นายโรม นวมนตรี ที่ถูก น.ส.ลัมภ์นวมนตรี แฝดน้องสาวขอร้องให้สวมรอยแทนตัวเองเพื่อมาทำงานใหม่สักพักในระหว่างที่ยังหาหมอผ่าฟันคุดด้วยเหตุผลที่ว่าหากขอขยับการรายงานตัวออกไปอีกเป็เดือนหน้า..อาจชวดงานดีๆอย่างที่ใฝ่ฝันไว้
ชายหนุ่มมองมือข้างที่ถูกกุมไว้เกือบตลอดทางเมื่อครู่อย่างพิจารณา..หากไม่ใช่เขาที่มาในวันนี้ก็ต้องเป็ไอ้ลัมภ์ที่ต้องเจอสินะ ถึงมันจะห้าวๆ สายแข็งแต่ก็ผู้หญิงป่าววะ
ขนาดเมื่อครู่กว่าเขาจะหลุดจากคนมือกาวมาได้ก็ตอนที่ขออนุญาตเข้าห้องน้ำก่อนไปรายงานตัวที่ฝ่ายบุคคลซึ่งก็เป็ตอนนั้นแหละที่เ้านายตัวโตยอมปล่อยแล้วก็ดันรีบปรี่เข้าห้องน้ำชายอย่างลืมตัว..แต่ไม่แคล้วถูกพ่อเ้าประคุณแขนยาวคว้าคอเสื้อของเขาแล้วเหวี่ยงมาอีกทาง
มือหนายกเสยผมตัวเองเล่นคล้ายอยากผ่อนคลายให้หายใจได้ทั่วท้องแต่อย่างว่าแหละ..จะผ่อนได้สักเท่าไหร่กันเชียว
ก็นี่มันห้องน้ำหญิง
ใช่ว่าคนหวงน้องสาวจะมีแค่นายซะเมื่อไหร่นายสันต์ดีเหมือนกันที่เป็เขา..จะได้ดูท่าทีคนที่นี่ด้วยว่าเป็ยังไงสุดท้ายก็ต้องระบายลมหายใจยาวเมื่อนึกถึงว่าตัวเองต้องมาใช้ชีวิตที่นี่ในฐานะพนักงานหญิงคนหนึ่งตั้งสองสามอาทิตย์!
โอ่ยยยย..อยากจะบ้าตาย!
กิตารีเ้าหน้าที่ฝ่ายบุคคลชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวกับกฎระเบียบข้อบังคับและแนวทางการปฏิบัติงานอย่างคร่าวๆให้ลัมภ์ฟังด้วยใบหน้าระรื่น แน่นอนว่า ‘ลัมภ์’ คือความแปลกใหม่ของรูปลักษณ์ที่ทำให้สาวๆหลายคนอดตื่นเต้นไม่ได้ ทั้งที่ใครๆ ก็รู้ว่าเธอใช้คำนำหน้าว่า ‘นางสาว’ และไม่ใช่ว่าหนุ่มๆในรีสอร์ตจะหาแบบหล่อเหลาชนิดกระชากใจสาวไม่ได้ แต่ที่มีอยู่ล้วนหล่อเหลาล่ำบึก เรียกว่ามาดแมนอย่างไทยแท้จึงถูกละไว้ในฐานที่เห็นจนชินตาบวกกับกระแสจีน เกาหลี ญี่ปุ่น มาแรงแซงทางโค้งคนไทยไปหลายขุม แนวสาวห้าวหนุ่มหล่ออินเทรนด์จึงถูกจับจ้องเป็ตาเดียว
“คุณลัมภ์มาไกลถึงนี่ แฟนไม่ว่าเอาหรอคะ” โนราสาวใต้โดยกำเนิดแต่มาเติบโตเอาแถบภาคกลาง หนึ่งในพนักงานบริการทั่วไปเปิดประเด็นฮอตขณะกำลังยกน้ำมาเสริฟ“น้ำที่กินแล้วชื่นใจที่สุดในสามโลก..”คนกำลังนำเสนอถึงกับชะงักเมื่อเจอเข้ากับเงาทะมึนของเ้านายที่โผล่เข้ามาแบบไม่ให้สุ่มเสียง
“เื่ที่พักว่าไง”
พนักงานสาวทั้งน้อยใหญ่พากันก้มหน้าหยิบเอกสารพัลวัน“เอ่อ..ค่ะ สักครู่ค่ะคุณสันต์” และที่ตามมาสมทบอีกสองชีวิตในเวลาไล่เลี่ยกันก็คือวาดรุ้งกับปิติ
“ไม่มีห้องเหลือเลย ทำไงดีคะ” กิตารีถึงกับเหงื่อตกพลางขยับแว่นให้เข้าที่
“ทำไมเป็อย่างนั้นล่ะคะพี่” วาดรุ้งแทบจะะโมุดเข้าไปในจอคอมพิวเตอร์เพื่อดูข้อมูลให้ชัดกับตาตัวเอง
“ก็กำหนดเดิมช่างที่จะเข้าปรับปรุงห้องพักคือเดือนหน้าแต่เขาเลื่อนมาเป็วันนี้ไงคะ” ปิติเลิกคิ้ว..เื่นี้เขาทราบดีเพราะเป็คนอนุญาตให้ดำเนินการเองแต่กระนั้นก็เป็เพราะเ้านายไฟเขียวมาก่อนหน้านี้
“งั้นพักที่ห้องรุ้งก่อน รอห้องว่างค่อยย้าย”
“ไม่ได้!” วสันต์ประกาศเสียงลั่น และดูเหมือนว่าคนเป็น้องก็จะไม่ยอมอยู่เฉย
