นิยายแห่งรัก ปรารถนาซ้อนรัก เขียนโดย .. คันศร
ตอนที่ ๓
คุณพีท
.......ผมทำงานให้ท่านอีกพักใหญ่ๆ ซึ่งก็เป็่เวลาที่ดีที่ผมได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง ผมได้ทดลองทำงานยากๆโดยมีพี่สุทัศน์เป็พี่เลี้ยงอยู่ข้างๆ ก็อุ่นใจดีเหมือนกัน
.......่กลางวัน ผมติดตามท่านและพี่สุทัศน์ไปที่โน่นที่นี่ บางทีก็มีพี่โย หรือพี่น้ำมาเป็ผู้ช่วยพี่สุทัศน์ เพราะตัวท่านทำงานหลายอย่างมากจริงๆ ทั้งพี่สุทัศน์ พี่โยพี่น้ำต่างก็สรุปงานที่ตนรับผิดชอบให้ท่านฟัง เพื่อที่ท่านจะได้เข้าประชุมต่อยอดงานตรงหน้า
.......ดีที่ผมมีพี่สุทัศน์คอยแนะนำ ผมจึงได้ทำอะไรต่อมิอะไรโดยมิได้ผิดพลาดให้ท่านต้องอาย
.......พอกลางคืน ผมก็มีความสุขกับท่าน ..และผมเชื่อว่า .. ท่านก็มีความสุขกับผมเช่นกัน
.......บางวัน ท่านเหน็ดเหนื่อยจากการทำงาน ผมก็นวดเฟ้นให้ท่านผ่อนคลาย ซึ่งมักจะจบลงที่การมีอะไรกันเสมอๆ
.......หากมีเวลาไปเดินเล่นในห้างสรรพสินค้า หรือที่ล็อบบี้โรงแรมหรู ท่านก็ใจดีเลือกซื้อเสื้อผ้าและข้าวของเครื่องใช้ให้ผมมากมาย
.
.......ในเช้าวันหนึ่ง พี่สุทัศน์แจ้งให้ท่านทราบว่า .. ่สุดสัปดาห์ที่จะถึงนี้ไม่มีการประชุมหรือเจรจาการค้าใดใด .. พร้อมกับถามท่านว่า .. จะไปที่ ‘บ้านลักษณ์’ หรือเปล่า?
.......“ไปสิสุทัศน์” ท่านตอบเรียบๆเช่นเดิม “ผมจะได้พายุทธไปพบกับพีทด้วย”
.......“ครับท่าน” ที่สุทัศน์รับคำ “ให้ผมจัดการเดินทางให้เลยนะครับ”
.......ท่านพยักหน้ารับเบาๆ “ให้ผมอยู่กับหลานชายนานที่สุดเท่าที่จะเป็ไปได้นะ”
.......“ครับ”
.......จากคำพูดของท่าน ผมพอจะจับใจความได้ว่า.. พีท .. คือหลานชายของท่าน .. คือคนที่ท่านอยากจะไปอยู่ด้วยให้นานที่สุด
.......“ยุทธเตรียมเสื้อผ้าข้าวของไปเยอะหน่อยนะ” ท่านบอกผม
.......“ครับท่าน”
.......“แล้ว .. เวลากลับมาทำงานที่นี่ .. ผมจะพาไปซื้อใหม่”
.......“ครับ”
.......“ให้เค้าจัดห้องพักให้ยุทธด้วยนะ อ้อ ..ให้ยุทธพักที่เรือนเดียวกับสุทัศน์นะ”
.......“ครับ”
.......แล้วท่านก็หันมาสบตาผม และยิ้มอย่างเอ็นดูผม “อยู่ที่เรือนงานกับสุทัศน์ จะได้มีเพื่อนวัยที่ไม่ห่างกันนัก แต่ไม่ต้องไปฝึกดื่มกับพวกเขานะ”
.......“ครับ .. ผมไม่ชอบดื่มอยู่แล้วครับ” แม้จะรู้ว่าท่านพูดเล่น แต่ผมก็ตอบไปจริงๆ เพราะผมไม่ชอบดื่มอยู่แล้ว
.......“อีกอย่างนะยุทธ..” ท่านจงไจทอดเสียงให้ผมสบตาท่าน เหมือนที่ท่านชอบทำอีกแล้ว “พีทหลานชายผม ไม่เคยรู้ว่าผมมีอะไรกับผู้ชาย”
.......“ครับท่าน” นี่เป็ข้อมูลสำคัญมากที่ผมต้องจดจำไว้ “ผมจะไม่ทำอะไรให้ท่านลำบากใจครับ”
.......ท่านยิ้มให้ “ผมอยู่กับพีทที่เรือนเอก แต่จะไปนอนกับยุทธที่เรือนงานนะ”
.......“ครับ”
.
