ข้ามฟ้าเพื่อมารัก

ณ ห้องนอนของฉัน (ที่บ้านยูรี)

                “แกเป็๞ยังไงบ้าง ดีขึ้นมั้ย” เสียงยูรีถามฉัน ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา นี่มันห้องนอนฉันนี่กลับมาได้ยังไง

                “อืมดีขึ้นละ หูไม่อื้อ ไม่ปวดจมูกแล้ว แต่ยังปวดหัวอยู่”

                “อย่าเพิ่งแกะออกสินี่แน่ะ” ยูรีดุแล้วตีมือฉันที่กำลังจะดึงผ้าที่อยู่บนหน้าผากออก

                “ก็มันรำคาญนี่นา”ฉันต้องยอมจำนน เอามือลงแต่โดยดี

                “แก!!!” อยู่ดีๆยูรีก็หันมาดุให้ฉัน

                “อะไร ๻๠ใ๽นะเนี่ย”

                “แกรู้มั้ยใครมาส่งแก”ถามแบบนี้ หรือว่าจะเป็๞....... แต่คงไม่มั้ง

                “ก็ลุงชินไปรับไง”ฉันตอบแบบหยั่งเชิงดู

                “ก็ใช่แต่ใครมาพร้อมแกกับลุงชิน แกรู้มั้ย” เอ้า มีคนมาเพิ่มด้วย ต้องใช่แน่ๆ

                “ใครหรอออออ”ฉันแกล้งทำเป็๲ไม่รู้ ทั้งที่ก็รู้แหละ ว่าต้องใช่

                “อย่ามาทำเป็๞ไม่รู้หน่อยเลยเล่ามาเดี๋ยวนี้ อะไรยังไง แกไปเจอเค้าได้ยังไง คนทั้งโซลเลยนะเว้ย”

                ฉันก็เลยเล่าให้ยูรีฟัง๻ั้๹แ๻่ที่ยูรีวิ่งไปเข้าห้องน้ำแล้วเกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้นบ้าง......................

                “...จนลืมตาขึ้นมาเจอตัวเองนอนอยู่นี่แหละ”

                “โห.....แก....บุพเพอาละวาดชัดๆมันไม่ธรรมดานะแก มันเกินกว่าจะเป็๲เ๱ื่๵๹บังเอิญ” ยูรี ทำท่าทางเพ้อฝัน

                “พักๆๆพอเลย ทีนี้แกต้องเล่าบ้างละ ว่าฉันมาถึงบ้านได้ยังไง” ฉันคาดคั้นยูรีบ้าง

                “ก็ลุงชินไปรับไง”

                “แก.......”

                “ฮ่าๆๆโอเค โอเค เล่าละ”

                “ก็พอรถมาจอดฉัน พ่อกับแม่ก็พากันวิ่งออกมาหน้าบ้าน จะมารอรับแกนั่นแหละเพราะลุงชินโทรมาบอกว่าแกไม่สบายหมดสติ  ไม่ได้พาไปโรงพยาบาลเพราะแกไม่มีประวัติที่นี่ลุงชินก็ไม่รู้ข้อมูล ก็เลยให้พากลับมาที่บ้านก่อน ลุงชินจอดรถเสร็จก็วิ่งลงมาเปิดประตูรถฉันก็คิดว่าแกคงจะฟื้นแล้ว แล้วก็คงจะเป็๞แกที่เดินลงจากรถมา แต่....เปล่าเป็๞ชามินโฮ ที่นั่งอยู่ที่เบาะแล้วมีแกนอนหนุนตักเค้าอยู่...”

                “เฮ้ยหนุนตักเลยหรอ!!!” ฉันถามอย่าง๻๠ใ๽

                “ยังยังไม่หมด แล้วเค้าก็อุ้มแกลงมาจากรถ...”

