กลับมายังมิติเดิมของซึจิมิ ในโลกอนาคต...............
ผู้บัญชาการ เคโรกะ กำลังยืนคุยอยู่กับ อายูมิ ตำรวจลับ ประจำหน่วยลับแห่งชาติ
" คุณ อายูมิ คงรู้สินะครับว่า มหันตภัยของมนุษยชาติ อาจจะหลบหนีไปได้ ในขณะที่เรายิงปืนใหญ่แฟนติน่อน " เคโรกะ กล่าวด้วยเสียงอันดัง เหมือนหัวหน้าหน่วยของอายูมิ
" ค่ะ ฉันทราบค่ะว่า ซึจิมิ อาจจะรอดตายไปได้ แต่เราก็เห็นๆกันอยู่แล้วว่าห้องแห่งกาลเวลาแหลกสลายไปต่อหน้าพวกเรา" ตำรวจลับอายูมิ กล่าวอย่างไม่เกรงกลัว เคโรกะ
" เราต้องตามไปเพื่อสำเร็จโทษ ซึจิมิ ให้ได้ อย่าให้ ภัยร้ายอย่างมัน กลับมาเป็ฝันร้ายของพวกเราอีก ผมจะส่งคุณไป ยังโลกอดีตกาลอีกมิติหนึ่ง จากสายที่รายงานมา เราพบเบาะแสที่อยู่ของ ซึจิมิ ในอีกมิติหนึ่งแล้ว " ผู้บัญชาการ เคโรกะ กล่าว พร้อมกับส่ง เครื่องมือที่จำเป็ต้องใช้ในอีกมิติหนึ่ง ที่เก็บอยู่ในแคปซูลInn ให้กับอายูมิ
"อุปกรณ์ทั้งหมดที่ต้องใช้ในปฏิบัติการนี้อยู่ใน แคปซูลInn แล้ว" เคโรกะ กล่าว
" ค่ะ ดิฉันทราบค่ะ ว่าต้องปฏิบัติการอย่างไร " อายูมิกล่าว
" ผมจะส่งตำรวจหญิงจากหน่วยลับอีกคนหนึ่งไปกับคุณด้วย คุณคงรุ้จักเธอดีอยู่แล้ว " เคโรกะ ชี้มือมายังตำรวจลับ หญิงอีกคนหนึ่ง เธอชื่อ มาโอะ
" มาโอะ? " อายูมิกล่าว ด้วยความใ ไม่นึกว่าเพื่อนตำรวจลับหญิงคนนี้จะไปปฏิบัติภารกิจกับเธอด้วย
" ทั้งสองคนเดินทางได้ ขอให้โชคดี ในการจับตายเ้า ซึจิมิ " เคโรกะ กล่าว
อายูมิ เข้าไปยังวงกลมของเครื่องเคลื่อนย้ายข้ามมิติที่จะใช้ได้แค่ขาไปแค่ครั้งเดียวเท่านั้น กลับไม่ได้ เธอกับมาโอะ เตรียมใจ มาทำภารกิจนี้ เพื่อจับตาย ซึจิมิ ภารกิจระดับโลก ที่รวบรวมผุ้เชี่ยวชาญจากทุกชาติ มาร่วมมือกัน เพื่อจะกำจัด ซึจิมิ ให้ สิ้นเื่สิ้นราว
ระบบ A เตรียมพร้อม
การวาร์ปพร้อม
"ขอให้พวกคุณจงโชคดี และทำภารกิจของโลกนี้ให้ ลุล่วงไป " เหล่าบรรดานักวิทยาศาสตร์ พุดด้วยความมั่นใจใน ตัวสุดยอดตำรวจลับทั้งสอง
วาร์ปได้
" คุณแม่อายูมิ!!! อย่าฆ่าคุณพ่อนะครับ" เด็กชายน้อยคนหนึ่งเรียกชื่อ อายูมิ ก่อนที่สติของเธอจะเลือนรางไป
วาร์ป
