การกักตัวของ ชูชิงเหอ สิ้นสุดลงก่อนกำหนด
ไม่มีใครคิดว่าจะมีปัญหาใดๆ กับการปล่อยตัวพี่ชายชิงเหอ ท้ายที่สุดแล้ว ครั้งนี้พี่ชายชิงเหอได้ช่วยเหลือนิกายอย่างมาก
สำหรับข้อเสนอที่ทำโดยผู้าุโเพื่อให้ ชูชิงเหอ เป็ผู้นำนั้น เ้านิกาย ก็เห็นด้วยโดยไม่ลังเลใจ
ผู้าุโจากแต่ละวังได้เลือกหนึ่งร้อยจุดอย่างรวดเร็ว และทุกคนที่เข้าไปในจุดเหล่านี้เป็ลูกศิษย์ที่โดดเด่นที่สุดจากแต่ละวัง
วังโอสถทุ่มสุดกำลัง โดยเหล่าสาวกทุกคนพยายามในการปรับแต่งเม็ดยาสลายหิน เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางถ้ำิญญาที่กำลังจะมาถึง
การเตรียมการทั้งหมดดำเนินไปอย่างเต็มกำลัง
ว่านลินยังเป็หนึ่งในร้อยจุดในเวลานี้ เธอวิ่งอย่างมีความสุขไปยังตำหนักโอสถและเห็นชูชิงเหอด้วยสีหน้ากังวลทันทีที่เธอเข้ามา
พี่ชายชิงเหอต้องตกอยู่ภายใต้ความกดดันอย่างมากในฐานะผู้นำในครั้งนี้ เขาคงกังวลว่าจะไม่สามารถพาเราไปรับผลประโยชน์เพิ่มได้!
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ ความชื่นชมของ ว่านหลิน ที่มีต่อพี่ชายชิงเหอ ก็เพิ่มมากขึ้น
“พี่ชิงเหอ!” ว่านหลินทักทายชูชิงเหอ
ชูชิงเหอ เงยหน้าขึ้นมองสัญลักษณ์บนหน้าอกของเธอ... อืม... มันใหญ่มาก... ไม่ มันเป็สัญลักษณ์ของพระราชวัง ชิวลัน เขาจำได้ว่าผู้หญิงคนนี้ชื่อว่านหลิน!
“น้องสาวว่านหลิน สวัสดี มีอะไร ที่คุณ้าให้ฉันช่วยไหม?” ชูชิงเหอพยายามอย่างเต็มที่ที่จะไม่มองสิ่งที่เขาไม่ควรมอง
“พี่ชายชิงเหอ ฉันก็เป็หนึ่งในทีมที่มีสมาชิกครบร้อยคนในครั้งนี้ ฉันมาที่นี่โดยเฉพาะเพื่อขอบคุณพี่ชายชิงเหอที่สร้างโอกาสเช่นนี้ให้กับทุกคน แต่เมื่อฉันเห็นพี่ชายชิงเหอด้วยสีหน้ากังวลในตอนนี้ ฉันก็ คิดว่าพี่ชิงเหอกังวลว่าจะไม่สามารถพาเราไปรับผลประโยชน์เพิ่มได้จึงรู้สึกหนักใจ”
ว่านหลิน มองไปที่ ชูชิงเหอ ด้วยความชื่นชม
ชูชิงเหอ พยักหน้าขณะแอบคิดว่า “ฉันกังวลไหมว่าฉันจะไม่สามารถได้รับผลประโยชน์จากพวกคุณทุกคน?
ฉันกังวลจริงๆ ว่าจะหลอกลวงพวกคุณทุกคนยังไง!
ฉันกังวลว่าจะหลอกลวงทุกคนอย่างไรไม่รู้สึกลำบากใจ!
“พี่ชิงเหอ มั่นใจได้เลย แม้ว่านิกาย์กว้างใหญ่จะอยู่ห่างจากถ้ำิญญามากที่สุด แต่ผู้าุโกล่าวว่าเราได้เตรียมชุดเคลื่อนย้ายมวลสารไว้แล้ว ดังนั้นจะไม่ทำให้เราไม่สามารถมาถึงตรงเวลาได้ ยังมีเวลาอีกสองสามวัน ก่อนเปิดถ้ำิญญา เรามีเวลาเพียงพอ ยิ่งกว่านั้น เรามีเม็ดยาสลายหินทั้งหมดอยู่ในมือ ส่วนอีก 3 นิกายที่เหลือไม่มีโอกาสเข้าเร็ว หากเราทำไม่ได้ ก็ไม่มีใครสามารถเข้าไปในถ้ำิญญาและรับผลประโยชน์!”