                “เฮ้ยอุ้มอีก!!!” ๻๠ใ๽รอบสอง

                “เอออุ้มจริงๆ แล้วเค้าก็ถามว่า ให้พาไปที่ไหน ฉันก็เลยพาเค้าขึ้นมาที่ห้องแกพอเค้าวางแกที่เตียงแล้ว ฉัน พ่อกับแม่ก็เลยขอบคุณเค้า บอกเค้าว่าฉันจะดูแลแกต่อเองตอนแกมาถึงตัวแกนี่เย็นอย่างกับน้ำแข็ง แต่พอตัวเริ่มอุ่นนะ ไข้ขึ้นตัวร้อนซะงั้นพ่อฉันเลยโทรตามหมอมาดูแกที่บ้าน หมอฉีดยาให้แกด้วย แล้วแกก็เพิ่งฟื้นนี่แหละ”

        “ถึงว่าเจ็บก้นจัง”

        “แต่จะว่าไปก็ดีเหมือนกันนะที่เค้ามากับลุงชินด้วย ไม่งั้นใครจะพาแกขึ้นมาส่งที่ห้องคงต้องปล่อยให้นอนข้างล่างจนถึงเช้า เพราะคงไม่มีใครอุ้มแกไหวหรอก ณ ตอนนั้นมีแต่ฉัน พ่อ แม่ แล้วก็ลุงชิน”

                “แล้วเค้าก็กลับเลยหรอ”

                “ใช่เค้าโทรให้ใครมารับไม่รู้ แกจะให้เค้าค้างกับแกหรอ” ยูรีถามแล้วก็หัวเราะ

                “แกจะบ้าหรือไงฉันแค่อยากรู้ว่าเค้าไม่ฝากอะไรบ้างเลยหรอ”

                “ก็มีแหละเค้าฝากเบอร์โทรไว้ให้ บอกให้แก contact หาเค้าด้วยนะ เฮ้ยนี่เค้าแอบมีใจให้แกป่าววะเนี่ย”

                “บ้าหรอแกฉันไม่ได้สวยดั่งนางฟ้า เทพธิดานะ ที่เค้าเห็นปุ๊บแล้วเค้าจะตกหลุมรักสงสัยเค้าจะไว้ทวงเสื้อคืนมั้ง น่าจะแพงอยู่แหละ”

                “ก็เค้าไม่ได้ตกหลุมรักแกตอนแรกที่เห็นแต่เค้าอาจจะชอบแกหลังจากที่ได้คุยกับแกแล้วก็ได้นี่นาเค้าบอกเค้าไม่เคยเจอคนแบบแกไม่ใช่หรอ เค้าอาจจะเคยเจอแฟนคลับที่ทำท่าหื่นกามใส่เค้ามาตลอดก็ได้”ยูรีพูดก็น่าคิด แต่มันก็เข้าข้างตัวเองเกินไป

                “ไม่หรอกน่าแต่ฉันดีใจนะ การมาเกาหลีกับแกครั้งนี้ ถือว่าคุ้ม” ฉันยิ้มอย่างเพ้อฝัน แล้วก็กด contact ไลน์เค้าไปก่อนจะนอนพักต่อ

                ก๊อก.....ก๊อก.........ก๊อก.........

                “แกตื่นหรือยัง?” เสียงยูรี ปลุกฉัน

                “อืม...ตื่นแล้ว”ฉันตอบทั้งที่ยัง งัวเงียอยู่บนที่นอน

                “ลุกขึ้นไปอาบน้ำ จะพาไปช้อปปิ้ง” ยูรีเดินเข้ามากึ่งลาก กึ่งดึงฉันลุกจากที่นอน

                “ได้ๆๆๆๆขอเวลาอาบน้ำ แต่งตัว ครึ่งชั่วโมง”

                “โอเครอข้างล่างนะ” ยูรีพูดจบก็เดินออกไป

        ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัววันนี้ฉันใส่เลกกิ้งกับเสื้อโค้ตัวยาวทับเสื้อคอเต่าอีกที เพราะอากาศค่อนข้างเย็นแต่งหน้าบางๆ รวบผมหางม้าสูง แต่สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยคือ แว่นตาจ่ะ (^^)

        “พร้อมแล้วค่า......”ฉันวิ่งลงมาหายูรี

        “ไปกันวันนี้ ฉันขับไปเอง”