อายูมิ สะลึมสะลือ อยู่บนทางเดิน ตอนนี้เธอมาอยู่ในร่างของ เคย์ รัตสึโกะ อาจารย์มหาวิทลัย N ผู้เป็นักสืบประจำตระกูล ชาร์ล็อต ซึ่งเป็สายของทางการทหาร
เธอเริ่มสำรวจ เสื้อผ้า หน้าผมในทันที และตรวจกล้องบันทึกภาพที่ผู้หญิงคนนี้บันทึกไว้ เธอพบรูปถ่ายของ ซึจิมิ เต็มไปหมด
" ซึจิมิ!!!" อายูมิ ร้องไห้ออกมาเล็กน้อย เพราะถึงยังไงเธอก็เป็มืออาชีพ มันเนิ่นนานเหลือเกินที่เธอต้องทำภารกิจติดตามซึจิมิ ั้แ่ ภารกิจเก็บตัวอย่างอสุจิ จนถึงทำเด็ก ด้วยการฉีดอสุจิ ของซึจิมิ เข้ามาในกาย เธอมีลูกกับ ซึจิมิ สองคน เป็ผุ้ชายหนึ่ง อายุ 7ขวบ กับผุ้หญิงหนึ่งอายุ 4ขวบ แต่ลูกทั้งสอง ก็ต้องมาใช้พลังเวทย์เพื่อฆ่าพ่อของตน
อายูมิ นึกถึง่เวลาเก่าๆที่ต้องตามดูซึจิมิ ทุกวันั้แ่ยามตื่นถึงยามหลับ ตอนนี้ในมือของเธอ นำยาพิษร้ายแรง M-virus มาด้วย เธอค่อยๆปลดเซฟตี้ออกมา
" ขอโทษด้วยนะ ซึจิมิ ฉันต้องฆ่าเธอ ตามภารกิจที่ได้รับ" อายูมิ ลองบิดแหวนมิติดู ก็เห็นปืนไรเฟิลเก็บไว้ในนั้น พร้อมกับชุดชั้นใน ลายคุณหมี
นี่เธอมีรสนิยมเด็กน้อยแบบนี้รึ..............อายูมิคิดว่าเ้าของ ร่างคนนี้คงจะมีนิสัยเด็กน้อยเป็แน่
อายูมิ ติดตั้ง M-virus ใส่ไว้ในปืนไรเฟิลในทันที
" รัตสึโกะ กลับมาแล้วเหรอ " ชาล็อตกล่าว พร้อมกับเดินลงมาที่ทางเดินที่รัตสึโกะยืนอยู่ อายูมิ เธอสังเกตเห็นโอฮาโอ้ ที่สะพายหลังชาล็อตอยู่ มันติดลายที่ซึจิมิชอบ
หรือว่า เด็กสาวคนนี้จะเป็แฟนของซึจิมิ...........อายูมิ คิด พร้อมกับลงมือในทันที เธอฟันสันมือไปยังต้นคอของชาล็อต ทีเดียวสลบ แล้วเรียกแคปซูลInn ออกมา นำเครื่องตรวจดู ความทรงจำออกมาเชื่อมต่อเข้ากับสมองของ ชาล็อตในทันที
ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกี่ยวกับ ซึจิมิ ถูกดาวโหลดออกมาจาก ความทรงจำของชาล็อต แต่ไม่พบสิ่งใดผิดปกติ
…หรือว่าเธอจะไม่รู้จักซึจิมิ อายูมิ คิด ก่อนจะสะพายปืนไรเฟิลไว้บนหลัง แล้วรีบออกจากบ้านพักของตระกูล ชาล็อตในทันที
30 นาทีต่อมา…ณ ทางออกห้างโปซาปุ
“ ขอบคุณมากนะ โดราจัง ที่เลี้ยงไอติมผม ” ซึจิมิ กล่าวแล้วยื่นมือไปจับมือของโดราจัง
“ หนวกหู ” โดราจัง กล่าว แต่กลับไม่ยอมปล่อยมือ ซึจิมิ
ซึจิมิ ยิ้มหวานอีกครั้ง ก่อนจะกล่าวกับโดราจังว่า…
