รองประธานของฉันเป็นสายลับ

    บทที่ 21

    “เหมือนว่าฉันจะลืมอะไรไปสักอย่างเลยนะ... ตายแล้ว ฉันนัดนายอาร์ทไว้นี่นา เอาไงดีล่ะเนี้ย” ภายในห้องออฟฟิศผู้จัดการการเงิน แอมที่เหมือนจะเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าเธอได้นัดกับอาร์ทเอาไว้ ก็กระวนกระวายเล็กน้อย เธอไม่เคยที่จะผิดนัดเลยสักครั้ง หรือมันอาจจะเป็นเพราะว่าเธอเหนื่อยเกินไปก็เป็นไปได้“สวัสดีครับ ขอโทษนะครับที่เสียมารยาท อันนี้คืองานของแผนกการเงินในวันนี้ ท่านรองประธานต้องการให้คุณรายงานภายในเย็นวันนี้ เรื่องอื่นให้หยุดเอาไว้ก่อน” จู่ๆผู้ช่วยปาร์คก็เดินเข้ามาด้วยอาการรีบร้อน เขารีบเปิดประตูเข้าไปโดยที่ไม่ได้เคาะประตู และดูจากเหงื่อของเขาแล้ว น่าจะวิ่งไปมาแล้วหลายแผนก“ค่ะ ฉันขอตรวจสอบดูก่อนนะคะ .... คาดว่าน่าจะทันแบบเฉียดเวลาเลิกงานเลยค่ะ ผู้ช่วยปาร์ค” แอมเปิดแฟ้มเอกสารหลายเล่มดูเนื้อหาข้างใน จากการคาดการณ์แล้ว มันน่าจะเสร็จทันเวลาพอดี“ได้ครับ ผมจะแจ้งท่านรองประธานให้นะครับ” ปาร์คหันหลังเตรียมที่จะไปที่อื่นต่อ แอมที่ทำท่าเหมือนกับจะถามอะไรแต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไรเลย เธอได้แต่เงียบอยู่อย่างนั้น จนปาร์คเดินออกจากห้อง แต่ทันใดนั้นเอง เจ้าแม่แห่งการสงสัยก็ปรากฏตัวขึ้น“สวัสดีค่ะผู้ช่วยปาร์ค มาทำอะไรคะเนี้ยวันนี้ หรือจะมีคนถูกไล่ออก อิอิ” น้ำทิพย์กล่าวออกมาถามพร้อมกับมองไปยังดาวด้วยความสะใจเล็กๆ ตอนนี้เธอเองก็ทำสงครามประสาทกับดาวอดีตเพื่อนรักอยู่ “เปล่าหรอกครับ ก็แค่มาส่งเอกสารให้กับผู้จัดการแผนกเท่านั้นแหละครับ” ปาร์คยิ้มให้กับน้ำทิพย์ก่อนจะตอบกลับไป มันทำให้น้ำทิพย์สงสัยขึ้นมา และมันก็ตรงใจกับแอมพอดีที่ต้องการอยากรู้คำตอบนั้น“อ่าว แล้วทำไมผู้ช่วยปาร์คมาส่งเอกสารเองล่ะคะ ทำไมไม่ให้นายอาร์ทมาล่ะคะ” ปาร์คที่ได้ยินอย่างนั้นก็อึ้งๆเล็กน้อย ถ้าไม่ติดว่าหัวหน้าของเขาได้สั่งให้ปิดเรื่องนี้เอาไว้ เขาก็คงบอกไปตรงๆแล้วว่าอาร์ทเป็นรองประธานบริษัท ถ้าดูจากปฏิกิริยาเมื่อวานที่พวกเขาเจอกัน หัวหน้าของเขาน่าจะปลอมตัวเป็นพนักงานของบริษัทเพื่อเข้าหาพวกเธอ ถึงเขาจะมีไหวพริบแต่ก็ไม่รู้ว่าอาร์ทได้บอกกับพวกเธอว่าทำงานอะไรอยู่ดี“พอดีอาร์ทต้องไปแผนกอื่นน่ะครับ.. ถ้ายังไงก็ตั้งใจกันทำงานด้วยนะครับ ผมต้องไปแผนกอื่นต่อ” ปาร์คเลือกที่ตอบไปกลางๆ และต้องรีบออกไปจากที่นี่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้นเขาอาจจะโป๊ะแตกเผยความลับอย่างแน่นอน“อย่างนั้นเหรอคะ.. คนส่งเอกสารภายในกำลังขาดคนอย่างนั้นซินะคะ สู้ๆนะคะผู้ช่วยปาร์ค” น้ำทิพย์ทำท่านึกคิดอย่างน่ารัก บรรยากาศมันเหมือนกับโลกหยุดหมุนสำหรับปาร์คเลยก็ว่าได้ ท่าทางที่เธอคนนี้กำลังทำอยู่นั้นมันไม่ต่างอะไรกับน้องแมวที่อยู่ที่บ้านเขาเลย มันช่าง.. ‘เหงี้ยว!!’