- 4 ปีก่อน -
โรงอาหารของมหาวิทยาลัย
ไอซ์ - ไอษดา
นิว - นิชา
ฟ้า - ฟ้าใส
ลิลลี่ - ลินรดา
กลุ่มเพื่อนซี้เฟรชชี่นั่งจับกลุ่มคุยกันหลังทานอาหารกลางวันเสร็จ ทั้งสี่คนขึ้นชื่อเื่ความสวย รวย ไฮโซ จากฐานะทางบ้านที่ถือได้ว่าอยู่ในระดับเหลือกินเหลือใช้ อีกทั้งรูปร่างหน้าตาก็ชวนให้หนุ่มๆ รุ่นพี่ที่เดินผ่านไปผ่านมาพากันเหลียวหลัง
"ไอซ์ นี่แกรู้ปะ คณะเรามีพี่ซิ่วคนนึง งานดีมาก..." นิชาเริ่มเปิดประเด็น ลากเสียงคำท้ายยาวๆ เพื่อเรียกความสนใจจากเพื่อนดาวเด่น
"ใช่ๆ เห็นว่าเป็ลูกครึ่งด้วยนะ น่าสนใจนะแก" ฟ้าใสสนับสนุนอีกเสียงแล้วขยิบตาให้ลินรดาเสริมทัพ
"แกขึ้นชื่อเื่สวยสยบรุ่นพี่ ั้แ่มัธยมจนเข้ามหาลัยเลยนี่ สนใจคนนี้บ้างไหม" เพื่อนสาวยิ้มรับไม้ต่อจากเพื่อน พูดสนับสนุนช่วยอีกแรง
"รุ่นพี่กี่คนแล้ว ที่แกชวนเดท ไม่พลาดสักราย" นิชายิ่งรุกหนัก ยกยอความสามารถของเพื่อนจนเ้าตัวเริ่มมีสีหน้าสนใจขึ้นมาบ้าง
"แต่นี่.. ไม่ใช่รุ่นพี่นะ" ไอษดาแกล้งถามขัดขึ้น เธอรู้ว่าเพื่อนๆ กำลังพยายามโน้มน้าวใจเธอ ให้เก็บแต้มด้วยการคบหากับพวกรุ่นพี่อย่างที่เคยยุให้ทำ
"อย่าบอกนะว่าแกไม่กล้า!!" เพื่อนสาวทั้งสามพูดออกมาอย่างพร้อมเพรียงราวกับว่าเตี๊ยมกันมาเป็อย่างดี เพราะรู้ว่าเพื่อนของพวกเธอคนนี้ไม่ชอบให้ใครมาท้าทายหรือเยาะเย้ยว่าทำไม่ได้เด็ดขาด
ไอษดานั่งนิ่งไปชั่วอึดใจ ก่อนจะตอบออกไปอย่างไม่ยอมเสียหน้า
"… ไม่มีคำว่า ทำไม่ได้ สำหรับคนอย่างไอซ์อยู่แล้ว"
แต่ความจริงไอษดายังไม่เคยมีแฟนเลยสักครั้ง ส่วนเื่วีรกรรมต่างๆ ที่เพื่อนๆ พูดถึงนั้น ความจริงแล้วรุ่นพี่พวกนั้นต่างหากที่เป็ฝ่ายมาตามจีบ ซึ่งเธอไม่เคยพอใจผู้ชายคนไหนและไม่เคยสานสัมพันธ์ต่อกับใครทั้งนั้น แต่เวลาถูกเพื่อนๆ ถามไถ่อย่างอยากรู้อยากเห็น เธอก็แค่ตามน้ำเล่าเื่จริงผสมน้ำจิ้มนิดหน่อยให้ฟังกันเสียหน้าก็เท่านั้นเอง
เพราะคนเริ่ด เชิด ความมั่นใจสูงอย่างเธอไม่มีทางที่จะเสียหน้าไม่ว่ากับเื่อะไร
"นั่นไง! เป้าหมาย"
นิชาคนเปิดเื่ ขยิบตาไปทางชายหนุ่มลูกครึ่งผิวขาวตัวสูงโปร่งที่กำลังยืนสั่งอาหารกับแม่ค้าร้านอาหารตามสั่ง ไอษดาหันไปมองชายหนุ่มอย่างสนใจ แล้วหันกลับมาถามข้อมูลประกอบด้วยความกระตือรือร้น
“แล้วพวกแกไม่มีข้อมูลอะไรจะบอกฉันหน่อยเลยเหรอ”
"เท่าที่ฉันรู้ เขาชื่อโชน เป็คนเงียบๆ ไม่ชอบสุงสิงกับใคร" ฟ้าใสอธิบายตามที่ตัวเองเคยได้ยินมาบ้าง
"แถมไม่ค่อยร่วมกิจกรรมด้วยนะ ตอนเทอมแรกฉันไม่เคยเห็นเขาที่อื่นเลยนอกจากในห้องเรียน เขาไปเข้าเรียนทุกวิชาทุกคาบไม่เคยขาด" ลินรดาพูดเสริมอีกเสียง แต่ถูกฟ้าใสหยิกแกมหยอกไปเบาๆ
"นี่ยัยลิลลี่ แกเข้าเรียนครบทุกคาบเหรอ ถึงได้รู้ว่าเขาไปเรียนทุกคาบน่ะ"
"แกนี่ก็ ..ฉันก็มีสายสืบของฉันหรอกย่ะ" ลิลลี่ตอบกลับหน้าแหย ก่อนที่นิชาจะพากลับเข้าเื่ด้วยน้ำเสียงท้าทายลากคำท้ายเช่นเคย
"โจทย์ยากดีไหมล่ะ.."
