ตอนที่1
ระบบ : “สวัสดีแขกผู้มีเกียรติยินดีต้อนรับเข้าสู่โลก*ต้าหลง* ดินแดนแห่งผู้บำเพ็ญเพียร..ทางเรามีระบบให้เลือกใช้มากมายแต่ต้องแลกมาด้วยการปลดล็อคเป็ขั้นเป็ตอน..เรากำลังนำท่านไปจุติยังทวีปมูตู่1 ใน 12 ทวีปแห่งโลกต้าหลงทางเราขออวยพรให้ท่านโชคดี”
*วูบ* อณูิญญาคล้ายแสงหิ่งห้อยล่องลอยลงสู่ทวีปมูตู่หลังจากนั้น15 ปี เด็กชายผู้หนึ่งได้ถือกำเนิดขึ้นโดยต้นกำเนิดไม่แน่ชัด เนื่องจากมีศิษย์สตรีในนิกายคนหนึ่งบังเอิญไปพบกับทารกถูกทิ้งกลางป่าใหญ่
ศิษย์สตรีคนนั้นเห็นเด็กทารกถูกทอดทิ้งจึงรู้สึกสงสารนางจึงนำทารกไปฝากยังคนที่นางรู้จักซึ่งเป็มนุษย์ปุถุชนทั่วไป ส่วนค่าใช้จ่ายนางมอบหินิญญาระดับต่ำจำนวน20 ก้อนเพื่อเป็ค่าเลี้ยงดู
ผู้บำเพ็ญเพียรต่างจากมนุษย์ปุถุชนทั่วไปตรงที่*ร่างิญญา* หากผู้ใดถูกพบว่ามีร่างิญญาคนผู้นั้นสามารถฝึกฝนกลายเป็ผู้บำเพ็ญเพียรได้หากไร้ร่างิญญาก็หมดหนทางสู่การบำเพ็ญเพียรซึ่ง *ร่างิญญา* สามารถแบ่งได้หลายประเภท
*ร่างิญญาเทียม*เป็ร่างิญญาที่มีคุณสมบัติต่ำต้อยที่สุดในฐานะผู้บำเพ็ญเพียรสามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาต่างๆได้แต่ความเร็วในการฝึกฝนจะช้ากว่าร่างิญญาอื่นๆ และยังไม่มีธาตุใดเป็ธาตุหลักอีก
*ร่างิญญาธาตุ*แบ่งออกเป็ 5 ธาตุ น้ำ ไม้ ไฟ ดิน ทอง ยิ่งผู้ใดมีธาตุเข้ากับตนเองได้มากกว่า 1 ธาตุขึ้นไปก็ยิ่งได้เปรียบผู้บำเพ็ญเพียรคนอื่นๆมากขึ้น ความเร็วในการฝึกฝนเร็วรวดกว่า *ร่างิญญาเทียม* หลายเท่าตัว
*ร่างิญญาอัสนี*เป็ร่างิญญาที่เกิดมาพร้อมกับความสามารถที่โดดเด่นในด้านการทำลายล้าง รวดเร็ว ดุดันความเร็วในการฝึกฝนเทียบเท่ากับ *ร่างิญญาธาตุ* ส่วนที่พิเศษจริงๆ คือร่างิญญานี้เป็ปรปักษ์กับผู้ใช้เคล็ดวิชาสายมืดทั้งหมดไม่ว่าจะเป็มาร ิญญา ภูตผี อื่นๆ
*ร่างิญญาเหมันต์*คล้ายกับ *ร่างิญญาอัสนี* แต่จะโดดเด่นในด้านป้องกันมากกว่าและความสามารถพิเศษก็คล้ายคลึงกัน
