เสียงบานประตูปิดลงเป็การยืนยันว่ามีคนเข้ามาในห้องเธอจริงๆ เสียงฝีเท้าดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ผสานกับเสียงของวัตถุที่สั่นอยู่ภายในร่างกายของเธอ ภายในหัวใจที่เต้นระรัวของรินตอนนี้มีอยู่สองเหตุผล หนึ่งคือความเสียวซ่านตามสัญชาตญาณมนุษย์ที่เธอไม่สามารถปฏิเสธได้ และสองก็คือคนที่เข้ามาในห้องจะทำร้ายเธอรึเปล่า
“อ…. อือ…. อื้อ….”
รินพยายามส่งเสียงร้องคล้ายจะขับไล่ใครคนนั้น แต่มันก็เหมือนกับกระต่ายแยกเขี้ยวที่ดูน่ารักมากกว่าน่ากลัว
การที่เธอส่งเสียงออกมาทั้งที่ถูกบอลแก๊กอุดปากอยู่ นอกจากเสียงที่ฟังไม่ได้ศัพย์และลมหายใจร้อนระอุแล้ว ก็มีแต่น้ำลายเท่านั้นที่เล็ดลอดออกมาจนเปื้อนแก้ม
สภาพเธอตอนนี้ไม่น่าดูเอาเสียเลย เด็กผู้หญิงมอปลายในชุดนักเรียนถูกพันธนาการไว้บนเตียง พร้อมกับอุปกรณ์สำเร็จความใคร่ที่กำลังทำงานอย่างซื่อสัตย์จนเธอส่งเสียงครวญคราง อีกทั้งชุดนักเรียนของเธอก็ปลดกระดุมเอาไว้
ถ้าใครมาเห็นเธอตอนนี้ คงไม่พ้นโดนข่มขืนแน่นอน
รินพยายามดิ้นให้หลุดจากพันธนาการเพื่อรับมือกับผู้ชายคนนั้น แต่ก็ไม่สามารถทำลายแม่กุญแจที่ล็อกกับโซ่เอาไว้ได้ ขณะเดียวกันความเสียวซ่านก็แล่นจากปลายประสาทสู่สมองของเธอ ทำให้เธอนกเอวสูงขึ้นอย่างช่วยไม่ได้
...ไม่เอา น่ากลัว ฉันไม่อยากโดนข่มขืนนะ ไม่เอา ออกไป...
รินได้แต่กรีดร้องอยู่ในใจ และคอยดูว่าคนที่เข้ามาในห้องจะทำอะไรต่อ แต่แล้วเธอก็พบว่า
เงียบกริบ ? หมายความว่าไงกัน ?
ภายในห้องไม่มีเสียงอย่างอื่น นอกจากเสียงครวญครางของรินเท่านั้น ตกลงใครเข้ามาในห้องของเธอกันแน่ ?
“หึๆ..”
เป็เสียงหัวเราะสั้นๆ รินพอจะเดาได้ว่าเ้าของเสียงนั้นเป็ผู้ชาย รินพยายามดิ้นแรงกว่าเดิมเพื่อให้หลุดจากพันธนาการแต่ก็ไม่สามารถ
รินััได้ว่าใครคนนั้นจับที่ข้อเท้าของเธอ รินสะดุ้งเฮือกพยายามดิ้นหนี แต่เหมือนว่าเขาจะไม่ได้สนใจร่างกายเธอ แต่กำลังดูเวลาที่บอกอยู่ตรงแม่กุญแจเท่านั้น ราวกับจะคำนวณว่าเขามีเวลาสนุกกับเธอเท่าใด
...อย่านะ อย่า !...
รินกรีดร้อง แต่ก็มีแต่เสียงฟังไม่ได้ศัพย์ออกมา
เสียงลากเก้าอี้เข้ามาใกล้ เหมือนผู้ชายคนนั้นจะกำลังนั่งมองดูเธอด้วยความหรรษา แต่ว่า
...ไม่เอา น่าอายเกินไปแล้ว ถึงจะชอบอะไรแบบนี้ แต่ไม่ใช่ว่าอยากจะให้คนเห็นสักหน่อย ไม่เอา นี้คือความฝันใช่ไหม ตื่นสักทีสิริน อื้อ !!...
รินอ้อนวอน แต่ความเสียวซ่านก็บ่งบอกว่าเธอไม่ได้ฝันไป จนสุดท้ายเธอก็ไม่สามารถต่อต้านอะไรได้ ทำได้แค่เพียงนอนแผ่อย่างไร้การปกป้องและดิ้นพล่านเมื่อได้รับความเสียวซ่าน ทำหน้าที่เหมือนกับเป็นางเอกหนังโป๊ให้ชายคนนั้นดู
“อ่า… อื้อ… อ่า…”
การแตะ์ครั้งแล้วครั้งเล่าทำให้สมองของรินไม่สามารถคิดอะไรได้อีกแล้ว จนตอนนี้เธอนอนหมดแรง ทว่าเครื่องสั่นก็ยังคงทำหน้าที่ของมัน
เหมือนว่าการเสพความสุขสมด้วยตาจะไม่เพียงพอสำหรับชายคนนั้นแล้ว เสียงของเก้าอี้เลื่อนเล็กน้อยเหมือนว่าใครคนนั้นกำลังลุกขึ้น พร้อมกันนั้นบริเวณข้อเท้าของรินก็รู้สึกได้ถึงมือหยาบเข้ามาัั มือนั้นค่อยๆ ไล่ขึ้นมาจนกระทั่งถึงต้นขาของเธอ
...ไม่เอา อย่านะ ออกไป ไอ้โรคจิต !...
รินต่อว่าภายในใจ แต่ในสภาพนี้ ใครกันแน่ที่โรคจิตกันนะ ระหว่างหญิงสาวที่พันธนาการตัวเองให้หมดอิสระภาพไว้บนเตียง และใช้อุปกรณ์น่าอายอย่างเครื่องมือในการช่วยตัวเองติดตัวเอาไว้ ดิ้นไปมาด้วยความเสียวซ่าน ครวญครางด้วยความสุขสม กับชายคนหนึ่งที่เข้ามาในห้องแล้วมาเห็นเธอในสภาพนี้
...ฉันอาจจะโรคจิต อาจจะเป็พวกชอบอะไรแบบนี้ แต่ไม่ได้แปลว่าฉันอยากจะถูกข่มขืนสักหน่อย อย่านะ !...
รินพยายามดิ้นต่อต้านมือของชายคนนั้นที่เริ่มลวนลามเธอขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับนั้นไข่สั่นก็ทำหน้าที่อย่างซื่อสัตย์จนจะพาเธอแตะ์อีกครั้ง
...ไม่นะ นี่ฉันจะเสร็จตอนโดนลวนลามเหรอ ฉันเป็ยัยร่านโรคจิตที่พร้อมจะเสร็จถึงจะมีคนอื่นมองอยู่เนี่ยนะ ไม่เอา !...
รินกรีดร้องแบบนั้น แต่ทว่า
...อ๊ะ…
โดยฉับพลัน ในห้วงจังหวะที่รินจะแตะ์อีกรอบ ชายคนนั้นก็ทำการดึงไข่สั่นออกจากร่างกายของเธอ ทำให้เหมือนเธอตกลงมาจากห้วงสรรค์กลับมาสู่โลกความจริง
...อะไรกัน จะเสร็จอยู่แล้ว เดี๋ยวสิ อยากจะมาเสร็จอะไรตอนนี้ ยัยบ้า…
รินต่อว่าตัวเอง หลังจากนั้นผ่านไปประมาณชั่วอึดใจ ชายคนนั้นก็นำไข่สั่นมาไว้ตรงจุดเดิมแล้วเปิดเครื่องอีกครั้ง และเช่นเดิม รินดิ้นพล่านตามธรรมชาติของผู้หญิงที่ได้รับความสุขในกามรมณ์ แต่ในจังหวะที่เธอจะเสร็จ ชายคนนั้นก็ดึงไข่สั่นออกไปอีกครั้ง
“อ่า…. อือ… อ่อ….”
