หลังจากที่ขวัญและพ่อได้กลับมาถึงบ้านก็เป็เวลาเย็นมากแล้ว คนในครอบครัวทุกคนต่างก็พากันรอด้วยความเป็ห่วง เมื่อเห็นพ่อและขวัญเลี้ยวรถเข้าบ้านมา ต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
หลังจากที่ขวัญและพ่อแยกไปอาบน้ำอาบท่ามาแล้ว ต่างก็พากันมากินข้าวร่วมกับครอบครัวที่รออยู่โดยอาศัยจากแสงตะเกรียงเข้าช่วย ทั้งพ่อและขวัญต่างก็พากันกินด้วยความหิวโหยเพราะวันนี้ใช้พลังงานไปเยอะมาก เมื่อกินกันเสร็จทุกคนต่างก็มานั่งประชุมกันเหมือนทุกที เด็กก็เล่นกันส่วนเด็ก
ขวัญและพ่อก็ต่างช่วยกันเล่าถึงเื่ที่เกิดขึ้นให้กัับผู้ใหญ่ทุกคนฟัง แล้วก็สรุปเื่ว่าก็คงต้องปล่อยให้เป็หน้าที่ของตำรวจในการสืบสวนต่อไป เพราะเื่ในส่วนของขวัญนั้นหน้าที่ก็คือช่วยให้ร่างของดวงิญญาตนนี้ได้ขึ้นจากน้ำเพียงเท่านั้น แต่ถ้าหากิญญาตนนี้ยังมาร้องขอให้ช่วยอีกก็ค่อยว่ากัน
พอเื่ราวนี้จบลง ทีนี้ก็มาถึงการสรุปยอดการขายที่พ่อและแม่นำบรรดาเนื้อสัตว์ต่างๆ ไปส่งมาวันนี้
“ เนื้อหมู ห้าสิบ เนื้อวัว ห้าสิบ ไก่ สิบตัว กุ้งขาวห้าสิบโล หอยแครงห้าสิบโล ได้เงินมา หนึ่งหมื่นสี่พันหกร้อยห้าสิบบาท” พ่อทวนเป็คนสรุปยอดออกมา เมื่อพ่อพูดจบผู้ใหญ่ทุกคนในบ้านต่างก็พากันนิ่งค้างไปหมดแล้วยกเว้น แม่และขวัญ
“ทวน ลูกไม่ได้คิดเงินผิดใช่ไหม นี่มันเงินหมื่นเลยนะ” ย่ามีเอ่ยถามพ่อออกมา เงินหมื่นในหมู่บ้านยังเป็อะไรที่หาได้น้อยมากและนี่วันนี้แค่วันเดียวได้มาหมื่นกว่าบาท
“ไม่ผิดหรอกจ๊ะ แล้วยังมีรายการที่คนสั่งกันไว้อีก คนละ สองสามโลด้วย อ๋อขวัญขนมหวานเขาก็สั่งนะ มีขนมชั้น ขนมบวดฟักทอง วุ้นกะทิ เขาสั่งมาอย่างละถาด บวชฟักทองก็ยกหม้อใหญ่ พ่อเลยคิดเขาถาดละ ห้าสิบบาทรวมขนมแกงบวดด้วยเพราะส่วนใหญ่ในตลาดเขารับกันแบบนี้” พ่อทวนที่ตอนนี้เริ่มค้าขายคล่องแล้วพูดออกมา
“พ่อเริ่มคล่องขึ้นแล้วนะจ๊ะ ทีนี้ก็ขี่ขายเองได้สบายแล้วขวัญกับแม่และอาจันทร์จะได้ช่วยกันทำขนมจ๊ะ” ขวัญพูดเยินยอพ่อของตนออกมา ส่วนพ่อที่ได้ฟังลูกสาวเอ่ยชมก็ยืดอกรับด้วยความภูมิใจ จึงพาให้ผู้ใหญ่ทุกครั้งต่างขบขันกับท่าทางที่่น่าหมั่นไส้นี้เมื่อแบ่งเงินกันเสร็จทุกคนก็ต่างแยกย้ายกันเข้านอน
วันเวลาก็ผันผ่านไปราวสายน้ำที่ไม่เคยหยุดนิ่ง เผลอแปบเดียวก็จะครึ่งเดือนแล้ว ที่ดินของขวัญทีล้อมด้วยอิฐเสร็จครบหมดแล้ว จะเหลือก็แต่บ้านพักคนงานที่อยู่ทางด้านบ่อบัว ขวัญเลยจ้างคนงานที่ว่างกัันอยู่ตอนนี้ ให้มาช่วยเร่งกันสร้างเพราะหน้้าฝนเริ่มใกล้เข้ามาทุกขณะแล้วนั่นเอง
