บทนำ
ณ มิติลึกลับ...
เหนือแท่นหยกขนาดใหญ่มีไอเย็นพวยพุ่งออกมาตลอดเวลา ได้มีร่างของชายหนุ่มผู้หนึ่งลอยเคว้งอยู่บนแท่นหยก กลิ่นอายสีแดงที่บ้าคลั่งกำลังพวยพุ่งออกมาจากร่างนั้นอย่างรุนแรงและไม่มีท่าทีที่จะลดละ สีผิวของเขานั้นขาวซีด ใบหน้าที่อ่อนเยาว์ดูราวกับชายหนุ่มอายุประมาณ 20 ปี เหมือนกับเทพบุตรรูปงามจาก์ชั้นฟ้าก็มิปาน อีกทั้งร่างกายที่เปลือยเปล่าเต็มไปด้วยมัดกล้ามที่ดูสมส่วนทำให้เขาดูน่าสนใจมิใช่น้อย
ท่ามกลางความมืดมิดได้มีบุรุษผู้หนึ่งย่างกายออกมาอย่างช้า ๆ พร้อมกับจ้องมองไปที่ร่างชายหนุ่มคนนั้นอย่างไม่วางตา สีหน้าท่าทางของเขาดูปวดร้าวยิ่งนัก แต่แล้วเขาก็ได้ถอนหายใจอยู่ครู่หนึ่ง พร้อมกับโบกสะบัดมือหนึ่งครั้งก่อนที่จะมีผลึกขนาดใหญ่ที่มีกลิ่นอายอันทรงพลังราวกับมียุทธภัณฑ์นับหมื่นแสนคอยเชือดเฉือนอากาศโดยรอบอย่างบ้าคลั่ง เขาก็ได้โบกสะบัดมือที่ถือผลึกไปที่ร่างชายหนุ่ม ผลึกได้พุ่งไปหาร่างนั้นพร้อมกับจมหายเข้าไปในระหว่างคิ้วของร่างชายหนุ่ม ก่อนที่ร่างกายจะสั่นสะท้านอย่างรุนแรง จากกลิ่นอาจดั้งเดิมที่มีความรุนแรงอยู่แล้ว ตอนนี้กับบ้าคลั่งและรุนแรงยิ่งกว่าเดิมอย่างมาก ไม่นานนักกลิ่นอายเ่าั้ก็เริ่มสงบลงและจางหายไป
จากนั้นร่างกายของชายหนุ่มก็ได้เลือนรางหายไป พร้อมกับที่บุรุษผู้นี้กล่าวขึ้นมาว่า
“เ้าคือความหวัง..”