“ เรากลับไปที่มหาลัยกันเถอะ ”
“ อืม ”
ในขณะที่ทั้งสองจูงมือกันขึ้นรถเมลล์ อายูมิ ก็วิ่งออกมาจากบ้านของชาล้อต ข้างๆห้าง โดยสะพายไรเฟิลไว้บนหลัง และวิ่งเลยพวก ซึจิมิ กับ โดราจังไป
ตอนที่ ซึจิมิ นั่งลงบนที่นั่ง เขาก็มองออกไปเห็น อายูมิที่กำลังสะพายปืนไรเฟิล
“ อะ…อายูมิ เป็ไปไม่ได้ ” ซึจิมิ กล่าวขึ้นมาลอยๆ แล้วพยายามลุกขึ้น แต่ถูกโดราจังจับกดให้นั่งลงเหมือนเดิม และรถเมลล์ก็ค่อยๆเคลื่อนไปช้า
“ จะไปไหน เรากำลังจะกลับมหาลัยด้วยกันนะ แถมไอติมยังกินไม่หมดเลย ” โดราจังกล่าว และมองไปในทางทิศที่ซึจิมิ กำลังมองอยู่ และเห็นสาวคนหนึ่งกำลังสะพายปืนไรเฟิลวิ่งไปวิ่งมา จึงกล่าวกับ ซึจิมิ ว่า…
“ รู้จักผู้หญิงคนนั้น ด้วยเหรอ หน้าตาก็สวยดีนะ แต่สู้ชั้นไม่ได้หรอก ”
“ เธอ ไม่เข้าใจ นั่นอายูมิ แฟนของผมเอง ” ซึจิมิ กล่าวแล้วพยายามจะวิ่งลงจากรถเมลล์
“ แล้วเจอกัน เมื่อไหร่ ที่ไหน เวลาอะไร ถ้าบอกไม่ได้ละก็ ชั้นไม่มีวันเชื่อหรอก ” โดราจังกล่าวแล้วจับซึจิมิ กดลงไปนั่งที่เดิมอีกครั้ง
“ คุณไม่เข้าใจ ผมจำไม่ได้ ว่าพบอายูมิ ตอนไหน แต่เธอบอกกับผมว่า เธอมีลุกกับผมแล้วสองคน ” ซึจิมิ พยายามอธิบาย
“ เื่นั้นเชื่อได้แน่เหรอ คุณเคยเห็นหน้าลุกคุณเหรอ ” โดรากล่าวอย่างสงสัย
“ ผมไม่เคยเห็นหน้าลูกผมหรอก แต่ผมเชื่อในตัวเธอ ” ซึจิมิกล่าวกับโดราจังอย่างจริงจัง
“ ถ้างั้นนายเตรียมตัดใจจากเธอได้เลย เพราะเธอสะพาย ไรเฟิลมา นั่นหมายความว่า นายเป็เป้าหมายที่เธอจะต้องกำจัด ” โดราจังกล่าวกับซึจิมิ อย่างจริงจังเช่นกัน ในขณะที่ รถเมลล์กำลังวิ่งไปเรื่อยๆ
“ ไม่จริง คุณต้องดูหนังมากไปแน่ๆ ” ซึจิมิ กล่าว แล้วพยายามลุกขึ้นอีกครั้งเพื่อกลับไปที่ห้างที่จากมาแต่ถูกโดราจัง จับกดลงไปนั่งอีกครั้ง
“ ฟังให้ดี พ่อหนุ่ม ชั้นมีประสบการณ์จากการดูหนังไซไฟ มามากมาย ไอ้อีหรอบแบบนี้นะ ต้องมาฆ่านายชัวน์เลย ”
ซึจิมิ ทำหน้าเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่โดราจังทำสีหน้าจริงจัง แล้วพูดกับซึจิมิ ด้วยความเป็ห่วง
“ ถ้าชั้นไม่ชอบนายละก็ นายจะไปตายที่ไหนก็เชิญ ”
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป