ไลฟ์สด ปลดพลังเวทย์

“ท่านจะเอาอย่างไรต่อครับ ต้องการส่งคนมาจับตาเธอไหมครับท่าน” ชายหนุ่มที่เป็นคนขันรถถาม “ยังไม่จำเป็น ให้เธอไลฟ์สดไปแบบนี้ก่อน ผมยังไม่อยากทำอะไรบุ่มบ่ามตอนนี้” “ไลฟ์สดของเธอมีเหตุการณ์ที่ไม่เคยมีมาก่อน มันไม่เหมือนรายการผีอื่นๆที่เป็นเพียงรายการบันเทิง เธอคนนี้อาจจะมีบางอย่างที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษของเธอ”“ผมได้ให้ข้อมูลติดต่อกับเธอเอาไว้แล้ว วันข้างหน้าเธออาจะมีประโยชน์”“ครับท่าน” ฉันกลับมาที่บ้านแล้วก็เปิดแอคเคาน์เพจของฉันขึ้นมา ดูเหมือนว่าทุกอย่างมันยังเป็นปกติดี ฉันก็ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย ฉันไม่อยากคิดเลยว่าถ้าช่องของฉันถูกปิดลงไป ฉันจะทำอย่างไร ตอนนี้ตราบใดที่ฉันยังสามารถไลฟ์สดเพื่อหาเงินมารักษาน้องชายของฉันได้ เรื่องอื่นก็ไม่สำคัญ หลังจากนั้นฉันก็ใช้การแช่สมุนไพรเพื่อเพิ่มพละกำลังของร่างกายของฉัน เพื่อรองรับพลังจักรวาลในตัวของฉันให้เพิ่มประสิทธิภาพมากกว่าเดิม ในตำรายาระบุเอาไว้ว่าเมื่อใช้สมุนไพรเพิ่มพลังร่างกายแล้ว ก็จะต้องฝึกฝนให้ใช้พลังนั้นอย่างชำนาญ ฉันต้องออกกำลังกายและฝึกฝนศิลปะการต่อสู้เอาไว้บ้าง ฉันไปวิ่งออกกำลังกายที่สวนสาธารณะใกล้บ้าน ระหว่างนั้นฉันเห็นว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งอยู่ที่นั่น เขาอายุไม่น่าเกินสามสิบปีเห็นจะได้ ร่างกายของเขามีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆดูกำยำ รูปร่างสูงใหญ่ เขาซ้อมการต่อสู้กับชายอีกสามคน น่าจะเป็นลูกน้องของเขา เขาร่ายรำท่วงท่าศิลปะการต่อสู้อย่างคล่องแคล่วว่องไว ทุกครั้งที่เขาชกออกไปราวกับว่ามันมีคลื่นพลังพุ่งออกมาจากหมัดของเขา พลังภายในของเขาดูแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก แต่ว่าฉันสัมผัสได้ว่า ร่างกายของเขามีความบอบช้ำอยู่ภายใน อาจจะสะสมมาจากการต่อสู้ในอดีต เขาน่าจะผ่านอะไรมาไม่น้อย แล้วจู่ๆฉันก็นึกขึ้นได้ว่า สรรพคุณของยาแช่สมุนไพรนั้นไม่เพียงแค่เพิ่มพละกำลังเท่านั้น มันยังสามารถรักษาอาการบาดเจ็บเรื้อรังที่ไม่รุนแรงได้ด้วย ฉันยืนแอบมองเขาอยู่ข้างต้นไม้ ในใจก็ครุ่นคิดว่าฉันมองเห็นรถเมอร์ซิเดส-เบนซ์คันโตจอดอยู่ไม่ไกล ไม่มีใครอยู่แถวนี้ มันคงจะเป็นรถของเขา แสดงว่าเขานั้นต้องรวยพอสมควร ถ้าฉันรักษาอาการบาดเจ็บของเขาได้ ฉันก็อาจจะได้เงินไม่น้อย หลังจากที่เขาฝึกซ้อมการต่อสู้กับลูกน้องของเขาแล้ว เขาก็หยิบขวดน้ำขึ้นมาดื่มจากนั้นก็พูดโดยไม่หันมามองว่า “จะแอบดูตรงนั้นอีกนานไหม” ฉันสะดุ้งเฮือก