ตอนที่ 5 หรือว่าคุณเป็ M กันล่ะ
เมื่อเห็นว่ามู่เจ๋ออวี่ไม่ได้พูดอะไร กัวเทียนก็เดินผ่านออกไปจนมาถึงลานด้านนอกโดยหิ้วน้ำที่ตากแดดไว้ด้านนอกตลอด่เช้ามาด้วย แล้วก็ยืนอาบมันตรงนั้นเลย
อุณหภูมิน้ำไม่ได้สูงเนื่องจากโดนแดดแค่่เช้า แต่กัวเทียนชินกับมันแล้ว สิ่งแรกที่ทำหลังจากทำงานเกษตรมาก็คืออาบน้ำนี่ละ
แม้อุณหภูมิน้ำจะไม่สูง แต่พอราดใส่ตัวแล้วก็ไม่ได้ทำให้หนาวสั่น
ตอนมู่เจ๋ออวี่เดินออกมา เห็นว่ากัวเทียนสวมแค่กางเกงชั้นในยืนอาบน้ำอยู่ตรงนั้น รูปร่างที่แสนเพอร์เฟกต์ทำเอาเขารู้สึกอิจฉา
แต่น่าเสียดายที่มาอยู่ในชนบทแบบนี้ อีกทั้งยังเป็หมู่บ้านที่ห่างไกลความเจริญ ไม่มีเส้นสายคอนเนคชั่น ไม่งั้นต้นกล้าที่ดีขนาดนี้ไปเป็นายแบบก็ไม่เลวเลย
พอคิดเื่พวกนี้ก็พานคิดถึงเื่ตัวเอง ที่จริงแล้วมู่เจ๋ออวี่ก็ไม่คิดว่าตัวเองเลิศล้ำอะไรขนาดนั้น เขาเป็แค่ดาราชั้นรอง เทียบกันแล้วก็คงไม่ได้ดีไปกว่าพี่ชายชาวไร่คนนี้เลย อย่างน้อยคนตรงหน้าได้ใช้ชีวิตของตัวเอง แต่เขากลับต้องถูกคนอื่นควบคุมราวหุ่นกระบอก
“ทำไมคุณถึงอาบน้ำเย็นข้างนอกล่ะ หรือว่าที่นี่ไม่มีห้องอาบน้ำงั้นเหรอ ไม่มีน้ำร้อนเหรอ” มู่เจ๋ออวี่ยืนอยู่อีกด้าน มองกัวเทียนที่สวมเพียงกางเกงในตัวเดียวแล้วถาม ลืมไปเลยว่าเมื่อครู่เพิ่งถูกคนคนนี้แกล้ง
กัวเทียนล้างโคลนที่อยู่บนตัวจนสะอาดหมดจด คว้าผ้าขนหนูมาเช็ด แล้วเดินไปยังจุดที่สามารถอำพรางตัวเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า
ตอนนี้เอง มู่เจ๋ออวี่ถึงได้เห็นกัวเทียนอย่างเต็มตา ชายหนุ่มที่อาบน้ำสะอาดเอี่ยมทำเอาตามู่เจ๋ออวี่เป็ประกาย ดูไม่ออกเลยว่าคนคนนี้กับพี่ชายชาวไร่ที่เนื้อตัวเต็มไปด้วยดินโคลนคนนั้นคือคนเดียวกัน
พอเห็นว่ากัวเทียนก้มตัวลงจะถอดชั้นใน มู่เจ๋ออวี่ก็หันหน้าหนีไปอีกทางอย่างไม่เป็ธรรมชาติ
รอจนอีกฝ่ายสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเดินมายืนอยู่ตรงหน้าตน เขาก็เลื่อนสายตากลับไปที่ตัวกัวเทียนอีกครั้ง มองขึ้นลงอย่างพิจารณา แล้วพูดขึ้น “รูปร่างไม่เลวเลยนี่”
