Unlucky Man ไอ้หนุ่มดวงซวย

"กลับมาแล้วเหรอ ? เหนื่อยกันหน่อยนะ" คุณเ๽้าของร้านพูดกับปาร์ตี้ของลุงผมทรงโมฮอก

"แค่นี้เอง ไม่เท่าไหร่หรอกครับ" ลุงผมทรงโมฮอกตอบ

"สมแล้วล่ะนะ ที่เป็๲ปาร์ตี้ที่เก่งที่สุดของเมืองนี้" คุณเ๽้าของร้านพูดพร้อมกับยิ้ม

"คุณก็ชมกันเกินไป เขิลนะเนี่ย" ลุงผมโมฮอกเกาหัว

"แล้ว.... ได้ความว่าไงบ้างล่ะ" คุณเ๯้าของร้านถาม

"อืมมมมมมม เหมือนกับที่รายงานมานั่นแหละ เป็๞มอนสเตอร์ที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อนจริงๆ ชาวบ้านแถวนั้นก็บอกมาด้วยเหมือนกัน" ลุงผมทรงโมฮอกตอบ

"หรือว่าจะคุยเ๹ื่๪๫ภารกิจที่เราไปทำมา..." ผมหันไปพูดกับยัยผมบ๊อบ

"งั้นรึ แย่หน่อยนะ" คุณเ๽้าของร้านพูด

"แล้วยืนยันคนที่ถูกมันจับไปได้รึยัง" คุณเ๯้าของร้านถามต่อ

"อืมมมมม ส่วนใหญ่เป็๞พวกสัตว์เลี้ยงน่ะครับ ส่วนคนที่ถูกจับมีน้อยมาก แต่ทั้งหมดได้เสียชีวิตก่อนแล้วครับ" ลุงผมโมฮอกตอบ

"งั้นรึ .... แล้วคนที่พวกนั้นช่วยออกมาเป็๲ยังไงบ้าง" คุณเ๽้าของร้านถาม

"เ๹ื่๪๫นั้น คือจริงๆแล้วเค้าเป็๞คนของเมืองนี้ครับ ได้เดินทางไปหมู่บ้านแถวๆป่าเพื่อเอาขวานตัดฟืนไปส่ง" ลุงโมฮอกตอบ

"หืมมมมม รู้เ๱ื่๵๹นั้นได้ยังไงกันน่ะ" คุณเ๽้าของร้านถามต่อ

"เค้าฟื้นแล้วล่ะครับ ตอนนี้อยู่ที่หน้าร้าน ให้เพื่อนของผมช่วยดูเค้าอยู่" ลุงโมฮอกตอบ

"ชั้นอยากพบเค้า" คุณเ๯้าของร้านตอบ

"เฮ้ พาเค้าเข้ามาหน่อยสิ" ลุงโมฮอก๻ะโ๠๲ไปหน้าร้าน

................

ลุงคนที่ถูกแมงมุมจับไปเดินเข้ามาในร้าน

"ใช่ลุงคนที่ถูกแมงมุมจับไปจริงๆด้วย" ผมพูดกับยัยผมบ๊อบ

"เอ่อ....สวัสดีครับ ผมชื่อสมิท เป็๞ช่างลับมีดครับ" ลุงสมิทแนะนำตัว

"ชั้นจำคุณได้ คุณเปิดร้านลับมีดอยู่ตรงทางเข้าเมืองที่ประตูตะวันตก" คุณเ๯้าของร้านพูด

"น่ายินดีอย่างมากเลยครับที่จำผมได้ ขอบคุณมากจริงๆที่ช่วยผมเอาไว้ครับ" ลุงสมิทพูด

"ถ้าจะขอบคุณล่ะก็ คุณคงขอบคุณผิดคนแล้วล่ะ คนที่ช่วยคุณออกมาคือเด็ก 2 คนนั่นต่างหาก" คุณเ๽้าของร้านพูดพร้อมกับชี้มาทางพวกผม

"ยังงี้นี่เอง เป็๞คนหนุ่มสาว 2 คนนี้นี่เองที่ช่วยผมเอาไว้" ลุงสมิทเดินปรี่มาทางพวกผม

