ซาโตชิ จอมปราชญ์บ้าหลุดโลก

ผมถูกผู้วิเศษ ริเอะ ใช้ให้ไปทำความสะอาด ลานกว้าง เลี้ยงแพะ เป็นการทำโทษ ที่ผมใช้สบู่ และยาสระผมของเธอ ในเช้าวันนี้

ขัด ขัด ขัด ถู ถู ถู
แบระ แบร๊ะ
พระอาทิตย์ยามเช้าที่สดใส และฝูงแพะที่ดูสะอาดตาทุกตัว ผมกำลังฝึกรีดนมแพะ กับ เอมิเลีย 1 ใน 13 จอมเวทย์ขั้นสูงของโรงเรียนมหาเวทย์แลนเวียอยู่
" วันนี้มาช่วยงาน ฉันเหรอซาโต้ " เอมิเลีย ดูท่าทางดีใจที่ผมมาช่วยงานในวันนี้ ปกติแล้วเป็นงานที่เธอดูแลอยู่
" แล้วงานมีอะไรบ้าง "ผมถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
" ก็มีแปรง ขนแพะ รีดนมแพะ แล้วก็พาแพะไปเดินเล่น กินหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ รวมทั้งทำความสะอาดขี้แพะด้วย เธออยากทำงานไหนล่ะ"
" งานไหน ผมก็ทำได้หมด " *-* ถ้าได้ทำกับคนน่ารัก น่ารัก อย่างเอมิเลีย
เอมิเลียยังคงรีดนมแพะอยู่ และพูดถึงเรื่องเมื่อวาน
" น่าเสียดายนะ ที่ทีมสีน้ำเงินเอาชนะพวกเราไปได้ เพราะจำนวนสัตว์พันธสัญญาของทีมสีน้ำเงินมากกว่า และองค์หญิงไอกะ ยังจับลูกนกยูงหิมะขาวที่เป็นสัตว์อสูรระดับแรร์ได้อีก "
" อืม " ผมไม่อยากจะบอกว่าที่องค์หญิงไอกะ จับได้เพราะความช่วยเหลือของผม ผมยังคงแปรงขนแพะ และรีดนมแพะตามที่เอมิเลียหัวหน้ากลุ่มอัคคีแนะนำ
แต่ยังมีงานที่ผมไม่อยากจะทำอยู่ นั่นคือการเก็บขี้แพะไปทำเป็นปุ๋ยหมัก ใส่พวกต้นไม้ในโรงเรียน
" เดี๋ยวงานเก็บขี้แพะ ฉันทำเองเธอ ไม่ต้องทำหรอก " เอมิเลียกล่าว ด้วยเสียงใสๆ น่ารัก วันนี้เธอแต่งชุดสีขาวที่รัดรูป มองดูแล้วทะมัดทะแมงอย่างมาก และหน้าอกที่ดูสมส่วนของเธอ ทำให้ผมถึงกับเคลิ้มเลยทีเดียว
" ซาโต้ ซาโต้ นี่ฟังอยู่รึเปล่า "
" หะ อ้อ ฟังอยู่สิฟังอยู่สิ "
" จ้องหน้าฉันทำไมมีอะไรติดหน้าฉันเหรอ ซาโต้ "
" ก็ เอมิเลีย น่ารักนี่นา ผมเลยต้องจ้องตาไม่กระพริบ มันไม่ใช่ความผิดของผมนะ ฮะ ฮะ ฮ่า "
เอมิเลีย หน้าแดงทันที ที่ถูกชม เธอไม่เคยถูกใครชมว่าน่ารักมาก่อน เธอสะบัดผมสีเงินที่เปล่งประกาย ออกมาเป็นละอองน้ำ และกำลังพยายามมัดผมแก้เขิน ก่อนจะก้มลงเก็บขี้แพะ ต่อไป
" ไม่ต้องชมฉันมากก็ได้ ซาโต้ ฉันเป็นหัวหน้ากลุ่มของเธอนะ ยินดีให้คำปรึกษาทุกอย่าง "
" ถ้าผู้วิเศษ ริเอะ นิสัยดีอย่างเธอ สัก 1ใน10ละก็ ดีนะสิ "
ผมคิดอย่างนั้น และก้มลงช่วยเอมิเลียเก็บขี้แพะ ต่อไป
ย้อนกลับมาที่องค์หญิงไอกะ.......
เช้านี้เธอพักอยู่ที่พระราชวังส่วนตัวของเธอ เนื่องจากยังไม่หายไข้สนิทนัก โดยมีเซนเรีย องครักษ์สาวอยู่เคียงข้าง
" องค์หญิงเพค่ะ องค์เลาห์คอน ยูมะ เสด็จพ่อของพระองค์เรียกหานะเพค่ะ " เซนเรียกล่าว
" เสด็จพ่อนะรึ เซนเรีย ก็ได้ข้าจะรีบไป "
องค์หญิงไอกะ ก้าวทีละก้าว อย่างใจเย็นลงไปบนกระไดที่เชื่อมไปยังห้องโถงโดยมีเซนเรียคอยประคอง เมื่อเปิดประตูห้องโถงออก ก็พบกับชายรูปร่างสูงสง่า ผมสีทอง อายุประมาณ 40 กว่าๆ เขาคือ เลาห์คอนยูมะ ที่เป็นทั้งพระราชา และเสด็จพ่อของ องค์หญิงไอกะ
" ดีใจจริงที่เห็นลูกวันนี้ วันนี้พ่อมีเรื่องน่ายินดีจะบอก "
" เรื่องอะไรรึ เพค่ะ "
" พ่อหาคู่หมั้นให้ลูกได้แล้วนะ ไอกะ "
" ขอประทานโทษด้วย ลูกมีคนรักอยู่แล้ว ไม่ต้องการคู่หมั้น "
" ก่อนจะไปเรียน ลูกยังไม่มีคนรักเลยนี่นา แล้วนี่ไปถูกใจหนุ่มที่ไหนน่ะ "
" เขาเป็นชายที่คู่ควรกับลูก เสด็จพ่อ ถ้าถึงเวลาลูกจะพามาแนะนำให้ เสด็จพ่อได้รู้จัก "
" แล้วเรื่องคู่หมั้นของลูก จะทำอย่างไรละ "
"ลูกขอถอนหมั้น ลูกต้องการแต่งงานกับชายคนที่รักมากกว่า คู่หมั้นที่ไม่เคยเห็นหน้า "
" ถ้าอย่างนั้น ก็ตามใจลูกแล้วกัน เดี๋ยวเรื่องอื่นๆ พ่อจัดการเอง "
" งั้นลูกขอตัวก่อนนะ เพค่ะ เสด็จพ่อ "
ตัดกลับมาที่พระเอกของเรา.........
ตอนนี้เป็นยามบ่ายแล้ว งานทุกๆอย่างก็เสร็จสิ้นไปแล้ว ผมเอามือมาทำปล้องยาสูบแบบใหม่ ที่คิดขึ้นมาได้ จากในจินตนาการของผม และเมื่อลองใส่ยาลูกกรลงไป แล้วใช้เวทย์จุดไฟ 

