เฉินเฟิงมองเห็นถึงความคาดหวังและความกังวลจากดวงตาคู่สวยของภรรยา เขาหยิบน้ำหอมออกมาหนึ่งขวดแล้วลองฉีดบนหลังมือตัวเองเล็กน้อย จากนั้นลองดมกลิ่นดู
ปกติเฉินเฟิงไม่ใช่คนชอบใช้น้ำหอม แต่กลิ่นที่หญิงสาวทำให้เขาโดยเฉพาะเป็กลิ่นที่เยี่ยมยอดที่สุด ไม่รุนแรงเพียงแค่มีกลิ่นเย็นๆ สดชื่นผสมกลิ่นดอกไม้อ่อนทำให้รู้สึกสบายใจ เขาผุดรอยยิ้มหล่อเหลา ภายในหัวใจอุ่นวาบเมื่อคิดว่าเธอจดจ่ออยู่กับสิ่งนี้เพื่อเขามาตลอดหลายวัน
“ขอบคุณ ผมชอบมัน”
หรูหยวนซียิ้มดวงตาโค้งราวกับดวงจันทร์เสี้ยว “ดีค่ะ เพราะนี่จะเป็น้ำหอมที่ไม่มีขายที่ไหนในโลก มันเป็แค่ของคุณ”
เฉินเฟิงชะงักมือที่กำลังเก็บน้ำหอม หลุบตามองสิ่งที่เป็ของเขาคนเดียวแล้วมองหญิงสาวที่ส่งยิ้มหวานให้เขาก็ได้แต่กลืนความยินดีลงท้องไม่แสดงออกมา เขาเอ่ยขอบคุณอีกครั้งด้วยสีหน้านิ่งสงบแต่การกระทำกลับตรงกันข้าม เพราะหรูหยวนซีเห็นเขาประคองกล่องของขวัญอย่างหวงแหนราวกับเป็สมบัติล้ำค่าอย่างไรอย่างนั้น
“แล้วคุณจะจดสิทธิบัตรเมื่อไร ให้ผมเรียกให้พวกเขามาไหม” เฉินเฟิงถามเื่สิทธิบัตร
“ได้เหรอคะ?”
“ไม่มีปัญหาหรอก”
“ก็ดีค่ะ ทำให้มันง่ายไว้จะได้ไม่ต้องเสียเวลา” หรูหยวนซีพยักหน้า
“งั้นเป็มะรืนนี้ ผมจะให้หูผานจัดการให้”
หูผานที่นั่งทำตัวสงบเสงี่ยมเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่ท้ายโต๊ะจู่ๆ ถูกโยนงานมาให้ก็ได้แต่เบะปากส่งสายตาโอดครวญไปให้คู่หูเมิ่งฉี
“ขอบคุณค่ะ สามี” หรูหยวนซีอารมณ์ดีที่เป้าหมายเสร็จสิ้นโดยไม่ต้องไปจัดการเองให้ยุ่งยาก
“พรุ่งนี้มีงานเลี้ยง คุณอยากไปกับผมในฐานะนายหญิงตระกูลเฉินไหม?”
“ได้สิคะ ไม่ต้องในฐานะนายหญิงตระกูลเฉิน แต่ไปในฐานะผู้หญิงของคุณฉันก็ไม่ปฏิเสธหรอกนะ” หรูหยวนซียิ้มกรุ้มกริ่มหยอกเย้าสามี
“ไม่เหมือนกันเหรอ” เขาถามราวกับไม่เข้าใจ
“จะว่าเหมือนก็เหมือน จะว่าไม่ก็ไม่นั่นแหละค่ะ อยากฟังคำอธิบายไหมคะ?” หรูหยวนซีเอียงคอเล็กน้อยตอบคำถาม
“ลองอธิบายมาสิ”
“ถ้าไปในฐานะนายหญิงตระกูลเฉินก็คือรวมเข้ากับทุกคนที่อยู่ในตระกูลเฉิน แต่ถ้าไปในฐานะผู้หญิงของคุณก็จะเป็แค่ของคุณคนเดียวไงคะ” เห็นใบหูชายหนุ่มขึ้นสีแดงเื่ หรูหยวนซีก็รู้สึกประสบความสำเร็จ เธอยิ้มเต็มใบหน้า “เข้าใจแล้วสินะคะ”
เฉินเฟิงไม่ตอบเวลานี้เขาอยากจะดึงหรูหยวนซีที่พูดคำหวานทำให้เขาเขินได้มากอดรัดให้แน่น ทว่าพอมองท้องของเธอแล้วเขาก็ได้แต่เก็บงำความคิดนี้เอาไว้ก่อน เขากระแอมไอจากนั้นถามเธอว่า “ผมจะขึ้นไปอาบน้ำพักผ่อน คุณจะขึ้นไปอ่านหนังสือบนห้องด้วยไหม”
“ฉันต้องอ่านออกเสียงนะ คุณจะนอนหลับเหรอ”
“ไม่เป็ไร อย่างไรวันนี้ก็ไม่ต้องไปทำงาน” เฉินเฟิงพยักหน้า เขาไม่ถือสาหากเธอจะเสียงดังสักหน่อย
“โอ้ ก็ดีค่ะ เผื่อฉันคอแห้งจะได้ให้คุณอ่านแทน ลูกจะได้จำเสียงคุณได้ด้วย” เธอยิ้ม
“ได้”
คู่สามีภรรยาตกลงกันแล้วก็พากันขึ้นห้องนอนใหญ่ ปล่อยให้ผู้ช่วยสองคนที่รับประทานอาหารเช้ากล่อมแกล้มอาหารหมากลายเป็สิ่งไม่มีตัวตน ไม่มีแม้กระทั่งคำสั่งจากเ้านาย แต่ทั้งสองก็รู้ว่าพวกตนไม่ได้หยุดงานด้วยแน่ๆ เดือนนี้ถ้าโบนัสไม่มากพอพวกเขาจะลาพักร้อน!