.......ระหว่างที่ท่านเข้าประชุมกับผู้หลักผู้ใหญ่กลุ่มหนึ่ง ที่ผมหรือพี่สุทัศน์ไม่อาจจะเข้าร่วมประชุมได้ พวกเราจึงนั่งรออยู่หน้าห้องประชุม ผมจึงสอบถามพี่สุทัศน์ และได้ข้อมูลว่า ..
.......‘บ้านลักษณ์’ เดิมชื่อว่า ‘บ้านลักษณวดี’ ตามที่บรรพบุรุษของท่านตั้งชื่อไว้ แต่เพราะชื่อบ้านยาวมากผู้คนจึงนิยมเรียกสั้นๆ ว่า .. บ้านลักษณ์ ..ท่านก็เลยเปลี่ยนป้ายชื่อบ้านไปตามที่คนเค้าชอบเรียกกัน
.......พี่สุทัศน์บอกว่า .. ที่จริงควรจะเรียก ‘บ้านลักษณ์’ ว่าวังอย่างละครไทย หรือหมู่ตึกแบบในหนังจีนมากกว่า เพราะตัวบ้านกว้างขวางและยิ่งใหญ่มากตั้งอยู่กลางสวนผลไม้นานาชนิดนับพันไร่ มีทุกสิ่งอย่างอำนวยความสะดวกครบครัน
.......ตัวบ้านที่ท่านพักอยู่กับหลานชาย เรียกว่า .. ‘เรือนเอก’
.......ส่วนบ้านที่พี่สุทัศน์ พี่โย พี่น้ำพัก และบ้านที่ผมต้องไปอยู่ เรียกว่า .. ‘เรือนงาน’ ซึ่งมีทางเดินเชื่อมกับ ‘เรือนเอก’ เพื่อที่ท่านจะได้เดินมาทำงานที่นี่ได้สะดวก
.......ถัดไปอีกหน่อย มีตึกแถวสามชั้นแบบหอพักเรียกว่า .. ‘เรือนพัก’สำหรับให้คนงานพักค้างคืนหากต้องทำงานล่วงเวลา หรือท่านอนุญาตให้พักอาศัย คนที่ดูแลเรือนพักคือ.. ‘คุณลี’ หรือ ‘ป้าลี’ แม่บ้านคู่ใจของท่าน
.......นอกจากนั้น ยังมีอาคารโปร่งให้คนงานทำงานอย่างสบายตัว เพราะลมเย็นๆพัดผ่านตลอดเวลา ที่คนงานต้องทำที่อาคารโปร่งนี่ก็เช่น .. คัดขนาดผลไม้ตามขนาด ..จัดเรียงผลไม้ขนาดเดียวกันใส่กล่อง .. เตรียมส่งกล่องผลไม้ออกไปขาย ..แปรรูปผลไม้ไว้ขายนอกฤดูกาล ซึ่งแต่ละอาคารจะเรียกตามชื่อผลไม้ที่ขนเข้าไปทำงาน อย่าง ..