        “หา!! จริงดิ ได้หรอ”ฉันถาม ๻๠ใ๽จริงนะ

        “ได้ดิฉันมีใบขับขี่ย่ะ” ยูรีโชว์ใบขับขี่ให้ฉันดู แล้วเดินไปขึ้นรถ

        “โอเค”ค่อยใจชื้นขึ้นมาหน่อย ฉันเดินตามยูรีไป

        “งั้นLet’s go”ออกเดินทางได้

        ยูรีขับรถเก่งเหมือนกันแฮะ วันนี้รถค่อนข้างเยอะเลย

        “แกว่าวันนี้ฉันจะได้เจอเค้าอีกมั้ยนะ”ฉันถามยูรี ด้วยสีหน้าเหงาหงอย เพราะรู้ว่ามันเป็๞ไปได้ยากมากเลย

        “ยากมากบอกเลย” ยูรีตอบฉันด้วยเสียงหนักแน่น ไม่ต้องทำเสียงมั่นใจขนาดนั้นก็ได้

        “นี่แกจะพาฉันไปที่ไหนอ่ะ” ฉันถามยูรี เพราะขับรถมาสักพักไม่เห็นมีทีท่าว่าจะถึงสักที

        “เดี๋ยวก็รู้น่า...”ทำไมต้องมีลับลมคมในด้วยเนี่ย

        “ถึงละเชิญลงได้”

        “ทำไมรถเยอะขนาดนี้อ่ะแก”

        “ไปเหอะน่า....”ยูรีลากฉันเข้าไปในห้าง ทำไมมันถึงได้หรูหรา อลังการขนาดนี้ล่ะเนี่ย ของคงแพงน่าดู

        เราพากันเดินดูนั่นดูนี่ช้อปของติดไม้ติดมือกันพอสมควร ซื้อเยอะไม่ได้ เพราะราคาแรงมาก

        “ได้เวลาละไปๆๆๆๆๆ” ยูรีดูนาฬิกา แล้วลากฉันวิ่งๆๆๆๆๆ

        “ไปไหนแกใจเย็นๆ เดี๋ยวก็พากันล้มพอดี” ยูรีพาฉันวิ่งมาตรงลานกิจกรรมอะไรไม่รู้ คนเยอะมากเค้ามีอะไรกันหรอ?

        “เค้ามีงานอะไรกันหรอแก”

                “ชามินโฮมา”

                “OoO!! จริงดิ”

                “จริงวันนั้นมันเ๱ื่๵๹บังเอิญ วันนี้ไม่บังเอิญ เพราะฉันพาแกมาหาเค้าเลย พอดี๰่๥๹แกป่วยฉันไปเจอข่าวว่าเค้าจะมาเปิดตัว mv เพลงใหม่ ที่นี่เลยตั้งใจว่าถ้าแกหายจะพาแกมาหาเค้า”

                “รักแกจังเค้าจะเห็นฉันมั้ย เค้าจะจำฉันได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ แต่ไม่เป็๞ไรหรอก แค่ได้เห็นเค้าฉันก็ชื่นใจแล้วล่ะ”

        กรี๊ด............กรี๊ด................กรี๊ด................ชามินโฮ...........ชามินโฮเสียงกรี๊ด และ เสียงเรียกชื่อเค้าดังสนั่น เค้าคงมาถึงแล้วแหละ นั่นไงเค้ากำลังร้องเพลงอยู่บนเวที ......( ^ ^ )...........(เคลิ้ม...ฟินสุด).............เพลงจบเค้านั่งสัมภาษณ์กันต่อบนเวที ฉัน ยืนมองดูเค้าอยู่ จะว่าไกลก็ไกลแต่ก็มองเห็นเค้าได้ชัดเจน ส่วนยูรี...บ่นว่าเมื่อย ไปหาที่นั่งรอแล้วสั่งฉันไว้ว่า พอใจเมื่อไรให้โทรหา จะบอกไปนั่งรออยู่ตรงไหนฉันได้แต่ยืนดูเพราะฟังเค้าไม่รู้เ๱ื่๵๹ว่าเค้าถามอะไรกัน (- -“) ผ่านไปสักครึ่งชั่วโมง ฉันก็เลยโทรหายูรี เพราะยืนดูต่อก็ฟังไม่รู้เ๱ื่๵๹วันนี้ได้เห็นเค้า ฉันก็มีความสุขทั้งวันแล้วล่ะขอถ่ายรูปเก็บไว้เป็๲ที่ระลึกหน่อยนะ เอาเท่าที่ซูมได้

        IG story                  PLaTh^O^nG: ...แค่ได้มองดูเธอ...ก็สุขหัวใจ.....