จับจูงกันขึ้นห้องหรูหยวนซีก็ะโลงไปนั่งบนเตียงรอให้บอสใหญ่ไปอาบน้ำ เธอเปิดหนังสือนิทานสำหรับเด็กอ่านออกเสียงอ้อยอิ่งไปครึ่งเล่มพลางพูดคุยกับลูกในท้องราวกับเ้าตัวเล็กจะฟังรู้เื่ด้วย อันที่จริงคุณหนูสี่หรูหยวนซีไม่ชอบเด็กมากนัก แต่นี่เป็เด็กในท้องที่อนาคตเธอจะต้องให้กำเนิด ทั้งยังคิดว่าน่าจะเหมือนเธอไม่น้อยก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นและเฝ้ารอ
การเป็แม่คนถือเป็พรอันล้ำค่าอย่างหนึ่งของ์ แม่ของเธอในชาติก่อนเคยบอกไว้อย่างนั้น
เฉินเฟิงเดินหัวเปียกออกมาจากห้องน้ำเขาสวมชุดอยู่บ้าน ซึ่งเป็เชิ้ตแขนสั้นสีขาวกับกางเกงผ้าขายาวสบายๆ หรูหยวนซีวางหนังสือลงข้างตัวแล้วตบมือลงข้างเตียงเรียกให้เขามานั่ง
“สามี มานั่งตรงนี้สิคะ เดี๋ยวฉันจะเช็ดกับเป่าผมให้คุณเอง” พูดจบเธอก็ลุกขึ้นจากเตียงไปหยิบไดร์เป่าผมในห้องน้ำมาจัดการกับเส้นผมของอีกฝ่าย
ผมสั้นของบอสใหญ่ใช้ไดร์เป่าไม่นานก็แห้งสนิท หรูหยวนซีก้มลงหอมหัวเขาแล้วเดินเอาไดร์ไปเก็บก่อนจะกลับมานั่งบนเตียง หยิบหนังสือในมือส่งให้ชายหนุ่มพร้อมรอยยิ้มหวาน
“ถึงตาคุณอ่านแล้ว อ่านจบเล่มเราค่อยมานอนพักผ่อนกันค่ะ”
เฉินเฟิงมองหนังสือนิทานเื่อัศวินัในมือก็ตอบ “ได้”
เสียงทุ้มต่ำค่อยๆ เล่าเนื้อหาในนิทานที่ต่อจากหรูหยวนซีอ่านค้างไว้ เริ่มจากอัศวินเข้าไปยังูเาพบกับัที่าเ็และทำสัญญาเป็คู่หูกันเพื่อออกตามหาสมบัติอันยิ่งใหญ่ สุดท้ายกลับพบว่าสมบัติเป็แผ่นดินอุดมสมบูรณ์อันแสนสงบสุข
เฉินเฟิงปิดหนังสือนิทานหน้าสุดท้ายพลางเหลือบสายตามองหญิงสาวที่นอนหลับตาพริ้ม ไม่รู้ว่าเขาอ่านนิทานให้ลูกในท้องหรือภรรยาฟังกันแน่ กระนั้นสายตาของเขาก็อบอุ่นกับภาพที่เห็น มือหนายกเกลี่ยเส้นผมสีดำขลับที่ปรกลงมาปิดใบหน้าของเธอก่อนจะทิ้งตัวนอนลงข้างๆ ดึงอีกฝ่ายเข้ามาห่มผ้าอยู่ในอ้อมกอด ประทับจุมพิมบนหน้าผากมน จากนั้นหลับตาเข้าสู่ห่วงนิทราไปอีกคน
TBC
สองผู้ช่วยอิ่มอาหาหมา เราก็เช่นกันค่ะ
บอสใหญ่เป็คนอบอุ่น นี่สิที่พักพิงของคุณหนูสี่