- มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในประเทศไทย -
“นี้แกดูสิ....เขานอนด้วยกัน....เขานอนด้วยกันมาตลอดเลยแก”
“ก็แค่นอนด้วยกันปะ...ของฉันเอาซื้อของขวัญให้กันออกไปเที่ยวด้วยกันสองคน...นอนด้วยกันแล้วไงสุดท้ายเขาก็ไปหาลูกของฉัน”
“แกจะมาพังเรือฉันไม่ได้นะ...ต่อให้ไปไหนมาไหนด้วยกันแต่ก็ไม่ได้ใกล้ชิดกัน...เขาก็ไม่รู้สึกอะไรกันหรอกย่ะ”
“ว้าย...น้ำหยดลงหินทุกวันหินวิ่งหนีไปหาชานยอน...ว้าย ๆ”
“ก็แค่ชั่วคราวปะ...มีประโยชน์แค่กินเที่ยวเท่านั้นแหละ...จะสู้เมียตัวจริงอย่าซูโฮของเซฮุนได้ไง...หึ” เสียงกระซิบทั้งซ้ายทั้งขวาทำให้คนที่อยู่ตรงกลางที่กำลังตั้งใจฟังอาจารย์ถึงกับทนไม่ไหวเพราะตอนนี้ตามเนื้อหาที่อาจารย์สอนไม่ทันสองหูได้ยินแต่เสียงเพื่อนสาวตีกันไม่หยุดจึงหันไปกระซิบพร้อมกัดฟันแยกเคี้ยวใส่ทั้งคู่
“นี่!!!...พวกแกช่วยเลิกแย่งผัวให้เมนตัวเองกันได้แล้ว....รำคาญ...ฉันฟังอาจารย์ไม่ทันแล้วเนี่ย”
“ฮึ่ย...แกอะ....จารย์ก็สอนไม่รู้เื่อยู่แล้วปะ...ฟังไปก็ทำข้อสอบไม่ได้อยู่ดี”
“ใช่ ๆ รออ่านจากที่แกจดยังเข้าใจกว่า”
“จ้า...แต่พวกแกจะไม่มีอะไรอ่านสอบถ้าฉันฟังอาจารย์ไม่ทันนะ...ฮึ่ย..น่าหยิกกันคนละทีดีไหมเนี่ย”
“อะเค.....ฉันจะเงียบ...ถ้ายัยฟ้าเลิกส่งรูปซูโฮอยู่กับเซฮุนมาเยาะเย้ยฉันน่ะนะ”
“ก็ช่วยไม่ได้...มันเื่จริงนี่ย่ะ”
“ไม่จริง”
“จริง”
“ไม่”
“รับไม่ได้ล่ะสิ”
“โว้ย!!!...” นลินะโออกไปอย่างไม่สบอารมณ์โดยลืมไปว่ากำลังอยู่ในหอประชุมที่ไม่ได้มีเพียงแค่เอกเธอแต่เกือบทั้งคณะ ทุกสายตากว่าห้าร้อยคู่จับจ้องไปยังต้นเสียง
"เออ......."
“เธอสามคนตรงนั้นน่ะ....ถ้าจะเสียงดังรบกวนสมาธิคนอื่นก็ออกไปเลยค่ะ....ไม่มีมารยาทกันเอาซะเลย” เสียงผู้มีอำนาจที่สุดในหอประชุมว่าปรามทำให้ทั้งสามหน้าชาไปด้วยความอายที่สายตาทุกคนต่างจับจ้องมาที่พวกเธอด้วยความไม่พอใจพร้อมกับจดจำใบหน้านี้ไว้ ว่ายัยพวกนี้ล่ะที่ไม่มีมารยาท!!!
“แก...เราออกไปกันเถอะ” ลดาดึงแขนนลินให้รีบออกไปจากตรงนี้เพราะทนอับอายไม่ไหว
“ทีตอนดื้อไม่คิดกันนะ....” นลินรีบเก็บข้าวของใส่กระเป๋าแล้วสาวเท้าออกจากหอประชุมไปอย่างรวดเร็วด้วยสีหน้าหงุดหงิด
.
.