หือ?
ชูซิงเหอตกตะลึงเป็เวลาสามวินาทีเมื่อได้ยินคำพูดของว่านหลิน!
ให้ตายเถอะ น้องสาวรุ่นน้องที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!
ชูชิงเหอ มีปัญหาเกี่ยวกับวิธีการหลอกลวงทุกคนในระหว่างการเดินทางถ้ำแห่งจิติญญานี้
ผู้เฒ่าบอกว่ามีอันตรายภายในถ้ำิญญา และหากใครไม่ระวัง อาจเสียชีวิตได้ ดังนั้น ชูชิงเหอจึงต้องระมัดระวังอย่างยิ่ง
สิ่งนี้ทำให้ ชูชิงเหอ รู้สึกผิดอย่างแท้จริงที่หลอกลวงทุกคนและอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อชีวิตของพวกเขา
เขา้าทำลายนิกายกว้างใหญ่์ ไม่ใช่สังหารหมู่ พี่น้องเหล่านี้แต่ละคนเป็คนดี
ดังนั้นเขาไม่เพียงแต่ต้องหลีกเลี่ยงการทำร้ายชีวิตพวกเขาเท่านั้น แต่ยังต้องหลอกลวงพวกเขาด้วย นี่เป็เื่ยากมาก
แต่คำพูดของว่านหลินได้เปิดทางความคิดอีกแบบหนึ่งให้กับชูชิงเหอ
การเปิดถ้ำิญญานั้นมีกำหนดเวลาและจะเปิดตามเวลาที่กำหนด ทั้งสามนิกายได้คำนวณไว้แล้วว่าจะเป็ห้าวันต่อมา เมื่อพลาดเวลา ถ้ำิญญาจะปิดโดยอัตโนมัติ และไม่มีใครรู้ว่าจะเปิดอีกครั้งเมื่อใด
สำนัก์กว้างใหญ่อยู่ห่างจากถ้ำิญญามากที่สุด และถึงแม้จะมีชุดเคลื่อนย้ายมวลสารเพื่อพาทุกคนไปที่นั่นอย่างรวดเร็ว แต่ก็มีโอกาสที่จะเกิดข้อผิดพลาดอยู่เสมอ...
เกิดอะไรขึ้นถ้าพวกเขามาไม่ทัน?
จะเกิดอะไรขึ้นหากพวกเขาพลาดเวลาเปิดถ้ำิญญา? ไม่เพียงแต่นิกาย์อันกว้างใหญ่เท่านั้น แต่แม้แต่อีกสามนิกายก็ไม่สามารถเข้าไปได้เพราะพวกเขาไม่มียาเม็ดสลายหิน
หากพวกเขามาไม่ได้ไม่ได้ ไม่เพียงแต่สำนักกว้างใหญ่์จะได้รับผลกระทบ แต่อีกสามนิกายก็จะได้รับผลกระทบเช่นกัน!
ว้าว! ชูชิงเหอแทบจะน้ำตาไหล
สมแล้วที่เป็รุ่นน้องที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!
ด้วยความตื่นเต้นและความสุข ชูชิงเหอ กล่าวคำอำลากับ ว่านหลิน และอารมณ์เศร้าของเขาก็ดีขึ้นทันที
วันนี้เป็วันดี...หวังว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาดนะ... ให้ตายเถอะ...
เพลงนี้ไม่เป็มงคล! ครั้งล่าสุดที่ฉันร้องเพลงนี้ ฉันใช้เงินไปได้หญ้าเสิ่นหลิง และจบลงด้วยถ้ำแห่งจิติญญา อุบัติเหตุครั้งนี้ทนไม่ไหวแล้ว ฉันไม่สามารถร้องเพลงนี้ได้อีกในอนาคตอย่างแน่นอน!
