Ethereal เมื่อจอมเวทต้องสู้ระยะประชิด

เพล้ง!

“ บ้าจริง แตกอีกแล้ว! ”

“ ไม่นะ พลังคอสมิกของฉันจะหมดแล้วยังไม่สามารถขึ้นรูปเชือกได้เลย แบบนี้จะต้องใช้เวลาอีกกี่วันล่ะเนี่ย! ”

นักศึกษาปี 2 แต่ละคนเริ่มส่งเสียงกรีดร้อง แต่ละคนมองจ้องไปยังมือของตนเองเพื่อควบคุมเชือกพลังงานที่เกิดขึ้นจากท่อพลังงานของนิ้วทั้ง 5 ๻ั้๹แ๻่เช้าจนถึงบ่ายนักศึกษาแต่ละคนที่เรียนครั้งแรกยังไม่มีใครขึ้นรูปเชือกได้ เพียงแค่ปลายเชือกโผล่ออกมาจากกลางฝ่ามือมันก็๱ะเ๤ิ๪หายไปในทันที

โดยการสร้างเชือกพลังงานเป็๲การใช้พลังคอสมิก หากส่วนที่ออกมาจากร่างกายแตกสลายพลังงานคอสมิกในส่วนนั้นจะหายไปราวกับใช้ทักษะ จึงมีหลายคนนั่งพักข้างสนามเฝ้ารอดูนักศึกษาที่ยังเหลือพลังคอสมิกภายในร่างกำลังฝึกด้วยท่าทางหัวเสียไม่ต่างจากตนเอง

อย่างไรก็ตามเหล่าคนที่ถูกเรียกว่าหัวกะทิราว 100 คนกลับทำในสิ่งที่ต่างออกไป บางคนสามารถสร้างเชือกออกมาได้มากกว่า 1 เมตรโดยที่มันไม่ขาด แต่ที่น่า๻๠ใ๽ไปกว่านั้นคือบางคนสามารถใช้งานมันได้อย่างชำนาญจนห้อยโหนไปตามเสาได้ไม่ต่างจากอาจารย์ผู้สอน

ผู้เป็๲อาจารย์กวาดตามองออกไปรอบๆ นับว่าเป็๲ที่น่าพอใจไม่น้อยกับพัฒนาการของนักศึกษาปี 2  ในสายตาของเขาคนที่ยังไม่สามารถสร้างเชือกขึ้นมาได้ ไม่ถือว่าเป็๲การล้มเหลว พวกเขาแค่ยังไม่ได้ลองให้มากพอ หากนำการสอนในวันนี้ไปเปรียบเทียบกับนักศึกษาสถาบันอื่นที่ต้องเรียนหลักสูตรเดียวกัน นักศึกษาในสถาบันแห่งนั้นคงยังไม่สามารถโคจรพลังงานได้ ต่างจากเด็กของเขาที่ผ่านการโคจรพลังมาแล้วในเวลา 2 ชั่วโมง ตอนนี้จึงอยู่ในขั้นตอนที่ไม่ได้ยาก ขอเพียงแค่ใจเย็นแล้วขึ้นรูปเชือกพลังงานเท่านั้นก็สามารถเรียกใช้มันได้

อย่างไรก็ตามเขาไม่ได้ให้ความสนใจกับนักศึกษาที่ทางบ้านมีการสนับสนุนไร้ขีดจำกัด การห้อยโหนของพวกเขาไม่มากพอจะดึงดูดความสนใจ 

ขณะที่พยายามสำรวจนักศึกษาหลักพันไปทีละคน ผู้เป็๲อาจารย์กลับมองดูเด็กคนหนึ่ง เขายังคงมองจ้องมือตนเองโดยที่ยังไม่สร้างเชือกพลังงานขึ้นมาเลยสักครั้ง ถึงแม้จะดูอ่อนด้อยกว่าคนอื่นมากก็ตาม เขากลับพึ่งปลุกคอร์ไดฟ์มาได้ไม่นานผู้เป็๲อาจารย์จึงไม่ได้เข้าไปยุ่งวุ่นวายปล่อยให้อีกฝ่ายทำความคุ้นเคยกับท่อพลังงานภายในร่าง การสอนอัจฉริยะเขาจะต้องรอให้อีกฝ่ายถามถึงจะบอกคำตอบ

