เขาก็ได้แต่คิดในใจว่า "แล้วจะชวนเธอ
ยังไง"เบอร์มือถือก็ไม่มี เพราะไม่ได้รู้จักกันมาก่อน เขาจึงตัดสินใจโทรไปหา
น้องสาว
"อยู่ไหน" เขาถามเสียงเรียบ
น้องเขาตอบอย่างหงุนงง "บ้านไง"
เขาก็ตัดสาย จากนั้นก็มีเสียงเคาะประตู
ห้องของน้องเขา
"อ้าวพี่ มีอะไร เมื่อกี้ก็ตั..."
เขาพูดแทรกเสียงนิ่ง
"มีเบอร์ คิม ซู ไหม?"
"แหมก็นึกว่าพี่ชายจะมีอะไร ที่แท้ก็คิดถึง
พี่สะใภ้นี่เอง" น้องเขาพูดหยอกล้อ
"พี่รีบ!"
น้องเขายังคงหยอกล้อเขา
"อีกเดี๋ยวก็แต่งงานกันแล้ว พี่รีบอะไรอีก
งั้นเหรอ?"
"พัค นี!!!" เสียงเขาเข้ม
"แหมะ ก็ได้ๆ จะเครียดทำไมกัน"
จากนั้นเขาก็กลับยังห้องของตัวเอง
"เธอเองก็สวยไม่เลวเหมือนกันนะเนี่ย"
เขาพูดออกมา แล้วก็โทรไปหาเธอ
ทางด้านของเธอนั้นก็อยู่ในห้องของเธอ
และกำลังอ่านหนังสืออยู่นั้น มือถือก็ดัง
ขึ้น เธอเห็นว่าเป็เบอร์ที่ไม่ได้เซฟชื่อ
เธอก็ไม่ได้รับอะไร สักพักก็ดังขึ้นอีก
เธอจึงไม่มีทางเลือกจึงร้บไปรับ
"นั้นใครคะ?" เธอพูดเสียงนิ่ง
"ฉันเอง" เขาตอบเสียงนิ่ง
"ใคร!?" เสียงเธอเริ่มเข้ม
"แม่ผมให้ชวนคุณไปกินข้าวกัน
คุณคู่หมั้น" เขาเปลี่ยนน้ำเสียง
เธอได้ยินอย่างนั้นก็อยากตอบปฏิเสธไป
แต่แม่เขาเป็ชวนจึงไม่มีทางเลือก
"ได้" เธอพูดด้วยน้ำเสียงไม่อยากไป
จากนั้นก็ตัดสาย
เขาลงไปข้างล่าง
"แม่ครับ ผมชวนน้องเขาแล้ว"
"อ้อ งั้นเหรอๆ งั้นแม่จะออกไปข้างนอก
กับน้องสักเดี๋ยวนะ" มีนัยแฝง
"งั้นเหรอครับ? ไม่ใช่ว่าจะให้พวกผมกิน
ข้าวกันสองคนหรอกนะครับ!"
เขารู้ทัน
"อะไรกัน? ฉลาดไม่เบาเลยนี่นา สมแล้ว
ที่เป็ลูกแม่ ฮ่าๆ" แม่เขาหัวเราะภูมิใจ
"แม่ครับ!!" เขาเสียงเข้ม
"ก็แม่อยากให้ลูกทั้งสองได้ทำความรู้จัก
กันนี่นา" แม่เขาทำเสียงอ้อน
จากนั้นแม่จึงไปชวนน้องเขาออกไป
"END" EP. 8 -->