ตอนที่18
ตอนที่18 อึดอัดช่วงค่ำภายในคอนโดแห่งหนึ่งคู่รักกำลังนอนสวมกอดกันใต้ผู้ห่ม บนเตียงนอนที่ยับยู่ยี่“พี่มาวิน..เมื่อไหร่พี่จะบอกนิชาเรื่องของเราซะที น้ำตาลไม่อยากอยู่แบบนี้แล้ว” น้ำตาลพูดด้วยน้ำเสียงน้อยใจ“เรื่องนั้น อย่าไปคิดมากเลย เพราะยังไงพี่ก็ยังเป็นของน้ำตาลเสมอนะครับ” ร่างใหญ่พูดเสียงหวานออดอ้อนพลางหอมแก้มเอาใจหญิงสาวที่กำลังอยู่ในอ้อมกอด“น้ำตาลไม่ชอบให้พี่ไปยุ่งกับยัยนิชาเลย แถมเพื่อนๆที่ทำงานของน้ำตาลยังคิดว่าพี่กำลังคบกับยัยนั่นด้วย” น้ำตาลยังคงบ่นด้วยความหึงหวง“ไม่เอาน่า เราอยู่กันแบบนี้ก็ดีแล้วนี่ อย่าไปสนใจคำพูดคนอื่นสิ” พี่มาวินพยายามพูดปลอบใจน้ำตาล“แล้วเมื่อไหร่ล่ะ เมื่อไหร่พี่จะบอกยัยนั่น หรือพี่เปลี่ยนใจจะกลับไปคบกับมันเพราะมันสวยขึ้นใช่ไหม” น้ำตาลเริ่มควบคุมอารมณ์หึงหวงไม่อยู่มาวินที่ได้ฟังก็ถึงกับลุกขึ้นนั่งแสดงอาการไม่พอใจขึ้นมา“น้ำตาลเป็นอะไรเนี่ย เริ่มทำตัวไม่น่ารักแล้วนะ” พี่มาวินพูด“ใช่สิ ใครมันจะไปสวยเหมือนยัยนิชา พี่จะทิ้งน้ำตาลแล้วกลับไปคบกับมันใช่ไหม” น้ำตาลพูดพร้อมกับลุกขึ้นนั่ง“มันชักจะไปกันใหญ่แล้วนะน้ำตาล พี่ก็บอกว่าพี่ขอเวลาอีกหน่อย เรื่องแค่นี้ก็ทำให้มันเป็นเรื่องใหญ่” มาวินพูดแล้วลุกเดินออกไปตู้เปลี่ยนเสื้อผ้า“พี่จะไปไหน จะแอบไปคุยกับยัยนั่นใช่ไหม” น้ำตาลรีบเดินเข้ามาคว้าแขนมาวินทันที“พี่จะไปไหนมันก็เรื่องของพี่ ขืนอยู่ฟังเธอประชดประชันต่อแบบนี้ พี่อาจจะทำจริงๆก็ได้ ปล่อยพี่” มาวินพูดพร้อมกับสลัดแขนออกหลังสิ้นเสียงจากมาวิน น้ำตาลถึงกับร้องไห้ปล่อยโฮออกมาอย่างเจ็บปวด เพราะเธอไม่คาดคิดว่าคำพูดเหล่านั้นจะออกมาจากปากพี่มาวิน“ตั้งแต่ยัยนิชากลับเข้ามาในชีวิตพวกเราพี่ก็เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิม พี่ไม่รักน้ำตาลแล้วเหรอ ฮืออออ” เสียงสะอื้นเหมือนใจจะขาด“ถ้าอยากให้พี่รักก็ต้องรู้จักเชื่อฟังแล้วก็เลิกทำตัวงี่เง่าแบบนี้ซะที ไม่งั้นก็อย่าหาว่าพี่ใจร้าย” พี่มาวินพูดพอน้ำตาลได้ฟังประโยคสุดท้ายสีหน้าและแววตาของเธอเปลี่ยนไปในทันที“ลองพี่ทิ้งน้ำตาลสิ ยัยนิชาจะต้องได้รู้ความจริงว่าเมื่อก่อนแฟนหนุ่มที่แสนอ่อนโยนที่คบกับมันได้ไม่ถึงครึ่งปี ลับหลังแอบกินกับเพื่อนสนิทตัวเอง ดูซิมันจะทำสีหน้ายังไง” น้ำตาลพยายามขู่ให้พี่มาวินยอมแพ้แต่ทว่าคำขู่ของน้ำตาลยิ่งยั่วโมโหพี่มาวินมากกว่าเดิม ร่างใหญ่คว้าแขนทั้งสองข้างของเธอพร้อมกับบีบรัดแน่นจนน้ำตาลรู้สึกเจ็บแล้วเผลอร้องออกมา“โอ๊ยยย! เจ็บนะ” ร่างเล็กพยายามดิ้นหนี“อย่าคิดจะลองดีกับพี่ ….