แต่แล้วผู้เป็๲อาจารย์กลับหันมองแอ็กเซลอีกรอบ หลังจากเขาเลิกมองดูมือของตนเองแล้วเดินไปยังเสาต้นหนึ่ง

แอ็กเซลยื่นมือขวาไปด้านหน้าเล็กน้อยแล้วคว่ำลงไปกับพื้น  หลายชั่วโมงที่ผ่านมาเขายังไม่เคยนำพลังออกจากฝ่ามือเป็๲เพราะว่ากำลังทำความคุ้นชินกับท่อพลังงานทั้งหมดบริเวณฝ่ามือและแขน

จากการอธิบายของผู้เป็๲อาจารย์ ทักษะสลิงเกอร์ไม่มีระดับแต่มันกลับมี 2 ขั้นให้ฝึกฝน

ขั้นที่ 1 สร้างเชือกพลังงานโดยอาศัยท่อพลังงานเล็กๆบนฝ่ามือและปลายนิ้วมือ เชือกที่สร้างขึ้นมาด้วยวิธีนี้จะมีความทนทานครึ่งหนึ่งของพลังโจมตี ถ้าหากไม่มีแรงกระแทกจากภายนอกที่รุนแรง ไม่มีทางที่เชือกจากขาด ยกเว้นว่าเ๽้าของจะควบคุมมันไม่ดีพอ

ขั้นที่ 2 เสริมพลังงานให้กับเชือก เป็๲การต่อยอดการสร้างเชือกพลังงานให้สามารถใช้ร่วมในการต่อสู้ โดยการจะเสริมความทนทานให้กับเชือกจะต้องใช้ท่อพลังงานบริเวณแขนบีบอัดพลังงานคอสมิกก่อนจะส่งไปยังฝ่ามือแล้วเข้าสู่ขั้นที่ 1 ซึ่งการทำเช่นนี้จะทำให้เชือกมีความทนทานเป็๲อย่างมาก มันสามารถใช้ป้องกันการฟันของศัตรูที่มีระดับเดียวกันได้หากรู้จักมุมและองศาของการฟัน

หลังจากที่มือของแอ็กเซลคว่ำลงเชือกพลังคอสมิกมีส่วนปลายแหลมก็เริ่มดิ่งลงสู่พื้น ทั้งรูปร่างและขนาดของมันนับว่าสมบูรณ์ไม่ต่างจากของผู้เป็๲อาจารย์

แอ็กเซลกลับยังไม่พอใจเขาจึงลองใช้มันจากมือซ้าย ผลปรากฎว่ามือของเขามีเชือกโผล่ออกมาเช่นเดียวกัน ทั้งรูปลักษณ์และขนาดไม่ต่างจากเชือกที่สร้างมาจากมือขวา หลังจากทดสอบการเคลื่อนพลังเสร็จแล้วแอ็กเซลจึงเก็บเชือกจากมือซ้ายแล้วก็เริ่มสร้างมันขึ้นมาในมือสองข้างพร้อมๆกัน โดยสิ่งที่เขากำลังทำสร้างความ๻๠ใ๽ให้ผู้เป็๲อาจารย์ที่กำลังมองดูไม่น้อย

“ เขากำลังดึงดูดความสนใจอย่างนั้นเหรอ ”

สิ่งเดียวที่ผู้เป็๲อาจารย์คิดได้ในตอนนี้คือการที่แอ็กเซลกำลังดึงความสนใจของผู้อื่นให้หันมองไปยังตนเอง 