“ขอโต๊ด.....เค้าสัญญาจะไม่ทำอีก.....อย่าโกรธเค้าเลยนะ....นะ...นะ...นะ...นลินนะ” ฟ้าเข้ากอดเธอทำท่าทำทางเหมือนเด็กสายตาออดอ้อนขอวอนให้นลินยกโทษให้
“ฉันก็ขอโทษ....อายซะมัดเลยอะ....รุ่นพี่ที่แอบชอบหันมามองฉันด้วย....ไม่น่าเลย” อีกคนก็เว้าวอนไม่แพ้กันแถมตอนนี้หน้าแดงไปหมด
"งั้นอย่าให้มันเกิดขึ้นอีก....ทะเลาะกันเพราะแย่งคู่ชิปกันเนี่ยนะ....ถ้ามีอีกครั้งฉันจะไม่ให้ยืมสมุดจดละนะ"
“แงง....ไม่มีอีกแล้วคร้าบบ.....ไม่ดื้อแล้ว...” ถึงจะเป็คนโกรธง่ายอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ เหมือนน้ำที่ตามพระจันทร์ แต่ก็ไม่เคยโกรธเพื่อนรักทั้งสองได้นานเลยสักครั้งอย่างมากก็สามนาทีเท่านั้นแหละ
“งั้นฉันกับฟ้าขอเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวน้ำตกเป็การชดเชยที่ไม่ได้เรียนละกัน.....โอเคไหม” ลดาหญิงสาวที่บ้านรวยมากจริง ๆ รวยระดับนี้จะไปเรียนต่อเมืองนอกก็ได้แต่เธอกลับเรียนมหาลัยรัฐบาลแถมอยู่หอในไม่กลับบ้านกลับช่องอีกต่างหาก ดังนั้นเื่ของกินรอบมอกับเื่ข่าวซุบซิบไอดอลเกานี่ขอให้บอกของถนัดมาแต่กำเนิด เธอทุกซอกทุกมุมเลยล่ะ
“ฉันห่อเกี๊ยวมาด้วย....เอามาเผื่อพวกเธอสองคน” ฟ้าผู้ที่เรียนด้านวิทยาศาสตร์แต่กลับหมกมุ่นอยู่กับการทำอาหารและไอดอลเกาหลี แม้เข้าห้องเรียนสายก็ยอมหากยังไม่ได้ทำอาหารเช้าละก็จะไม่ยอมเสด็จไปไหนเลย
“อะเค...งั้นซื้อก๋วยเตี๋ยวแล้วไปกินที่หอลดาละกัน....” แม้จะได้อิ่มท้องโดยไม่ต้องจ่ายเงินเองเสมอแต่ก็ต้องแลกด้วยตอนกลางคืนที่ต้องใช้เวลาในการเขียนสรุปให้ทันควิชทุกวัน มันไม่แย่หรอกนะได้ทบทวนด้วยซ้ำแต่ก็อยากมีเวลาไว้เจอแฟนบ้างเช่นกัน
.
.