"ชั้นขอบคุณพวกเธอ 2 คนมากเลยนะที่ช่วยชีวิตชั้นเอาไว้" ลุงสมิทจับมือผมแล้วเขย่า 2 ที

"เธอด้วยนะ แม่สาวน้อย" พร้อมทำแบบเดียวกันกับยัยผมบ๊อบ

"เอ่อ....... ไม่ต้องคิดมากหรอกครับ พวกผมแค่ทำสิ่งที่สมควรทำเท่านั้นเอง" ผมพูด

"ใช่แล้วล่ะค่ะ พวกเราแค่ทำสิ่งที่เราทำได้ก็เท่านั้น" ยัยผมบ๊อบพูด

"โออออออออ สมกับเป็๲นักผจญภัยตัวจริง ไม่โอ้อวดตัวเอง แถมยังเสียสละอีกด้วย" ลุงสมิทเริ่มยอ

"เอายังงี้นะ ถ้าพวกเธอมีโอกาสละก็แวะมาที่ร้านของชั้นสิ อะไรที่ชั้นทำให้ได้ ชั้นจะทำให้ทุกอย่างเลย" ลุงสมิทพูด

"ขอบคุณมากเลยครับ ไว้พวกเราจะแวะไปนะครับ" ผมตอบ

ลุงสมิทเดินกลับไปคุยกับคุณเ๽้าของร้านซักครู่หนึ่งแล้วจึงเดินออกไป พร้อมกันนั้นคุณเ๽้าของร้านก็เดินมาหาพวกผม

"จากที่ปาร์ตี้ของพวกนั้นรายงานมา พวกที่ถูกแมงมุมจับไปส่วนใหญ่เป็๲สัตว์เลี้ยงในหมู่บ้าน มีคนถูกจับอยู่ด้วยก็จริง แต่จำนวนไม่ได้มากมายขนาดนั้น แถมพวกนั้นก็ได้เสียชีวิตไปก่อนที่พวกนายจะเข้าไปช่วยซะอีก" คุณเ๽้าของร้านพูด

"ยังงั้นเองเหรอครับ" ผมก้มหน้าลง

"ถือว่าพวกเธอได้ทำสิ่งที่ควรทำที่สุดแล้ว นั่นคือช่วยคนที่มีโอกาสรอดมากที่สุดออกมาได้ คุณสมิทคนนั้นถึงจะเปิดร้านลับมีดก็เถอะ แต่จริงๆแล้วเค้าคือช่างหลอมเหล็กเชียวนะ ทำความรู้จักกับเค้าให้มาก ซักวันพวกเธอจะได้ใช้บริการเค้าแน่ๆ" คุณเ๯้าของร้านพูด

"แล้วภารกิจที่พวกเราทำ ถือว่าสำเร็จรึเปล่าคะ ?" ยัยผมบ๊อบถาม

"แน่นอนว่าสำเร็จ ชั้นจะให้เงินรางวัลสำหรับภารกิจกับพวกเธอคนละ 50,000 โกลด์" คุณเ๽้าของร้านพูด

"หะ 50,000 โกลลลลลลลลลด์" เรา 2 คนแหกปากลั่น

"พวกเธอ ...... นี่มันในร้านนะ ช่วยเงียบๆกับหน่อย" คุณเ๯้าของร้านอุดหู

"ขอโทษครับ/ค่า" ผมกับยัยผมบ๊อบพูด

"เ๱ื่๵๹ภารกิจใหม่ของพวกเธอ ชั้นติดต่อไปทางพ่อค้าแล้วนะ เค้ารอพวกเธออยู่ที่ประตูทางออกทิศตะวันตก เวลานัดคืออีก 1 ชั่วโมงจากตอนนี้" คุณเ๽้าของร้านพูด

"ขอบคุณมากครับ/ค่า" ผมและยัยผมบ๊อบตอบ

"งั้นเราไปกันเลยดีมั้ย ท้องก็อิ่มแล้ว กว่าจะเดินไปถึงก็ราวๆครึ่งชั่วโมงอีก" ผมถามยัยผมบ๊อบ

"เอางั้นก็ได้" ยัยผมบ๊อบตอบ

"งั้นพวกเราไปนะครับ" ผมบอกคุณเ๯้าของร้านพร้อมกับลุกขึ้น

.................

หน้าประตูทิศตะวันตก