.......‘เรือนมะม่วง’ก็คัดแยกมะม่วงเพื่อส่งขาย แล้วยังต้องดองมะม่วง แช่อิ่มมะม่วงกวนมะม่วงเพื่อจำหน่าย ..
.......‘เรือนข้าวโพด’ก็จัดการเฉพาะข้าวโพดเท่านั้น..
.......‘เรือนกล้วย’ก็ทำทุกอย่างที่เกี่ยวกับกล้วย นอกจากคัดแยกขนาดส่งขายแล้ว ยังมีทั้งเชื่อมกล้วยตากกล้วยเพื่อทำกล้วยอบน้ำผึ้ง หรือกระทั่งกวนกล้วย ก็อยู่ในเรือนนี้
.......และที่สำคัญ.. บ้านลักษณ์มี ‘เรือนเซเว่น’ ที่เปิดตลอด ๒๔ ชั่วโมง ไว้ให้คนงานได้จับจ่ายชื้อของกินของใช้ต่างๆ
.......“ที่บ้านลักษณ์มีคนอยู่สักกี่คนครับพี่ทัศน์” ผมอดที่จะถามไม่ได้
.......“ถ้าพักอยู่จริงๆ ก็หลักสิบ แต่ที่เข้ามาทำงานต่อวันน่ะ .. หลักพัน” พี่สุทัศน์ตอบทีเล่นทีจริงอีกแล้ว และข้อมูลที่พี่เค้าพูดก็น่าใไม่น้อย “ไม่ต้องห่วงหรอก ที่เรือนเอก กับเรือนงาน เป็พื้นที่พิเศษไม่มีคนงานคนไหนได้รับอนุญาตให้เข้าใกล้หรอก”
.......“ครับ ครับ” ผมรับคำ “แล้วเวลาไปดูงาน หรือไปเซเว่นเราไปยังไงครับ”
.......“รถกอล์ฟ หรือไม่ก็.. โรลส์-รอยซ์ (Rolls-Royce)ที่ท่านชอบขับ ท่านอาจจะให้ยุทธขับนะ”
.......“รถโรลส์-รอยซ์เลยเหรอครับ?”
.......พี่สุทัศน์พยักหน้า “ท่านให้ช่างทำเครื่องยนต์ไว้อย่างดี ไม่ต้องห่วง”
.......ผมได้แต่เก็บความกังวลไว้ในใจ แม้ผมจะเคยหัดขับรถมาบ้าง แต่เพราะผมไม่เคยมีรถใช้ การขับรถของผมจึงแย่มาก แล้ว..หากต้องไปขับรถโรลส์-รอยซ์ ที่สวย แพง และแสนคราสสิคอย่างนั้น ..ผมไม่รู้ว่าจะทำรถของท่านเสียหายหรือเปล่า?
.......แล้วผมก็ได้เห็น .. รถโรลส์-รอยซ์ .. เต็มตา เป็รถหรูที่สวยจริงๆ และ..ที่ตื่นตากว่านั้นก็คือ .. ท่านไม่ได้มีแค่คันเดียว แต่มีจนต้องสร้างอาคารไว้จอดรถเลยทีเดียว
.
.......วันที่เดินทางไปถึง พี่โย พี่น้ำและอีกคนน่าจะเป็ป้าลีแม่บ้านที่พี่สุทัศน์เคยเล่าให้ฟัง มายืนต้อนรับท่าน พอท่านไปถึง ทุกคนก็ไหว้สวัสดีท่านอย่างนอบน้อม ราวกับท่านเป็เ้าเป็นายก็ไม่ปาน ท่านก็ทักทายทุกคนอย่างเป็กันเอง และไม่ลืมที่จะแนะนำให้ทุกคนรู้ว่า..ผมชื่อ ‘ยุทธ’
.......ดูเหมือนทุกคนจะเข้าใจว่าผมมาในตำแหน่งอะไร จึงมีรอยยิ้มที่ยินดี.. ชื่นชม แกมๆ เกรงใจให้ผมตลอดเวลาที่คุยกัน
.......แล้วท่านก็ให้พี่สุทัศน์พาผมไปห้องพัก ส่วนท่านเดินเข้าไปในเรือนเอก โดยมีป้าลีเดินตามไปห่างๆ
.......หลังจากที่เอาสัมภาระเข้าห้องพักเรียบร้อยแล้ว ผมก็ออกมานั่งเม้ามอยกับพี่สุทัศน์ แล้วพี่โยกะพี่น้ำก็ตามมานั่งคุยด้วยการพูดคุยกันแบบผู้ชายมันๆ จึงเริ่มขึ้น ระหว่างที่เม้ากัน ผมแอบสังเกตพี่โยและพี่น้ำไปด้วย ..