“ครับ” ปาร์คตอบได้แค่นั้น และเขาต้องรีบออกมา ห้ามใจไม่ให้เข้าไปลูบหัวของเธอ ทั้งน้ำทิพย์ และแอมก็ก้มหัวให้กับปาร์คเล็กน้อยก่อนจะหันมาเม้าท์กันเล็กน้อย“แก แกว่าฉันจะเอาน้องสาวมาทำงานด้วยดีไหม นางเพิ่งจะจบมาแต่ก็ยังหางานไม่ได้เลย แกลองๆถามนายอาร์ทให้หน่อยได้ไหมว่าผู้ชวยปาร์คเขาชอบอะไร บางทีฉันอาจจะต้องพึ่งเขานะ” น้ำทิพย์กล่าวกับแอม จริงๆเธอมีแผนอยู่แล้วที่จู่ๆก็เข้ามาหาอย่างนี้ และเธอกำลังขอให้แอมช่วยสืบผู้ช่วยคนนี้สักหน่อย “แกจะบ้าเหรอ.. แล้วเธอคิดว่าผู้ช่วยปาร์คจะช่วยเธออย่างนั้นเหรอ” แอมกล่าวไป ตอนนี้เธอจะต้องห้ามความคิดของเพื่อนสนิทเอาไว้ก่อน บางทีมันอาจจะส่งผลเสียมาถึงทั้งตัวของเธอ และเพื่อนเธอก็ได้ถ้าทำอย่างนี้“งานสมัยนี้มันหายากแกก็รู้.. ช่วยกันหน่อยเถอะนะ ที่บ้านฉันตอนนี้ก็มีแต่ฉันนี่แหละที่มีรายได้ ผู้ช่วยปาร์คเขาช่วยนายอาร์ทเพื่อนของเขาได้ แล้วทำไมจะช่วยฉันไม่ได้ อีกอย่างเรื่องนี้ฉันก็จะดำเนินการไปขอผู้ช่วยเขาด้วยตัวเอง แกแค่ช่วยฉันสืบเพียงเท่านั้นเอง นะๆๆเพื่อนรัก” น้ำทิพย์พยายามว่านล้อมแอมเพื่อนของเธอด้วยคำพูดต่างๆ“เห้อ... ก็ได้ แต่แกก็ต้องเข้าใจฉันด้วย ว่าตอนนี้ตำแหน่งนี้มันสำคัญกับฉันมากแค่ไหน” แอมใจอ่อนลง เพราะเธอเองก็รู้ดีว่าครอบครัวของน้ำทิพย์ไม่ได้ดีมากนัก ตอนนี้ทิพย์เหมือนเป็นเสาร์หลักของบ้านที่ต้องหาเลี้ยงพ่อติดพนันที่ตอนนี้หนีไปอยู่ไหนก็ไม่รู้ แล้วไหนจะทิ้งหนี้ก้อนโตไว้ให้พวกเธอใช้อีก แม่ก็เป็นช่างตัดเย็บทั่วไป น้องสาวก็เพิ่งเรียนจบถึงจะได้เกียร์ตินิยมอันดับหนึ่ง แต่งานมันมีน้อยกว่าคนทำมากในสมัยนี้ มันทำให้เธอยังหางานไม่ได้ในตอนนี้“ขอบใจมากเพื่อนรัก...” ทิพย์กระโดดเข้ามากอดกับแอม ส่วนแอมก็ได้แต่ถอนหายใจแล้วพูดขึ้นมา“ถ้าอย่างนั้นวันนี้ฉันจะใช้งานแกให้หนักเลย…” แอมกล่าวออกมา ก่อนที่ทั้งคู่จะเริ่มวางแผนงานที่ต้องทำในวันนี้ เพราะมันเยอะมากมายมหาศาลจริงๆ และในขณะเดียวกันนั้นเองในห้องประชุมใหญ่ของบริษัท มันเป็นห้องทรงกลมที่นั่งกันอย่างกับในสภา “วันนี้เราจะมีการแต่งตั้งตำแหน่งต่างๆใหม่ ทั้งหมด 7 ตำแหน่ง ได้แก่ ผู้อำนวยการบริษัท ผู้จัดการทั่วไป ผู้จัดการแผนกพัสดุ ผู้จัดการแผนกนำเข้าและส่งออก ผู้จัดการแผนกการขาย ผู้จัดการแผนกผลิต และสุดท้ายผู้ช่วยผู้อำนวยการครับท่านประธาน” เลขาคนสนิทของประธานเอ่ยกล่าวออกมาในที่ประชุม“ทั้งหมดนี้คือผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับโครงการนั้น และมีหลักฐานเอาผิดใช่ไหม” ประธานอรุณกล่าวออกมา แน่นอนว่าเลขาก็พยักหน้าให้กับเขาเพื่อเป็นการยืนยันก่อนเขาจะพูดขึ้นต่อทันที “เรื่องนี้ผมจะให้รองประธานเป็นคนตัดสินใจทั้งหมด มีใครคัดค้านไหม” เมื่ออรุณเห็นว่าไม่มีใครกล้าขัดเขาอีก เขาก็ลุกขึ้นจดกระดุมสูท ก่อนจะเดินออกไปจากห้องประชุม