ตอนที่5 การต่อสู้ดุเดือดที่ลำธาร
“อาซีนี่คืออะไรหรือ”ิกล่าวถาม
“ตะกร้า” อาซีเอาหนังสัตว์มากรีดเป็เส้นแล้วผูกเงื่อนให้แน่น เท่านี้ก็ไม่ต้องกลัวว่ามันจะพังแล้ว
“เอาไว้ใช้ทำอะไรเล่า”
“รอสักเดี๋ยวเ้าก็จะรู้แล้ว”
พอถักสายหนังสัตว์จนมีลักษณะเป็แส้แล้วก็ผูกเข้าที่ตะกร้าเป็สายพาดไหล่คู่หนึ่ง
“เสร็จแล้ว”
จากนั้นนำผลไม้เปลือกแข็งใส่เข้าไปแล้วเอ่ยเรียกเย่ว์ “เ้าลองแบกดูสิ”
“แบกอย่างนั้นหรือ?”
“ใช่แล้ว มา ข้าสอนเ้าเอง”
พอเอาสายตะกร้าสะพายไว้บนไหล่ของเย่ว์แล้วก็เปิดโลกใหม่ให้กับเย่ว์ทันที “ยอดเยี่ยมไปเลย เท่านี้ข้าก็สามารถมีมือว่างไปทำอย่างอื่นแล้ว”
หนทางใช้ตะกร้านับไม่ถ้วนผุดขึ้นในสมองของเย่ว์
บรรดาเพศเมียที่อยู่ข้างๆทยอยเดินล้อมเข้ามามุง เกิดความรู้สึกใคร่รู้อย่างไม่ที่สิ้นสุด สลับสับเปลี่ยนกันแบกดูทีละคนอดที่จะชื่นชมประโยชน์ของตะกร้าไม่ได้
“เพียงแต่ขนาดเล็กไปสักหน่อย!”
“ในเมื่อขนาดเล็กยังสามารถทำได้พวกเรามาทำอันที่ใหญ่กว่านี้กัน”
สิ่งของใหม่ๆ มักจะสามารถทำให้ทุกคนเกิดความสนใจและรู้สึกสนุกสนานได้เสมอสิ่งนี้ทำให้บรรดาเพศเมียลืมภารกิจที่ออกจากบ้านมาเพื่อเก็บผลไม้แล้ว อยากจะไปทำตะกร้ากันทั้งหมด
การทำตะกร้านั้นง่ายดายอย่างยิ่งบรรดาเพศเมียที่หัวไวสักหน่อยก็เรียนจนทำเป็
อาซีผละออกจากตำแหน่งผู้สอนแล้วถอยออกมาได้สำเร็จ
หมอผีกวักมือเรียกนางจากนั้นหมอผีก็จุมพิตที่กระหม่อมของอาซี “ขอบใจเ้ามาก”
เป็ครั้งแรกที่อาซีถูกผู้หญิงจุ๊บนอกเหนือจากแม่อาซีรู้สึกกระดากอายอยู่บ้าง
“ข้ายังทำอย่างอื่นได้อีก”อาซีกล่าว
พอหมอผีกวักมือเรียกเย่ว์ก็พาเพศเมียคนอื่นๆ เดินมาหา
“มีสิ่งของอย่างหนึ่งที่เรียกว่า‘คราดสำหรับใช้ลาก’ สามารถขนของได้เป็จำนวนมาก” อาซีเอ่ย
“ถ้าอย่างนั้นก็ทำเถอะเ้าบอกมาได้เลยว่าต้องทำอย่างไรบ้าง”
“เอาหนังสัตว์พวกนั้นมากรีดเป็เส้นขนาดเท่าๆ กันก็พอ แบบไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไปอะไรทำนองนั้น แล้วก็ต้องใช้ท่อนไม้จำนวนหนึ่งท่อนไม้เล็กกับหวายแก่จำนวนหนึ่ง”
“ได้”
พละกำลังในการทำงานของเพศเมียก็ไม่นับว่าย่ำแย่เพียงชั่วครู่ก็เตรียมของที่อาซี้าเป็ที่เรียบร้อย
เธอใช้ไม้ท่อนเล็กมาทำเป็เส้นแนวตั้งแล้วใช้หวายแก่แข็งแรงมาทำเป็เส้นขวาง จากนั้นใช้หนังสัตว์ที่เหนียวและทนทานที่สุดมาทำเป็เชือกมัดเส้นแนวตั้งและเส้นแนวขวางไว้ด้วยกัน
