แผลเป็ที่คิ้วของเขา
มันเห็นได้ชัดเมื่อไม่มีผมมาปิด
แผลเป็นั่นทำให้หน้าเขาดูดุดัน
น่าเกรงขาม
“แผลเป็ที่คิ้วนั่น
ได้มายังไงเหรอคะ?”
ไอยูหลุดปากถามออกมาด้วยความสงสัย
“นี่เหรอ?”
ซีเอามือแตะที่คิ้วตัวเอง
แล้วนึกย้อนไปในวัยเด็ก
..............................
ย้อนกลับไปเมื่อ15 ปีที่แล้ว
เมื่อซีอายุได้5 ขวบ
“ยัยแม่มด!! ๆ ออกไปซะ ออกไป!!
อย่าเข้ามาใกล้พวกเรานะ”
เสียงของกลุ่มเด็กชายที่ยืนรวมกลุ่มกัน
พวกเขาชี้หน้าและปาข้าวของ
ขับไล่เด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
ที่ยืนก้มหน้าก้มตาอย่างเศร้าสร้อย
โดยที่ไม่มีท่าทีว่าจะตอบโต้กลับแต่อย่างใด
“นี่พวกนาย!!
เธอไม่ใช่แม่มดสักหน่อย”
เด็กชายตัวเล็กเอาตัวเองเข้ามาขวางไว้
ระหว่างเด็กหญิงตัวน้อยและกลุ่มเด็กชาย
ที่กำลังปาข้าวของใส่เธอ
“นายรู้ได้ยังไง
ว่าเธอไม่ใช่แม่มด”
หนึ่งในนั้นเถียง
เขาตัวโตที่สุดในกลุ่ม
ดูเหมือนเขาจะเป็หัวโจกของกลุ่ม
“ดูเธอสิ!! ใครเห็นก็ต้องบอกว่า
เป็แม่มดกันทั้งนั้น
ออกไปซะยัยแม่มด”
เขาะโพร้อมกับปาก้อนหินในมือออกไป
โป๊ก!!
“โอ๊ยยย!!”
เสียงโอดโอยของเด็กชายตัวเล็กดังขึ้น
ในระหว่างที่เขาโอบกอดเด็กผู้หญิงที่ตัวเล็กกว่า
ไว้ในอ้อมแขนเพื่อปกป้องเธอ
“วิ่งเร็วพวกเรา”
เด็กกลุ่มนั้นใเมื่อเห็นเื
และพากันวิ่งหนีกระจัดกระจายกันไป
ด้วยความกลัวความผิด
เด็กชายตัวเล็กก้มมองเด็กหญิง
ที่กำลังตัวสั่นเหมือนลูกนก
“...........”
เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเด็กชาย
หยดน้ำสีแดงสดหยดลง
บนใบหน้าที่ขาวนวลของเธอ
“ขอโทษ ขอโทษนะคะ”
เด็กหญิงมองเด็กชายตรงหน้า
ด้วยความรู้สึกผิด
“เธอไม่ได้ทำอะไรผิด”
เด็กชายบอกพลางเช็ดเื
ที่หยดเปื้อนใบหน้าของเธออย่างอ่อนโยน
และพละออกจากตัวของเด็กหญิง
“แต่เืมัน”
เด็กหญิงเอื้อมมือที่สั่นระริก
ไปเช็ดเืบนใบหน้าของเด็กชาย
ที่มีเืไหลออกมาจากระหว่างคิ้ว
และเกือบจะเข้าตาของเขา
“เป็เพราะหนู พี่เลยต้องเจ็บตัว”
เด็กหญิงโทษตัวเองด้วยเสียงสั่นเครือ
พลางเช็ดเืให้เขา
เพราะเธอทำอะไรไม่ถูก
เด็กชายยืนมองเธออยู่อย่างนั้น
จริงๆ แล้วเขาก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บเท่าไหร่นัก
มันรู้สึกเจ็บแค่ตอนแรก
แต่ตอนนี้มันรู้สึกชามากกว่า
“หรือหนูจะเป็แม่มดจริง ๆ”
เธอเริ่มร้องไห้ออกมา
“เธอไม่ใช่แม่มดหรอก
ฉันคิดว่าเธอ....เป็เ้าหญิงต่างหากล่ะ”
เด็กชายพูดออกมา
มันไม่ใช่แค่การปลอบใจ
แต่เขาคิดแบบนั้นจริงๆ
ั้แ่เห็นเด็กหญิงครั้งแรก
“เ้าหญิงแสนสวยอย่าร้องไห้เลยนะ
แค่นี้ไม่เจ็บเท่าไหร่หรอก”
เขาเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้เธออย่างอ่อนโยน
“อุ้ย!!เลอะหมดเลย ฮ่า ๆ ๆ”
เด็กชายหลุดขำออกมา