“พี่ชาย..แล้วจะให้คุณลัมภ์เขานอนไหนคะ”
“ที่ว่าไม่ได้น่ะ ที่นอนมันมีออกเยอะแยะทำไมต้องนอนกับเราด้วยล่ะ”
“xxx”
“xxx”
“xxx”
ในที่สุดโรมก็ต้องมานั่งมึนอีกรอบขณะกรอกตามองกลุ่มคนที่กำลังถกเถียงกันเื่ที่พักของเขาอย่างไม่ค่อยเข้าใจนักแต่เท่าที่ฟังๆ สรุปแล้วคือเพราะมีช่างเข้ามาปรับปรุงสถานที่จึงทำให้แต่เดิมที่มีห้องว่างอยู่หลายห้อง..ก็ไม่ว่างละ
แล้วไง..จะเถียงกันอีกนานไหม
“ไอ้ลัมภ์เอ้ยยย..ลำบากแล้วมึง”โรมนึกถึงไอ้น้องสาวตัวแสบของเขา..มาทำงานวันแรกก็ไม่มีที่ซุกหัวนอนซะแล้วเข้าใจอยู่ว่าสถานการณ์ไม่เลวร้ายเท่าไหร่หรอกแต่ที่มันยุ่งยากอยู่ตอนนี้เห็นจะเป็เพราะคนหวงน้องสาวแล้วหนึ่งอีกประเด็นคือพนักงานหญิงที่พักที่นี่ก็มีคู่บัดดี้นอนด้วยกันหมดส่วนจะไปแหมะไว้กับคนที่ชื่อปิติก็ยิ่งไม่ได้ใหญ่ รายนี้มีครอบครัวอยู่ด้วยซึ่งเขาก็บอกใครไม่ได้อีกว่าตัวเองน่ะผู้ชาย นอนไหนก็ได้..ความได้แตกพอดี
อย่างนี้มันน่าให้ไอ้ลัมภ์มาทำงานไหมนะเคยบอกแต่แรกแล้วว่าให้หางานทำที่กรุงเทพฯ นั่นแหละ จู่ๆนึกเพี้ยนอะไรขึ้นมาอยากหาความสงบจบเงียบอยู่กับธรรมชาติ
บันเทิงล่ะมึง!
“เถียงอะไรกันห๊า! ดังไปถึงเรือนใหญ่แน่ะ”เสียงสิบแปดหลอดของคุณอาเอกแผดมาเมื่อใด..เมื่อนั้นทุกชีวิตต้องสะพรึงคนมาใหม่ล่าสุดหันพรืดมาทางหลานชายตัวโต “มีอะไรกันพ่อซัน”ปิติต้องแอบเลื่อนสายตาไปทางเรือนใหญ่ นั่นก็คือเรือนสีรุ้งสิ่งปลูกสร้างที่สงวนไว้เป็ที่พักสำหรับบรรดาเ้านายและตัวเขากับภรรยาและลูกสาววัยสามขวบซึ่งเป็ความกรุณาของคุณสันต์ที่ไว้ใจให้เขาและครอบครัวอยู่ร่วมชายคาด้วย
“กำลังหาที่พักให้พนักงานใหม่ครับอา”คุณอาเอกเบิกตากว้าง ก่อนดี๊ด๊าหาตัวเ้าของชื่อ
“ไหนๆ ล่ะ เขาอยู่ไหน” คราวนี้ทุกคนชี้พรืดเป็ทางเดียวไปยังคนที่กำลังนั่งหน้ามึนเป็จังหวะเดียวกับที่มือขาวๆ ยกขึ้นเสยผมอย่างเท่น์จนอยากเข้าไปช่วยจัดทรง
“คุณลัมภ์!”
เสียงเรียกยังไม่น่ากลัวเท่าเ้าตัวที่ถลามากอดอย่างจู่โจมโรมถึงกับตัวแข็งทื่อเป็ท่อนไม้ เจออย่างนี้เข้าก็ตั้งหลักไม่ทันเหมือนกัน
นี่ใครวะ!
“ฉันบอกไว้แล้วนี่ว่าจะจัดพื้นที่ในห้องวาดรูปเธอเป็ที่พักให้She”วสันต์ถึงกับทำหน้างง..คุณอาบอกตอนไหนวะ “ให้เขาอยู่ที่เรือนใหญ่ด้วยกันไปก่อนแล้วค่อยขยับขยายหากอะไรๆ เข้าที่เข้าทาง ท่าจะไม่ได้ฟังแน่เลย”
หลานชายตัวโตต้องกะพริบตาถี่ไล่ความฉงน วาดรุ้งฉีกยิ้มออกมาได้เพราะเห็นดีด้วยห้องวาดรูปเป็พื้นที่ส่วนกลางระหว่างห้องพี่ชายของเธอกับเธอและที่น่าสนใจคือมีบันไดขึ้นไปห้องใต้หลังคาอีกด้วย
เมื่อทุกอย่างถูกคลี่คลายด้วยดีหลายคนทำท่าโล่งอกและเตรียมตัวจะแยกย้ายแต่มีบางเื่ยังหลงเหลือให้ต้องแก้..นั่นก็คือนายโรมอยากให้ใครมาช่วยแกะปลิงั์ที่กำลังเกาะเขาแน่นอยู่ตอนนี้ที
ใครก็ได้เอาอีนี่ออกไป!
5K
![[จบ] บรรพบุรุษสายมูตัวน้อย ดูดนมขวดทำนายดวงชะตา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1760593036_6098261.webp)
