หลินเสี่ยวฟานหันไปสั่งการนายน้อยกู้และลูกสมุนทันที “เ้าน้อยกู้! จงส่งคนของแกไปยก ‘น้ำแร่บริสุทธิ์จากน้ำตกยอดเขาหลิว’ และน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์จากวัดหลวงท้ายเมืองมาให้ข้าเดี๋ยวนี้! และไปเชิญหัวหน้าพ่อบ้านจากจวนนายอำเภอมาเป็กรรมการตรวจสอบ!” นายน้อยกู้รับคำสั่งรีบสั่งการลูกน้องวิ่งไปจัดการทันทีเพื่อช่วยเพื่อนรักรักษาหน้า
เพียงไม่ถึงครึ่งชอนชา ถังน้ำไม้ใสสะอาดบรรจุน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์และน้ำแร่บริสุทธิ์ก็ถูกยกมาตั้งกลางลานตลาด พร้อมกับการมาถึงของหัวหน้าพ่อบ้านจวนนายอำเภอ ชาวบ้านมุงล้อมกันแน่นขนัดกว่าเดิมนับพันคนเพื่อดูพิธีท้าพิสูจน์
หลินเสี่ยวฟานจัดแจงเปลี่ยนชุดผ้าป่านตัวใหม่ที่ขาวสะอาดดุจหิมะ สะบัดชายเสื้อพริ้วไหว ประกาศลั่นลานตลาด “ทุกคนจงเป็พยาน! สำนักไหมฟ้า ล่าิญญา ของข้า ยึดถือความบริสุทธิ์ผุดผ่องดุจจิติญญาแห่งเซียน ขนมของข้าไม่มีวันปนเปื้อนสิ่งสกปรกเด็ดขาด! วันนี้ก่อนข้าจะปรุงขนม ข้าจะทำการ ‘ล้างหัตถ์์’ ต่อหน้าประชาชี!”
เสี่ยวฟานยื่นสองมือลงไปในถังน้ำมนต์ศักดิ์สิทธิ์ ทำท่าล้างมืออย่างอลังการเว่อร์วัง คล้ายพิธีกรรมล้างมือในอ่างทองคำของประมุขพรรคใหญ่ในนิยาย เขาสะบัดมือกลางอากาศจนละอองน้ำกระจายเปล่งประกายล้อแสงแดด จากนั้นหยิบผ้าไหมสีขาวบริสุทธิ์มาเช็ดมือช้า ๆ อย่างประณีต
เขายกแป้งหมี่ถุงใหม่เอี่ยมที่เพิ่งแกะกล่องเทลงในอ่างไม้ นวดคลุกเคล้าต่อหน้าหัวหน้าพ่อบ้านและชาวบ้านทุกคน “จงดูให้ดี! แป้งของข้าขาวบริสุทธิ์ดุจปุยหิมะ!” เสี่ยวฟานใช้วิชากำลังภายในสะบัดแผ่นแป้งขึ้นฟ้า แผ่นแป้งใสสะอาดร่อนลมลอยม้วนกลางอากาศงดงาม ไร้ที่ติ ก่อนจะตกลงมากระทบกระทะดังกึก และทำการดึงสายไหมทองคำออกมาเหลืองอร่ามงดงามระยิบระยับ ประเคนเนื้อทุเรียนป่าหมอนทองก้อนโตใส่เข้าไปแน่น ๆ สามเท่าจากปกติ
“พวกแกสามคน! ในเมื่อพวกแกบอกว่าขนมข้าสกปรก งั้นขนมชิ้นที่ข้าทำสด ๆ สะอาดบริสุทธิ์ระดับส่งเข้าวังหลวงชิ้นนี้... พวกแกจงชิมดู! ถ้ามีสิ่งสกปรกแม้แต่นิดเดียว หรือไม่อร่อยจริง ข้ายอมยกทองคำและรถเข็นนี้ให้พวกแกทันที! แต่ถ้ามันสะอาดและอร่อยเลิศรสจนพวกแกต้องยอมสยบ... พวกแกต้องคุกเข่าสารภาพมาว่าใครอยู่เื้ัแผนการสกปรกนี้!” เสี่ยวฟานยื่นโรตีสายไหมชิ้นั์ประกายทองขู่ไปตรงหน้าเ้าสามเสือ