หลังจากที่ฉันอดทนเป็เวลานานเพื่อหลอมรวมความทรงจำและดวงจิตเข้าด้วยกัน จนสุดท้ายฉันทนไม่ไหวแล้วหมดสติไป
ฉันก็ได้มายืนอยู่ที่ มิติเทพ อีกครั้งถึงแม้ว่าฉันจะเคยมาแล้วครั้งหนึ่งแต่ความงดงามที่ฉันได้เห็นฉันก็ยังอดที่จะตะลึงไม่ได้
ถ้าฉันมีกล้องถ่ายรูปนะ สัญญาเลยจะถ่ายทุกซอกทุกมุมทุกโลเคชั่นเลยจ๊ะ
แต่มันคงเป็ได้แค่ความฝันเท่านั้นแหละ
" เอาล่ะหลังจากที่จะได้หลอมรวมดวงจิต
จนเป็หนึ่งเดียวกันแล้วเ้าก็ถือว่าเป็หลานของตาโดยสมบูรณ์"
"ต่อไปนี้ให้เ้าเรียกข้าว่าท่านตาเข้าใจใช่ไหม"
"เข้าใจก็ได้ค่ะ" ฉันตอบแบบขอไปที
"เดิมทีเ้าเป็หลานของข้าแต่เพราะเ้าทำความผิด จึงต้องลงมาชดใช้ความผิดที่เ้าก่อ โดยที่ตาคิดว่าหากแบ่งดวงจิตของเ้าเป็ 2 ส่วนมันจะย่นระยะเวลาในการชดใช้ความผิดให้เร็วมากยิ่งขึ้น
แต่กลับกลายเป็ว่า มันเกิดข้อผิดพลาดทำให้เกือบเสียเ้าไป เพราะหากดวงจิตของเ้าส่วนใดส่วนหนึ่งถูกทำลายดวงจิตที่ไม่สมบูรณ์จะไม่สามารถกลับมาได้ "
" ตอนนี้ตาบอกเ้าได้เพียงเท่านี้"
"ที่ตาเรียกเข้ามาในมิตินี้เพื่อที่จะมอบของให้เ้า" ท่านตากล่าวพร้อมอมยิ้ม
"ในสถานที่ที่เ้าไปเกิด เ้ามักโทษว่า์ลำเอียงไม่ยุติธรรมตาจึงจะมาชดเชยให้กับเ้า"
ตาจะให้พรเ้าทั้งหมด 3 ข้อ
1.เ้าจะสามารถเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างได้ไวและรวดเร็วมากกว่าคนอื่นถึงแม้ว่าเ้าจะอ่านมันแค่เพียงครั้งเดียวเ้าก็จะจดจำมันได้
2.พืชผักสมุนไพรใดที่เ้าปลุกจะกลายเป็พืชผัก และสมุนไพรที่มีพลังิญญา
ที่มีค่าต่อการปรุงโอสถ
3.และสุดท้ายมันไม่ใช่พร แต่คือ ผลึกจิตเทพ สิ่งนี้ตาจะมอบให้กับเ้า เ้าจะเป็เ้าของแต่เพียงผู้เดียวเนื่องจากมันคือผลึกที่เกิดจากตัวเ้า ผลึกนี้จะมีความคล้ายคลึงกับมิติเทพ ทุกสิ่งทุกอย่างในผลึกจิตเทพ จะตอบสนองในความ้าของเ้า
"แล้วมันใช้ยังไงหรือเ้าคะท่านตา"
"มันใช้ไม่ยากหรอกเ้าแค่ตั้งจิตคิดถึงผลึกจิตเทพเ้าก็สามารถเข้าไปในสถานที่แห่งนั้นได้แล้วเพียงแต่ตอนที่เ้าเข้าไปเ้า เ้าจะเข้าไปแค่เพียงจิต โดยกายหยาบของเ้าจะเหมือนคนนอนหลับ เพราะฉะนั้นหากคิดจะเข้าไปในผลึกจิตเทพเ้าต้องมั่นใจว่าสถานที่ที่เ้าจะเข้าไปมันปลอดภัยสำหรับร่างกายของเ้า"
" ข้าทราบแล้วเ้าค่ะท่านตา "
"เ้าก็ลองใช้มันดูในตอนนี้มันอาจจะยังไม่มีประโยชน์สำหรับเ้ามากมายแต่สำหรับอนาคตมันจะช่วยเ้าได้มากมายเลยเชียว"
"ขอบคุณเ้าค่ะท่านตา"
เอาล่ะตาต้องไปแล้วไว้ถ้าตาว่างจะกลับมาหาเ้าใหม่ เ้าจงตั้งใจเรียนรู้ทุกสิ่งทุกอย่างให้ได้โดยเร็วที่สุด เพื่อปกป้องตัวเ้าและครอบครัวของเ้า ชะตาฟ้าลิขิตบางชะตาข้าก็ไม่สามารถที่จะฝืนมาช่วยเ้าได้ ตาไปก่อนละ!!!
