มารฟ้าพิชิตสวรรค์

ตอนที่ 45

ภายในหอพักใกล้กับมหาวิยาลัยเป่ยจิง เย่เสวี่ยหลัน กำลังดูซีรีย์รักโรแมนติกอยู่กับรูมเมทของเธอ “นี่หลันน้อย ฉันแอบได้ยินมานะ ว่าเธอนั่งรถหรูมากับหนุ่มหล่อ ตอนมามอบตัวหน่ะ” เฉินเป่าหลิง กำลังใช้นิ้วจิ้มแก้มของเธอ

พวกเธอเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก แต่เนื่องจากพ่อของเฉินเป่าหลิง ต้องย้ายไปทำงานที่เมืองอื่น พวกเธอก็ไม่ได้เจอกันอีก แต่ก็ยังติดต่อกันผ่านโซเชียลมีเดียอยู่เสมอ และได้ตกลงกันว่าจะมาเรียนต่อที่นี่

“ร...เราเป็นแค่เพื่อนกัน" เย่เสวี่ยหลันชอบชิงเทียน แต่ก็ยังไม่รู้ว่าเขาคิดยังไงกับเธอกันแน่ เพราะสาวๆรอบตัวเขาต่างก็น่ารักกันทุกคน เธอจึงไม่มีความมั่นใจ

“หืมมม" เฉินเป่าหลิง หลี่ตามองเธอ “เหมือนเธอจะเขินนะ ทำไมไม่ขอเขาเป็นแฟนซะเลยหล่ะ"

เย่เสวี่ยหลันส่ายหน้าพลางโบกมือปฏิเสธ “ไม่นะ ฉันไม่กล้าหรอก อีกอย่าง.... ผู้หญิงสวยๆก็มักจะมาวนเวียน รอบตัวเขาอยู่เสมอ"

“อะไรนะ!? อย่างนี้ต้องรีบทำคะแนนสิ ทางที่ดีชวนเขาเปิดโรงแรมเลย" เฉินเป่าหลิงพูดแหย่เพื่อนสาว

“เงียบไปเลย ฉันจะดูซีรีย์ต่อ" เธอหน้าแดงแล้วปาหมอนใส่เฉินเป่าหลิง

“จ้าๆ ไม่กวนแล้วจ้า" แม่ของเฉินเป่าหลิงโทรมา เธอจึงขอตัวออกไปรับสายข้างนอก

เสียงลมเข้ามาทางหน้าต่าง เย่เสวี่ยหลันจึงลุกออกไปดู “เป่าหลิง ลืมปิดหน้าต่างอีกแล้ว" เธอไม่ชอบแมลง แต่เป่าหลิงก็ยังจะชอบเปิดหน้าต่างทิ้งไว้อีก

ในขณะที่เย่เสวี่ยหลัน จะเดินไปปิดหน้าต่าง ดอกไม้สีฟ้า ถูกลมพัดปลิวเข้ามาในห้องเสียก่อน เย่เสวี่ยหลันก้มลงไปเก็บ มันน่าจะเป็นดอกของกล้วยไม้ ที่ห้องข้างบนปลูกไว้ตรงริมหน้าต่าง

ภาพหลอนของเธอเกิดขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันแจ่มชัดเสมือนว่าเธออยู่ตรงนั้นจริงๆ ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาโอบเอวเธอจากทางด้านหลัง แล้วยื่นดอกไม้มาข้างหน้าเธอ

“เสวี่ยหลัน นี่คือดอกครามนิรันดร์ มันจะไม่มีวันเหี่ยวแห้ง เหมือนความรักที่ข้ามอบให้เจ้า" เปลวเพลิงสีฟ้าครามลุกไหม้ที่ดอกไม้ แต่ดอกครามนิรันดร์ยังคงงดงามอยู่ภายใต้เปลวไฟ โดยที่ไม่ไหม้สลายหายไป

“ดูสิมันทนต่อเพลิงอัศนีฟ้าของขัาด้วย"

เย่เสวี่ยหลันหันไปหาเขา แต่ก็ยังคงเห็นหน้าไม่ชัดเหมือนมีเงามาบดบัง “มีเซียนคนใดนอกจากท่าน ครอบครองเพลิงชนิดนี้หรือไม่?"