.......พี่โยเป็ชายหนุ่มหน้าตี๋อินเตอร์ที่คนเค้าชอบกันในตอนนี้ เเละจากการใส่เสื้อยืดที่ค่อนข้างรัดรูปผมจึงได้เห็นรูปร่างพี่โย พี่โยน่าจะมีรูปร่างที่ดูดีมากทีเดียว พี่โยชอบพูดกวนๆ ทั้งที่ก่อนนี้ ผมเห็นแต่ความเรียบร้อย
.......พี่น้ำค่อนข้างผอม ที่จริงนาจะเรียกว่า ‘หุ่นลีนๆ’ น่าจะเหมาะกว่า หน้าพี่น้ำดูไทยๆแต่ก็น่ารักน่ามองมิใช่น้อย พี่น้ำเป็คนพูดน้อย ชอบยิ้ม ชอบฟังพวกเราคุยกันมากกว่า
.......“พี่ๆ มาอยู่ที่นี่กันนานหรือยังครับ”
.......“พี่ทัศน์นานสุด” พี่โยตอบเสียงดัง “พี่มาก่อนไอ้น้ำไม่นาน”
.......“มันสองคนเลยสนิทกัน เลยแอบทำอะไรที่ท่านไม่ชอบพร้อมๆ กัน ท่านก็เลยปลดระวาง”
.......“อ้าวๆ พี่ทัศน์” พี่โยเสียงกวนเบื้องล่างทันที “พูดแบบนี้ก็สวยสิพี่”
.......“พี่เค้าพูดถูก” พี่น้ำบอกผมพร้อมกับกางแขนห้ามพี่โยกวนพี่สุทัศน์ “ที่จริงพวกเรามาที่นี่ครั้งแรก ก็เหมือนยุทธนั่นแหละ” พี่น้ำพูดเรียบๆ
.......“พี่ไม่เคยเป็คนของท่านนะ” พี่สุทัศน์รีบบอก
.......“ก็เกือบล่ะน่า” พี่โยสำทับ
.......“ยังไงครับ” ผมรีบถามต่อ
.......“ก็.. ท่านเค้าคิดว่าพี่ทัศน์จะรุก ก็เลยชวนมาทำงานด้วย แต่พี่ทัศน์ไม่รุกจ้ะก็เลยไม่ได้ตำแหน่ง ‘คนของท่าน’ ” พี่โยทั้งใช้น้ำเสียง .. ทั้งใช้ท่าทางถากถางพี่ทัศน์ จนพวกราหัวเราะกันลั่นบ้าน
.......“แต่พี่ก็มีความสุขนะ ที่อยู่ในจุดนี้” พี่สุทัศน์อธิบายต่อหลังจากที่พวกเราหัวเราะจนเหนื่อยแล้ว
.......“สุขสิยุทธ” พี่โยเม้าต่อ “พอท่านเบื่อใครพี่ทัศน์ก็เก็บเรียบหมดทุกคน”
.......ผมตาโตกับคำพูดของพี่โย และมีคำตอบให้ตัวเองแล้วว่า ทำไมผมจึงทำให้พี่สุทัศน์หลงเสน่ห์ไม่ได้ในตอนแรก ที่จริงไม่ใช่ทำไม่ได้หรอก แต่พี่ทัศน์รู้ดีว่า หลังจากท่านเบื่อผม ผมก็คงเสร็จพี่เค้าเหมือนกัน
.......“รู้แบบนี้แล้ว ก็ไม่ต้องโปรยยิ้มเสน่ห์ให้พี่อีกนะ” คำพูดพี่ทัศน์ยิงเข้าเป้าที่ผมคิดอีกแล้ว “แล้ว.. ก็อยู่กับท่านนานๆ นะ”