แล้วเพื่อนทั้งสามก็ต่างพากันหัวเราะเย้ยเพื่อนสาวไปหนึ่งกรุบสำหรับเกมสนุกสุดท้าทายครั้งนี้
"ล่าน่ะ.. ฉันล่าแน่ ยิ่งระดับความยากขนาดนี้ เหมาะกับคนเก่งๆ อย่างฉันที่สุด"
ไอษดายกยิ้มมุมปาก พร้อมกับที่ในหัวเริ่มคิดหาวิธีตีซี้พี่ซิ่วคนนี้ให้ได้ เพื่อนๆ ของเธอต่างพากันเชียร์ให้หญิงสาวเริ่มแผนการ
โชนรับอาหารแล้วเดินมานั่งที่โต๊ะ ซึ่งอยู่ห่างจากพวกเธอไปประมาณสี่่โต๊ะ แผนการแรกจึงเริ่มขึ้น
ไอษดาทำทีเดินไปสั่งอาหาร เมื่อรับอาหารแล้วจึงเดินเข้าไปใกล้ๆ โต๊ะที่โชนนั่ง เธอมองตรงไปที่ชายหนุ่มแล้วนั่งลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามอย่างมีจริต พร้อมส่งยิ้มหวานโดยหวังว่าเขาจะเงยหน้าขึ้นมาเห็นรอยยิ้มพิมพ์ใจของเธอ ..แต่ก็เปล่า ชายหนุ่มไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ต่อเธอเลย เขายังคงนั่งก้มหน้าก้มตาทานอาหารในจานอย่างเอร็ดอร่อย
"อะแฮ่ม!! นั่งด้วยได้ไหมคะ"
เสียงกระแอมของเธอ ทำให้ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมามองอยู่ห้าวินาทีก็ก้มหน้ากลับไปกินต่อ
"เราชื่อไอซ์ เรียนอยู่คณะเดียวกัน นายชื่อโชนใช่ไหม"
ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้น ก่อนจะพยักหน้าน้อยๆ ให้หนึ่งครั้ง แต่ก็ยังก้มลงไปสนใจอาหารตรงหน้ามากกว่า
ไอษดาเริ่มตักอาหารใส่ปากพร้อมกับมองหน้าชายหนุ่มที่ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่สนใจใยดีเธอนัก เธอได้แต่ทำหน้าเซ็งและคิดอยู่เพียงว่า
‘เสียอะไรเสียได้ แต่ห้ามเสียหน้า’
หลังจากวันนั้นผ่านไปจนเกือบจบเทอม แก๊งค์เพื่อนซี้ทั้งสี่ก็ยังไม่ลดละที่จะทำตามแผนการ แผนแล้วแผนเล่าที่คิดขึ้นมา เพื่อทำให้โชนหลงรักไอษดาให้ได้ หญิงสาวพยายามสร้างความบังเอิญให้ได้ไปเจอกับโชนในที่ต่างๆ ทั้งที่โรงอาหาร ในห้องเรียน และห้องสมุด รวมถึงร้านกาแฟของโชนด้วย
โชน ชายหนุ่มซึ่งมีความหล่อลูกครึ่งกระชากใจสาวมหา'ลัยทั้งรุ่นเล็กรุ่นใหญ่ ไอษดาไม่ใช่คนเดียวที่พยายามชนะใจเขา แต่ยังมีสาวๆ อีกหลายคนที่พยายามจนหมดความพยายามไปบ้างแล้ว
แต่ด้วยเพราะข่าวลือ คือสิ่งที่คนพูดปากต่อปาก พอพูดกันเยอะพูดกันบ่อยเข้า ข่าวลือก็กระพือจนเหมือนเป็เื่จริงได้ ไม่นานใครๆ ก็โจษจั่นกันว่ามีแต่ไอษดาเท่านั้นที่จะสยบโชนได้ จนยิ่งเพิ่มความกดดันให้เธอเข้าไปอีก แต่โจทย์ยิ่งยากก็ยิ่งเพิ่มความสนุกสำหรับเธอเช่นกัน
ไอษดาสืบจนรู้ว่า ครอบครัวของชายหนุ่มมีแค่เขากับแม่ และการที่เขาไม่เคยเข้าร่วมกิจกรรมของคณะเป็เพราะต้องช่วยแม่ดูแลร้านกาแฟ จนแทบไม่มีเวลาเหลือพอให้ทำอย่างอื่น
โชนค่อนข้างเป็คนเก็บตัว นิสัยนิ่งๆ พูดน้อยแต่ชัดเจนทุกการกระทำ เขาไม่เคยคบหาใครเป็แฟน ขนาดว่าดาวมหา'ลัยมายืนพูดคุยสบตาตอนสั่งกาแฟด้วย เขายังไม่เคยหวั่นไหวจนบรรดาดาวเลิกหว่านเสน่ห์ใส่ไปเองก็มี
เมื่อปีที่แล้วเขาสอบติดอีกคณะของที่นี่ แต่เรียนไปได้แค่ครึ่งเทอม แม่ของเขาก็เกิดล้มป่วย เขาจึงต้องดรอปเรียนเพื่อมาดูแลแม่และร้านกาแฟ รวมถึงทำงานทุกอย่างเพื่อหาค่ารักษาให้แม่ กว่าแม่เขาจะอาการดีขึ้นจนสามารถกลับมาทำงานได้ ก็ผ่านไปหลายเดือน จนเขาต้องซิ่วกลับมาเรียนชั้นปี 1 ใหม่ในคณะเดียวกับเธอ
*****
![ครอบครัวของข้า นอกจากข้า ล้วนข้ามมิติมาทั้งครอบครัว [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738727100_84772278.webp)
121K