กัวเทียนดึงเสื้อยืดตัวหลวมบนตัวมู่เจ๋ออวี่ ช่วยอีกฝ่ายปิดไหล่ให้ดี ก่อนเอ่ยปาก “ถ้าจะอาบน้ำ ก็ไปต้มน้ำทางนั้น ใช้ถังนี่ใส่น้ำแล้วก็ไปอาบตรงนั้น ที่นี่ผมทำแบบนี้”
เขาพูดกับมู่เจ๋ออวี่พร้อมชี้ไปที่ห้องครัว แล้วชี้ไปยังใต้ต้นไม้ที่มีมุมอับ
“ต้มน้ำเหรอ อาบน้ำตรงนั้นเหรอ กลางแจ้งแบบนี้จะอาบได้ยังไงกัน ผมไม่ชินหรอกนะ”
“ไม่ใช่ผู้หญิงสักหน่อย มีอะไรให้น่าอึดอัดกัน อย่าบอกนะว่าคุณเป็ M”
M คือกลุ่มบุคคลอีกกลุ่มหนึ่งในยุคสมัยนี้ มีผู้ชาย ผู้หญิง และ M
บนร่างกายของ M จะมีลวดลายดอกไม้ ซึ่งร่างกายของ M กับผู้ชายไม่มีความแตกต่างกัน มีเพียงลวดลายดอกไม้บนร่างกายเท่านั้นที่ทำให้แยกแยะได้
M เป็กลุ่มบุคคลที่พละกำลังน้อย และเป็กลุ่มสองเพศที่ตั้งครรภ์ได้ หากไม่มีที่พึ่ง ไม่มีภูมิหลังใหญ่โต และครอบครัวไม่ได้มีอิทธิพลอะไรละก็ M จะถูกรังแกได้ง่ายมาก
รังแกในที่นี้ไม่ใช่การกลั่นแกล้งต่อยตีหรอกนะ แต่หมายความว่าง่ายต่อการกลายเป็ของเล่นให้พวกผู้ชายรังแกแบบนั้นต่างหาก
โศกนาฏกรรมแบบนี้ไม่ใช่แค่การยกตัวอย่าง เพราะมีออกถมเถ ดังนั้นมี M จำนวนไม่น้อยที่คิดหาวิธีต่างๆ มาปกปิดร่างกายตัวเองโดยทำให้ดูเหมือนผู้ชายทั่วไปอย่างสุดความสามารถ อย่างเช่นการปกปิดลวดลายบนร่างกาย แต่ลวดลายเหล่านี้ปกปิดได้ยากมาก ไม่ว่าทำอย่างไรก็เห็นมันอยู่ดี
แน่นอนว่านี่ไม่ได้หมายความว่า M จะไม่มีความสุขเลย
M สามารถแต่งงานมีภรรยาหรือแต่งงานมีสามีก็ได้ M ที่ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขก็มีให้เห็นได้ทั่วไปเช่นกัน
มู่เจ๋ออวี่ได้ยินกัวเทียนพูดแบบนั้นก็มองเขานิ่งๆ ก่อนเอ่ย “จะเป็ไปได้ไงกัน”
“ไม่ได้เป็ M แล้วคุณจะกลัวอะไร” กัวเทียนพูดจบก็ตวัดผ้าขนหนูพาดบ่า หมุนตัวเดินจากไป
มู่เจ๋ออวี่ยืนค้างอยู่ตรงนั้นอย่างไม่รู้จะทำอย่างไรดี เขามองดูห้องครัวโกโรโกโสกับสิ่งที่เรียกว่าห้องอาบน้ำที่อยู่ไกลออกไปด้วยความรู้สึกแย่เกินบรรยาย
แต่พอผ่านไปหลายนาที มู่เจ๋ออวี่ก็ไม่ใส่ใจและยอมรับมัน ความรู้สึกเหนอะหนะบนร่างกายช่างน่ารำคาญ เขาเลยตัดสินใจอาบน้ำ
ดังนั้นเขาจึงคว้าถังไปตักน้ำ...
801