ของสิ่งนี้ก็ทำง่ายดายอย่างยิ่งเช่นกันทำให้ทุกคนให้ความสนใจ ไม่นานนักทำเสร็จแล้ว
อาซีเอ่ยว่า “เอาของที่้านำกลับไปด้วยมาห่อให้เรียบร้อย”
“ไม่นานนัก รอสักเดี๋ยว”
บรรดาเพศเมียนำของที่้านำกลับไปมาห่อด้วยหนังสัตว์หรือไม่ก็ห่อด้วยใบไม้เรียบร้อย
หลังจากวางของแต่ละอย่างไว้บนคราดลากแล้วอาซีก็ใช้เชือกหนังสัตว์มัดของที่วางไว้จนแ่าแข็งแรง
“เท่านี้ก็แบกกลับไปได้อย่างสะดวกมากแล้วช่างเป็วิธีที่เยี่ยมเหลือเกิน”
“ใช่แล้ว แถมยังใส่ของได้เยอะอีก”
“ดีเหลือเกิน ไม่ต้องกลัวว่าจะขนของกลับไปไม่หมดอีกต่อไปแล้ว”
อาซีคิดๆ ดูแล้วอันที่จริงลากไปก็ใช่ว่าจะเร็วกว่าหามเสมอไปคนที่นี่มีพละกำลังมากเป็ธรรมดาอยู่แล้ว หนึ่งคนแบกมุมหนึ่งได้สบายๆ อย่างยิ่ง
“ถ้าหากหามลงเขานั้นค่อนข้างยุ่งยากก็เข็นของลงไปก่อน” อาซีกล่าว
“ได้”
เพียงแค่หาพื้นที่โล่งกว้างไม่มีสิ่งกีดขวางตลอดทางลงเขา
“ข้าะโว่าเข็นพวกเ้าค่อยเข็นนะ” อาซีเอ่ย
“ได้”
“เตรียมพร้อม เข็น”
“เข็น”
เพศเมียสี่ห้าคนออกแรงเข็นคราดลากลงไปคราดลากถูกเข็นลงไปเสียงดังครืดจนถึงตีนเขาอย่างมั่นคง
“โอ้ โอ้!”
“เยี่ยมไปเลย”
เพศเมียแกว่งแขนทั้งสองข้างพลางส่งเสียงเฮพลางยิ้มเบิกบานใจ
อาซีเองก็ยิ้มตามไปด้วยเช่นกันคนพวกนี้ช่างไร้เดียงสาจริงๆ !
ต่างคนต่างร่วมมือร่วมใจกัน
เนื่องจากอากาศร้อนอย่างยิ่งไม่ว่าจะเพศผู้หรือเพศเมียก็จะไปอาบน้ำที่ลำธารเล็กๆ
อาซีอยากอาบน้ำแต่ไม่กล้าไป มีคนอยู่ทางนั้นมากเกินไป
ถึงแม้เพศผู้จะแยกออกไปอาบอีกที่แต่ก็เลี่ยงไม่ได้ที่จะถูกคนบางส่วนเห็นเข้าอยู่ดี
ถ้าหากใช้ถังอาบน้ำก็คงหมดเื่แล้วแต่ที่นี่น่าเสียดายที่นอกจากหม้อหินที่ใช้สำหรับต้มน้ำแกงแล้ว ก็ไม่มีอย่างอื่นอีกแล้วแม้แต่ถ้วยไม้
“เดี๋ยวก็ค่ำแล้วข้าจะแอบพาเ้าไป” อาไน่กล่าว
“ตกลง”
“อาไน่ อาไน่” มีคนะโเรียกจากด้านนอก
อาไน่จึงออกไป“อยู่นี่”
“น้ำในลำธารมีน้อยกว่ายามปกติยิ่งนักเ้าไปดูต้นน้ำกับข้าสักหน่อย”
“ได้” อาไน่หยิบอาวุธหินขึ้นมา
ในยุคดึกดำบรรพ์อาวุธหินเป็อาวุธมีคมอย่างสุดท้าย และเป็อาวุธชั้นดีในการล่าสัตว์
อาไน่ออกไปได้ไม่นานก็มีคนกลับมาบอกว่า “เผ่าหมีกั้นน้ำในลำธารไว้ พวกมันไม่ปล่อยน้ำมา”
หมอผีเอ่ย “ระหว่างทั้งสองเผ่าได้หารือตกลงกันไว้นานแล้วไฉนพวกเขาถึงได้ทำเื่แบบนี้กัน”
เย่ว์กล่าว “ปีนี้เผ่าหมีไม่มีเด็กเกิดใหม่เกรงว่าคงก่อเื่เพราะเหตุนี้”
