"สุดท้ายก็ไม่มีอะไรเปลี่ยน ไป ความล้มเหลวในชีวิตก็ยังคงเหมือนเดิม ั้แ่หนุ่ม จนเข้าสู่่สุดท้ายในชีวิตของเราไม่เคยทำอะไรประสบความสำเร็จเลยในชีวิตในชาตินี้ แต่ยังดีที่เราเป็คนยึดมั่น ในการทำความดีให้ทานทุกวันแก่วัดวาอาราม และช่วยเหลือคนตกทุกได้ยาก เท่าที่เราจะทำได้ตามกำลังความสามารถของเราที่จะทำได้ และเราก็เป็คนที่ชื่อในภพชาติ ชาตินี้ถ้าทำความดี หรือทำบุญให้ทานตามหลักพระพุทธศาสนา เมื่อเกิดใหม่ไปในพบชาติหน้าก็จะสมบูรณ์มีทุกอย่างตามใจที่ปรารถนาทุกประการ เราชื่อมาตลอด แม้ว่าเราจะไม่มีอะไรประสบความสำเร็จเลยในภพชาตินี้ มันก็คงเป็กรรมที่เราเคยทำไว้ในอดีต ที่พระพุทธเ้าสอนไว้เราชื่ออย่างสุดหัวใจ และพยามทำบุญทำทานทุกวันมิได้ขาด ใครจะมองว่าเราโง่ก็ช่าง มีคนหลายคนบอกเราว่าเราทำบุญไปเพื่ออะไร เมื่อทำไปแล้วชีวิตของผมก็ยังเหมือนเดิมไม่เห็นจะดีขึ้นเลย ผมได้ฟังเขาพูดเช่นนั้นผมก็เพียงยิ้มตอบกลับให้กับ คนเ่าั้ เพราะผมรู้ว่าการทำบุญทุกวันของผม คือความสุขที่ผมได้รับเข้ามาเติมเต็มที่หัวใจของผม จนในวันนี้แม้จะเป็วันสุดท้ายของชีวิตผมก็รู้ว่าที่ผมได้ทำบุญ ให้ทาน ทุกวันนั้นมันไม่สูญเปล่า ผมจะหลับไปตลอดกาลกับบุญกุศลที่ทำมาทุกๆวัน อย่างมีความสุข และ แล้วชีพจรหัวใจผมก็หยุดเต้น คุณหมอประกาศว่าผมเสียชีวิต ในวัย 80ปี ถ้าหากสามารถมีการย้อนเวลาไปในอดีต เหมือนนิยายที่ผมชอบอ่านก็คงจะดี เพราะถ้าเป็อย่างนั้นแล้วผมจะทำทุกอย่างให้ดีขึ้น
"ก็อก ! ก็อก! ก็อก! ตื่นได้แล้วลูก ได้เวลาไปโรงเรียนประถมแล้วลูก เดี๋ยวไปไม่ทันเข้าแถวเคารพ ธงชาติ เดี๋ยวคุณครูจะทำโทษเอานะ ถ้าไปโรงเรียนสาย รีบ อาบน้ำ แต่งตัว แล้วก็รีบลงมาทานอาหารเช้าได้แล้วนะลูก แม่ พ่อ และน้อง รอลูกอยู่นะ " เสียงคุณแม่นิด ดังขึ้น เมื่อฟิวส์ได้ยินเช่นนั้นก็รูสึกแปลกใจ ว่า แม่ พ่อ และน้องสาว เราเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ นานแล้ว จะเป็ไปได้ยังไงที่ท่านจะกลับ มามีชีวิตขึ้นได้ นอกเสียจากเราย้อนเวลากลับมาในอดีต
"ครับคุณแม่ คือว่าคุณแม่ครับ ผมขอถามอะไรหน่อยได้ใหมครับ วันนี้เป็ปี อะไรเหรอครับ " ฟิวส์ถามแม่ของเขา เมื่อคุณแม่นิดได้ถูกถามถึงปีค.ศ. ของลูกชายถึงกับงงเลย ตอบลูกชายไปว่า
"เอ๋! ลูกคนนี้เนี่ย ! นอนจนลืมวันเดือน ปี ได้อย่างไร ปีนี้เป็ปี2003 ไงละ ลูกพึ่งจะขึ้นเรียนชั้นประถมปีที่6 น้องสาวของลูกเรียนอยู่ ชั้นป3 ยังไงละรีบเตรียมตัวได้แล้วนะ"
ฟิวส์เมื่อฟังคำพูดเช่นนั้นก็ถึงกับอึ้ง และรีบดูในปฏิทิน วันนี้เป็วันที่ 1 เดือนมกราคม ปี 2003 วันนี้เขาจำได้ดีว่าเลขรางวัลที่1 ออกหมาย เลข223344 นี้เขาย้อนกลับมาใกลถึงขนาดนี้เลยเหรอนี้ แต่ก็ดีแล้ว เขาจะได้มีโอกาสเริ่มต้นเส้นทางการเป็อภิมหาเศรษฐี โดยใช้ความรู้จากในอนาคตมาสร้างความสำเร็จทุกอย่างในชีวิตนี้ นี้คือผลแห่งบุญกุศลที่เขาทำมาตลอด เข้ามาตอบแทนเขาแล้ว เมื่อคิดได้เช่นนั้น เขาก็รีบเปิดกระปุกออมสิน นับเหรียญนับธนบัตร ที่เขาได้จากค่าขนมทุกวัน ั้แ่ ป1 ยังไม่ใช้เลย เมื่อนับดูเสร็จแล้ว มีเงินอยู่จำนวน 12000บาทถ้วน เมื่อทานข้าวเสร็จแล้ว เขาจะเข้าไปซื้อล็อตเตอร์รี เลขที่ถูกรางวัล ซัก10000บาท หมายเลขนี้น่าจะหาง่าย เมื่อคิดเช่นนั้นแล้วเขาก็รีบอาบน้ำ แต่งตัว ตอนนี้ยังไม่มีโซเชียล อย่างเฟสบุ๊คเกิดขึ้น เขาวางแผนที่จะซื้อหุ้นของfacebook ด้วย แต่ตอนนี้ต้องไปหาซื้อรางวัลที่1 เลขที่ถูกรางวัล จำนวน10000 บาทก่อน