หลิน เฟิงเสียน เป็นเกอที่มีภรรยา 1 คน ที่รักมาก พวกเขาอาศัยอยู่ด้วยกันจนนางตั้งครรภ์ แต่แล้วในวันที่นางคลอดบุตรเกอทั้ง 2 นั้น นางก็ได้เสียชีวิตลง หลิน เฟิงเสียน จำได้ดีว่าวันนั้น เป็นวันที่ตนเสียใจและเสียน้ำตามากที่สุดในชีวิต
ในตอนที่ภรรยาเขาสิ้นลมนั้น เขาก็แทบปลิดชีพตัวเองเพื่อตามไปอยู่กับนาง แต่ก่อนที่เขาจะได้ลงมือทำจริงนั้น ก็มีเสียงร้องของเด็กทารกดังขึ้น หลิน เฟิงเสียน จึงเหลือบสายตามองไปตามเสียงร้องนั้นทั้งน้ำตา
บุตรของเขากับภรรยาผู้เป็นที่รักกำลังร้องให้น้ำตาเต็มหน้า เมื่อเห็นดังนั้นเขาจึงรีบเข้าไปโอบกอดบุตรทั้ง 2 แล้วสัญญากับภรรยาผู้เป็นที่รักในใจ ว่าตนจะดูแลบุตรเกอทั้ง 2 ให้ดีที่สุด
ซึ่งเวลาก็ผ่านมา 3 ปี แล้ว บุตรเกอของเขานั้นแฝดคนพี่ หน้าตาคล้ายผู้เป็นแม่ ส่วนแฝดคนน้องหน้าตาเหมือน หลิน เฟิงเสียน อย่างกับแกะ
. .
ยามเว่ย ( 13.00-14.59 น.)
ที่ป่าผาทมิฬ
ตอนนี้ หลิน เฟิงเสียน กำลังเดินไปที่กับดักที่ตนได้ทำไว้เมื่อวาน ซึ่งอยู่ลึกพอสมควร เดินไปครู่ใหญ่ก็ถึงที่ที่ตนทำกับดักเอาไว้จึงเดินเข้าไปดู ก็พบเข้ากับ หมูป่าตัวใหญ่ที่นอนสิ้นใจตาย เขาจึงลากมันขึ้นจากกับดักแล้วแบกกลับบ้านไป ระหว่างทาง ก็เจอกับ ผิงกว่า (แอปเปิ้ล) จึงเก็บกลับบ้าน 3 ลูก
" เจียงเออร์ หลานเออร์ พ่อกลับมาแล้วลูก " พูดจบหลิน เฟิงเสียน ก็แบกหมูไปวางไว้ที่แคร่ไม้ไผ่หน้าบ้าน แล้วตนก็นั่งพัก
ตึก ตึก ตึง !!! เสียงฝีเท้าวิ่งตึงตัง เรียกรอยยิ้มจาก หลิน เฟิงเสียน ได้เป็นอย่างดี ผ่านไปซักพักเสียงตึงตังก็หยุดลง พร้อมกับการปรากฎตัวของเด็ก 2 คน ที่มีหน้าตาน่ารักน่ามอง ผิวขาว พร้อมกับสัญลักษณ์ของเกอที่หน้าผาก
" ท่านพ่อ/ท่านพ่อ " เสียงเล็กดังขึ้นพร้อมกับวิ่งเข้ามากอดบิดาแน่น ซึ่งการกระทำนี้เรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ให้กับหลิน เฟิงเสียนได้เป็นอย่างดี
หลิน เฟิงเสียน โอบกอดบุตรรักทั้ง 2 พร้อมหอมศีรษะ ไปคนละที ทั้ง 3 จึงผละออกจากกัน
" เจียงเออร์ หลานเออร์ ดูสิ วันนี่พ่อได้อะไรมาเอ่ย " หลิน เฟิงเสียน ยก 2 แฝดขึ้นยืนบนแคร่ เพื่อให้ลูกได้เห็นหมูป่าตัวใหญ่
" ว้าวววววว นี่หมูป่าใช่มั้ยขอรับ ท่านพ่อ มันตัวใหญ่มากกก! " หลิน เว่ยเจียง (แฝดพี่) ตาโตด้วยความตะลึง เพราะตนไม่เคยเห็นหมูป่าที่ตัวใหญ่ขนาดนี้มาก่อน เพราะหมูป่าที่ท่านพ่อเคยล่าได้ ก็ไม่ตัวใหญ่ขนาดนี้
" จริงด้วยขอรับ มันตัวใหญ่มาก ท่านพ่อเก่งกาจยิ่งนัก ขอรับ " หลิน เซี่ยนหลาน (แฝดน้อง) เองก็ไม่ต่างกันเท่าไร แต่ที่ต่างคือ ตอนนี้ หลิน เซี่ยนหลาน นั้นกำลังคิดถึงรสชาติของเมนูที่ทำจากเนื้อหมูป่า อ่าาา พอคิดแล้วก็หิว????
หลิน เว่ยเจียง และ หลิน เฟิงเสียน มอง น้องเล็ก/บุตรชายคนเล็ก ที่กำลังทำหน้าเคลิบเคลิ้ม น้ำลายไหลด้วยแววตาเอ็นดู แล้ว 3 คน พ่อลูกก็คุยกันไปซักพัก ก่อนที่คนเป็นพ่อจะจัดการหมูป่าเพื่อนำไปทำอาหาร วันนี้ตนไม่ได้เข้าเมืองเพื่อไปขายสัตว์ เพราะเงินจากการขายสัตว์ครั้งก่อนก็เหลืออยู่เยอะพอสมควร
หลิน เฟิงเสียน ใช้เวลาจัดการหมูป่านานพอสมควร ซึ่งตอนนี้ก็ยามโหย่ว (17.00-18.59 น.) หลิน เฟิงเสียนจึงทำแกงหมูป่าใส่สมุนไพร อย่าง หัวหอม ตะไคร้ ใบมะกรูด มะเขือ จากนั้นก็ทำ หมูป่าย่างเกลือ หมูป่าทอด เป็นอันเสร็จ
วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ครอบครัวหลินนั้น เต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ
[ หมายเหตุ : โลกนี้เป็นโลกฝึกตนนะคะ เพราะงั้นไรท์จึง มโนให้เด็กๆ มีพัฒนาการที่เร็วกว่าปกตินะคะ ด้วยเหตุนี้ต่อให้เด็ก มีอายุแค่ 3 ขวบ ก็สามารถพูดคล่องและเข้าใจทุกอย่างเหมือนกับผู้ใหญ่ นะคะ ???? ]