*ร่างิญญาศักดิ์สิทธิ์*ลูกรักแห่ง์ผู้ใครร่างิญญานี้คือผู้ที่ได้โลกต้าหลง ในบันทึกมีทั้งหมด2 คนเท่านั้นที่ได้ร่างิญญานี้แต่นั้นก็นานแสนนานมาแล้วจนกลายเป็เพียงตำนาน
ว่ากันว่า*ร่างิญญาศักดิ์สิทธิ์* สามารถต่อสู้ข้ามระดับได้ 1 ขั้นอย่างสบายๆ และยังมีโชคมหาศาลเทียม์หากไม่สามารถฆ่าลูกรักแห่ง์ได้และปล่อยให้หนีไปคนผู้นั้นจะย้อนกลับมาด้วยความแข็งแกร่งที่เพิ่มเป็เท่าทวีจนไม่อาจต้านทานได้
เฉินอี้เด็กหนุ่มอายุ15 ปีกำลังศึกษาเื่ *ร่างิญญา* จากจอสี่เหลี่ยมสีฟ้าที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็นหน้าต่างนี้ได้แน่นอนว่าเขาคือคนที่ *ระบบ* ส่งมาจุตินั้นเอง เฉินอี้นอนพิงอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่พร้อมกับคาบก้านหญ้าไปด้วย
เฉินอี้ (ทำหน้าบูด) :“ร่างิญญาศักดิ์สิทธิ์อันนี้มันโกงเกินไปหรือเปล่า? เอาเถอะยังไงเสียข้าก็ไม่ได้สนใจมากขนาดนั้นขอเพียงใช้ชีวิตสงบๆและออกท่องเที่ยวไปยังโลกอันแสนกว้างใหญ่ก็พอแล้ว..เปิดหน้าต่างตัวละคร”
ชื่อ : เฉินอี้
อายุ : 15 ปี
ร่างิญญา : ร่างิญญาธาตุไม้บริสุทธิ์
เคล็ดวิชาบ่มเพาะ : ยังไม่ได้ฝึกฝน
ขอบเขต : ยังไม่ได้ฝึกฝน
*ร่างิญญาธาตุไม้บริสุทธิ์*แตกต่างจาก *ร่างิญญาธาตุไม้* ตรงที่สามารถฝึกฝนเคล็ดวิชาไม้ได้รวดเร็วและบริสุทธิ์กว่าหลายเท่าตัวปกติธาตุไม้จะพ่ายแพ้ต่อธาตุทองแต่ว่า *ร่างิญญาธาตุไม้บริสุทธิ์* สามารถต่อต้านธาตุทองได้อย่างง่ายดายเหตุผลที่เฉินอี้ได้ร่างนี้มาเพราะ2 ปีก่อน
2 ปีก่อน
ระบบ :“ท่าน้าแลกเปลี่ยน *ร่างิญญาศักดิ์สิทธิ์* เป็อย่างอื่น?”
เฉินอี้ :“ถูกต้องทำได้หรือไม่?”
ระบบ :“ทำได้แน่นอนเนื่องจากท่านยังไม่ได้เริ่มการบ่มเพาะ..ระบบจะทำการเปลี่ยน
*ร่างิญญาศักดิ์สิทธิ์* เป็คะแนนและให้ท่านเลือกซื้อ *ร่างิญญา* ใหม่ซึ่งต่อไปท่าน
ไม่สามารถทำการแลกเปลี่ยนเช่นนี้ได้อีก..ท่านยินยอมหรือไม่?”