ชายปริศนาส่ายหน้า “ข้าไม่เคยพบเห็นใครครอบครองเพลิงชนิดนี้ คงจะมีแค่ข้าคนเดียวที่มีมัน" เขาดึงเธอเข้าไปกอด “เสวี่ยหลัน... ข้าจักพรรดิมารฟ้าขอสาบาน ข้าจะพาเจ้าพิชิตและปกครองแดนเซียนไปด้วยกัน" ชายคนนั้นดึงเธอเข้าไปจุมพิตอย่างอ่อนโยน

เย่เสวี่ยหลันล้มลงหมดสติไป เฉินเป่าหลิงได้ยินเสียงจึงรีบเข้ามาดู “เสวี่ยหลัน!" เธอเข้ามาประคองเย่เสวี่ยหลันแล้วโทรเรียกรถพยาบาล “เสวี่ยหลัน! อย่าพึ่งเป็นอะไรนะ" เฉินเป่าหลิงตรวจดูลมหายใจ และชีพจร ก็พบว่ายังปกติดีอยู่ 

ผ่านไปไม่กี่นาทีรถพยาบาลก็มาจอดที่น่าหอพัก เธอขอขึ้นรถไปด้วยเพื่อตามดูอาการของเพื่อนสนิท รถพยาบาลเปิดไซเรนและเคลื่อนตัวออกไป ท่ามกลางแสงสีในยามค่ำคืน

*******************************

ชิงเทียนฟื้นขึ้นมาบนพื้นที่เย็นเฉียบ เขาไม่รู้ว่าตนเองหมดสติไปนานแค่ไหน ขอบเขตก่อตั้งร่างกาย สามารถฟื้นฟูตนเองได้โดยอัตโนมัติ จากปราณในอากาศ แต่เนื่องจากบนพื้นโลกมีปราณที่เบาบาง คุณสมบัตินี้จึงไม่ค่อยเห็นผลนัก ต่างจากที่แห่งนี้ ปราณธาตุลมที่เข้มขน ทำให้ปากแผลของเขาเริ่มสมานตัว

ชิงเทียนต้องใช้เวลาเกือบชั่วโมง ร่างกายของเขาจึงหายเป็นปกติ เพราะบาดแผลที่สาหัสหลายแห่ง จึงต้องใช้เวลานาน

แสงสว่างจ้าส่องเข้ามาในดวงตา เมื่อชิงเทียนก้าวเข้าประตูถัดไป มันคือโลกใบเล็ก มีเกาะขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง เพียงแค่หนึ่งกิโลเมตรลอยอยู่ท่ามกลางท้องฟ้า ที่มองลงไปไม่เห็นจุดสิ้นสุด 

เกาะแห่งนี้มีสภาพโล่งเตียน ไร้ตนไม้ ว่างเปล่า มีเพียงพื้นดินที่ราบเรียบเสมอกัน มังกรขนาดมหึมาปรากฏตัวขึ้น มันมีลักษณะเป็นมังกรจีนสีฟ้าคราม รูปร่างสง่างาม และงดงามราวกับเทพที่ลงมาจากสรวงสวรรค์ กำลังเหยียบอย่างไปบนอากาศ เมื่อเคลื่อนที่จะมีพายุกรรโชกหมุนรอบตัว

“ข้าจำไม่ได้แล้ว ว่าครั้งล่าสุดที่มีคนมาเยือนโลกใบเล็กนี้ นานแค่ไหนแล้ว หรืออาจไม่เคยมีเลย" มังกรเปล่งเสียงออกมา โดยไม่ขยับปาก มันลอยค้างอยู่กลางอากาศ แล้วจ้องมองชิงเทียน

“ท่านคือจิตวิญญานของสัตว์เทวะชิงหลง?"

“พลังที่ข้าครอบครองเป็นของชิงหลง แต่สตินึกรู้เป็นแค่เศษเสี้ยวที่แยกออกมา" มังกรย่างเท้าเหยียบลงพื้น เกาะสั่นสะเทือนเล็กน้อย จากขนาดตัวที่มหึมา

“แล้วทำไมบททดสอบจึงง่ายดายนัก" ชืงเทียนคิดว่าหามีเซียนเข้ามา คงง่ายราวพลิกฝ่ามือ

“ด่านแรกเป็นเพียงเขาวงกตทั่วไป แต่ด่านต่อมาจะมีระดับความยาก ตามระดับของผู้ทดสอบ ยิ่งผู้สดสอบแข็งแกร่ง ความยากก็จะเพิ่มขึ้น ผู้ที่จะเข้ามาถึงที่นี่ได้ มีแค่ผู้ที่ก้าวข้ามตนเองแล้วเท่านั้น" 

หลังจากฟังคำอธิบายของเทพชิงหลง เขาก็เริ่มที่จะเข้าใจมากขึ้น “ถ้าเช่นนั้น ข้าต้องทำอย่างไรจึงจะได้ ‘ยุทธภัณฑ์เทวะ' มาครอบครอง?"