"หลานน้อมส่งท่านตาเ้าค่ะ"
หลังจากที่ท่านกล่าวจบ รอบๆกายของท่านก็เกิดรัศมีแสงสีทองล้อมรอบก่อนจะค่อยๆสอดแสงออกมา ภายในเวลาชั่วอึดใจแสงสีทองที่เคยมากมายก็หายไปพร้อมกับท่านตา
"เอาละ!!!! แล้วฉันจะกลับยังไงละเนี่ย"
ขณะที่ฉันยังยืนงงหาทางกลับอยู่นั้น จู่ๆก็เกิดแสงสีทองล้อมรอบกายฉัน ฉันจึงต้องรีบหลับตาเนื่องจากแสงที่มากเกินไป
"อือออออ แสบตาาา"
"คุณหนู คุณหนูฟื้นแล้วหรือเ้าคะ คุณหนูค่อยๆขยับตัวนะเ้าคะ"
หือ เสียงใครเนี่ย ฉันค่อยๆลืมตาก่อนจะพบกับหญิงสาวผู้หนึ่งนั่งอยู่ที่พื้นห่างจากเตียงที่ฉันนอนอยู่ ประมาณ 1 เมตรได้
หญิงสาวผู้น่าจะอายุประมาณ 16-17 ปีไม่น่าจะเกินนี้ ใบหน้าถึงไม่จัดว่างดงามมากนักแต่ทว่าก็ดูน่ารักและมีเสน่ห์ ประกอบกับรูปร่างที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างที่สตรีเพศควรจะมียอมทำให้ร่างบางตรงหน้าหน้ามองขึ้นไปอีก แม้จะอยู่ในเสื้อผ้าอาภรณ์ที่ค่อนข้างเก่าและมีรอยประชุนมากมายเต็มตัว
ก่อนที่ความทรงจำของหญิงสาวตรงหน้าจะปรากฏขึ้นเธอมีนามว่า ผิงอัน เธอเป็สาวใช้ของไป๋หลิน อายุมากกว่าไป๋หลิน 2-3 ปี แม่ของนางเก็บผิงอันมาเลี้ยง ั้แ่ ผิงอันอายุได้ 9 หนาว( จะเริ่มเข้า่ จีนแล้วนะครับ )
หลังจากฉันได้รู้ประวัติความเป็มาของผิงอัน จากความทรงจำของไป๋หลินแล้ว นับว่าสาวใช้คนนี้เป็คนซื่อสัตย์ และรักเ้านายพร้อมทั้งยอมตายแทนเ้านายได้เลยทีเดียว
หลายครั้งที่สาวใช้คนนี้ยอมถูกโบยตีแทนไป๋หลิน ยอมอดอาหารเพื่อเอาให้นางได้กิน ความซาบซึ้งที่ประทับอยู่ในดวงจิตของไป๋หลิน มันยังคงตราตรึงอยู่ถึงตอนนี้
และก็เหมือนกับทุกๆครั้งในครั้งนี้ที่เ้าของร่างนี้ นางได้ถูกใส่ร้าย จนต้องถูกโบยตี ถ้าถามว่าความผิดร้ายแรงไหม ร้ายแรงมากทีเดียวแต่มันเกิดจากการถูกใส่ร้ายทั้งๆที่คนในจวนก็รู้ แต่ทุกคนกลับเลือกที่จะปิดหูปิดตาปิดปาก ไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น ทำให้ 2 นายบ่าวต้องถูกโบย
โดยนางซึ่งเป็เ้าของร่างเก่าถูกโบยไปร่วม 15 ไม้ ซึ่งถือว่าหนักหนาสาหัสสำหรับเด็กสาวอายุเพียง 13 หนาวเท่านั้นที่จะรับไหว หลังจากที่ถูกโบยจนครบ 15 ไม้ ร่างบางก็ถูกลากมาโยนไว้ที่เรือนหลังนี้ พร้อมทั้งสาวใช้ของนางที่ถูกโบยไปร่วม 30 ไม้