เขารู้ว่าฉันอยู่ตรงนั้นตั้งแต่แรก ฉันจึงค่อยๆก้าวออกมา “ฉันขอโทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาแอบดูคุณ ขอโทษทีเสียมารยาท” ฉันบอก ฉันจึงเดินเลี่ยงมาและไปใช้อุปกรณ์ออกกำลังกาย ส่วนเขาก็ไปออกกำลังด้วยการโหนบาร์สูงไม่ไกลจากที่ฉันอยู่ ฉันลองฝึกวิชาตามตำรา เพื่อที่จะดึงเอาพลังจักรวาลออกมา แต่มันก็ไม่เกิดผลใดๆ การดึงพลังจากภายในออกมาใช้นั้นมันยากไม่น้อย ฉันยังคงฝึกต่อไปอย่างมุ่งมั่น “คุณต่อยลมอะไรของคุณ ดูง่อนแง่นอย่างกับเด็ก” เขาพูดค่อนแคะฉันในขณะที่โหนบาร์ขึ้นลง ฉันหงุดหงิดกับคำพูดของเขา ก็เลยทำเป็นไม่สนใจ ฉันไม่ได้ฝึกชกมวยเอาไว้สู้กับคนสักหน่อย “โอ๊ย!” เสียงของเขาร้องออกมา เขาร่วงหล่นลงมาจากบาร์โหน ลูกน้องของเขาวิ่งไปประคอง “เจ้านาย อย่าฝืนเลยนะครับ กลับไปพักก่อน” เขาดูมีสีหน้าที่เจ็บปวดเป็นอย่างมาก เมื่อเขาเห็นว่าฉันมองดูอยู่เขาก็ตะโกนว่า “มองอะไร” ฉันเงียบไปเล็กน้อยก่อนที่จะเดินเข้าไปพูดกับเขาว่า “ฉันสามารถรักษาอาการเจ็บของคุณได้” เขามองมาที่ฉันด้วยสายตาสงสัย “คุณเป็นใคร แม้แต่หมอก็ยังไม่สามารถรักษาผมได้ แล้วคุณจะทำได้ยังไง พูดจาไร้สาระ” ฉันรู้สึกเอือมระอาเล็กน้อย เหมือนกับว่าฉันกำลังขอร้องเพื่อไปรักษาเขา ฉันหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพูดว่า “อาการเจ็บของคุณมันเรื้อรัง หากปล่อยไว้คุณอาจจะเจ็บหนักมากกว่านี้” เขามองฉันแล้วพูดว่า “คุณสามารถรักษาอาการเจ็บของผมได้จริงๆหรือ” “ฉันไม่รับปากหรอกนะว่ามันจะได้ผลแค่ไหน ไม่ลองก็ไม่รู้” เขาเอื้อมมือของเขามาจับที่ข้อมือของฉันอย่างรุนแรง จนฉันเซ “ถ้าคุณหลอกผม คุณจะต้องโดนเอาคืน” เขาบอกด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว ฉันรู้สึกกลัวเขามาก เขาช่างเป็นผู้ชายที่ดูเลือดเย็นเหลือเกินฉันสะบัดมือออกจากเขา “ฉันคิดค่ารักษาสามแสนบาท”เขามองมาที่ฉัน ฉันจึงพูดต่อ “ถ้ารักษาไม่หายคุณก็ไม่ต้องจ่ายเงิน” เขามองมาอย่างเย็นชา “ถ้าคุณรักษาผมได้แบบที่ว่าจริงๆ อย่าว่าแค่สามแสนเลย เป็นล้านผมก็ให้ได้ แต่ถ้ารักษาไม่ได้ล่ะก็....” เขาละคำไว้ให้ฉันคิด ฉันคิดในใจว่า ฉันทำถูกหรือเปล่าที่มายุ่งกับคนแบบนี้ แล้วราคาที่ฉันเสนอไปมันต่ำไปอยู่หรือ เขาถึงไม่คิดแม้แต่นิดเดียว นี่สินะคือโลกของคนรวย ฉันเขียนรายการสมุนไพรที่ต้องใช้ในการปรุงยาให้เขา เขารับไปดูและสั่งให้ลูกน้องไปหาตามรายการ ระดับเขาไม่ต้องลงมือเอง “คุณไม่กลัวว่าสูตรยาของคุณจะรั่วไหลหรือ” เขาถาม “มีฉันเพียงคนเดียวที่ปรุงยาสูตรนั้นได้” ฉันไม่กลัวหรอกว่าสูตรยามันจะรั่วไหลไป