อาร์ทที่ได้ยินก็ถอนหายใจเล็กน้อย ก่อนจะลุกจากที่นั่งของตัวเองมายังเก้าอี้ประธานเพื่อเป็นประธานในที่ประชุมทันที ก่อนที่จะเกิดเรื่องนี้ขึ้น อาร์ทได้เอ่ยกล่าวกับพ่อของเขาแล้ว และแน่นอนว่าอรุณดีใจมากที่เจ้าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนสนใจงานในบริษัทมากขึ้นแล้ว บางทีเขาอาจจะได้วางมือจากวงการแล้วไปใช้ชีวิตสงบสุขกับภรรยาของเขาเร็วขึ้น“สวัสดีทุกท่าน ก่อนอื่นเลยผมต้องแจ้งให้กับทุกๆท่านทราบ ว่าที่ผมเรียกผู้จัดการแผนกคนอื่นที่เหลือมาด้วยนั้นไม่ได้มีอะไรมาก เพียงแค่ผมอยากจะขอบคุณทุกท่านที่ทำงานด้วยความซื่อสัตย์กับบริษัทของเรามาโดยตลอด และผมมีของขวัญเล็กๆน้อยๆอย่างโบนัส สองเท่าของเงินหนึ่งปีให้กับพวกคุณ” อาร์ทกล่าวออกมาอย่างนั้น มันทำให้คนที่ดำรงตำแหน่งผู้จัดการนั้นได้แต่ยิ้ม และลุกขึ้นมาก้มหัวให้กับเขา“ขอบคุณมากครับ/ค่ะ ท่านรองประธาน” พวกเขาและเธอยินดี ภูมิใจที่ตัวเองทำงานได้อย่างดี ซื่อสัตย์มาโดยตลอด เงินที่พวกเขาหรือเธอกำลังจะได้มันนับว่าเป็นหลักล้านบาทเลยทีเดียว บางคนถึงกับน้ำตาตกลงมาเลยด้วยซ้ำที่ได้ความเมตตาในครั้งนี้“หวังว่าพวกคุณจะตั้งใจ และขยันทำงานต่อไปนะครับ” เงินที่เขาได้ให้ลูกน้องพวกนี้ไปมันนับว่าน้อยมาก หากเทียบกับการยึดทรัพย์สินทั้งทางการเงิน และอสังหาริมทรัพย์จากกลุ่มของผู้อำนวยการคนก่อน แถมยังได้ใจคนเหล่านี้ไม่น้อย อีกอย่างมันเป็นการสร้างแรงบรรดาลใจให้กับคนที่จะมารับตำแหน่งใหม่ด้วยเช่นกัน“ต่อไปผมจะประกาศรายชื่อผู้อำนวยการคนใหม่.. คุณประจักษ์ วงศ์ไพรศาล และผู้ช่วยของคุณประจักษ์เองก็ได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นมาเป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการด้วยเช่นกัน.. เชิญเข้ามานั่งประจำที่ตรงนี้ได้เลยครับ เพราะนี่คือรางวัลในความพยายามของคุณที่ทำให้บริษัทเสมอมา” ทั้งสองลุกขึ้นยืนก่อนจะก้มหัว และมานั่งที่ตามที่อาร์ทบอก ก่อนจะเอ่ยขอบคุณตามระเบียบ หลังจากนั้นก็เป็นการแต่งตั้งตามตำแหน่งที่เหลือ แน่นอนว่าทุกคนที่ขึ้นมาต่างก็ทำงานกันอย่างมืออาชีพ วันนี้หลายแผนกมีการเลี้ยงฉลองด้วยหัวหน้าของตนเอง และผู้อำนวยการคนใหม่อย่างประจักษ์เองก็แสดงสปิริตในการสนับสนุนผู้จัดการคนอื่นโดยให้งบแผนกละ 4000 บาทในการเลี้ยงฉลอง แน่นอนว่ามันเป็นงบส่วนตัวของท่านเองด้วย  อาร์ทที่ได้ยินเขาก็สนับสนุนด้วยเช่นกัน แผนกละ 10000 บาท มันยิ่งทำให้พนักงานที่บริษัทดีใจเป็นอย่างมากเมื่อได้ยินข่าว แอมเองที่ไม่ได้ประชุมด้วยก็ได้รับ แม้ว่าเธอจะไม่ได้เข้าร่วมการประชุม แต่เธอก็ได้รับเกียรติจากผู้จัดการคนอื่นด้วยเช่นกัน และพวกเขาก็ให้กำลังใจเธอเพื่อให้ก้าวเข้ามาเป็นผู้จัดการที่แท้จริงให้ได้ ‘เฮ้อ ง่วงเป็นบ้าเลยแฮะ...’ อาร์ทพูดกับตัวเองในใจก่อนที่จะนอนหลับไปที่โซฟาอย่างสบายอารมณ์