ตำนานจอมกระบี่สะท้านหมื่นภพ

บทที่ 65 : กวาดล้างจนสิ้นซาก

หลิงเซียวยืนนิ่งอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน เขากวาดสายตามองไปยังยอดฝีมือตระกูลเฉินที่รอดชีวิตซึ่งกำลังคุกเข่าตัวสั่นอยู่ด้วยความสิ้นหวัง

สายตาของเขาไม่ได้หยุดอยู่ที่คนเหล่านั้นนานนัก แต่กลับกวาดค้นหาเป้าหมายที่แท้จริง...เป้าหมายสุดท้ายที่เขาต้องกำจัดในวันนี้

และแล้วเขาก็พบ...

ท่ามกลางกลุ่มยอดฝีมือที่บาดเจ็บ มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งในอาภรณ์หรูหราที่ขาดวิ่นกำลังคุกเข่าตัวสั่นงันงก ใบหน้าของเขาซีดเผือดและเต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความหวาดกลัว...เฉินเฟย!

ดูเหมือนว่าเขาจะติดตามบิดามาเพื่อดูการล้างแค้นด้วยตนเอง แต่กลับต้องมาพบเห็นจุดจบของตระกูลแทน

หลิงเซียวไม่ได้ลงมือในทันที แต่กลับเดินอย่างใจเย็นไปยังร่างไร้วิญญาณของเฉินเทียนหนานก่อน เขาโน้มตัวลงและปลด "ถุงเก็บมิติ" คุณภาพสูงที่ห้อยอยู่ที่เอวของเฉินเทียนหนานออกมาอย่างไม่รีบร้อน

จากนั้น เขาก็เดินตรงไปยังตำแหน่งที่เฉินเฟยคุกเข่าอยู่

ทุกย่างก้าวของเขาราวกับเสียงค้อนที่ทุบลงบนหัวใจของเฉินเฟย เมื่อหลิงเซียวมาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้า เฉินเฟยก็โขกศีรษะลงกับพื้นอย่างบ้าคลั่ง

"ข้าผิดไปแล้ว! นายท่านผู้ยิ่งใหญ่! ข้ามันตามืดบอดไม่เห็นภูเขาไท่ซาน! ได้โปรดไว้ชีวิตสุนัขอย่างข้าด้วย! ข้ายอมทำทุกอย่าง! ข้ายอมเป็นทาสรับใช้ท่าน!"

"เรื่องทั้งหมดเริ่มต้นที่เจ้า" หลิงเซียวกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาราวกับน้ำแข็ง "ก็ควรจะจบที่เจ้าเช่นกัน"

"ไม่! ได้โปรด..."

ฉัวะ!

หลิงเซียวไม่รอให้เขาได้พูดจบ กระบี่วิญญาณในมือของเขาตวัดเป็นเส้นแสงสีเงิน สังหารเฉินเฟยลงในดาบเดียว เป็นการปิดฉากหนี้แค้นทั้งหมดอย่างสมบูรณ์แบบ

การสังหารทายาทคนสุดท้ายต่อหน้าทุกคน เป็นการประกาศอย่างชัดเจนว่าเขาไม่เคยพูดเล่น...เสี้ยนหนามต้องถอนให้สิ้นซาก!

บัดนี้ เขาจึงหันกลับมาเผชิญหน้ากับยอดฝีมือที่เหลือรอด ซึ่งบัดนี้หวาดกลัวจนแทบจะเสียสติไปแล้ว

"ตระกูลเฉิน...จบสิ้นแล้ว" หลิงเซียวกล่าว "ข้าจะให้พวกเจ้าเลือกสองทาง หนึ่ง...สลายตัวไปซะ แยกย้ายกันไป อย่าให้ข้าเห็นหน้าพวกเจ้าในเมืองระฟ้าอีก...แล้วพวกเจ้าจะมีชีวิตอยู่ สอง...ตายอยู่ที่นี่พร้อมกับนายน้อยและผู้นำของพวกเจ้า"

"พวกเราเข้าใจแล้ว! ขอบคุณนายท่านที่ไว้ชีวิต!"

สิ้นเสียงของหลิงเซียว เหล่ายอดฝีมือที่เคยยิ่งใหญ่ก็รีบพยุงร่างที่บาดเจ็บของตนเองและพวกพ้องขึ้นมา ก่อนจะวิ่งหนีหายไปจากหุบเขานรกแห่งนี้อย่างไม่คิดชีวิต...ตระกูลเฉินที่เคยยิ่งใหญ่ได้ล่มสลายลงแล้วในวันนี้

บัดนี้ เหลือเพียงหลิงเซียวอยู่ท่ามกลางกองซากศพและความเงียบงันแต่เพียงผู้เดียว

เขาหาโขดหินที่สะอาดก้อนหนึ่งและนั่งลง ก่อนจะเริ่มตรวจสอบ "ถุงเก็บมิติ" ที่เพิ่งได้มา

เขาส่งจิตสำนึกเข้าไปสำรวจ...และถึงกับต้องประหลาดใจเล็กน้อย พื้นที่ภายในนั้นกว้างขวางราวกับห้องโถงใหญ่ห้องหนึ่ง! และภายในนั้นก็อัดแน่นไปด้วยสมบัติ!

กองศิลาปราณระดับต่ำส่องประกายระยิบระยับอยู่กองใหญ่ คาดว่าน่าจะมีไม่ต่ำกว่าสองพันก้อน! นอกจากนั้นยังมีศิลาปราณระดับกลางอีกหลายสิบก้อนซึ่งมีพลังงานหนาแน่นกว่าหลายเท่า! ยังมีขวดโอสถล้ำค่าและม้วนเคล็ดวิชาอีกมากมาย

และที่มุมหนึ่ง...เขาก็พบกับม้วนเอกสารหลายม้วน เขาหยิบม้วนที่อยู่บนสุดออกมาดู...มันคือ "โฉนด" ของคฤหาสน์ที่หรูหราและมีพลังปราณหนาแน่นที่สุดในย่านที่พักอาศัยของเมืองระฟ้า!

รอยยิ้มที่แท้จริงปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลิงเซียวเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน

เขาไม่เพียงแต่กำจัดศัตรูที่น่ารำคาญไปได้...แต่ยังได้รับทั้งความมั่งคั่งและฐานที่มั่นแห่งใหม่มาในคราวเดียวกัน!

เขาเก็บถุงเก็บมิติเข้าไว้กับตัวอย่างดี ก่อนจะลุกขึ้นยืนและมองไปยังทิศทางของเมืองระฟ้า

ถึงเวลากลับไป...และประกาศการมาถึงของเจ้าของคนใหม่แล้ว