เฉินอี้ :“ตกลง..ข้ายินยอม”
ระบบ :“ระบบทำการย่อย *ร่างิญญาศักดิ์สิทธิ์* ท่านได้รับสิทธิ์การเปลี่ยนแปลง*ร่างิญญา* และได้รับ 10,000,000,000 คะแนนเป็รางวัลชดเชย”
เฉินอี้(ใ) : “10,000 ล้านคะแนน! มากมายมหาศาลจริงๆสมแล้วที่เป็ลูกรักของ์..คะแนนมากมายเช่นนี้เกรงว่าข้าคงใช้ไม่หมด”
ระบบ :“แน่นอนว่าคะแนนเท่านี้แลกกับความสูญเสีย *ร่างิญญาศักดิ์สิทธิ์* ยังน้อยไปด้วยซ้ำต่อไปคือการเลือก*ร่างิญญา* ใหม่ของท่าน”
เฉินอี้ไล่ดู *ร่างิญญา*จากหน้าต่างสีฟ้าอย่างถี่ถ้วนซึ่งตัวเขาเองแปลกใจอย่างมากที่มี
*ร่างิญญา* อื่นๆ ปะปนอยู่ซึ่งหนึ่งในนั้นมี *ร่างิญญาธาตุไม้บริสุทธิ์*รวมอยู่ด้วยหากเปรียบเทียบกับ *ร่างิญญาศักดิ์สิทธิ์* ที่เป็ดั่งลูกรักของ์
*ร่างิญญาธาตุไม้บริสุทธิ์*ก็เป็ดั่งลูกรักของเหล่าสมุนไพรและโอสถทั้งมวลซึ่งเฉินอี้ได้เลือกร่างิญญานี้ทดแทนร่างิญญาเก่าหากใครที่ตรวจสอบจะพบเพียงว่าเฉินอี้เป็คนที่มี *ร่างิญญาธาตุไม้* ธรรมดาเท่านั้น
ปัจจุบัน
วันพรุ่งนี้จะมีคนจากนิกายมรกตมาตรวจสอบ*ร่างิญญา* ของผู้คนในเมืองแห่งนี้เพื่อรับเข้าเป็ศิษย์ แต่ก่อนจะถึงวันรุ่งขึ้นได้มีสตรีคนหนึ่งเดินทางมาหาครอบครัวที่รับเลี้ยงเฉินอี้รูปร่าง หน้าตาของนางเปรียบดั่งคนอายุ 20 ปีต้นๆ ผมสีฟ้า ดวงตาสีแดง แต่งกายด้วยชุดสีเขียว
นางมีชื่อว่า จางหยุนผิงสตรีที่ช่วยเฉินอี้เอาไว้เมื่อยามก่อน จางหยุนผิง เมื่อเห็นเฉินอี้กลับมาจากการเดินเล่นจึงส่งยิ้มให้ซึ่งเฉินอี้ก็เคารพด้วยความนอบน้อม
เฉินอี้ (ยิ้ม) : “สวัสดีขอรับท่านเซียนจาง”
จางหยุนผิง(ยิ้ม) : “เซียนอะไรกัน..ข้ายังเป็เพียงผู้บำเพ็ญเพียรตัวเล็กๆจะกล้าเปรียบเสมอเทพเซียนท่านอื่นๆ ได้เช่นไร? ในเมื่อเ้ามาก็ดีแล้วข้าขอตรวจสอบ *ร่างิญญา*ของเ้าได้หรือไม่?”
เฉินอี้ :“ได้ขอรับ”
เฉินอี้ยื่นมือออกไปให้จางหยุนผิงตรวจสอบ*ร่างิญญา* นางจับที่ข้อมือของเฉินอี้ก่อนที่จะส่งปราณตรวจสอบหลังผ่านไป 2-3นาที นางก็ถอนปราณออกจากร่างของเฉินอี้พร้อมกับยิ้มให้เขาอีกครั้ง
จางหยุนผิง (ยิ้ม) : “ยินดีด้วยเ้ามี *ร่างิญญาธาตุไม้* ถึงจะธรรมดาไปเสียหน่อยแต่ก็ไม่ได้แย่ยังดีกว่า*ร่างิญญาเทียม* หลายเท่าตัว”
เฉินอี้ :“งั้นข้าก็สามารถบำเพ็ญเพียรกลายเป็เซียนได้สินะขอรับท่านเซียน?”
จางหยุนผิง: “ถูกต้อง..ต่อไปให้เรียกข้าว่า ศิษย์พี่หญิงจาง ก็พอและวันรุ่งขึ้นให้มาหาข้าที่ลานกว้างของเมืองเพื่อรับการตรวจสอบอีกรอบ”
เฉินอี้ :“ขอรับศิษย์พี่หญิงจาง”
หลังจากนั้นเฉินอี้จางหยุนผิงแลครอบครัวอุปการะได้นั่งคุยกันอยู่นานซึ่งเฉินอี้ได้กล่าวขอบคุณบิดามารดา บุณธรรมทั้ง 2 ของเขาเป็การใหญ่เพราะหลังจากนี้เขาจะเดินเข้าสู่เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียร
รุ่งเช้าอีกวันได้มาถึงคนที่อายุครบ15 ปีของเมืองนภาลัยมารวมตัวกันที่ลานกว้างใจกลางเมือง เด็กทุกคนมีสีหน้าตื่นเต้นเขาพวกต่างคาดหวังว่าตนเองจะมี*ร่างิญญา* ส่วนโอกาสสำหรับเด็กที่เกิดจากมนุษย์ปุถุชนทั่วไปนั้นมีน้อยมากที่จะมี*ร่างิญญา*
ไม่นานคนของนิกายมรกตก็ร่อนลงมาจากฟ้าด้วยการขับขี่ศาสตราวุธประจำกายมันสร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับเด็กๆ ทุกคน คนของนิกายมรกตมีบุรุษ 2 คนและสตรี 2คนหนึ่งในนั้นมีจางหยุนผิงรวมอยู่ด้วย
จางหยุนผิงเดินนำหน้าศิษย์อีก3 คนออกมาดูไม่ยากเลยว่าหัวหน้าของคนพวกนี้คือนางนั้นเอง จางหยุนผิงหยิบคัมภีร์ม้วนหนึ่งออกจากแขนเสื้อของตัวเองและเปิดอ่านให้กับทุกคนในที่นั้นฟังจากนั้นจึงเริ่มการทดสอบ
ขั้นแรกเป็การใช้ไข่มุกวิเศษวัดอายุของกระดูกโดยให้เด็กที่มาร่วมการทดสอบครั้งนี้ถือไข่มุกวิเศษขนาดเท่าลูกแก้วเอาไว้หากใครที่อายุเกิน 15 ปีไข่มุกวิเศษจะกลายเป็สีดำส่วนใครที่อายุไม่ถึง 15ปีจะกลายเป็สีแดง
ใครที่อายุครบ15 ปีไข่มุกวิเศษจะกลายเป็สีเขียวซึ่งมีหลายคนที่โกงอายุแบบหน้าด้านๆ แอบเข้าร่วมการทดสอบในครั้งนี้จึงถูกขับไล่ออกไปจากทดสอบคนที่ผ่านมาได้ของปีนี้มีทั้งหมด 114 คนซึ่งไม่ต่างจากปีก่อนมากนัก
ขั้นตอนต่อมาก็เหมือนกับที่จางหยุนผิงทำกับเฉินอี้เมื่อวานคือการส่งปราณเข้าไปตรวจสอบ*ร่างิญญา*
ศิษย์นิกายมรกต (สตรี) :“เ้าไม่มี *ร่างิญญา* เสียใจด้วย”
ศิษย์นิกายมรกต(บุรุษ1) : “เ้าไม่มี *ร่างิญญา* กลับไปได้”
ศิษย์นิกายมรกต (บุรุษ2) : “โอ้ เ้ามี *ร่างิญญาธาตุไม้* ยินดีด้วย..เดินไปหาศิษย์พี่หญิงจางที่นั่งอยู่ตรงนั้นเพื่อรอคนอื่นๆ”
คนๆนั้นไม่ใช่ใครอื่นเป็เฉินอี้ที่เลือกมาอยู่คนแรกของแถวและเขาเองก็เป็คนแรกของการทดสอบนี้ที่มี*ร่างิญญา* ทำให้มีคนเริ่มอิจฉาตาร้อนเฉินอี้มากขึ้นเฉินอี้ไม่ได้สนใจสายตาเ่าั้เขาเดินไปหาจางหยุนผิงและทำความเคารพซึ่งนางก็พยักหน้ารับ
ผ่านไปราว 30นาทีการทดสอบจึงสิ้นสุดลงผลคือมี *ร่างิญญา* ทั้งสิ้น 2 คนมีเฉินอี้กับสตรีชื่อว่าหลี่หลิงฉี ซึ่งสตรีผู้นี้ไม่ใช่คนของเมืองนภาลัยแห่งนี้เป็เพียงคนเร่ร่อนคนหนึ่งเท่านั้นและนางยังมี*ร่างิญญา 3 ธาตุ* ได้แก่ น้ำ ไฟ ดิน
ระบบ : “คาดไม่ถึงว่าสตรีผู้นี้จะมี*ร่างิญญาเหมันต์* สตรีผู้นี้ปกปิดได้มิดชิดจริงๆ”
เฉินอี้(ในหัว) : “แสดงว่านางคงมีเหตุผลของตัวเอง”