คืนนี้เป็คืนเดือนมืดและเป็คืนวันพระตรงกับวันศุกร์ที่13 อากาศคืนนี้ค่อนข้างที่จะเย็นเพราะเริ่มใกล้หน้าฝนแล้ว ขวัญซึ่งกำลังนอนหลับสบายอยู่นั้นก็ต้องสะดุ้งตื่นเพราะเสียงของเ้าจุกมาเรียก
“พี่ขวัญตื่นเถอะจ๊ะ ิญญาพี่สาวตนนั้นมาหาพี่เขารออยู่นอกบ้านเข้ามาไม่ได้เพราะยายเ้าที่ไม่ให้เข้าจ๊ะ” จุกพูดออกมาเมื่อเห็นว่าพี่สาวตื่นแล้ว
ขวัญก็พยักหน้ารับ แล้วก็ถาม001 ในมิติถึงเื่เวลา และคิดว่าคงต้องมีนาฬิกาสักเรือนแล้ว “ สองนาฬิกาสามสิบนาทีครับ” เสียง001ตอบกลับมา
“อืม เขามาทำไมจุกรู้ไหมจ๊ะ” ขวัญเอ่ยถามเอากับจุกก่อนเพราะจุกน่าจะสอบถามมาแล้ว
“มาเื่คดี แล้วก็มาขอบคุณพี่ด้วยจ๊ะ” แล้วน้องจุกก็ไม่ทำให้ผิดหวัง จุกได้สอบถามมาแล้วจริงๆ
ขวัญเมื่อได้ยิน ก็รีบแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนเพราะตอนนี้เธออยู่ในเสื้อคอกระเช้าที่ใส่นอน หวีผมเผ้าให้้เรียบร้อยก็ลุกออกมาจากห้อง โดยการเปิดประตูให้เสียงเบามากที่สุด
ตามมาด้วยการเปิดประตูบ้าน แล้วก็เอาบันได ลงจากเรือนทำทุกสิ่งทุกอย่างโดยอาศัยแสงจากตะเกรียงล้วนๆ เมื่อไหร่จะมีไฟฟ้าเข้ามาถึงหมู่บ้านกันนะ ขวัญได้แต่ปลง
เมื่อลงมาถึงแล้ว ขวัญก็ได้เดินไปที่หน้าประตูรั้วบ้าน ก็มองเห็นดวงิญญาที่ตอนนี้แต่งกายและผมเผ้าหวีมาเรียบร้อยใบหน้าดูสวยงาม ยืนมองมาทางตนเอง ขวัญจึงเป็ฝ่ายเอ่ยทักขึ้นก่อน
“สวัสดีพี่สาว พี่มาหาฉันตอนนี้มีเื่อะไรหรือเปล่าจ๊ะ”ถึงแม้ว่าจะรู้จากจุกมาแล้วแต่ขวัญก็ยังคงเอ่ยถาม เพราะยังไงเขาก็มาถึงหน้าบ้านแล้วแม้จะเชิญเข้าบ้านไม่ได้ก็ตาม
“ฉันมาขอบใจจ๊ะ เื่ของฉันตอนนี้คลี่คลายหมดแล้วทางตำรวจเขาคงจะมาบอกหนูในวันพรุ่ง ฉันก็เลยมาบอกหนูไว้ก่อนแล้วก็มาลาจ๊ะ ตอนนี้ฉันไม่มีห่วงอะไรแล้ว ขอบคุณมากนะจ๊ะที่ช่วยพาฉันขึ้นมาจากน้ำ”ผีสาวก็ได้ค้อมตัวลงเพื่อเป็การขอบคุณ
“ไม่เป็ไรจ๊ะ พี่หมดห่วงแล้วฉันก็ดีใจด้วย ฉันขอให้พี่ไปสู่ภพภูมิที่ดีนะจ๊ะ” ขวัญพูดพร้อมยกยิ้มให้กับผีสาวที่อยู่หน้าตนไปด้วย ฝ่ายผีสาวก็ได้ยิ้มตอบกลับมาแล้วก็จางหายไปพร้อมกับเสียงหมาหอนที่พากันเห่าไล่เสียงตามๆกัน
วันรุ่งขึ้น่สายๆ ก็ได้มีตำรวจที่นำทีมโดยผู้กองแทนไทย ที่เป็คนรับผิดชอบคดีผีสาวมาที่บ้านโดยมีผู้ใหญ่หาญและลุงกล่ำเป็คนพามา เมื่อทุกคนเห็นก็พากันใที่มีตำรวจมาถึงบ้านของตน
แต่พอได้รู้ว่ามาด้วยเื่อะไรต่างก็เบาใจและหายใจคล่องขึ้นมาทันที ขวัญซึ่งรู้อยู่แล้วแต่ยังไม่ได้เล่าให้ผู้ใหญ่ในบ้านของตนฟังก็อดรู้สึกผิดขึ้นมาไม่ได ก็คนมันลืมอ่ะไม่ได้ตั้งใจซะหน่อย
