รักกี่ครั้งก็ยังเป็นเธอ

ออกจากคาเฟ่ฟ้าใสก็ไปร้านสปาต่อ สิ้นเดือนฟ้าใสก็จะมาดูเอกสาร เช็คบัญชีร้าน เลยทำให้กลับบ้านดึกกว่าทุกวัน ~ ตึ้ด.. ตึ้ด.. ~ เสียงโทรศัพท์ฟ้าใสดังขึ้น " ว่าไงมดแดง? " " แกอยู่ไหน ฉันอยู่หน้าบ้านแกเนี่ย " " ฉันอยู่ร้านพอดีมีเอกสารต้องเคลียร์นิดหน่อย " " อ๋อ.. " มดแดงทำเสียงหงอย ได้ยินแบบนั้นฟ้าใสก็รู้ทันที ว่าต้องรีบมาหาเพื่อน " แกรอแป๊บนึงนะเดี๋ยวฉันไป " " ไม่เป็๞ไรแกทำงานเถอะ " " ฉันทำงานเสร็จพอดี งั้นแค่นี้น่ะ " " อืม " วางสายเสร็จ ฟ้าใสก็เก็บเอกสาร และรีบกลับบ้านทันที

" ฉันขอโทษน่ะ ที่มารบกวนแกดึกๆแบบนี้ " มดแดงพูดพร้อมเสียงหงอยๆ " รบกวนอะไรกันล่ะ กุญแจบ้านฉันก็บอกให้แกเอาไปหลายครั้งแล้ว ก็ไม่ยอมเอาไปสักที เวลาที่ฉันไม่อยู่แกจะได้เข้ามารอในบ้าน " มดแดงนั่งเงียบ " ทะเลาะกับแฟนมาใช่ไหม? " " อืม เ๹ื่๪๫เดิมๆอ่ะ ฉันอยากให้ห้องมีสีสันบ้าง ก็เท่านั้นเอง " " คราวนี้อะไรอีกล่ะ ผ้าปูโต๊ะ ผ้าม่าน? " " ไม่ ผ้าปูเตียง สีมันไม่ได้เข้มมากขนาดนั้นน่ะ แค่สีพาสเทลหวานๆ " " แล้วพี่เขาว่าไง? " " เหมือนเดิม บรรยายธรรมะให้ฉันฟัง จนฉันต้องยอมเปลี่ยนให้ " แฟนมดแดงอายุเยอะกว่า เป็๞คนธรรมะธรรมโมมากถึงมากที่สุด นุ่งขาวห่มขาว แต่ทั้งคู่ก็รักกันมาก " เออๆ แกก็จิตปรุงแต่งเอาสิ คิดว่าผ้าปูเตียงมันเป็๞สีชมพูไง " " ฟิวส์มันไม่ได้หนิ " ฟ้าใสพยายามกลั้นขำ 

" ไม่รู้แหละ คืนนี้ฉันจะนอนที่นี่! " มดแดงพูดด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว " อืม นอนก็นอนสิ แกจะนอนกี่คืนก็ได้ ว่าแต่กินอะไรมารึยัง? " " เรียบร้อยแล้ว " " งั้นฉันไปอาบน้ำก่อน เดี๋ยวมาคุยด้วย " " อืม "

~ กริ้ง กริ้ง ~ มดแดงรีบวิ่งออกมาดูเมื่อได้ยินเสียงกริ่ง " พี่มาที่นี่ทำไม? " " พี่ก็มารับหนูกลับบ้านเราไง " " พี่กลับไปเถอะ คืนนี้หนูจะนอนที่นี่ " " หนูไม่รักพี่แล้วเหรอ? " ชายหนุ่มพูดเสียงอ้อน " ถ้าพี่รักหนู เ๹ื่๪๫เล็กๆน้อยๆพี่ยอมให้หนูบ้างไม่ได้เหรอ? " " มัชฌิมาปฏิปทา ในทางพระพุทธศาสนาหมายถึง ทางสายกลางคือไม่ยึดถือสุดทาง ทั้ง 2 ได้แก่ อัตตกิลมถานุโยค คือการประกอบตนเองให้ลำบาก และ กามสุขัลลิกานุโยค คือการผัวพันในความสบาย เอาง่ายๆ จากสิ่งที่ไม่ต้องปรุงแต่ง พี่ไม่อยากให้หนูยึดติดกับรูปรสกลิ่นสี มันจะ... " " พอค่ะ ที่หนูซื้อมาเพราะความชอบ มันไม่ได้ลำบากอะไรเลย ไม่ได้มานั่งย้อมสีเองหนิคะ แค่เลือก จ่ายตังค์ จบ!!! " " แต่พี่ว่า... " " พอค่ะ พี่กลับไปเถอะ หนูง่วงแล้ว " พูดจบมดแดงก็หันหลังให้อาร์ม " 6 ปีที่เรารักกันมา 4 ปีที่เราอยู่ด้วยกัน 4 ปีที่ผ่านมา ไม่มีคืนไหนที่เราไม่อยู่ด้วยกันเลยนะ หนูจะให้พี่นอนคนเดียวจริงๆเหรอ? " มดแดงยืนนิ่งอยู่แป๊บนึง ก่อนวิ่งมาก่อนอาร์มแน่น " เรากลับบ้านเรากันน่ะ " " ค่ะ " มดแดงพยักหน้า