“ตอนนี้เจ้าอยู่ในขอบเขตก่อตั้งร่างกายขั้นสินะ ถ้าเช่นนั้น เจ้าต้องเอาชนะข้าที่ลดระดับพลังลงมา เหลือเพียงขอบเขต เปลี่ยนแปลงร่างกายขั้นต้น"

ในความคิดของชิงเทียน ผู้บ่มธรรมดา หรือแม้แต่เซียน ยังยากที่จะผ่านได้ จากการคำนวณของเขา ผู้ทดสอบต้องต่อสู้กับสัตว์เทวะ ด้วยระดับที่ต่างกัน หนึ่งขอบเขตใหญ่ และถ้าหากเป็นเซียนขึ้นไป คู่ต่อสู้คงต่างกันถึง สามขอบเขตย่อย อีกทั้งสัตว์เทวะยังแข็งแกร่งกว่าสิ่งมีชีวิตทั่วไป ทั้งด้านกำลัง และพลังปราณ

“ข้ายอมรับการทดสอบนี้"

ชิงหลงรู้สึกแปลกใจ ที่ชิงเทียนไม่ลังเลแม้แต่น้อย ถือเป็นมนุษย์ที่มีจิตใจที่มุ่งมั่น สมแล้วที่ผ่านมาจนถึงบททดสอบนี้ได้ 

มังกรยักษ์ทะยานขึ้นไปบนฟ้า อากาศรอบตัวเริ่มบิดผันและแปรปรวน เมฆก่อต่อสร้างพายุฝนขึ้นมา ผ่านไปพริบตาเดียว ฉากตรงหน้าชิงเทียนในตอนนี้ คือมหันตภัยอย่างแท้จริง 

เสียงคำรามของเมฆดำบนท้องฟ้า สายฝนกรรโชก สายฟ้าที่ผ่าลงมาอย่างไร้ทิศทาง เขาเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่า ชิงหลงได้ลดระดับลงมา เหลือเพียงขอบเขตเปลี่ยนแปลงร่างกาย จริงหรือไม่

พายุขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นรอบตัวชิงหลง จากนั้นมันพุ่งตัวลงมาหาชิงเทียน 

ชิงเทียนเรียกกระบี่มารฟ้าถือไว้ในมือ เพลิงอัสนีสีฟ้า ห่อหุ้มทั่วร่างกายรวมถึงใบดาบ เขาใช้กระบี่ฟันอากาศด้านหน้า เกิดเป็นคมมีดเพลิงสีฟ้าคราม รูปจันทร์เสี้ยวขนาดใหญ่

ปากของชิงหลงอ้าเปิดออก ปลดปล่อยแรงดันอัดอากาศปะทะเข้ากับ คมมีดที่สร้างจากเปลวเพลิง พลังทั้งสองสายเกิดการระเบิด และสลายหายไป

ชิงหลงยังคงอ้าปากค้างไว้ คราวนี้เป็นการยิงลำแสงสีขาว ที่มีพายุกรรโชกล้อมรอบ ชิงเทียนไม่สามารถรับการโจมตีนี้ได้ เขาเอี้ยวตัวหลบ ลำแสงสีขาวถากเขาไปเจาะทะลุพื้นเกาะ มันลากจากจุดที่เขายืนอยู่ ไปจนถึงสุดขอบของเกาะลอยฟ้า

เกาะแยกออกจากกันเป็นสองส่วน แต่ยังคงลอยอยู่เช่นเดิม ชิงเทียนกระโดดขึ้นไปหามังกรยักษ์ เขาเล็งฟันไปที่ตาขนาดใหญ่ แต่ก็มีปราการสายลมพัดเขาออกไป มังกรและชายหนุ่มต่อสู้กันอยู่นาน จนชิงเทียนเริ่มที่จะเหนื่อยล้าขึ้นมาแล้ว 

‘เฉือนจันทร์ ดับดารา'

ชิงเทียน อาศัยจังหวะฟันเฉือนผ่านปราการสายลม คมกระบี่กรีดหน้าอกของมังกรขนาดยักษ์เป็นทางยาว เลือดสีทองไหลซึมออกมาจากบาดแผล ชิงหลงคำรามออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยว มันสะบัดหางฟาดชิงเทียนกลับลงไป จนเกิดหลุมขนาดใหญ่บนพื้นเกาะ ชิงเทียนรู้สึกถึงเลือดที่จุกอยู่ในลำคอ และกระดูกที่แตกหักหลายจุด

ลูกศรเพลิงขนาดใหญ่พุ่งออกมาจากปากหลุม แปรเปลี่ยนเป็นมังกรเพลิง ลอยวนคู่กันเข้าหาชิงหลง ด้วยขนาดที่ใหญ่โต การหลบการโจมตีจึงเป็นไปได้ยาก เกล็ดมังกรถูกเพลิงเผาทำลาย กลิ่นเนื้อที่ไหม้เกรียมโชยเข้าจมูก