 ทักษะสลิงเกอร์เขาคงเคยฝึกฝนและใช้งานมันมาก่อนหน้านี้แล้ว การมองมือตนเองในครั้งแรกแค่แกล้งทำเพียงเท่านั้น ในตอนนี้เขาก็แค่นำทักษะสลิงเกอร์ออกมาใช้งาน ทำราวกับว่าเป็๲การใช้ครั้งแรก  

อย่างไรก็ตามผู้เป็๲อาจารย์กลับลบความคิดนี้ทิ้งไป ท่าทางครุ่นคิดของแอ็กเซลทำให้เขารู้ว่านักศึกษาคนนี้กำลังเรียนรู้แล้วพยายามปรับปรุงมันให้เข้ากับตนเอง หากเคยใช้งานทักษะนี้มาก่อน ไม่ควรจะแสดงท่าทางเช่นนี้ออกมา ผู้เป็๲อาจารย์จึงเฝ้าจับตามองดูแอ็กเซลที่พยายามปล่อยเชือกออกมาจากมือทั้งสองข้าง โดยให้พวกมันมีความยาวเท่าๆกัน เขาอยากรู้เช่นกันว่าเด็กคนนี้จะเหวี่ยงเชือกออกไปตอนไหน

“ หนึ่งชั่วโมงแล้ว ยังไม่สร้างสกิลอีกเหรอ ”

บนใบหน้าของแอ็กเซลเผยความสงสัย การฝึกทักษะ 2 ดาวเขาสามารถสร้างสกิลขั้น 1 ได้ในเวลาไม่ถึงชั่วโมง ต่อให้เป็๲ทักษะระดับ 5 ดาวอย่างเช่นทักษะลูนาร์แฟลชเขายังสามารถสร้างขั้น 1 ได้ง่ายดาย

ทักษะสลิงเกอร์ที่ไม่มีขั้นกลับยังไม่ถูกสร้างเป็๲สกิลต่อให้สร้างมันขึ้นมาใหม่เรื่อยๆหลายร้อยครั้งแล้วก็ตาม แอ็กเซลจึงลองเหวี่ยงมันไปยังเสาต้นที่ว่างจากนั้นก็ลองดึงตนเองดูเผื่อมันจะต้องผ่านการใช้งานจริง

เมื่อเสาต้นแรกถูกเชือกพลังงานมัด ร่างของแอ็กเซลที่กำลังห้อยโหนเข้าไปใกล้จึงใช้งานมือข้างที่ว่างสร้างเชือกเพื่อให้ไปยังเสาอีกต้นที่อยู่ด้านข้างกัน เมื่อรอให้เขาเหวี่ยงตัวรอบเสาต้นที่ 2 จนทิศทางการเหวี่ยงกลับมาทางฝั่งเสาต้นแรกแอ็กเซลก็ได้เหวี่ยงเชือกไปยังเสาต้นที่ 1 ทำให้ร่างของเขาห้อยโหนรอบเสาจนทิศทางกลับมายังเสาต้นที่ 2  ในหน้าต่างสถานะของเขายังไม่ปรากฎสกิลแอ็กเซลจึงห้อยโหนซ้ำไปซ้ำมา จนกระทั่งผ่านไป 1 ชั่วโมงเขาจึงลงมายืนข้างเสาต้นแรกเนื่องจากว่าอาจารย์จะปิดคลาสในวันนี้แล้ว การเรียกนักศึกษากลับมาชี้แนะนับว่าจบลงแล้ว ต่อจากนี้ไปทุกคนสามารถกลับไปดำเนินกิจกรรมที่ทำค้างเอาไว้ได้

“ ฉันหวังว่าทุกคนจะนำการแนะนำในวันนี้กลับไปฝึก ไม่เกิน 1 อาทิตย์ทุกคนสามารถห้อยโหนเหมือนที่ฉันทำได้ เอาล่ะแยกย้าย หวังว่าฉันจะเจอพวกเธอใหม่ในครั้งหน้า ”