หลังจากเอาน้ำเอาท่ามาต้อนรับแขกแล้วก็มีขวัญ ปู่และย่าที่อยู่คุยเพราะพ่อทวนเอาของไปส่งลูกค้า ส่วนแม่และอาจันทร์ต่างก็วุ่นวายกับการทำขนมอยู่ในครัวเพราะต้องเอาไปส่งก่อนเที่ยง
ผู้กองแทนไทยก็ได้เล่าว่า เป็การฆาตกรรม เพราะผู้ตายเป็คนรูปร่างหน้าตาดี จึงทำให้มีคนมาชอบพอหลายคน แล้วมีคนหนึ่งเป็อันธพาลประจำหมู่บ้าน ได้ไปดักฉุดผู้ตายแต่ผู้ตายขัดขืน จึงทำให้คนร้ายเอามีดที่่นำมาแทงผู้ตาย แล้วเนื่องจากความกลัวมันก็เลยนำผู้ตายใส่กระสอบข้าวแล้วแบกผู้ตายมายังสระบัวที่บ้านเหนือเพราะมันรู้ว่าสระที่นี้มีทั้งกอบัวและกอผักตบชวาอยู่แ่า มันก็เลยหาหินก้อนใหญ่มาผูกกับเชือกแล้วมาผูกกับข้อเท้าของผู้ตาย ทีนี้เมื่อศพขึ้นอืดจะลอยขึ้นมาก็มาติดกับกอผักตบอีก จนผ่านไปหลายวัน จนกระทั้งขวัญกับพ่อมาเจอ
ที่ตำรวจมาบอกกล่าวเื่นี้ให้ขวัญฟังเพราะถือว่าขวัญกับพ่อก็เข้าไปเกี่ยวข้องกับคดีด้วย เนื่องจากเป็ผู้พบศพเป็รายแรก เมื่อคดีเสร็จสิ้นทางตำรวจจึงชวนผู้ใหญ่บ้านและลุงกล่ำมาบอกกล่าวเพื่อความสบายใจนั่นเอง
ขวัญกับปู่และย่าที่ต่างรับฟังก็พยักหน้าถึงความรวดเร็วของคดีนี้ ขวัญก็สงสัยว่าตำรวจไปสืบมายังไงถึงได้รู้เื่เร็วแท้แต่ก็ไม่กล้าถามเพราะมันเป็เื่เกี่ยวกับคดีความรู้ให้น้อยจะดีกว่า เท่ากับว่าภารกิจนี้ก็เรียบร้อยสมบูรณ์อย่างงดงาม แต่มันก็น่าเศร้าสำหรับคนตายและครอบครัว
หลังจากแขกทั้งหมดกลับไปแล้ว ก็ถึงเวลาที่ขวัญต้องไปปรับที่ ที่บ้านสวนของตัวเองให้พร้อมสำหรับการปลูกพืชผักต่างๆ บ้างแล้ว จึงได้ชวนเพชรและน้องตัวเล็กทั้งสองไปบ้านสวน น้องทั้งสามต่างก็ดีใจที่จะได้ออกนอกบ้านบ้างถึงจะเป็แค่บ้านสวนก็เถอะ
เมื่อถึงบ้านสวนที่ตอนนี้มีอิฐล้อมรอบหมดแล้ว ขวัญจึงแบ่งงานให้น้องๆ โดยให้น้้องตัวเล็กไปนั่งร่มไม้กินนมและขนมรอ ส่วนเพชกับขวัญก็เอาน้ำที่ผสมน้ำวิเศษไว้แล้วใส่ถังแล้วก็เริ่มสาดกันไปทีละไร่ ค่อยๆทำไปรอจนกว่าจะมีคนมาช่วยแล้วค่อยบอกว่าเป็ปุ๋ยน้ำสูตรปรับสภาพพื้นดิน
เมื่อขวัญและเพชรต่างคนต่างทำงาน จน001 เอ่ยเตือนว่าเที่ยงแล้วขวัญและเพชรจึงพากันหยุดมือ แล้วเดินมาหาทางป้าสายที่วันนี้เป็คนมาทำกับข้าวให้คนงานแทนแม่และอาจันทร์ โดยมียายแช่มมาเป็ผู้ช่วย
เมื่อยายแช่มเห็นขวัญเดินมา แกก็มาวนๆ เวียนอยู่ใกล้ๆ ขวัญเองก็ไม่ได้แปลกใจอะไรเพราะมันใกล้วันที่หวยจะออกอีกแล้ว ขวัญคิิดในใจนี่จะเล่นกันทุกงวดเลยหรือไง
ว่าแต่ทำไมวันที่หนึ่ง กับวันที่สิบหกมันไวจังเหมือนเพิ่งจะบอกว่าให้ไปขอจากแม่นางไม้มาแป็บๆเอง วันเวลาช่างผ่านไปรวดเร็วเสียจริง