ฟ้าใสอาบน้ำเสร็จก็เดินลงมาหามดแดงข้างล่าง " มดแดง มดแดง " ฟ้าใสเรียกพร้อมมองหา " กลับไปแล้วสิน่ะ ไหนบอกจะนอนที่นี้ ฉันอาบน้ำไม่ทันเสร็จก็กลับซะแล้ว " ฟ้าใสยิ้มอย่างรู้ทันเพื่อน  

ขึ้นมาบนห้อง ฟ้าใสก็ได้แต่นอนจ้องโทรศัพท์ " โทรไปดีไหมน่ะ " ฟ้าใสนอนคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงตัดสินใจโทรหานที นทีรับสายแต่ไม่พูดอะไรฟ้าใสเลยพูดก่อน " สวัสดีค่ะ นอนรึยังคะ? " " กำลังจะนอน " นทีพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ " อ๋อค่ะ... คือ.. เ๹ื่๪๫วันนี้ที่ฉันไปกับจอร์จน่ะค่ะ คือฉัน.. " " เ๹ื่๪๫ส่วนตัวของคุณไม่จำเป็๞ต้องบอกผมก็ได้ " " แต่ฉันอยากบอกหนิคะ คือฉันลืมกุญแจรถไว้ที่บ้าน จอร์จขับรถผ่านมาพอดี เลยอาสาพามาเอากุญแจค่ะ " " ผมไปรับคุณเพื่อไปเอารถ แต่คุณลืมกุญแจเนี่ยน่ะ " นทีทำเสียงดุ " นี่คุณโกรธฉันเหรอคะ.. ก็ฉันดีใจที่คุณมา เลยรีบวิ่งออกไปหนิ " นทีอมยิ้มเมื่อได้ยินแบบนั้น " คุณก็มารับฉันบ่อยๆสิ ฉันจะได้ชิน ดีไหมคะ? " ฟ้าใสทำเสียงอ้อน " งั้นคุณนอนเถอะ ดึกแล้ว แค่นี้น่ะ " นทีพูดอย่างรีบๆก่อนวางสายไป " ไม่อยากมารับก็บอกสิ รีบตัดบทไวเชียวนะ แต่ฉันไม่ยอมแพ้แค่นี้หรอก " ฟ้าใสพูดกับโทรศัพท์ก่อนพลิกตัวไปนอนกอดหมอนข้าง นอนไปยิ้มไปอย่างมีความสุข

เช้าวันใหม่

~ ตึ้ด.. ตึ้ด...~ เสียงโทรศัพท์ของฟ้าใสดังขึ้น " สวัสดีค่ะพี่โอ๋ " " ฟ้า 2-3 วันนี้ฟ้าว่างไหม? " " ว่างค่ะ มีลูกค้าเหรอคะ? " " เปล่าจ้ะ คือพี่มีงานสัมมนาที่กรุงเทพฯน่ะ แต่ตอนนี้สามีพี่ป่วยนอนโรงพยาบาล ฟ้าพอจะไปสัมมนาแทนพี่ได้ไหม? " " ได้ค่ะ ว่าแต่สามีพี่เป็๲อะไรมากไหมคะ? " " ตอนนี้ก็เริ่มดีขึ้นแล้ว แต่พี่ก็ต้องนอนเฝ้าเขาทุกคืน ไม่งั้นน่ะหาเ๱ื่๵๹งอนพี่อีก " " อ๋อค่ะ " " พี่ขอบใจฟ้ามากน่ะ เดี๋ยวพี่ส่งรายละเอียด สถานที่ให้น่ะ " " ได้ค่ะ สวัสดีค่ะ " " จ้ะ "