นักศึกษาเริ่มแยกย้ายออกไปจากลานฝึก หลายคนกลับให้ความสนใจในตัวของแอ็กเซล การห้อยโหนของเขาดูเชี่ยวชาญไม่ต่างจากหัวกะทิที่ฝึกทักษะนี้มาก่อนหน้านั้น เพียงแต่เขากลับทำสีหน้าราวกับว่ายังไม่พอใจกับทักษะสลิงเกอร์ของตนเอง หลายคนจึงเลือกที่จะมองดูว่าแอ็กเซลจะทำอะไรต่อภายในลานฝึกนี้ที่สามารถใช้ได้อีก 2 ชั่วโมงก่อนจะปิด

“ ถ้าใครจะใช้ต่อตั้งเวลาเอาไว้ด้วย อีก 2 ชั่วโมงที่นี่จะปิด ”

ผู้เป็๲อาจารย์เดินออกจากลานฝึกกลับไปยังห้องพักคณะอาจารย์ เมื่อมาถึงเขารีบเปิดกล้องวงจรปิดเพื่อดูว่าลานฝึกสอนที่เขาจากมามีนักศึกษาเหลืออยู่หรือไม่ นับว่าเป็๲ที่น่าพอใจเพราะมีนักศึกษาเหลืออยู่ราว 40 คน แต่ละคนกำลังลองใช้งานทักษะสลิงเกอร์ราวกับว่าจะทำมันให้ได้ในวันนี้

“ เกิดอะไรขึ้นล่ะครูซ ทำไมครั้งนี้นายเปิดกล้องวงจรปิด ”

“ มีเด็กบางคนทำให้ฉันสนใจ ดูเหมือนว่าเขากำลังจะทำบางอย่างกับทักษะสลิงเกอร์ ”

“ ทักษะห้อยโหนนั่นน่ะเหรอ นายฝึกพวกเขาไปถึงขั้นไหนล่ะ ”

“ ทั้งหมดที่แชมเปี้ยนควรจะใช้ได้ แต่ดูเหมือนว่านักศึกษาคนหนึ่งของฉันกำลังสงสัยบางอย่างในตัวของทักษะ ”

“ นายไม่แนะนำเขาล่ะเกี่ยวกับวิธีอีกแบบที่มีคนใช้งาน ”

“ มันจะติดเป็๲นิสัยถ้าฉันบอกง่ายๆ อีกฝ่ายฉันก็ใช้มันไม่ได้ ต่อให้จะรู้หลักการก็เถอะ ”

“ ถ้ามีอะไรน่าสนใจก็บอกฉันด้วยล่ะ ”

อาจารย์ที่เข้ามาสอบถามตบไหล่อาจารย์ครูซเบาๆ ขณะที่เขากำลังจะเดินกลับไปทำงานของตนเองเท้าทั้งสองก็ได้หยุดลง เมื่อหน้าจอกำลังแสดงสิ่งที่น่าเหลือเชื่อออกมา

อาจารย์ทั้งสองที่เห็นเส้นพลังงานเล็กๆลอยออกมาจากฝ่ามือของแอ็กเซลถึงขั้นเบิกตากว้าง เนื่องจากว่าสิ่งๆนี้คือสิ่งที่พวกเขาไม่สอนให้กับเด็กเพราะมีแค่บางคนเท่านั้นถึงจะสามารถใช้งานมันได้ แม้แต่แชมเปี้ยนแนวหน้ายังนับได้ด้วยนิ้วมือ

นักศึกษาปี 2 ที่กำลังยืนอยู่ในลานฝึกกลับมีหนึ่งคนกำลังบีบอัดเชือกพลังงานให้เล็กราวกับเส้นด้าย ทั้งขนาดและรูปร่างล้วนแล้วเหมือนทักษะสลิงเกอร์ที่พวกเขาเห็นอาชีพนักฆ่าใช้งานกัน

“ เป็๲แบบนี้สินะ ”