ในวันต่อมา ผู้เฒ่าแจ้งให้ ชูชิงเหอ รู้ว่าตำหนักโอสถนั้นน่ากลัวเพียงใดเมื่อปฏิบัติการอย่างเต็มประสิทธิภาพ
หญ้าิญญาเกือบสองล้านถูกใช้ไปจนหมดแล้ว และเม็ดยาสลายหินจำนวนมากก็ได้รับการขัดเกลาในเวลาเดียวกัน
ผู้เฒ่าแบ่งยาออกเป็สี่ส่วน โดยนิกาย์กว้างใหญ่ได้รับมากที่สุด ไม่ต้องพูดถึงการล้างสารพิษ แม้ว่าพวกเขาจะติดอยู่ในถ้ำิญญาเป็เวลาสิบวันหรือครึ่งเดือน พวกเขาก็ไม่จำเป็ต้องนำอาหารใดๆ เลย พวกเขาสามารถอยู่รอดได้ด้วย ยาสลาย เพียงลำพัง
ตามที่ผู้เฒ่าได้กล่าวไว้ สิ่งนี้เรียกว่าการเตรียมพร้อมสำหรับเหตุการณ์ที่อาจเกิดขึ้น
ในเวลาเดียวกัน ผู้เฒ่ายังมอบยาเบ็ดเตล็ดจำนวนหนึ่งให้กับ ชูชิงเหอ รวมถึงยารักษา ยาล้างพิษ และ... โดยพื้นฐานแล้วทุกอย่างที่สามารถใช้ได้
นอกจากนี้ผู้าุโยังมอบป้ายผู้าุโของเขาให้กับ ชูชิงเหอ อีกด้วย
"เมื่อคุณอยู่ไกลบ้าน คุณต้องไม่กระทำการโดยประมาท นำ ป้ายาุโ นี้ติดตัวไปด้วยและใช้เมื่อคุณคิดว่าจำเป็"
“มันจะถูกลงโทษเหมือนคำสั่ง์อันกว้างใหญ่ครั้งล่าสุดหรือไม่?” ชูชิงเหอถาม
“อย่ากังวล ฉันได้รายงานไปยังหัวหน้านิกายแล้ว และฉันก็ได้รับคำสั่งของผู้าุโแก่คุณเป็การส่วนตัว ตราบใดที่คุณไม่ทำอะไรผิด คุณจะไม่ถูกลงโทษ”
ใบหน้าของชูชิงเหอเต็มไปด้วยความผิดหวังหลังจากได้ยินคำพูดของผู้าุโ
หลังจากอธิบายข้อควรระวังต่างๆ ให้ ชูชิงเหอ ทราบแล้ว ในที่สุดผู้าุโก็จากไป
ขณะที่ผู้าุโจากไป เฟิงเฟยก็พร้อมกลุ่มพี่ชายาุโจากวังนกระเรียน
“ศิษย์น้องชิงเหอ นี่เป็น้ำอมฤตต่างๆ ที่ฉันเตรียมไว้สำหรับคุณ... เอาไปเก็บไว้อย่างปลอดภัย เมื่อคุณไม่อยู่บ้าน เราไม่สามารถประหยัดกับน้ำอมฤตเหล่านี้ได้อย่างแน่นอน ความปลอดภัยต้องมาก่อน!” เฟิงเฟยสั่งสอนขณะบรรจุยาอายุวัฒนะไว้ในมือของชูชิงเหอ
“ศิษย์น้องชิงเหอ นี่คือน้ำอมฤตที่ฉันเตรียมไว้สำหรับคุณ…”
“และฉัน...และฉัน...”
ว้าว น้ำอมฤตทุกประเภทถูกยัดไว้ในมือของ ชูชิงเหอ ตอนนี้ แม้ว่าเขาจะถูกขังอยู่ในถ้ำิญญามาครึ่งปีแล้ว แต่เขาก็สามารถเติมท้องของเขาด้วยยารักษาโรคทุกชนิดเหล่านี้ได้
“ศิษย์น้องชิงเหอ เอาหินิญญาเหล่านี้ไป เมื่อคุณไม่อยู่บ้าน มีหลายสถานที่ที่คุณต้องใช้เงิน แม้ว่าหินิญญาเหล่านี้จะมีไม่มาก แต่ก็ยังสามารถช่วยได้ในเวลาเร่งด่วน”
จากนั้นเฟิงเฟยก็หยิบกล่องขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยหินิญญาระดับสูงออกมา...
คุณเรียกสิ่งนี้ว่าไม่มากเหรอ?
พี่...เข้าใจคุณค่าหินิญญาจริงๆ เหรอ?
