รินและเร็นนั่งอยู่ที่โต๊ะในร้านอาหารเล็กๆ พร้อมกับลูกชายของโยชิดะ ชายหนุ่มคนนี้นั่งตรงข้ามพวกเขา ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความระมัดระวัง ขณะที่รินพยายามหาคำพูดเพื่อเริ่มการสนทนา
"คุณคะ..." รินเริ่มต้นอย่างช้าๆ "เราอยากถามเกี่ยวกับเหตุการณ์ไฟไหม้ที่บ้านของคุณเมื่อสามปีก่อน คุณจำอะไรเกี่ยวกับคืนนั้นได้บ้าง?"
ลูกชายของโยชิดะหลบตาไปทางอื่น แล้วดึงมือมาเช็ดเหงื่อที่ข้อมือ เขาเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ไม่มั่นคง "ผม... ผมไม่อยากพูดถึงมันเลยครับ มันเกิดขึ้นเร็วมากและ..." เขาหยุดพูดไปครู่หนึ่ง แล้วสูดหายใจ "มันเ็ปเกินกว่าจะพูดถึง"
รินพยักหน้าเข้าใจ แต่ยังคงพยายามต่อคำถาม "แต่ถ้าคุณรู้อะไรเกี่ยวกับคืนนั้น หรือใครที่อาจจะมีส่วนเกี่ยวข้อง เรา้าคำตอบค่ะ เรา... เราเข้าใจว่าคุณคงเคยสูญเสียทุกอย่างเหมือนกัน"
เร็นที่นั่งนิ่งๆ ตลอดเวลา แต่แล้วก็พูดขึ้นมาอย่างไม่เร่งร้อน "ฟังนะ เรามาที่นี่เพื่อหาความจริง ถ้าคุณมีข้อมูลอะไรที่อาจช่วยเราได้ พวกเราอาจจะช่วยให้ทุกอย่างมันจบลงได้"
ลูกชายของโยชิดะมองเขา แล้วค่อยๆ พยักหน้า เขาดูเหมือนจะคิดหนัก ก่อนจะเริ่มพูดด้วยน้ำเสียงแ่เบา "ก็มีเื่ที่ผมไม่เคยบอกใคร... ตอนที่เกิดไฟไหม้ ผมได้ยินเสียงบางอย่าง เสียงผู้หญิง... ผมรู้สึกเหมือนมีคนยืนอยู่ในบ้านตอนนั้น"
"เสียงผู้หญิง?" รินถามด้วยความใ "คุณเธอเห็นไหม?"
ลูกชายโยชิดะส่ายหน้า "ไม่ครับ ผมไม่เห็น แต่ผมได้ยินเสียง... มันเหมือนกับเสียงผู้หญิงที่พูดไปเดินไปอยู่ในบ้านในขณะที่ไฟกำลังลุกโชน ตอนนั้นผมอยู่ที่ห้องนอน แต่ตอนที่หันไปที่หน้าต่าง ผมเห็นแสงสว่างจากเปลวไฟ แต่ก็เห็นแค่เงา... บางอย่างที่เหมือนจะเคลื่อนไหวอยู่ข้างใน"
เร็นเลิกคิ้วและถามต่อ "เงานั้น... คุณแน่ใจไหมว่ามันไม่ใช่แค่ภาพหลอนจากไฟไหม้?"
ลูกชายโยชิดะนิ่งไปแล้วตอบด้วยเสียงที่เบาและระมัดระวัง "ผมไม่แน่ใจครับ... แต่แม่ของผมเคยบอกว่าเธอเห็นคนคนนั้นด้วย เธอบอกว่าเป็ชายคนหนึ่งที่อยู่ในไฟ... ผมไม่รู้ว่าสิ่งแม่จริงหรือเปล่าเหมือนกัน เพราะตอนนั้นเธอก็มีอาการป่วยอยู่"
รินและเร็นมองหน้ากันเงียบๆ ก่อนที่รินจะถามด้วยน้ำเสียงเบา "แล้วแม่ของคุณ... ตอนนี้เธอเป็ยังไง?"
ลูกชายโยชิดะถอนหายใจ "อาการไม่ค่อยดีครับ หลังจากเกิดไฟไหม้ อาการแม่ก็แย่ลงเรื่อยๆ บางครั้งเธอก็พูดถึงเื่นั้น... เธอบอกว่าคนที่อยู่ในไฟคือ 'ั' แต่ผมไม่เคยเข้าใจเลยว่าเธอหมายถึงอะไร"
เร็นยิ้มมุมปากเล็กน้อย "ัเหรอ... ก็จริงแหะฟังดูเหลือเชื่อ"
รินหันไปมองเร็น แล้วหันกลับไปมองลูกชายโยชิดะอีกครั้ง "คุณบอกว่าแม่ของคุณเห็นคนในไฟ... แล้วเธออยู่ที่ไหนหรอคะตอนนี้?"
ลูกชายโยชิดะเงียบไปสักพัก ก่อนจะพูดเบาๆ "เธออยู่ที่บ้านริมแม่น้ำ... ปลายขอบเมือง แม่ของผมเขาไม่ยอมรับการรักษา และเอาแต่พูดให้พาไปอยู่บ้านที่นั่น"
รินรู้สึกถึงแรงดึงดูดในคำพูดของเขา นี่คือสิ่งที่เธอกำลังตามหา แต่คำพูดของลูกชายโยชิดะทำให้เธอรู้ว่าเื่นี้ซับซ้อนกว่าที่คิด
"ถ้าอย่างนั้น... เราขอไปพบแม่ของคุณได้มั้ยคะ" รินตัดสินใจ กล่าวด้วยความแน่วแน่
เร็นพยักหน้า "ขอร้องละครับ พวกผมตำรวจ นี่บัตรตำรวจสืบสวน"
"ถึงจะเป็ของเก่าก็เถอะ"เร็นคิด
รินทำหน้ามึนงงแล้วคิดในใจ"คุณเร็นไม่ได้เป็นักสืบหรอกเหรอ"
ลูกชายโยชิดะมองพวกเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่แน่ใจ "ผมก็ไม่ขัดอะไรหรอกนะ แต่คุณต้องระวังนะครับ ถ้าเธอพูดถึงเื่นั้น... เธออาจจะมีพฤติกรรมแปลกๆนะครับ ผมก็อยากไปกับพวกคุณนะ แต่งานผมยุ่งมากเลย"
"ไม่เป็ไรค่ะ" รินตอบ "เราต้องรู้ความจริงให้ได้"
173
