บทที่ 6 อุ่นเตียง
ฟางซินเย่โน้มใบหน้าลงมาใกล้จนกระทั่งริมฝีปากของเขาแตะที่ริมฝีปากของนางอย่างอ่อนโยนจูบแรกเริ่มด้วยความนุ่มนวล และพัฒนาไปเป็ความเร่าร้อนที่ไม่อาจควบคุมได้ ฮวาอิงหลงรู้สึกถึงความอุ่นร้อนที่แพร่กระจายไปทั่วร่างกายของนาง
ฮวาอิงหลงคิดอย่างได้ใจทักษะการแสดงเลิฟซีนของนางมีแต่คนยกย่องว่าสมจริงแทบทั้งสิ้นประสบการณ์ในการแสดงทำให้นางคิดอย่างย่ามใจ ฮวาอิงหลงตอบสนองจูบของเขาอย่างไม่ลดละลิ้นร้อนกระหวัดเกี่ยวพัวพันกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ทำเอาฟางซินเย่ถึงกับสติแตกกระเจิง
มือของเขาค่อยๆลูบไล้ไปที่แก้มนวลของนาง ก่อนที่จะเลื่อนลงมาที่ลำคอและไหล่ ลุกลามไปยังหน้าอกนูนนุ่มได้รูปเขาบีบเคล้นอย่างเมามัน ััของฟางซินเย่ทำให้ฮวาอิงหลงรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหลอมละลายลงไปในพริบตา
"เ้าหวานเหลือเกิน"เขากระซิบข้างหูของนาง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความปรารถนานางรู้สึกถึงความอุ่นร้อนจากลมหายใจของเขาที่เป่ารดใบหู
ฮวาอิงหลงยกมือโอบรอบคอของฟางซินเย่อย่างยั่วยวนสายตาฉ่ำปรือมองเขาด้วยอารมณ์ปรารถนา “หากท่านแม่ทัพพอใจข้ายินดีให้ท่านลิ้มรสทั้งราตรีนี้เ้าค่ะ” เสียงหวานออดอ้อนอย่างเอาใจ ทำให้ฟางซินเย่ถึงกับหัวใจกระตุกวูบ ความเคืองแค้นที่มีดับวูบลงไปหลงเหลือเพียงความ้าร่างบางตรงหน้าเพียงเท่านั้น
ฟางซินเย่ใช้มืออีกข้างหนึ่งโอบเอวฮวาอิงหลงเอาไว้ก่อนที่จะค่อยๆ โน้มตัวลงมากระซิบข้างหู "ข้า้าเ้า...คุณหนูฮวา"
ฮวาอิงหลงรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆของเขาที่เป่ารดใบหู นางปิดตาลง ปล่อยให้ความรู้สึกท่วมท้นเข้ามาในใจ
ฟางซินเย่เริ่มจูบที่ลำคอของนางจูบของเขาทั้งนุ่มนวลและรุนแรงในเวลาเดียวกัน สองมือของเขาบีบเคล้นไปตามเรือนร่างเปลือยเปล่าจนแทบไม่เหลือบริเวณใดให้ว่างเว้น
ฮวาอิงหลงรู้สึกถึงััอันอบอุ่นของเขาที่ผ่านมาทุกส่วนของร่างกายนางปิดตาลงและปล่อยให้ความรู้สึกทั้งหมดท่วมท้นเข้ามา ััของเขาทำให้นางรู้สึกถึงความสุขที่ไม่เคยมีมาก่อนความใกล้ชิดที่มากเกินขอบเขตที่นางเคยได้รับััทำเอาฮวาอิงหลงถึงกับสั่นสะท้านความรู้สึกแปลกใหม่ถาโถมเข้ามาราวกับอยู่ในโลกอีกใบหนึ่ง นางรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยไปในความฝันที่แสนหวาน
“อืม....”เสียงครางเบาๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากของฮวาอิงหลง เมื่อฟางซินเย่เริ่มลูบไล้ร่างกายของนางด้วยมือที่เต็มไปด้วยความเชี่ยวชาญ
"ท่านแม่ทัพ...ได้โปรด..."ฮวาอิงหลงเพ้อออกมาอย่างลืมอาย แต่เสียงครางเบาๆที่หลุดออกมาจากริมฝีปากของนาง กลับทำให้รู้สึกหวานล้ำราวกับกำลังเชื้อเชิญเขาไม่หยุด
"เ้าช่างเป็หญิงร่านยิ่งนัก"ฟางซินเย่ไม่ปล่อยให้นางพูดต่อ เขากระซิบด้วยน้ำเสียงดูถูกอย่างยิ่งแต่ทว่าเวลานี้ความปรารถนาเข้าครอบงำจิตใจจนเขาไม่อาจละออกจากร่างหวานนุ่มละมุนนี้ไปได้
ฮวาอิงหลงรู้สึกถึงความสุขที่ไม่สามารถบรรยายออกได้ความรัญจวนทำให้นางหมดสิ้นความยั้งคิดฮวาอิงหลงเพียง้าเติมเต็มความปรารถนาที่ร่างกายเรียกร้องออกมาโดยไม่รู้ตัว