ชูซิงเหอซึ่งเป็เด็กยากจน มีความเข้าใจเื่เงินอยู่บ้าง คนธรรมดาในโลกภายนอกใช้เหรียญทอง เงิน และทองแดงต่างๆ และเหนือเหรียญเ่าั้คือการมีอยู่ของหินิญญา
หินิญญาเกรดต่ำเกรดต่ำสามารถแลกเปลี่ยนเป็ทองคำได้หนึ่งพันเหรียญทอง และเป็เื่ยากที่ใครจะแลกหินิญญาเป็ทองคำได้
และต้องใช้หินิญญาระดับต่ำหนึ่งร้อยก้อนเพื่อแลกกับหินิญญาระดับกลาง และหินิญญาระดับกลางหนึ่งร้อยก้อนเพื่อแลกเป็หินิญญาระดับสูง...
ชูซิงเหอจำได้อย่างคลุมเครือว่าตอนที่เขาอยู่ในหมู่บ้านใกลู้เา ทองคำสิบเหรียญทองสามารถทำให้ครอบครัวสามคนอยู่ได้อย่างสบาย ๆ เป็เวลาหนึ่งปี
หินิญญาที่เฟิงเฟยเพิ่งมอบให้เขา พูดหยาบๆก็เกินพอที่จะซื้อทั้งหมู่บ้านได้ห้าสิบครั้ง!
“ศิษย์พี่เฟิง เ้าตระหนี่ได้อย่างไร... ศิษย์น้องชิงเหอกำลังจะออกไปข้างนอกเป็ครั้งแรก และก็จะมีบางครั้งที่เขามีเงินไม่เพียงพ อ เขาจะหาหินิญญาเหล่านี้ได้จากไหนบ้าง มา มา มา มาเถอะ... ศิษย์น้องชิงเหอ ฉันยังมีอยู่ตรงนี้ คุณรับไปเถอะ พี่ชายก็ไม่้ามันเช่นกัน!”
“ศิษย์น้องชิงเหอ ฉันยังมีอยู่บ้างนี่… คุณเอามันไป…”
ในไม่ช้า กล่องต่างๆ ก็ถูกวางไว้ตรงหน้าของ ชูชิงเหอ และหินิญญาคุณภาพสูงก็เปล่งแสงที่พราวออกมา ด้วยหินิญญามากมายมารวมตัวกัน ชูชิงเหอตระหนักว่าทักษะทางคณิตศาสตร์ของเขายังขาดอยู่จริงๆ...
เขาไม่สามารถคำนวณได้ว่ามีกี่หมู่บ้านเช่นหมู่บ้านใกลู้เาที่หินิญญาเหล่านี้สามารถซื้อได้...
หลังจากเห็นคลื่นสิ่งของคลื่นนี้แล้ว คลื่นลูกต่อไปก็มาถึง
มียาบางชนิด หินิญญา และสมบัติหลายอย่างที่เตรียมไว้สำหรับ ชูชิงเหอ แต่น่าเสียดายที่สมบัติเ่าั้มีระดับที่สูงกว่าเล็กน้อย และ ชูชิงเหอ ไม่สามารถใช้มันได้เลย
หลังจากที่พี่ชายทั้งหมดจากไปแล้ว ชูซิงเหอก็มองดูสิ่งต่าง ๆ ในวงแหวนจัดเก็บที่ผู้าุโมอบให้เขาอย่างเงียบ ๆ
ในอดีต ผู้คนมักจะพูดถึงการที่เด็กในหมู่บ้านท้าทาย์และตบหน้านายน้อยแห่งตระกูลอันทรงเกียรติหลายคน
แต่ในขณะนี้ ชูซิงเหอแค่อยากชี้ไปที่หน้าเด็กในหมู่บ้านแล้วถามเขาว่า... ทำไม! ดูสิ่งที่อยู่ภายในแหวนของฉันสิ... ฉันไม่จำเป็ต้องเคลื่อนไหวด้วยซ้ำ แค่หยิบหินิญญาออกมาก็สามารถทำลายทั้งหมู่บ้านของคุณได้!
บอกฉันที อะไรทำให้คุณคิดว่าจะตอบโต้ฉันได้!