คนที่ย้อนกลับมากล่าวว่า“คนที่อยู่ทางนั้นบอกว่าหมอผีของพวกมันทำนายว่าปีนี้จะแล้งหนัก ดังนั้นพวกเขาก็เลยขุดบ่อใหญ่กักน้ำเอาไว้ทำให้เส้นทางน้ำเปลี่ยนไปทางนั้นแทน”
“อย่างนี้ไม่ได้การแล้วพวกเราไปดูสักหน่อย” นักรบภายในเผ่าที่ไม่ต้องเฝ้าป้องกันเผ่าก็ตามหัวหน้าเผ่าออกไปทั้งหมด
น้ำในแม่น้ำใหญ่มีแมลงจำนวนมากกินเข้าไปแล้วจะทำให้คนป่วยเอาได้ ซึ่งน้ำที่คนภายในเผ่าดื่มกันมาโดยตลอดเป็น้ำจากลำธารหากไม่มีน้ำจากลำธารแล้วจะทำอย่างไร
อาซีเฝ้าอยู่ภายในบ้านรออาไน่กลับมาหวังว่าพวกเขาจะกลับมาโดยปลอดภัย
ไม่นานนักก็ได้ยินเสียงดังแว่วมาเหนือท้องฟ้าทางฝั่งนั้นปรากฏให้เห็นนกมากมาย เกรงว่าคงจะเกิดการต่อสู้กันขึ้นแล้ว
คนในเผ่าออกมาจากกระโจมทั้งหมดเพื่อมองดูท้องฟ้าทางฝั่งนั้น
“เกิดการต่อสู้กันขึ้นที่นั่นแล้ว”
“ข้าจะไปดูสักหน่อย”
“หยิบอาวุธไปช่วยเร็วเข้า”
คนที่สามารถหยิบอาวุธได้ก็เข้าป่าไปทั้งหมด
‘โครมคราม’
การต่อสู้กันของเพศผู้หาใช่สั่นะเืฟ้าดินไม่แต่ก็เห็นว่าต้นไม้ทางนั้นโยกคลอน ต่อสู้กันดุเดือดอย่างยิ่ง
อาซีเป็ห่วงอาไน่ถึงแม้ว่าอาไน่จะพูดไม่เก่งนัก แต่ก็ซื่อสัตย์บริสุทธิ์ ปฏิบัติกับตนอย่างดี แถมรูปร่างหน้าตาก็ใช้ได้อย่างยิ่งเพียงไม่กี่วันอาซีก็เทใจให้กับอาไน่แล้ว
หมอผีควบคุมคนภายในเผ่าไม่อนุญาตให้ใครออกไปอีก
ทุกคนจึงทำได้แค่เพียงรอฟังข่าวเท่านั้น
ยามเมื่อพระจันทร์ส่องแสงลงมายังพื้นดินเหล่านักรบของเผ่าเสือก็กลับมา มีหลายคนถูกหามกลับมา แต่เคราะห์ดีที่ไม่มีผู้ใดสิ้นชีพ
แต่ละคนหมดอาลัยตายอยากคิดว่าคงไม่ได้ชัยชนะแน่ หลังจากนี้จะไม่มีน้ำดื่มแล้วหรือนี่
อาซีไปยังห้องของหมอผีอาไน่ไม่ได้อยู่ในบรรดาผู้ที่นอนอยู่บนเตียง
ภายในนั้นบ้างก็ขาหักบางก็ถูกฟันที่หน้าอก ซ้ำยังมีคนที่ช้ำในจนลุกไม่ขึ้น
คนของหมอผีมีไม่พออาซีจึงเข้าไปช่วยด้วยตัวเอง
“เ้าเป็อย่างไรบ้าง”อาซีเอ่ยถามนักรบคนที่ขาหัก
“เพียงแค่เท้าเจ็บ”เพศผู้พูดด้วยความท้อแท้อยู่บ้าง
คนในเผ่าที่ขาและเท้าไม่ดีจะไม่สามารถออกไปล่าสัตว์ได้ต่อให้ออกไปก็รนหาที่ตายอยู่ดี ถ้าหากไม่สามารถออกไปล่าสัตว์ได้ก็ต้องตายเช่นกัน จะถูกทำให้จิตใจเสื่อมถอยลงไปเรื่อยๆจนตาย
ไม่อาจล่าสัตว์ได้ก็ไม่สามารถหาอาหารได้เพียงพอนักรบก็จะร่วงโรยด้วยเหตุนี้
อาซีวางมือลงไปบนต้นขาของเพศผู้ลูบไปตามแนวกระดูก ก็ค้นพบว่ากระดูกของเพศผู้หัก เลยทำให้กระดูกอยู่ผิดตำแหน่ง
เพศผู้ที่ถูกทำร้ายจนกระดูกหักแล้วยังไม่ร้องโอดโอยสักแอะช่างเป็นักรบโดยแท้!