ฟางซินเย่ค่อยๆ กดแท่งร้อนที่แข็งชันลงที่ร่างกายของนาง ความคับแน่นและกระตุกเกร็งทำเอาเขาถึงกับใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเสียวซ่านก่อนจะกดแทงลงไปในคราวเดียวจนมิดด้าม
“อ๊ะ...ปล่อยข้า...ข้าเจ็บ...”ฮวาอิงหลงชะงักก่อนจะร้องออกมาเมื่อความเจ็บแปลบแทรกซึมไปทั่วร่างราวกับฉีกนางออกเป็ชิ้นๆ
ฮวาอิงหลงแม้จะไม่ใช่หญิงสาวไร้เดียงสาแต่ทว่านางกลับไม่เคยคิดว่าครั้งแรกจะเ็ปมากมายเช่นนี้ มือบางดันร่างหนาออกจากตัวอย่างอัตโนมัติแต่เรี่ยวแรงอันน้อยนิดกลับไม่ทำให้ร่างหนาขยับเขยื้อนออกไปจากตนได้ฮวาอิงหลงกัดริมฝีปากแน่น น้ำตาไหลซึมออกจากปลายหางตาด้วยความเ็ป
“สายไปแล้ว...คุณหนูฮวา”ฟางซินเย่เม้มปากแน่น เขายิ้มยกขึ้นมาอย่างภูมิใจที่ได้เป็คนแรกที่นางหญิงสาวที่ครั้งหนึ่งเคยดูแคลนเขาว่าเป็คนไร้หัวนอนปลายเท้า สายตาที่ฉายแววรังเกียจที่จ้องมองเขาซึ่งเป็เด็กกำพร้ายากจนยังคงติดตรึงในใจเขาอย่างไม่รู้คลายบัดนี้ร่างบางกลับนอนสั่นสะท้านอยู่ใต้ร่างแกร่งของเขาอย่างศิโรราบทำให้ฟางซินเย่รู้สึกสมใจเป็อย่างยิ่ง
ร่างหนาสะกดกลั้นตัวเองเอาไว้เพื่อไม่ให้นางเ็ปมากไปกว่านี้ภายในกระตุกรอดรัดเขาแน่น จนเขาแทบหายใจไม่ออก ฟางซินเย่พยายามข่มใจเอาไว้เพื่อไม่ให้ตนเองถึงฝั่งฝันเร็วกว่าเหตุริมฝีปากก้มจูบริมฝีปากบางอีกครั้งอย่างเรียกร้องอ่อนโยนมือใหญ่ลูบไล้บีบเคล้นไปที่อกอวบนุ่มเพื่อให้นางผ่อนคลายลง
ฮวาอิงหลงรู้สึกถึงความอุ่นร้อนที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของนางร่างกายเริ่มปรับตัวรับกับแท่งร้อนที่เบียดแน่นอยู่ภายในตัวนาง ความเ็ปค่อยๆคลายลงไปแทนที่ด้วยความวาบหวิวและเสียวซ่าน ััที่ทำให้หัวใจของนางเต้นแรงขึ้นราวกับกำลังจะะเิออกมาฮวาอิงหลงเริ่มบิดตัวขยับรับแท่งร้อนอย่างโหยหาร่างบางบดเบียดเข้าหาร่างแกร่งอย่างไม่รู้ตัว
เมื่อฟางซินเย่เห็นว่าฮวาอิงหลงเริ่มปรับตัวได้แล้วเขาก็ไม่รอช้าอีก ฟางซินเย่ยกกายขึ้นเล็กน้อยก่อนกดสะโพกลงไปอีกครั้งร่างหนาตอกตรึงร่างบางเอาไว้สร้างความเสียวซ่านจนฮวาอิงหลงถึงกับจิกเล็บลงบนบ่ากว้างอย่างลืมตัว
“ท่านแม่ทัพ...ข้าเสียว”ฮวาอิงหลงครางออกมาเมื่อแท่งร้อนตอกลงไปอีกครั้งครั้งนี้แท่งร้อนกดลึกจนนางถึงกับสะดุ้งเฮือกร่างบางแอ่นตัวเกร็งรับััที่กระแทกกระทั้นเข้ามาอย่างเร่งเร้า
“เ้า...”ฟางซินเย่ครางออกมาเล็บที่จิกลงไม่ได้สร้างความเ็ปให้เขาแม้แต่น้อยแต่กลับเพิ่มความวาบไหวจนร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความรัญจวน
ฟางซินเย่โถมกระหน่ำกระแทกกระทั้นร่างบางอย่างเอาแต่ใจ “เ้าช่างเป็หญิงร่านจริงๆ”เขาพึมพำออกมาเมื่อร่างบางตอบสนองััของเขาไม่หยุด ยิ่งเขาตอกอัดร่างลงไปฮวาอิงหลงก็แอ่นรับััอย่างได้จังหวะ ยิ่งทำให้อารมณ์รักเพิ่มขึ้นเป็เท่าทวี
เมื่อความรู้สึกท่วมท้นถึงจุดสูงสุดในที่สุดทั้งสองก็มาถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน ฮวาอิงหลงรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอยไปในความสุขที่ไม่มีที่สิ้นสุด นางรับรู้ความสุขที่ยากเกินบรรยายเสียงครางของนางและเสียงหายใจของเขาผสมผสานกันเป็หนึ่งเดียว
ฟางซินเย่ฟุบตัวลงตรงหน้าอกของฮวาอิงหลงอย่างหมดแรงลมหายใจเป่าร้อนรดผิวกายที่เกิดร่องรอยแดงจ้ำเป็ด่างดวงจากการฝากรักของเขาไปทั่วบริเวณ
101