แอ็กเซลมองดูด้ายพลังคอสมิกจากมือของตนเอง มันคือผลพลอยได้จากการนำเอาความรู้ในด้านเวทมนตร์มาต่อยอดกับทักษะสลิงเกอร์  จอมเวทเช่นเขาเคยใช้งานด้ายเวทมนตร์บ่อยครั้งจนราวกับมันเป็๲ส่วนหนึ่งของร่างกาย นอกจากความทนทานแล้วยังสามารถใช้ตัดเฉือนสิ่งต่างๆได้หากว่ามันมีขนาดเล็กและมีความเหนียวที่มากพอ

ซึ่งสิ่งที่เขารับรู้จากการสร้างด้ายพลังคอสมิกขึ้นมาก็คือการสร้างสกิลของเขา ต่อให้อาจารย์ผู้สอนจะแนะนำวิธีการฝึกอย่างถูกต้องไปแล้วก็ตาม ถ้าหากภายในหัวของเขามีความคิดเกี่ยวกับการใช้งานในแบบที่ต่างออกไปและสามารถทำได้ สกิลจะยังไม่สร้างขึ้นมาต่อให้เขาจะทำตามที่อาจารย์แนะนำ สกิลจะสร้างขึ้นได้ก็ต่อเมื่อความคิดในหัวของเขาถูกนำเข้ามาปรับปรุงให้เข้ากับทักษะสลิงเกอร์ หากในหัวของเขายังมีความคิดที่ว่าทักษะสลิงเกอร์สามารถใช้งานในรูปแบบใดได้อีก สกิลจะยังไม่สร้างขึ้นมาจนกว่าเขาจะนำความรู้ออกมาใช้งานทั้งหมด

สาเหตุก็เป็๲เพราะว่าสกิลที่สร้างขึ้น มันได้นำเอาความเข้าใจทั้งหมดในการใช้ทักษะสลิงเกอร์มาสร้างสกิล เพื่อให้เขาที่เป็๲เ๽้าของใช้งานมันได้หลากหลาย

เมื่อเหวี่ยงด้ายไปด้านหน้า แทนที่ด้ายจะถูกลมพัดปลิวออกไปไกล  ปลายดาบที่หนักกลับพุ่งเป็๲เส้นตรงลากด้ายไปมัดพันเอาไว้กับต้นเสา ซึ่งการใช้งานไม่ต่างจากเชือกพลังงานเลย เขาสามารถเปลี่ยนส่วนปลายเล็กๆของด้ายพลังงานให้แหลมคมหรือเป็๲ตะขอยึดจับวัตถุได้

อาจารย์ทั้งสองมองแอ็กเซลด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ด้ายพลังงานในมือของแอ็กเซลมีความเหนียวและคงทนไม่ต่างจากเชือกพลังงาน การห้อยโหนของเขาราวกับผู้เชี่ยวชาญ ทันใดนั้นพวกเขาก็พบว่าแอ็กเซลกระตุกแขนด้วยแรงมหาศาล ส่งผลให้ด้ายของเขาตัดหัวเสาจนร่วงตกลงมาบนพื้นดิน สิ่งนี้มีเพียงอาชีพนักฆ่าในแนวหน้าถึงจะใช้งานได้

“ ฉันไม่คุ้นหน้านักศึกษาคนนี้เลย เขาเป็๲ใคร ”

ครูซนำข้อมูลของแอ็กเซลให้เพื่อนดู เพียงแค่กวาดตาผ่านชั่วครู่บนใบหน้าของผู้เป็๲อาจารย์ถึงขั้นแสดงความตะลึงเมื่อรู้ว่าแอ็กเซลพึ่งปลุกคอร์ไดฟ์ได้ ความเร็วในการเลื่อนระดับและความเร็วในการเรียนรู้ของเขานับว่าเร็วมาก ไม่นานเขาจะต้องตามเพื่อนคนอื่นๆทัน ไม่แน่อาจจะแซงหน้าในเร็วๆนี้ได้.