พอเงยหน้าขึ้นมาก็เห็นอาไน่ยืนอยู่นอกกลุ่มคนโดยที่กำลังมองเข้ามาภายใน“อาไน่เข้ามาสิ”
“กดเขาไว้ อย่าให้เขาขยับ”อาซีนำหนังสัตว์ที่พันทบไว้แล้วใส่เข้าไปในปากของเพศผู้ “กัดเอาไว้ ห้ามขยับเด็ดขาด”
“อืม”
อาไน่จับสหายอามู่เอาไว้มองดูอาซี ดูว่าอาซีจะทำอย่างไร
อาซีคลำกระดูก แล้วดึงเข้าตำแหน่งของกระดูกให้ตรงเพศผู้พยายามดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ถูกอาไน่กดลงไป
อาซีดึงอีกหนหนึ่งให้กระดูกขากลับมาเป็อย่างเดิม จากนั้นนำไม้พลองที่เตรียมหาไว้ก่อนแล้ว วางขนาบกระดูกขาทั้งสองฝั่งแล้วก็ค้นพบว่าตนเองตกหล่นของบางอย่างไป
“สายหนังสัตว์ ใครมีสายหนังสัตว์บ้าง”
“ข้า ที่ข้ามีอยู่” เพศผู้คนหนึ่งนำสายหนังสัตว์ที่มัดอยู่ที่เอวส่งมาให้
“ยัง้าอีก”
“ที่ข้าก็มีเหมือนกัน”
อาซีหยิบไป แล้วพันขาที่าเ็ของเพศผู้สองสามเส้น“เรียบร้อยแล้ว เอาเส้นนี้แขวนเอาไว้บนเพดาน”
อาไน่ทำตามอย่างที่บอกอาซีใช้สายหนังเส้นหนึ่งยกขาที่หักขึ้นห้อยเอาไว้
แล้วมองไปทางเพศผู้ที่ได้รับาเ็“สามเดือนก็สามารถลงไปเดินได้แล้ว”
“ยังจะสามารถล่าสัตว์ได้หรือเปล่า”
“ได้อย่างแน่นอน”
“ยังสามารถล่าสัตว์ได้อยู่หรือ”
อาซียืนยันซ้ำอีกครั้งพอเห็นเพศผู้ตื่นตะลึง อาซีก็ค้นพบว่าตนเองสร้างเื่มหัศจรรย์ขึ้นอีกแล้ว
เงยหน้าขึ้นมองอาไน่แล้วก็มองหมอผี ไม่มีผู้ใดไม่มองเธอด้วยความประหลาดใจ
“อาจจะ มีความเป็ไปได้ว่าจะได้” อาซีไม่กล้ารับประกันแล้ว
“อาไน่ คืนนี้เ้าจะต้องร่วมรักกับอาซีไม่สามารถให้นางออกจากเผ่าได้” หัวหน้าเผ่ากล่าว
คนที่สามารถทำให้ผู้ที่ขาหักลุกขึ้นมาล่าสัตว์ได้ช่างเก่งกาจอย่างยิ่ง ไม่อาจปล่อยให้ถูกเผ่าอื่นแย่งไปได้เป็อันขาด
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่https://www.readawrite.com/a/76f07e529f3c1a75eba98cbfe7f71f72
5K
![ลิขิตรักคำสั่งวิวาห์ [มี E-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1710826683_64310622.webp)