เพียงแค่ความมั่งคั่งที่พี่ชายของ วังนกกระเรียน มอบให้นั้นเกินกว่าความสามารถของ ชูชิงเหอ ในการคำนวณแล้ว
ค่ำคืนแห่งความฝันอันสวยงาม เช้าวันรุ่งขึ้น ชูซิงเหอและเหล่าสาวกที่ได้รับเลือกจากแต่ละวังมารวมตัวกันที่วัง์กว้างใหญ่
หัวหน้านิกายมาด้วยตนเองจริงๆ
ประการแรก ผู้าุโให้คำแนะนำบางอย่างก่อนออกเดินทาง โดยพื้นฐานแล้วบอกว่าพวกเขาจะต้องไม่ทำอะไรที่อุกอาจ ต้องไม่ทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียงของนิกาย์กว้างใหญ่ จากนั้นใส่ใจกับความปลอดภัยของตนเองและอื่นๆ
จากนั้นปรมาจารย์นิกายก็เดินไปท่ามกลางทุกคน จ้องมองไปทั่วทุกคน และในที่สุดก็หยุดที่ ชูชิงเหอ: "ชิงเหอ ในฐานะผู้นำในครั้งนี้ ระวังคำพูดของคุณละปกป้องความปลอดภัยของน้องชายและน้องสาวทุกคนในระหว่างการเดินทางไป ถ้ำจิติญญา นอกจากนี้ พยายามนำทรัพยากรกลับมาเพิ่มเติมสำหรับนิกาย์อันกว้างใหญ่ของเรา "
“หัวหน้านิกาย มั่นใจได้เลย! หากฉันไม่สามารถรับทรัพยากรได้มากกว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ในครั้งนี้ ชิงเหอก็ยินดีที่จะยอมรับการลงโทษจากการถูกไล่ออกจากนิกาย!”
ปรมาจารย์นิกายตกตะลึง...
เมื่อกี้คุณได้ยินว่าฉันพูดว่า "ให้มากที่สุด" เหรอ? ฉันออกคำสั่งทหารแก่คุณเหรอไม่
“ชิงเหอ ฉันรู้ว่าคุณ้าต่อสู้เพื่อเกียรติยศของนิกาย แต่ถ้าคุณถูกไล่ออกจากนิกายด้วยเหตุนี้ ศิษย์คนอื่น ๆ จะกล้าเป็ผู้นำทีมในอนาคตหรือไม่?” หัวหน้านิกายหัวเราะเบา ๆ
“หัวหน้านิกายพูดถูก แต่ในฐานะผู้นำ ฉันควรมีพฤติกรรมเป็ผู้นำ หากฉันไม่สามารถรับทรัพยากรได้มากกว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ในครั้งนี้ โปรดเปลื้องตัวตนของฉันในฐานะศิษย์สายตรง!”
หัวหน้านิกายพูดอย่างช่วยไม่ได้ว่า "เด็กดี ฉันรู้ว่าคุณ้าได้รับเกียรติจากนิกาย แต่ไม่จำเป็ต้องกดดันตัวเองขนาดนั้น"
ผู้าุโคนอื่นๆ พยักหน้าเห็นด้วย
ดูเถิด สมัยก่อนเมื่อลูกศิษย์ออกไปข้างนอก ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ต่างก็โทษกัน กลัวว่าตนจะต้องรับโทษถึงที่สุด
แต่ดูที่ชูชิงเหอ เด็กดีในฐานะผู้นำ เขาจะต้องรับผิดชอบทั้งหมดเป็ของตัวเอง โดยไม่หลบเลี่ยงสิ่งใดๆ เราจะหาผู้นำเช่นนี้ได้ที่ไหน?
หัวหน้านิกายมองดูการแสดงออกที่จริงจังของ ชูชิงเหอ จากนั้นมองไปที่ผู้าุโคนอื่น ๆ ที่อยู่รอบตัวเขาพยักหน้าทีละคน แม้ว่าเขาจะรู้สึกว่าคำสั่งทางทหารของ ชูชิงเหอ นั้นหนักเกินไปเล็กน้อย แต่เขาก็ยังพยักหน้า
ดังคำกล่าวที่ว่า ยิ่งมีความสามารถมากขึ้น ความรับผิดชอบก็จะมากขึ้น และความรับผิดชอบก็จะมากขึ้น ความกดดันก็จะมากขึ้นตามไปด้วย กู่ิเฉา ยัง้าดูว่า ชูชิงเหอ ยังคงสามารถทำงานได้อย่างสมบูรณ์แบบภายใต้ความกดดันสูงเช่นนี้หรือไม่
ส่วนการเพิกถอนตัวตนของเขาในฐานะลูกศิษย์สายตรงนั้น...หากเอาคืนได้ก็สามารถเพิ่มกลับเข้าไปได้ตามธรรมชาติ...
6K
![[นิยายแปลเกาหลี] ขอที ผมคนนี้อยากหนีจากบทพระรอง](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1687765288_24758356.webp)