ต่อให้นิชาจะรู้ความจริงเรื่องของเรา นิชาก็ยังจะคบกับพี่เหมือนเดิมแน่นอนเพราะอะไรนะเหรอ ก็เพราะนิชารักพี่มากและเธอจะเชื่อฟังพี่เสมอ ทีนี้ก็เลิกเอาชนะพี่ด้วยวิธีสกปรกแบบนี้ได้แล้ว ถ้ายังอยากอยู่ด้วยกันก็หัดเชื่อฟังพี่ซะบ้าง” พี่มาวินผลักน้ำตาลล้มลงบนที่นอนด้วยแววตาดุดันน่ากลัวก่อนจะเดินออกจากห้องไปร่างเล็กได้แต่นั่งกำมือแน่นร้องไห้ด้วยความเสียใจ“แก ยัยนิชา” ภายในงานประชุมเจรจาธุรกิจใหญ่ที่ภูเก็ตฉันเดินเข้ามาในงานมีนักธุรกิจชายหญิงมากมายคุยกันในงาน ในนั้นมีอาหารเครื่องดื่มมากมายคอยบริการ สถานที่จัดอลังการเลิศหรูมาก จนฉันต้องร้องว๊าวออกมาเลยล่ะ แถมหนุ่มๆในงานหลายคนเอาแต่จ้องมองฉันส่งสายตาเจ้าชู้ให้แล้วพากันกระซิบอะไรก็ไม่รู้ ฉันเดินไปหยิบผลไม้กับค็อกเทลมานั่งดื่มรอคุณอภิวัฒน์ภายในงาน อีกไม่กี่นาทีเขาน่าจะออกมาจากห้องประชุมใหญ่แล้ว“ตื่นเต้นจัง เจ้านายใหม่นิสัยหน้าตาจะเป็นไงบ้างนะ” ฉันเริ่มมีอาการประหม่าเล็กน้อยแต่ดูจากข้อความที่คุยกันคุณอภิวัฒน์ เขาน่าจะเป็นคนใจดีอยู่นะไม่นานขณะที่ฉันกำลังนั่งดื่มมองดูผู้คนมากมายในงานเลี้ยงสุดหรูก็ได้มีหนุ่มหล่อคนหนึ่งเดินเข้ามาหาฉันพร้อมกับแก้วค็อกเทลสุดแพง“สวัสดีครับ คนสวย”ฉันหันกลับไปมองต้นเสียงนั้นทันที“สวัสดีค่ะ” ฉันตอบแบบขอไปที“ทำไมมานั่งอยู่คนเดียวแบบนี้ล่ะครับ” หนุ่มนิรนามสุดหล่อแต่งตัวดูดีทั้งตัวดูแพงไปหมด“อ้อ พอดีนั่งรอหัวหน้าค่ะ” ฉันตอบไปแบบไม่คิดอะไร“’งั้นจะรังเกียจไหมครับถ้าผมจะขอนั่งรอเป็นเพื่อน” หนุ่มหล่อเข้าลุกหนักในทันทีฉันถึงกับยิ้มเจื่อนๆออกมาในทันที“เอ่อ….” จะให้ฉันตอบว่าไงล่ะพูดมาขนาดนี้“ผมชื่อ ธเนศ ทายาทประธานบริษัทJFC แล้วคุณล่ะ”หนุ่มหล่อแนะนำตัวอย่างมั่นใจ“ฉันชื่อนิชาค่ะ เป็นเลขาผู้บริหารบริษัทDiamond King”พอเขาได้ยินชื่อบริษัทเท่านั้นแหละ หนุ่มหล่อถึงกับแสดงสีหน้าพอใจออกมา ราวกับว่าเขารู้จักผู้บริหารคนนั้นเป็นอย่างดี“ไม่คิดว่าผู้บริหารคนใหม่ของDiamond Kingจะรับตำแหน่งเลขาสวยๆแบบนี้ไว้ข้างกายด้วย ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณนิชา…. ถ้าไม่ว่าอะไรช่วยดื่มเป็นเพื่อนผมได้ไหม” คุณธเนศพูดเสร็จก็ยื่นแก้วค็อกเทลให้ฉันพร้อมกับส่งสายหว่านตาเสน่ห์ให้ “ขอบคุณค่ะ”ฉันดื่มค็อกเทลที่คุณธเนศให้เพราะไม่อยากมีปัญหาเดี๋ยวจะมีผลกระทบทางธุรกิจกับคุณอภิวัฒน์