ของเชอรีนที่นอนหอบหายใจแ่เบา ดวงตาของเธอยังคงหลับพริ้ม ใบหน้าแดงระเรื่อฉายชัดถึงความสุขสมที่เพิ่งผ่านพ้นไป หยาดเหงื่อเม็ดเล็กๆ เกาะพราวอยู่บนไรผมสีแดงเชอร์รีที่เปียกชื้นเล็กน้อย ร่องรอยของความรักยังคงปรากฏชัดเจนบนเรือนร่างของเธอ
ลลินมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความรักและความเอ็นดู เธอค่อยๆ ใช้ปลายนิ้วเช็ดหยาดน้ำหวานที่เปรอะเปื้อนอยู่บนริมฝีปากของตัวเอง ก่อนจะโน้มตัวลงจูบหน้าผากของเชอรีนอย่างแ่เบา
“ที่รัก...” เสียงของเชอรีนครางออกมาเบาๆ ขณะที่เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองคนรัก “เชอ...ไม่มีแรงแล้วค่ะ”
ลลินหัวเราะในลำคอเบาๆ “เพิ่งจะเริ่มเองนะคะ จะหมดแรงได้ยังไง”
เธอช้อนร่างของเชอรีนขึ้นอุ้มในอ้อมแขนอย่างง่ายดายราวกับร่างนั้นเบาเหมือนปุยนุ่น เชอรีนใเล็กน้อยแต่ก็รีบใช้แขนโอบรอบคอของลลินไว้แน่น ซบใบหน้าลงกับแผ่นอกอุ่นด้วยความเขินอาย (*´ཫ`*)
“จะพาไปไหนคะ”
“ไปที่ที่สบายกว่านี้ไงคะ”
ลลินพาเชอรีนเดินเข้ามาในห้องนอนใหญ่ที่ตกแต่งด้วยโทนสีขาวและเทา แสงไฟสีนวลจากโคมไฟข้างเตียงส่องสว่างพอให้เห็นบรรยากาศโรแมนติก เตียงคิงไซส์สีขาวสะอาดตาราวกับกำลังรอคอยให้พวกเธอเข้ามาเติมเต็ม
เธอบรรจงวางร่างของเชอรีนลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล ก่อนจะทาบทับร่างของตัวเองลงมาคร่อมทับไว้ สองแขนของเธอยันไว้กับเตียง กักขังร่างเล็กไม่ให้หนีไปไหนได้
“ถึงตาพี่บ้างแล้วนะคะ” ลลินกระซิบเสียงทุ้มต่ำ ดวงตาคมกริบจ้องมองลึกลงไปในดวงตาของเชอรีนอย่างหลงใหล “ที่จะเป็คนชาร์จพลังให้เชอ”
เชอรีนกลืนน้ำลายลงคอ หัวใจของเธอเต้นแรงอีกครั้ง เธอรู้ดีว่าคืนนี้ยังไม่จบง่ายๆ (。ŏ_ŏ)!
ลลินไม่รอช้า เธอเริ่มต้นด้วยการประทับจูบลงบนริมฝีปากของเชอรีนอีกครั้ง จูบที่เต็มไปด้วยความปรารถนาและความเป็เ้าของ ลิ้นร้อนๆ ของเธอสอดแทรกเข้าไปเกี่ยวกระหวัดกับลิ้นของเชอรีนอย่างดุเดือด แต่ก็ยังคงความอ่อนหวานเอาไว้
มือของลลินเริ่มลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างของเชอรีน ััที่ร้อนแรงของเธอปลุกเร้าอารมณ์ของเชอรีนให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง เธอค่อยๆ ถอดชุดชั้นในชิ้นสุดท้ายที่เหลืออยู่บนตัวของเชอรีนออกอย่างเชื่องช้า
“คุณลลิน... อื้อ...” เชอรีนครางออกมาเมื่อร่างกายของเธอเปลือยเปล่าต่อหน้าคนรัก ความเขินอายทำให้เธอพยายามจะเบือนหน้าหนี แต่ลลินกลับใช้มือประคองใบหน้าของเธอให้หันกลับมาสบตากัน
“ไม่ต้องอายหรอกค่ะ” เธอกระซิบ “เชอสวยมาก... สวยที่สุดเลย”
คำชมนั้นทำให้เชอรีนหน้าแดงซ่านไปถึงใบหู ลลินยิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเริ่มบรรเลงบทเพลงรักบทต่อไป
ริมฝีปากของลลินเริ่มไล่จูบลงมาั้แ่ซอกคอขาวผ่อง ไล่ลงมาที่เนินอกอวบอิ่ม เธอใช้ลิ้นตวัดเลียยอดถันสีชมพูระเรื่อที่แข็งชูชันขึ้นมารับััของเธออย่างเต็มใจ
“อ๊า... ที่รักขา... เสียว” เชอรีนบิดตัวไปมาด้วยความเสียวซ่าน เธอไม่เคยรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองจะอ่อนไหวได้มากขนาดนี้มาก่อน
ลลินดูดดื่มยอดถันทั้งสองข้างสลับกันไปมาอย่างไม่รู้จักพอ ราวกับเด็กน้อยที่ได้ลิ้มรสขนมหวานที่โปรดปราน มือของเธอก็ไม่ได้หยุดนิ่ง มันลูบไล้ลงไปตามหน้าท้องแบนราบ และค่อยๆ ต่ำลงไปยังจุดยุทธศาสตร์
ปลายนิ้วเรียวยาวของลลินัักับกลีบกุหลาบที่ยังคงชุ่มฉ่ำของเชอรีนอย่างแ่เบา เธอค่อยๆ ใช้นิ้วแหวกกลีบดอกไม้นั้นออกช้าๆ ก่อนจะพบกับเม็ดคริสตอริสที่ซ่อนอยู่ภายใน
“ตรงนี้สินะคะ... ปุ่มเปิดโหมดคลั่งรักของเชอ” ลลินพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือบดขยี้ลงไปบนเม็ดทับทิมนั้นอย่างจงใจ
“อ๊าาา!