เพราะสิ่งสำคัญในขั้นตอนการปรุงยาขั้นสุดท้ายคือการใช้พลังจากร่างกายของฉัน วันต่อมาเขาโทรมาบอกฉันว่าได้ส่วนผสมครบหมดแล้วและบอกว่าจะส่งคนมารับฉันที่บ้าน ไม่นานนักรถตู้ระดับหรูสีขาวก็มาจอดรออยู่ข้างนอก ฉันเดินออกไปก็มีคนขับรถเดินลงมาเปิดประตูให้ฉันเข้าไปนั่งภายในห้องโดยสาร รถแล่นไปตามถนนราวๆหนึ่งชั่วโมงก็มาถึงคฤหาสน์หรูหลังใหญ่ ที่หน้าประตูมีบอดี้การ์ดเฝ้าอยู่อย่างแข็งขันดูน่ากลัว รถแล่นเข้าไปภายในรั้วและไปจอดที่หน้าประตูทางเข้า “เชิญค่ะ คุณภานุเดชรออยู่” ฉันเพิ่งรู้ว่าเขานั้นชื่อภาณุเดชภายในใหญ่โตโอ่อ่า ประดับไปด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูหราราคาแพง แม่บ้านพาฉันเดินเข้าไปยังห้องรับรองฉันพบกับเขานั่งรออยู่บนโซฟาใหญ่ โดยมีบอดี้การ์ดยืนอยู่ข้างๆหลายคนเขาถามฉันว่า “เภสัชกรที่จ่ายยาสมุนไพรให้เขาบอกว่า ส่วนผสมพวกนี้มันมีฤทธิ์ขัดแย้งกัน คุณจะบอกผมว่ายังไง”ฉันไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร ถ้าจะบอกว่าสมุนไพรแต่ละตัวมันมีสรรพคุณแตกต่างกัน แต่บางตัวก็เป็นพิษต่อกัน มันก็ใช่ แต่เมื่อมารวมกันแล้วมันใช้ได้ผล ฉันลองมาก่อนแล้ว“คุณภานุเดช ไม่มีการแพทย์แผนไหนในปัจจุบันที่ช่วยรักษาอาการของคุณได้ ถ้าคุณไม่เชื่อใจฉัน ฉันก็จะกลับ” ฉันบอกเขาเงียบไปครู่หนึ่งและมองมาที่ฉันด้วยสายตาเฉียบดุ ฉันได้แต่พยายามข่มความกลัวจ้องตาเขาเพื่อแสดงให้เห็นว่าฉันไม่ได้หลอกลวง แม้ว่าใจจริงแล้วในตอนนี้ฉันอยากจะหนีไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด แต่คงไม่สามารถทำแบบนั้นได้ การป้องกันของเขาแน่นหนาขนาดนี้“ก็ได้ผมจะลองดู จะเริ่มได้เมื่อไหร่” เขาพูด ฉันรู้สึกโล่งใจขึ้นมา“ให้คนของคุณนำสมุนไพรไปต้มและผสมลงในอ่างอาบน้ำ” ฉันบอก เมื่อทุกอย่างพร้อมฉันก็ไปที่อ่างอาบน้ำนั้นและใช้มือจุ่มลงไปที่อ่างสมุนไพร จากนั้นตั้งจิตทำสมาธิ และท่องคาถาเช่นเดียวกับตอนที่ฉันปรุงโอสถทิพย์ น้ำในอ่างก็เกิดปฏิกิริยาเดือดเป็นฟองอากาศขึ้นมา คราวนี้ฉันใช้พลังจักรวาลในร่างกายของฉันมากเลยทีเดียว จนฉันรู้สึกเหนื่อยอ่อนฉันออกไปบอกให้เขาเข้ามาภายในห้องน้ำและบอกให้เขาลงไปแช่ที่อ่างน้ำ เขากำลังจะถอดเสื้อคลุมออก เขาหยุดออกและมองมาที่ฉัน“แล้วคุณไม่ออกไปรอข้างนอกหรือ”ฉันหันกลับไปมองเขา

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

รักษาบาดแผล

นิยายแนะนำ

ไลฟ์สด ปลดพลังเวทย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

รักษาบาดแผล

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้