“นี่..เมื่อไหร่พวกเธอจะเลิกต่งเลิกติ่งไอดอลกันสักที...ไม่เห็นจะมีประโยชน์ตรงไหนเลย..ฉันละไม่เข้าใจจริง ๆ” แม้ในปากจะเต็มไปด้วยของกินแต่พอนึกเื่เมื่อที่หอประชุมได้ก็บ่นขึ้นมาทันทีด้วยความข้องใจ
“คนไม่เคยเป็ติ่งก็อย่างงี้แหละ...หากได้เป็ติ่งแล้วก็มีแต่จะเป็ติ่ง...แล้วก็ติ่งตลอดกาล....” ฟ้าทำท่าทำทางราวกับกำลังล่องลอยอยู่บน์ในจินตนาการที่มีแต่ไอดอลของเธอ
“เห็นมีแต่ทำให้พวกเธอตีกันอยู่นี้แหละ....เดี๋ยวก็ยิ้มเดี๋ยวก็ตีกัน...เฮ่อ”
“เฮ่ย!!!....แกดูข่าวนี้ยัง...เป็เื่จริงเหรอวะ” ลดาลุกลี้ลุกลนลงจากเตียงของตัวเองที่อยู่ชั้นบน ะโลงมาข้างล่างโดยไม่กลัวว่าขาจะหัก
“ใจเย็น....ค่อย ๆ ลงมาก็ได้...ใหมด...ไหนมีอะไร” นลินเห็นคนกระตือรือร้นตลอดเวลามีเื่ให้ได้เผือกจนลืมว่าตัวเองมีชีวิตเดียวไม่ใช่แมวที่จะมีเก้าชีวิตแล้วจะะโลงมาอย่างไม่คิด
“XXXXXXหนุ่มวงXXXไปมีความสัมพันธ์กับน้องสาวของเพื่อนสนิทแล้วไม่ยอมรับผิดชอบ...ตอนนี้ผู้หญิงอยู่โรงพยาบาลอาการสาหัสเพราะเอามีดกรีดข้อมือเพื่อฆ่าตัวตายประชดรัก...น่าสงสารจัง”
“ฮ่ะ....เขาน่ะสาหัส...แต่เมื่อกี้แกน่ะจะขาหักอยู่แล้วรู้ไหม...เื่ของชาวบ้านไม่ยุ่งด้วยล่ะ...ฉันไปสรุปเตรียมควิชพรุ่งนี้ดีกว่า”
“โอ้โห...เเกข่าวตอนนี้ดังมากในเกาหลีเลยนะ...ไม่รู้ไม่ได้จ้ะ...มาฟ้าเราเผือกกันสองคนก็ได้..."
"โห...ผู้ชายปฏิเสธท่าเดียวเลยอะ...ฝ่ายหญิงไปตรวจแล้วก็พบว่าท้องแล้ว2สัปดาห์ด้วย...โหดร้ายซะมัด” ลดา">รายงานข่าวของเธอต่อไปด้วยความตั้งใจ
“พวกไอดอลก็แบบนี้ทั้งนั้นแหละใครจะยอมเสียอนาคตแล้วก็ชื่อเสียงหล่ะ...คนพวกนี้สนแค่ตัวเองเท่านั้นแหละ” หูของบุคคลที่บอกว่าไม่เกี่ยวข้องดันตอบสนองต่อสิ่งที่ได้ยินอย่างรวดเร็ว
“ไหนว่าไม่ยุ่งเื่ชาวบ้าน.....” สองสาวหันมาประสานพร้อมเพรียงกันใส่สาวเนิร์ดจอมอคติ
“ก็...ก็มันอินเฉย ๆ” นลินทำไม่รู้ไม่ชี้หันกลับไปจดจ่อกับสรุปของเธอต่อ ปล่อยให้สองสาวเมาส์กันต่อไป
“อุ๊ย...ค่ายXXXออกเดบิววงน้องใหม่เห็นว่าเป็สไตล์ใสๆ น่ารักๆ ....มีเเต่เด็ก ๆ สิบห้าสิบหก...เฮ่อดันออกวันเดียวกันกับข่าวใหญ่ก็โดนกลบเลยละสิ....น่าสงสารเดบิววันแรกแท้ๆ”
“นลิน...เธออยากลองเป็ติ่งดูไหมล่ะ?....จะได้รู้ว่ามันเป็ยังไง...วงน้องใหม่น่าจะเหมาะกับคนเครียดๆ อย่างเธอ….อะฉันส่งไปให้แล้วลองกดดูด้วยละ”
“ไม่เอาหรอก...ฉันไม่ดูไอดอลอะไรทั้งนั้น” นลินบอกปัดด้วยความรำคาญ
.
.