รินได้แต่ยกสะโพกขึ้นลง เหมือน้าความรู้สึกเสียวซ่านนั้นกลับคืนมา เธอเหมือนได้ยินเสียงหัวเราะของชายคนนั้น
และหลังจากนั้น วินาทีแห่งความทรมานที่แท้จริงก็เริ่มขึ้น ชายคนนั้นนำไข่สั่นมากระตุ้นเธอจนใกล้่จะเสร็จ และนำออกไปจนเธอไม่สามารถเสร็จสมได้ ขณะเดียวกัน ไข่สั่นที่ติดอยู่ตรงหน้าอกเธอก็ทำการกระตุ้นเธอตามหน้าที่ จนตอนนี้สมองเธอคิดอะไรไม่ออกนอกจาก
...ไม่ไหว จะเสร็จอยู่แล้ว ให้ฉันเสร็จทีเถอะ…
รินคร่ำครวญอยู่ในห้วงความคิด พร้อมกับส่งเสียงอู้อ่าออกมา
เหมือนว่าชายคนนี้จะผ่านผู้หญิงมามาก ถึงสามารถมองดูได้ว่ารินจะเสร็จเมื่อไรแล้วทำการพาเธอออกจากความสุขสม จนตอนนี้สมองเธอคิดอะไรไม่ได้ นอกจากอยากจะเสร็จเท่านั้น
“อยากเสร็จขนาดนั้นเลยเหรอ”
“อ่า อื้อ…”
ชายคนนั้นถาม แล้วรินก็พยักหน้าตอบอย่างสิ้นอาย น้ำลายเปรอะเปื้อนไปทั่วใบหน้า เธอตอนนี้เหมือนกับผู้หญิงที่ไม่้าอะไรนอกจากความสุขของกามรมณ์เท่านั้น
“ก็ได้…”
พร้อมกับคำพูดนั้น เขาก็ทำการนำไข่สั่นมาติดที่ตรงที่ลับของเธออีกครั้ง เธอหวังว่าคราวนี้เธอจะได้ััห้วง์
...ขอร้องล่ะ ให้ฉันเสร็จเถอะ ขอร้องเถอะนะ…
รินอ้อนวอนอย่างไร้ยางอายและในที่สุด
“อื้อ !”
เธอส่งเสียงร้องออกมาด้วยความสุขสม นี้นับเป็การถึงจุดสุดยอดที่รุนแรงที่สุดเท่าที่เธอเคยััมา จนตอนนี้เธอหมดแรงและหลับไป…
“อ่า… อือ…”
รินค่อยๆ ฟื้นสติขึ้นมาอีกครั้ง บอลแก๊กยังถูกอุดปากเอาไว้ ไม่รู้ว่าเธอหมดสติไปนานเท่าไร แต่พอตื่นขึ้นมาหัวของเธอก็ปวดไปหมด เธออยากจะดื่มน้ำ แต่ก็พบว่าไม่สามารถขยับร่างกายได้เลย
อะไรกัน แม้แต่นิดเดียวเธอก็ไม่สามารถขยับร่างกายได้ ราวกับมีบางอย่างมาพันรอบตัวเอาไว้ ฟังจากเสียงเวลาที่เธอดิ้นเหมือนว่าจะเป็เทปกาว นี่เธอถูกจับทำเป็มัมมี่งั้นเหรอ ?
แต่ว่าการที่เธอโดดทำเป็มัมมี่ ไม่ใช่ในรูปแบบยืน แต่เป็การขดตัวงอเข่าเข้าหากัน ทำให้ตอนนี้เธอรู้สึกปวดเมื่อยเป็อย่างมากแต่ก็ไม่อาจขัดขืนได้
รินรู้สึกได้ว่า เธออยู่ในที่ๆ แคบเหลือเกิน ขณะเดียวกันก็รู้สึกได้ว่าสถานที่เธออยู่มันกำลังเคลื่อนไหว จากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงเหมือนใครกำลังเปิดท้ายรถ
“เธอจะได้สนุกกว่านี้อีก เด็กน้อย”
เสียงของชายคนนั้นกล่าว ก่อนจะนำกระเป๋าที่ใส่เธอไว้วางไว้ตรงท้ายรถ แล้วขับรถออกไป...
..นี่เราถูกลักพาตัวงั้นเหรอ ?...
รินตื่นใ แต่ภายในหัวใจของเธอกลับเต้นถี่ด้วยความตื่นเต้น และเธอไม่ได้รู้ตัวเลยว่า ริมฝีปากของเธอกำลังยกขึ้นอยู่
11K
![[จบ] ยอดหมอพลิกแผ่นดิน](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1712286654_96103049.webp)
