ตุ้บ!
เสียงคนล้มกระแทกพื้นดังมาจากห้องนั่งเล่นในจังหวะที่ฉันเปิดประตูเข้าบ้านมาพอดี ฉันรีบวิ่งไปที่ห้องนั่งเล่นทันที
“พ่อ!! นี่พ่อมานั่งพิมพ์งานนานๆ อีกแล้วใช่มั้ยคะ O_O หนูบอกพ่อแล้วไงว่าไม่ต้องทำงานหลังกลับจากไปฟอกเืมาใหม่ๆ แต่พ่อไม่เคยฟังหนูเลย”
“พ่อไม่ได้เป็อะไรสักหน่อยน่า =_= ไอรีนก็โวยวายไปได้ลูก”
พ่อยิ้มเจื่อนๆ ในขณะที่ฉันไปพยุงท่านให้เดินไปนั่งที่โซฟานุ่มๆ แล้วพอฉันหันไปมองที่โต๊ะคอมพิวเตอร์ฉันก็เห็นกองเอกสารมากมายวางอยู่เต็มไปหมด
“พ่อนะพ่อ ทำไมดื้อแบบนี้ –_–”
ฉันถอนหายใจที่เห็นพ่อดื้ออีกแล้ว ฉันรู้นะว่าพ่อต้องรับงานพิมพ์เอกสารเพราะ้าหารายได้มาช่วยเหลือครอบครัว ฉันจะไม่ว่าท่านเลยถ้าท่านไม่หักโหมทำงานจนทำให้ส่งผลเสียต่อสุขภาพ ฉันอยากให้ท่านได้พักผ่อนบ้าง
“หนูบอกพ่อแล้วนะคะว่ายิ่งพ่อทำงานหนัก สุขภาพพ่อก็จะไม่ดี เอ่อ...แล้วนี่เอรินไปไหนล่ะคะ หนูกำชับให้ดูแลพ่อดีๆ ทำไมหายไปไหนก็ไม่รู้ –_–”
เอรินเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย และเธอทำงานพาร์ทไทม์เป็บาริสต้าอยู่ที่ LD Café ซึ่งอยู่ใกล้ๆ ผับที่ฉันทำงาน แต่เรากลับบ้านไม่เคยพร้อมกันสักครั้ง เพราะเอรินมักจะไปเที่ยวต่อหลังจากทำงานเสร็จ เื่ที่จะมาดูแลพ่อ หรือดูแลกันเหมือนครอบครัวอื่นน่ะไม่มีวันซะล่ะ ส่วนรายได้ของเอรินได้พอๆ กับฉัน แต่ยัยน้องคนนี้เจียดเอามาช่วยครอบครัวน้อยมาก –_– เธอบอกต้องเก็บไว้ใช้จ่ายส่วนตัว คงจะหนีไม่พ้นกับพวกหนุ่มหล่อๆ กับเื่เที่ยวที่ออกไปแทบจะทุกวัน
“ออกไปเที่ยวล่ะมั้งลูก”
“อ้าว! ก็ไหนวันนี้เอรินบอกจะหยุดงานวันหนึ่งไม่ใช่เหรอคะ ถ้าหนูรู้ว่าเอรินหยุดงานแล้จะออกไปเที่ยว หนูไม่ปล่อยให้พ่ออยู่กับน้องหรอก”
“พ่อก็ไม่รู้ยังไงกันแน่ พอเอรินพาพ่อกลับมาถึงบ้าน น้องก็ออกไปข้างนอกเลย T^T แต่พ่อได้ยินตอนที่เอรินโทรคุยกับเพื่อนนะว่าวันนี้จะมีงานรวมตัวของใครสักอย่าง แต่อย่าไปว่าน้องเลยลูกไอรีนเดี๋ยวก็ทะเลาะกันอีก”
“พ่ออย่าห้ามหนูเลยค่ะ เอรินควรจะหัดมีความรับผิดชอบได้แล้ว ไม่ใช่เอาแต่เที่ยวทุกวัน”
“…”
ฉันหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ นะ เมื่อหลายวันก่อนฉันทะเลาะกับเอรินเพราะยัยนั้นบอกว่าเดือนนี้จะไม่ช่วยออกค่าใช้จ่ายภายในบ้าน เพราะจะเอาเงินไปซื้อบัตรงานรวมคนหล่อ แล้วยิ่งเป็งานที่จัดขึ้นเพื่อให้อีตาพวกนั้นมาเข้าร่วมงานแล้วด้วยละก็ ฉันยิ่งหงุดหงิดไปใหญ่
“พ่ออย่ามาแอบทำงานอีกนะ ไม่งั้นหนูจัดการเอรินเสร็จเรียนร้อยแล้ว หนูจะกลับมาจัดการพ่อด้วยอีกคน!” ฉันบอกพ่อพลางคว้ากระเป๋าสะพายข้าง ก่อนจะเดินไปที่ประตูบ้าน
“ไอรีนจะไปไหนล่ะนั้น”
“ก็จะไปตามหาตัวยัยน้องสาวที่ชอบผลาญเงินกลับบ้านน่ะสิคะพ่อ!”