” เชอรีนกรีดร้องออกมาด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งขึ้นสู่สมองอย่างฉับพลัน ร่างกายของเธอกระตุกเกร็ง ความรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตแล่นไปทั่วร่าง
“ชอบไหมคะ” ลลินถามเสียงพร่า ขณะที่ยังคงใช้ทักษะนิ้วขั้นสูงสร้างดาเมจใส่เชอรีนอย่างต่อเนื่อง
“ชะ... ชอบค่ะ... อ๊า... แรงอีก... แรงอีกสิคะ” เชอรีนร้องขออย่างลืมตัว เธอ้ามัน ้าให้ลลินมอบความสุขให้เธอมากกว่านี้
ลลินยิ้มรับคำขอ เธอเร่งจังหวะนิ้วให้เร็วและแรงขึ้น เสียงครางของเชอรีนดังระงมไปทั่วห้องนอน เธอบิดเร่าไปมาบนเตียงราวกับลูกแมวที่กำลังติดสัด
“พี่ว่า... แค่นิ้วคงไม่พอ” ลลินพูดขึ้น ก่อนจะเลื่อนใบหน้าของเธอลงไปอยู่ตรงหว่างขาของเชอรีน
เชอรีนเบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าลลินกำลังจะทำอะไร “ที่รัก... จะ... จะทำอะไรคะ”
ลลินไม่ตอบ แต่การกระทำของเธอบอกทุกอย่าง ลิ้นร้อนๆ ของเธอแลบเลียลงบนเม็ดคริสตอริสของเชอรีนอย่างจัง ทำเอาเชอรีนสะดุ้งเฮือกอีกครั้ง
“อ๊าาาาา!
”
วรยุทธลิ้นเสือปีนเกลียวที่ลลินร่ำเรียนมาถูกนำมาใช้อย่างเต็มประสิทธิภาพ ลิ้นของเธอตวัดรัวเร็วและรุนแรงบนจุดกระสันของเชอรีน สร้างความเสียวซ่านระดับสูงสุดที่เชอรีนไม่เคยััมาก่อนในชีวิต
“คุณลลิน... หนู... หนูจะ... ไม่ไหวแล้ว... กรี๊ด!
” เชอรีนครางเสียงหลง ร่างกายของเธอสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะติดสถานะสตั๊นไปชั่วนิรันดร์
“อีกนิดเดียวนะคะคนดี” ลลินให้กำลังใจ ขณะที่ลิ้นของเธอยังคงทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เธอรับรู้ได้ถึงแรงตอดรัดจากช่องทางรักของเชอรีนที่ถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ
และแล้ว...
“อ๊าาาาาาาาาา!
”
เชอรีนกรีดร้องออกมาสุดเสียง ร่างของเธอกระตุกอย่างรุนแรงเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนจะปล่อยธารน้ำรักที่อัดอั้นไว้ออกมาจนหมดสิ้น ร่างกายของเธออ่อนระทวยลงทันที นอนหอบหายใจอยู่บนเตียงด้วยความเหนื่อยอ่อนแต่ก็เต็มไปด้วยความสุข (´,,•ω•,,)♡
ลลินค่อยๆ กลืนกินน้ำหวานรสลิ้นจี่นั้นเข้าไปทุกหยาดหยดด้วยความรัก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองเชอรีนด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนที่สุด
“เป็ยังไงบ้างคะ... ชาร์จพลังเต็มหรือยัง”
เชอรีนไม่มีแรงแม้แต่จะตอบ เธอทำได้เพียงพยักหน้าเบาๆ และยิ้มออกมาอย่างมีความสุขที่สุดในชีวิต
ลลินหัวเราะเบาๆ ก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆ เชอรีน ดึงร่างเล็กเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม
“นอนพักเถอะค่ะ” เธอกระซิบ “คืนนี้เราคงไม่ได้นอนกันง่ายๆ แล้วล่ะ”
เชอรีนซุกหน้าเข้ากับอกอุ่นของลลิน หลับตาลงอย่างว่าง่าย เธอรู้สึกปลอดภัยและอบอุ่นที่สุดในอ้อมกอดนี้ แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้า แต่หัวใจกลับพองโตไปด้วยความรัก
ทั้งสองนอนกอดกันนิ่งๆ ท่ามกลางความเงียบ มีเพียงเสียงลมหายใจที่ผสานกันเป็หนึ่งเดียว คืนนี้อาจจะยาวนาน แต่สำหรับพวกเธอ มันคือค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความรักและความสุขที่จะตราตรึงอยู่ในใจไปตลอดกาล ( ⑉ • • )❤︎︎