.........................นี่ซาโต้ นายจะทำสิ่งประดิษฐ์ บ้าๆนี้ ฆ่าเวลาด้วยเหรอ ฉันว่ามันคงเป็นผลงานล้มเหลว พอๆกับผลงานที่ผ่านมาของเธอนั่นแหละ ฮา ฮา ฮ่า ................เทพธิดา อินฟีเรียแซวผม

ฟู่ ฟู่ ฟู่ 
ปัง!!!
เสียงดังสนั่น และต้นไม้เป็นรูเลย ผมไปดูรูที่ต้นไม้ กลวงโบ๋ มันเป็นหลุมลึก ขนาด 30 เซนติเมตรเห็นจะได้
เอมิเลีย รีบวิ่งมาด้วยท่าทางตกใจ 
" นี่เธอ ทำอะไรบ้าๆนะ " เอมิเลียถามผม
" ผมแค่ประดิษฐ์ปล้องยาสูบแบบใหม่เอง แต่มันเป็นผลงานที่ล้มเหลวนะ เอมิเลีย"
" กลิ่นแบบนี้ รสชาติแบบนี้ และหลุมลึกแบบนี้มัน......." เอมิเลียค้าง ตะลึงไปสักพัก เมื่อผมยิงนัดที่สอง
ปัง!!!
เอมิเลีย วิเคราะห์ หลุมลึกที่ปรากฏ จากการยิงคราวนี้ ลึกถึง 35 เซนติเมตร
" ฉันขอตั้งชื่อเรียกให้มันว่า ปืน ก็แล้วกัน " เอมิเลียกล่าว
" เธอทำผลงานชิ้นโบว์แดงขึ้นมานะ ซาโต้ มันไม่ใช่ผลงานล้มเหลวหรอกนะ ไม่นึกเลยว่าเธอ จะทำของบ้าๆ ด้วยแนวคิดบ้าๆแบบนี้ได้ "
" เอมิเลีย คุณชมผม หรือว่าด่าผมกันแน่ "
" ก็ชมนะสิ แล้วชั้นจะเอาปืนนี่ไปให้ โนริมาจิดูนะ เขาเป็นสายสร้าง ธาตุลม จะต้องทำอะไรได้แน่ๆ "
" อืม "
และในขณะที่ผมกำลังคุยกับเอมิเลียอยู่นั้น ก็ได้มีเสียงประกาศดังกังวาลขึ้นมา จากคริสตัลเวทย์สื่อสาร
ปิ้ง ป่อง ปิง ป๊อง
" ขอให้นักศึกษาเวทย์ นามว่า ซาโตชิ มาที่ห้องอาจารย์ใหญ่ด่วน "