ภรรยาในพันธสัญญาของบอส - Bosss Proposal

        แผ่นหลังกับก้นเปลือยเปล่าแตะผ้าไหมปูเตียงนุ่มสบายผิว มือหนาเลิกผ้านวมให้พ้นทางเพื่อร่างวางกายสวยสมบูรณ์แบบของภรรยาอย่างเบามือทะนุถนอม

        เขารู้ว่าหญิงสาวกำลังประหม่าพยายามสุดความสามารถเพื่อข่มใจให้เขามองร่างกายเปล่าเปลือยหมดจดอย่างชื่นชมจนถ้วนทั่ว

        ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอ หัวใจเต้นกระหน่ำ มันเป็นภาพติดตรึงที่วนเวียนฉายซ้ำในหัวของเขานับไม่ถ้วนตั้งแต่ขึ้นเตียงกับหญิงสาวครั้งแรก หนนั้นเธอเซอร์ไพรส์เขาด้วยความบริสุทธิ์ผุดผ่องที่มอบให้ ส่วนหนนี้คือความกล้าได้กล้าเสียที่เขาหลงคิดว่าคนมีประสบการณ์น้อยคงเคอะเขินเกินกว่าจะกล้าทำ คือปลดเปลื้องเสื้อผ้าทุกชิ้นบนตัวลงเพื่อเขา

        เสื้อนอนถูกถอดออกทางศีรษะเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อแน่นหนัดซึ่งซ่อนอยู่ภายใน เป็นคนเชื้อเชิญเสียเองที่ออกอาการประหม่าจนเห็นได้ชัด

        เจ้าของเรือนร่างสวยทำท่าจะลุกหากแต่ชายหนุ่มไวกว่าโถมร่างคร่อมกักตัวไว้แล้วกระซิบเสียงพร่า

        “จะไปไหนครับคนดี”

        ขนหนาวในกายของคนใต้ร่างลุกชัน เผลอขบเม้มริมฝีปาก เบือนหน้าหนีไปอีกทาง ไม่กล้าสบสายตาร้อนแรงคู่นั้นซึ่งโน้มลงมาใกล้ยิ่งกว่าเดิม

        เสื้อผ้าท่อนร่างของเขายังคงครบถ้วนเช่นเดิม

        ภัทรกรกดแผ่นอกหญิงสาวให้ราบลงกับพื้นนุ่มเช่นเดิม เพื่อลดใบหน้าลงรับยอดถันสีชมพูหวานเข้าสู่เรียวปาก

        เสียงครางต่ำด้วยความวาบหวามลอดมาจากเรียวปากสวย

        เขายิ้มกับตัวเอง ปรนเปรอทรวงอกอิ่มด้วยเรียวปากขณะมืออีกข้างกอบกุมบีบเค้นอย่างเต็มมือเต็มไม้ หญิงสาวไม่ใช่คนซ่อนรูปเพราะมันเห็นประจักษ์ต่อสายตาเสมอมาภายใต้เสื้อผ้าทุกแบบว่าเธอเปล่งปรั่งสมบูรณ์ขนาดไหน

        “คะคุณภรีม”

        ศีรษะสวยสั่นปฏิเสธเมื่อเขาค่อยๆ เคลื่อนตัวลงต่ำกว่าเดิม ริมฝีปากอุ่นแตะสัมผัสผิวเนื้อนวลเนียนตั้งแต่ฐานเนินอกอิ่ม ลงสู่ลำตัว เหนือสะดือ ก่อนผงกศีรษะออก

        “ไม่…”

        “อย่าดื้อกับผม” เขาออกคำสั่งเสียงพร่า

        มือหนาแยกเรียวขาแต่ละข้างออกเพื่อสำรวจความชุ่มชื่นตรงกึ่งกลางหลายซึ่งล้อมด้วยเส้นไหมสีดำสนิท

        ปลายนิ้วกลางเรียวยาวรูดไล่ตรงส่วนที่เปิดแยก ลากขึ้นลงบนปุ่มสีชมพูสดกลางกลีบดอกไม้สวยสมบูรณ์

        “คุณภรีม” สุ้มเสียงของเธอสั่นไม่แพ้กัน ทั้งหฤหรรษ์ ทั้งตื่นเต้นต่อสัมผัสอันอ่อนโยนนั้น

        “ครับ” ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง

        “บัว… อาย”

        ใบหน้าหล่อเหลากระตุกรอยยิ้ม ก่อนลุกขึ้นยืนเต็มความสูงปลดกางเกงนอนกับกางเกงชั้นในลงสู่พื้น

        ใบหน้าหญิงสาวร้อนวูบเมื่อเห็นว่าใหญ่โตของเขาชูชันตระหง่านต่อสายตา

        “ไม่ต้องอายหรอก ผมโป๊เป็นเพื่อนคุณแล้ว”

        เกือบมีช่องจังหวะให้หญิงสาวขบขันความทะเล้นของเขา แต่เวลาช่วงนั้นมันช้าเกินไป เมื่อชายหนุ่มรั้งเรียวขาสู่ขอบเตียงแล้วย่อตัวคุกเข่าลงบนพื้น โอบรอบท่อนขาสวยสะดุดตาคู่นั้นให้แยกจากกันเพื่อแทรกตัวหว่างกลาง

        ราวกับลมหายใจของหญิงสาวถูกขโมยฉับพลันเมื่อริมฝีปากอุ่นแตะจุดกึ่งกลางลำตัว ปลายลิ้นค่อยๆ เปิดทางรอยแยกนั้นด้วยการกวาดไล่ขึ้นลง เชื่องช้า

        สะโพกกลมกลึงสวยดีดดิ้นเร้าๆ ขณะถูกรุกล้ำถี่ขึ้น

        เขารับความอ่อนหวานชุ่มฉ่ำเข้าสู่โพรงปากด้วยปากลิ้น ขบฟันตรงเนื้อซึ่งไวต่อสัมผัสนั้นเบาๆ