แต่สาวใช้ของนางร่างกายค่อนข้างที่จะแข็งแรงกว่านางมากนัก เนื่องจากท่านพ่อของนาง ได้แอบฝึกสอนพลังปราณให้แก่ผิง อัน ไว้เพื่อไว้คอยปกป้องบุตรสาวของตนจากคนที่คิดจะรังแก
แต่ทว่าคราวนี้นอกจากผิงอันจะไม่สามารถปกป้องไป๋หลินไปได้แล้ว นางยังเอาตัวเองไม่รอด ถ้าไม่ใช่เพราะร่างกายของนางได้ฝึกพลังปราณ นางคงสิ้นลมั้แ่ไม้ที่ 25
ทำให้ตอนนี้หัวใจของนางค่อนข้างที่จะเ็ปเศร้าใจที่ไม่สามารถปกป้องเ้านายของตนเองได้ ตลอดระยะเวลา 3 วันที่เ้านายของนางหมดสติไป
นางพยายามคอยที่จะติดต่อกลับนายท่านและนายหญิงของตนทุกทางแต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้
คุณชายใหญ่และคุณหนูรองก็ออกไปธุระนอกจวนหลายวันแล้วทำให้ไม่มีใครได้ทราบข่าวของไป๋หลิน
ว่านางถูกโบยเลยสักคน นางอยากจะเรียกร้องหาความยุติธรรมให้กับเ้านายของตน แต่ใครจะฟังนาง
ทุกวันนี้ผู้ที่มีอำนาจที่สุดในจำนวนไม่ใช่นายท่านและนายหญิงยิ่งแล้วใหญ่สำหรับคุณหนูและคุณชายของเธอที่ไม่มีใครเคารพเลยในจวนนี้
ที่นี่คือจวนสกุลฝู เป็ตระกูลที่ใหญ่เป็อันดับต้นๆของแคว้นนี้แต่ก็ยังไม่ใช่ตระกูลที่มีอำนาจมากมายเท่าไรนักแต่ก็ยังถือว่ามีชื่อเสียงทำให้ผู้คนเคารพนับถือมากมายอยู่พอสมควร
เนื่องจากว่าที่ผู้นำคนต่อไปของตระกูลเป็ถึงแม่ทัพใหญ่ของแคว้น เขามีนามว่า ฝูเหยียนจง อายุ 42 ปี มีฮูหยินใหญ่คือ อู๋ซื่อเหนียง และอนุรอง จงซินหยา มีบุตรสาวที่เกิดจากฮูหยินใหญ่ 1 คนมีนามว่า ฝูฟางเซียน อายุ 17 ปี
มีบุตรชายที่เกิดอนุรอง 1 คน มีนามว่า ฝูเทียนซ่ง อายุ 20 ปี
บุตรชายและบุตรสาวของว่าที่ผู้นำตระกูลฝู นับว่าเป็ผู้มีพร์ของแคว้นทั้งสองคน โดยบุตรสาวของท่านแม่ทัพฝู เป็ 1 ใน 5 เทพธิดาของแคว้น มีพลังปราณสูงถึงระดับ ราชันขั้นกลาง ตำแหน่งเทพธิดาของแคว้นจะวัดกันที่ ระดับพลังปราณและความงดงาม ซึ่งความงามของนางเป็ที่จดจำไปทั้งแคว้นว่างดงามเหมาะกับชื่อของนางที่แปลว่านางเซียนผู้งดงาม
ส่วนบุตรชายของท่านแม่ทัพฝู ตอนนี้ดำรงตำแหน่งรองแม่ทัพจากผู้เป็บิดามีพลังปราณสูงถึงระดับ ราชันขั้นสูงอีกครึ่งก้าวสู่ จอมราชัน ฝูเทียนซ่ง จัดเป็บุรุษที่สง่า อกผายไหล่ผึ่ง ใบหน้าคมคาย สาวน้อยสาวใหญ่ใครได้เห็นเป็ต้องใจละลายแทบทุกคน......
#ตัวละครเริ่มปรากฎ#
3K
