ณ สมาคมนักผจญ
หลังจากที่พวกแชงรายงานภารกิจเสร็จก็ทำการขายสิ้นส่วนสัตว์อสูรต่อให้กับทางสมาคมขายได้ในเราคา500752เครดิคเป็นจำนวนที่มากอยู่ เมื่อได้ทำการแบ่งให้พวกทหารรับจ้างแล้ว สามารถสบายได้เป็นอาทิยด้วยที่ไม่ต้องไปทำไรเลย
"ฉลองงง!!!!" แซงกล่าวขึ้นอย่างคึกคัก
"จัดไปหัวหน้า"!!
หัวหน้าไม่ชวนหัวหน้าจัสมินด้วยหรอ
"ใช่ๆ ต้องชวนพวกทหารรับจ้างด้วยมันจะได้ครบ ฮ่าฮ่าฮ่า"
พูดเสร็จแซงกดไปที่นาฟิกาพกพาแล้วมีหน้าต่าง3มิติขึ้นกลางอากาศทำการเลือกเบอร์ของจัสมิน
ตึดดๆๆๆ
ฮัลโหลๆๆ
"ว่าไงแซง มีอะไร"
นายจะฉลองกับพวกฉันไหม
"ไปดิ ว่าแต่ที่ไหนละ"
"ที่เดิม โอโจ้ด้วยย"
"โอเคร"
ปัง!!
เสียงเปิดประตูเข้ามาอย่างรุนแรงมาพร้อมกับหัวหน้าชายคนนี้กำลังแสดงรอยยิ้มบนใบหน้าอย่างใจเย็นแต่ข้างในเต็มไปด้วยความคุกรุนนั้นก็เฉินฉานนั้นเอง!!!ทุกๆสายตาจับจ้องมาที่มันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้บางคนทำท่าางหวาดกลัวบางคนดีใจ บางคนก้มหน้ามีทั้งเยี่ยวแตกเพราะกลัวจัด เฉินฉานนั้นเคยสร้างปัญหาให้กลุ่มนักผจญภัยต่างๆ
"ฉันไปด้วยได้ไหม" เฉินฉานยิ้มถาม
"ไม่มีคนเชิญ หน้าจะหน้าด้านไปหรอ" ลูกจ้อกคนหนึ่งในกลุ่มแซงตอบขึ้นทันที
"ใช่ๆ"
"ชั่งน่าไม่อาย จริงๆนะ "
"ไปไกลไปไอ้คนสารเลว"
"ไปเลยชิวๆๆ ไม่มีใครอยากไปกับแกหรอ"
เสียงคนในกลุ่มแซงตะโกนออกมาอย่างวุ่นวายไม่มีใครชอบเฉินฉานอยู่แล้วขณะนั้นแซงยกมือขึ้นเพื่อห้ามปามลูกน้องเพราะไม่ใช่ที่ฉลาดถ้าสู้ตะโกนอย่างคนโง่
ส่วนเฉินฉานไม่ตกใจเสียงที่ดังวุ่นวายยังยิ้มราวกับคนอื่นๆไม่มีใครอยู่ในสายตาเหมือนมองมดปลวกที่สามารถขยี้ตอนไหนก็ได้
"นายกลับไปเถอะ ฉันไม่ได้ชวนนาย"
"และอีก....อย่าง"
"ครัังต่อไป...ระวังตัวให้ดีละ" แซงตอบด้วยท่าทางคุมคาม
"น่าเสียดายจริงๆที่ในเมืองห้ามมีการสู้กัน"
"นอกจากไปสนามประลอง"เฉินฉานยิ้มอย่างไม่สะทกสะท้านพร้อมเดิมไปขายสิ้นส่วนสัตว์อสูรแล้วเดินออกไป
ในทุกเมืองนั้นๆห้ามใครก็ต่อสู้หรือฆ่ากันด้วยไม่ได้อนุญาติจากรัฐบาล ตอนแรกๆยุคที่ไม่ยังไม่มีกฏหมายนี้ทำให้เกิดการฆ่าตายกันเป็นจำนวนมากเพราะเกิดการแย่งชิงหลายปีๆต่อมารัฐบาลมีการพัฒนามากขึ้นเลยตั้งกฏอัยกาศึกนอกจากเกิดสงครามหรือสัตว์หลุดจากพื้นจากมิติห้ามมีการต่อสู้ในบริเวณในเมืองแต่ก็ยังมีคนที่ฉลาดหัวหมอหาช่องว่องของกฏหมายทำการฆ่ากันในพื้นต่างมิติแทนหรือนอกเมืองหรือ นอกจากนี้คนที่ไม่สามารถอดทนได้รัฐบาลก็ได้จัดตั้งลานประลองพิเศษศขึ้นมากทำให้ทนการโจมตีที่ต่ำกว่า นักรบเหนือมนุษย์ลงมา
หลินฟาน ไอ้บ้าถอยยยไปป เดี๋ยวนี้!!!!
"ใจเย็นสิจือหลิง" หลินต้องทำการจับตัวจือหลิงไว้ไม่งั้นคงเข้าไปฆ่าพวกมันแน่ๆ
"พวกมันน่าสงสารออก!!!"
"น่าสงสารบ้านนายสิ ดูมันยังมีอารมณ์ใส่ตูดให้ดูอีก!!!"
"เธอไม่เข้าใจมันคือความน่ารัก"
"____"