FX Pub…
ที่นี้เป็ผับได้ดินชื่อดัง เป็ที่ชื่อชอบของเหล่าหนุ่มหล่อและสาวสวยหลายๆ คน นอกจากนี้ยังเป็ผับที่พวกตานั้นชอบมาอีกด้วย
เอรินควรจะหัดมีความรับผิดชอบครอบครัวบ้าง ไม่ใช่อะไรๆ ก็โยนมาให้ฉันหมด เรียนก็แทบจะตกทุกวิชา เงินก็เอาไปใช้จ่ายเยอะเกินจำเป็ ถ้าเอรินเอาเงินไปทุ่มกับอนาคตหรือความฝันของตัวเองฉันจะไม่ว่าสักคำ แต่นี่เธอกับเอาไปทุ่มกับการเที่ยวผับ แล้วไหนจะพวกหนุ่มหล่อๆ อีก
ฉันพยายามจะแหวกผู้คนที่อัดแน่นอยู่เต็มผับพลางมองหาเอรินไปด้วย แล้วสายตาฉันไปเห็นโต๊ะที่มีผู้ชายกลุ่มหนึ่งนั่งอยู่...
หนุ่มหล่อหน้าใสเหมือนไอดอล ผมสีน้ำตาลอ่อนขับให้ใบหน้าเขาสว่างมากขึ้น ั์ตาเขียวมรกต ริมฝีปากบางหยักสวยๆ ยิ้มทีเล่นทำเอาสาวน้อยสาวใหญ่แทบจะละลาย เขาเป็หนุ่มจอมกวนที่ดูน่ารัก แต่เท่อย่างบอกไม่ถูก และเขายังเป็นักลงทุน และทำธุรกิจคาเฟ่ชื่อดัง หนุ่มคนนี้ชื่อ ‘แลนเดอร์’
ถัดจากนั้น...เป็หนุ่มหล่อแบบพวกมีหลับลมคมใน ดวงตาคมกริบ เขาเป็เ้าของเรือนผมสีน้ำตาลเข้ม ั์ตาสีดำสนิท ท่าทางมาดนิ่ง แต่เวลายิ้มกลับดูเป็คนอ่อนโยนและอบอุ่นขึ้นมาทันที หนุ่มคนนี้มีชื่อว่า ‘แพทริค’ เขาเป็นักข่าวที่มีเชื่อเสียงโด่งดัง ทำให้หลายๆ คนรู้จักเขามากขึ้นไปอีก
คนต่อมาเป็เ้าของใบหน้าหล่อเหลา แบบหนุ่มเพลย์บอย เขามีดวงตาสีฟ้าน้ำทะเล ริมฝีปากที่แสยะยิ้มนิดๆ ดูร้ายแต่เท่ ผมสีดำสนิทที่ถูกสอยสไลด์ได้ทรงทำให้เขาดูมีเสน่ห์น่าค้นหา และเขายังเป็ดาาายที่ได้รางวัลมากมาย และเป็ที่โด่งดังเป็อย่างมาก คงจะเป็ใครไปไม่ได้ หากไม่ใช่... ‘เซน’
“ผู้ชายที่คิดจะใช้เงินฟาดหัวฉันนี่น่า –_– เหอะ! ให้ตายฉันก็ไม่มีวันคลั่งไคล้คนพวกนี้หรอก”
นี่ไม่ใช่เวลาจะมาสนใจพวกเขา แต่ฉันต้องไปลากตัวน้องสาวกลับบ้านต่างหาก หลังจากที่ฉันมองหาสักพัก ฉันก็เห็นเอรินที่กำลังเมาเต็มที่ ฉันที่กำลังจะเดินไปหาเอรินสายตาฉันก็มองไปเห็นชายหนุ่มร่างสูงเ้าของเรือนผมสีดำเหลือบแดง ั์ตาสีน้ำตาลเข้ม ดุดันและมีอำนาจ ใบหน้าหล่อเหลาและร้ายกาจแบบพวกมาเฟีย ริมฝีปากเป็สันคมราวกับถูกสลักด้วยจิตรกร ผู้หญิงคนไหนเห็นก็ปฏิเสธไม่ได้ แม้ว่าหน้าตาเขากับเซนจะกินกันไม่ลง แต่ความลึกลับและทรงอำนาจแบบผู้ชายร้ายกาจก็เป็เสน่ห์ของเขา เขาก็คือ ‘โคลด์’ นั้นเอง
“เอริน! กลับบ้านเดี๋ยวนี้นะ!”
“ตามมาทำไมยัยพี่บ้า ฉันยังไม่กลับ!” เอรินโวยวาย ยัยนี่ขนาดเมาเต็มที่ขนาดนี้แล้วนะ ยังจะฤทธิ์เยอะอยู่อีก
“เลิกทำตัวเหลวไหลสักทีเถอะเอริน!”
อีกด้านหนึ่ง...
โคลด์กับเพื่อนๆ ของเขากำลังจะกลับ พวกเขาเดินผ่านมาตรงที่ฉันกับเอรินเถียงกันอยู่
“โลกกลมจริงๆ เลยแฮะ –_–+ รู้สึกว่ายัยนั่นจะถูกชะตากับพวกเรายังไงก็ไม่รู้สิ”
เซนพูดกับโคลด์ก่อนจะเดินตามคนอื่นๆ ไป ภาพผู้หญิงคนนั้นยังติดอยู่ในความทรงจำเขา ทั้งใบหน้าสวย ั์ตากลมโตมีเสน่ห์ และริมฝีปากน่าัั และที่สำคัญ...รสฝ่ามือที่เกิดจากการใช้เงินตบหน้าเขาอย่างแรงเขาก็ยังไม่ลืม
“หึ...”
โคลด์ยืนมองเหตุการณ์เงียบๆ เพียงแต่หัวเราะในลำคอแล้วเดินตามเพื่อนๆ ไปเป็คนสุดท้ายเหมือนไม่รู้สึกอะไร...ทั้งๆ ที่ในใจเขากำลังซ่อนความรู้สึก ‘บางอย่าง’ เอาไว้!
8K