มังกรยักษ์พุ่งโฉบควงสว่านลงมาหาชิงเทียน พื่นที่ของเกาะที่เหลือยู่น้อยนิด ระเบิดแตกกระจายเป็นเสี่ยง กระบี่มารฟ้าที่ใช้ป้องกันการโจมตีเกิดรอยร้าว แรงกระแทกมหาศาล ทำให้เขากระอักเลือดออกมาไม่หยุด หน้าของมังกรยักษ์อยู่ห่างชิงเทียนเพียงไม่กี่เมตร

ดวงตาของชิงเทียนส่องแสงสีฟ้าเรืองรอง มังกรยักษ์ชะงักการเคลื่อนไหว คล้ายถูกสะกดให้แน่นิ่ง สายฟ้าเคลื่อนจากเท้ามายังนิ้วชี้ 

‘ดัชนีพิฆาตเทพ 1 ดัชนี อัศนีทัณฑ์สวรรค์'

ลำแสงที่เต็มไปด้วยประจุไฟฟ้า ทะลวงคอของมังกรยักษ์ ชิงหลงเบิกตากว้าง “เคล็ดวิชาผนึกเทพ!" เขารู้จักเคล็ดวิชานี้ดี เพราะมันคือเคล็ดวิชาในตำนาน

ร่างกายของชิงหลงกลับมาเคลื่อนไหวได้อีกครั้ง “ข้าแพ้แล้ว..." 

ชิงเทียนยืนหายใจหอบ สภาพของเขาเองก็ดูจะไม่สู้ดีนัก ที่ชิงเทียนสามารถคว้าชัยชนะมาได้ ก็เพราะว่ามีเนตรสะกดเทพ ไม่เช่นนั้นในช่วงสุดท้ายเขาคงเป็นฝ่ายพ่ายแพ้

“เจ้าผ่านบททดสอบแล้ว ข้าจะมอบยุทธภัณฑ์เทวะให้ เศษเสี้ยวจิตวิญญานของข้า จะได้พักผ่อนและดับสูญเสียที" 

ร่างกายของชิงหลง ฟื้นฟูกลับมาอยู่ในสภาพปกติ แล้วสลายไปรวมตัวเป็นดาบเล่มหนึ่ง มันมีลักษณะคล้ายดาบของญี่ปุ่น ที่เรียกว่าคาตานะ ด้ามดาบมีสีฟ้าคราม มีลวดลายมังกรสองตัวล้อมลอบโกร่งดาบ ใบดาบแวววาวมีอักษรสลักไว้ว่าชิงหลง 

“ดาบเล่มนี้เปลี่ยนรูปลักษณ์ได้ ตามใจนึก อีกทั้งพลังของมันจะขึ้นอยู่กับผู้ใช้ ตัวเจ้าในตอนนี้ สามารถใช้พลังได้พียงเศษเสี้ยวของพลังที่แท้จริง" เศษเสี้ยวจิตวิญญานของชิงหลง ได้ชี้แจงรายละเอียดของดาบ ก่อนที่จะสลายหายไป

ชิงเทียน คว้าดาบที่ลอยอยู่กลางอากาศ มาไว้ในมือ เขารู้สึกเหมือนสายลมรอบตัว ตกอยู่ภายใต้อำนาจการควบคุมของตน ร่างกายของชิงเทียนและดาบวิเศษ ถูกส่งออกมาภายนอกเขาวงกต 

อัญมนีสีฟ้าลอยออกมาจากเขาวงกต ก่อนที่ประตูจะปิดตัวลง ชิงเทียนรู้สึกถึงปราณธาตุลมมหาศาล ที่อัดแน่นอยู่ภายใน มันอาจจะเป็นแหล่งกำเนิดของปราณ ที่กระจายตัวอยู่ในอากาศ หากเขาหาสถานที่สักแห่ง แล้วใช้มันสร้างแหล่งพลังงาน มันจะกลายเป็นสถานที่ ที่เพิ่มความเร็วการบ่มเพาะได้อย่างดีเยี่ยม

-------------------------------------

ฉากแอ็คชั่นแต่ละฉาก ไรท์ต้องนั่งสมาธิเข้าฌาน เพื่อเรียบเรียงฉาก ไม่รู้ว่าจะถ่ายทอดภาพในหัว ออกมาเป็นตัวอักษรได้ดีหรือไม่ แต่ก็หวังว่าผู้อ่านจะเอ็นจอยนะครับ ขอบคุณครับ //Master_Ye

Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิตสวรรค์

https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิตสวรรค์-105158271890771