- 2 ชั่วโมงต่อมา -
“นลิน...ทำไรอยู่อะ...นี่จะเที่ยงคืนละนะ...พรุ่งนี้ควิชด้วยต้องตื่นเช้าอีก...ปกติก็ไม่นอนดึกนี่” เสียงของฟ้าที่อยู่เตียงชั้นล่างร้องถามด้วยความงัวเงียเมื่อเห็นไฟโต๊ะยังเปิดอยู่ในเวลาที่ควรจะนอนได้เเล้ว
“ฉันกำลังค้นคว้าหาข้อมูลอยู่....หงือ...น่ารักจัง”
“หา.....จารย์สั่งรายงานเหรอ...ฉันว่าไม่มีนะ” ลดาผู้ลืมส่งงานบ่อย ๆ นั่งพรวดขึ้นด้วยความร้อนตัวคิดว่ามีงานค้างที่ยังไม่ได้ส่ง (ซึ่งส่งก็ไม่ทันประจำ)
“เปล่า....แค่ค้นคว้าเื่ที่น่าสนใจเฉย ๆ...ถ้าไม่รู้ฉันนอนไม่หลับหรอก....พึ่งอายุแค่นี้กันเองเหรอเนี่ย...เก่งกันจังเลยหนู ๆ”
“อะ...เอาเถอะเอาที่สบายใจจ๊ะ...ฉันนอนล่ะ..ฝันดี.”
“ฝันดี”
“ฝันดีจ๊ะสาว ๆ คริ ๆ”
เธอก็ไม่รู้หรอกนะว่าเป็ติ่งมันเริ่มมาจากตรงไหนแล้วการโดนตกมันก็ไม่สามารถหาทฤษฎีอะไรมาอธิบายได้รู้ตัวอีกทีเธอก็ตกลงไปในหลุมที่เหล่าไอดอลตัวน้อยช่วยกันตกเเละเธอที่ขุดเองมันเองนั้นซะแล้ว ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าการเป็ติ่งมันมีความสุขขนาดไหน ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็รู้สึกมีความสุขและยิ้มตามไปด้วยเสมอ อีกทั้งยังเป็แหล่งพลังงานที่มหาศาลไม่มีวันหมด เมื่อเหนื่อยหรือหมดแรงแค่ได้เห็นหน้าผ่านจอก็ฮีลอารมณ์กลับมาได้เสมอ....>////<โลกนี้ทั้งใบช่างสดใสเหลือเกิน....ดีต่อใจจริงๆ (ทั้งคืนนี้ก็น่าจะไม่ได้นอน)
.
.
“แกดูคนไม่ติ่ง....ไอดอลไร้สาระ...ไอดอลเห็นแก่ตัว....ไงล่ะ...ไม่วางโทรศัพท์เลยน่ะ” ฟ้าสะกิดลดาให้หันไปแซวนลินคนไม่ติ่งที่เมื่อวันก่อนยังบอกว่าการเป็ติ่งไร้ประโยชน์ตัดมาที่ตอนนี้เธอกลับนั่งดูคลิปชิปคู่ไอดอลวงใหม่ที่พึ่งเดบิวไปเมื่อวานนี้เองทั้งที่พวกเขาพึ่งจะเข้าวัยรุ่น แต่คนใจบาปก็ไม่ว่างมือไม่สนใจเพื่อนทั้งนั้น เธอได้หายไปในโลกของเธอเป็ที่เรียบร้อย
“เฮ้อ...ทำไมลูกมามี้น่ารักกันอย่างงี้ค่า......เป็ตะเล็กตะน้อยกันทั้งนั้นเยย >///<.....พึ่งสาวขวบกันสินะ...งุ้ย”
หลังจากนั้นนลินก็เข้าสู่โลกแห่งการเป็ติ่งและเข้าขากันเป็อย่างดีกับเพื่อนสาวทั้งสองคนคอนเสิร์ตมาไทยที่ไหนก็ตามไปด้วยกันทุกที่รักใคร่กลมเกลียวสนุกสนานไปกับการใช้ชีวิตติ่งวัยรุ่นอย่างมีความสุขกับการได้มโนในทุก ๆ วัน
“หลังจบปี 4 ฉันจะไปหาพวกเขาที่เกาหลีบ้าง” นลินพูดด้วยสายตาเพ้อฝัน
“ฉันไปด้วย...แม้จะคนละวงแต่เราก็ไปด้วยกันเนอะ”
“งั้นจบปี 4 พวกเราไปกันนะ...สัญญา”
“สัญญา”
คำว่าสัญญากับบางคนมีความหมายและให้ความสำคัญมากล้นที่จะทำให้ได้แต่สำหรับบางคนก็แค่พูดไปงั้นให้อีกคนหลงคิดว่าตัวเองยังว่าสำคัญกับเขาอยู่
......
11K
