนอื่นไปทั่ว เค้าเกลียดขี้หน้าพวกมันจะตาย! พอนายซัดเ้านั่นร่วง เค้าก็เลยกลายเป็แฟนคลับนายไงล่ะ!"
ยูนะวิ่งเข้ามาเกาะแขนไคโตะ ตาเป็ประกาย
"นายเจ๋งมากเลยนะ! ท่าดูดอากาศนั่นน่ะ! สอนเค้าบ้างสิ! อ๊ะ... ไม่ใช่เวลามาคุยเล่นนี่นา!"
เธอรีบล้วงแผนที่ม้วนใหญ่ออกมาจากกระเป๋า
"ถ้าจะหนี... ทางถนนหลักโดนดักไว้หมดแล้ว ทางเดียวที่รอดคือต้องไปทาง 'หุบเขาหมอก' (Misty Valley) ทางทิศเหนือ... ถึงมอนสเตอร์จะดุหน่อย แต่พวกนักฆ่าตามรอยยาก!"
เซ็ตสึนะมองแผนที่ แล้วหันไปพยักหน้าให้ไคโตะ
"เชื่อถือได้... แววตาแม่หนูนี่ไม่ได้โกหก"
"เห็นม้า! พี่สาวตาถึงสุดๆ!" ยูนะยิ้มร่า ก่อนจะะโเกาะหลังไคโตะเหมือนลูกลิง "งั้นเค้าขอติดขบวนไปด้วยนะ! ขืนกลับเข้าเมืองตอนนี้โดนพวกมันจับไปสอบสวนแน่!"
"หา!? จะมาด้วยเรอะ?" ไคโตะร้องเสียงหลง รู้สึกถึงน้ำหนักตัวนุ่มนิ่ม (แต่เบาหวิว) บนหลัง
"ไปกันเถอะไคโตะ..." เซ็ตสึนะเก็บของเสร็จเรียบร้อย เธอชักดาบออกมาเล็กน้อย แววตาคมกริบ "กลิ่นอายจิตสังหารเริ่มใกล้เข้ามาแล้ว... งานนี้เราได้วิ่งกันยาวแน่"
678