ฟ้าใสต้องเดินทางไปกรุงเทพฯตอนเย็น เลยตัดสินใจมาหานทีก่อนไปขึ้นเครื่อง ฟ้าใสเดินหาจนทั่วโรงแรม ทั้งในห้องอาหาร ริมทะเล ล็อบบี้ แต่ก็ไม่เจอนที " ใกล้จะถึงเวลาขึ้นเครื่องแล้วหนิ " ฟ้าใสก้มดูนาฬิกา " งั้นอีก 3 วันค่อยมาหาแล้วกัน " ฟ้ามาตัดสินใจขับรถไปสนามบิน 

~ตึ้ด.. ตึ้ด..~ เสียงโทรศัพท์ฟ้าใสดังขึ้น " ว่าไงแก? " " แกอยู่ไหน? " นิน่าถาม " สนามบิน " " ไม่ไปหาคุณนทีแล้วเหรอ? " " ไปมาแล้วแต่ไม่เจอ " " แกก็โทรหาเขาสิ จะได้รู้ว่าเขาอยู่ไหน " " ก็ฉันอยากไปเซอร์ไพรส์เขามากกว่าหนิ " " งั้นแกก็รออีก 3 วัน คงไม่เป็๲ไรหรอกใช่ไหม? " นิน่าแซวฟ้าใส " ตอนนี้ฉันก็คิดถึงเขาเเล้วอ่ะ " " เว่อร์... ปกติแกกับเขาก็ใช่ว่าจะเจอกันทุกวันซะหน่อย " " แต่อยากน้อยก็ได้อยู่จังหวัดเดียวกันหนิ แต่นี่ห่างกันตั้งหลายกิโล " " แกนี่น่ะ เดินทางปลอดภัย แค่นี่น่ะ " " อืม " 

ณ. กรุงเทพมหานคร

หลังจากถึงที่พักฟ้าใสก็พักแป๊บนึง ก่อนลงมาหาอะไรทาน และพักผ่อนเตรียมตัวสำหรับงานสัมมนาในพรุ่งนี้

เช้าวันใหม่...

หลังจากสัมมนาเสร็จ ฟ้าใสก็กลับห้องทันที เพราะเหนื่อยมาทั้งวัน " โอ้ย!!! " ฟ้าใสเดินด้วยความเร่งรีบจึงชนกับชายหนุ่มคนหนึ่ง " คุณนที!! " ฟ้าใสมองนทีด้วยความเเปลกใจ " คุณมาที่นี่ได้ยังไงคะ? " ฟ้าใสถามด้วยความสงสัย " ผมก็มาทำงานไง " นทีตอบด้วยท่าทีนิ่งๆ " งาน ที่นี่เหรอคะ? " " ใช่ ก็นี่มันโรงแรมของผม " " ห๊ะ!! บังเอิญจังเลยนะคะ " ฟ้าใสพูดด้วยความดีใจ นทีนิ่งไม่พูดอะไร " แต่ดีจังที่คุณมากรุงเทพฯพอดี " " ทำไม? " " ก็นานๆฉันจะกรุงเทพ ไปไหนมาไหนก็ไม่ค่อยถูก ถ้าคุณนทีว่าง... รบกวนพาฉันไปทานข้าวเย็นหน่อยได้ไหมคะ? " ฟ้าใสทำหน้าอ้อน " ก็ผมบอกไปแล้วไง ว่าผมมาทำงาน " นทีตอบด้วยเสียงเคร่งขรึม " ค่ะ งั้นฉันขอตัวก่อน ก็ได้ค่ะ " ฟ้าใสทำหน้าหงอย " อีก 1 ชั่วโมง ผมประชุมเสร็จ ถ้ารอได้ก็มาเจอกันที่ล็อบบี้ล่ะกัน " ฟ้าใสหันมายิ้มด้วยความดีใจ " ค่ะ " นทีเดินไปด้วยสีหน้านิ่งเฉย

ขึ้นมาบนห้องฟ้าใสก็รีบอาบน้ำแต่งตัวทันที ฟ้าใสมาในชุดเดรสสั้นเกาะอกขนนกสีชมพู รองเท้าส้นสูงหัวเเหลม ผมแสกกลางปล่อยยาวสลวย ฟ้าใสมานั่งรอนทีก่อนเวลานัด 20 นาที เพราะความตื่นเต้นและกลัวอีกฝ่ายจะต้องรอ