.......“พี่ี้เีหาคนใหม่” พี่โยพูดดักคอพี่ทัศน์ พี่ทัศน์หันไปทำตาเขียวใส่พี่โย แต่พี่โยกลับแล่บลิ้นปลิ้นตาหลอกล่อพี่ทัศน์
.......“เอ่อ.. ท่านจะเบื่อเร็วไหมครับ” ผมถามเบาๆ แต่คำถามผมคงชัดไปหรือตรงไป ทุกคนเลยหยุดการพูดเล่นคุยเล่นแล้วหันมายิ้มให้ผมอย่างจริงใจ
.......“ท่านไม่ใช่คนเบื่อเร็วหรอก” พี่น้ำตอบตามสไตล์พี่เขา “พวกพี่สองคนทำให้ท่านไม่พอใจต่างหาก”
.......“พวกพี่ไม่ได้กินกันเองนะ” พี่โยพยายามจะดึงไปตลก แต่ก็ได้แค่ให้พวกเรายิ้มๆ
.......“แต่.. พี่กับพี่โยทำในสิ่งที่ท่านไม่ชอบ” พี่น้ำอธิบายต่อ
.......“มัวแต่อ้อมแอ้มอยู่นั่นแหละ” พี่โยกัดพี่น้ำ แล้วหันมาบอกผม “พี่สองคนแอบไปกินเด็กข้างนอก ท่านรู้เข้า ก็เลยไม่ให้เราบริการท่านอีก”
.......“ท่านไม่ชอบเื่แบบนี้ ยุทธก็อย่าทำนะ” พี่สุทัศน์เตือนผม
.......“ท่านชอบให้มีทีละคน ทีละคน” พี่โยอธิบาย “ตอนนั้น ..พี่มาอยู่ที่นี่ก่อน .. พอไอ้น้ำมา .. เห็นหน้าตามันน่ารัก พี่ยังแอบคิดในใจว่า จะหมู่กันหรือเปล่า แต่ท่านก็ไม่เคยทำแบบนั้น”
.......ผมพยักหน้ารับรู้ข้อมูล
.......“และ.. พอทุกอย่างจบ” พี่น้ำพูดเบาๆ “พี่กับพี่โยก็ของานท่านทำ พี่ทัศน์ก็ช่วยพูดให้พวกเราอยู่ช่วยแบ่งเบางาน”
.......“ใช่ ใช่” พี่โยเสริมคำพูดพี่น้ำ “ต้องให้เครดิตพี่ทัศน์”
.......ผมรับฟังอย่างดี และรู้ว่ามิตรภาพดีๆกำลังเริ่มเกิดขึ้นที่นี่ ผมเลยยิ้มให้พี่ๆ ตลอดเวลาที่เราพูดคุยกัน
.
.......คืนนั้น มีการจัดปาร์ตี้ต้อนรับท่าน พนักงานและคนงานทุกคนได้รับอนุญาตได้กินดื่มกันเต็มที่ ท่านให้พี่สุทัศน์สั่งโต๊ะจีนแบบที่ลูกน้องชอบมาร้อยกว่าโต๊ะ ซึ่งก็มาจากหลายเ้า เพราะท่านบอกพี่ทัศน์ตอนบ่ายๆและให้มันเกิดขึ้นในตอนหัวค่ำ พวกเราสี่คนชาวยกันค้นหาเบอร์โทรและช่วยกันติดต่อ โดยมีป้าลีคอยเช็คผลสุดท้ายว่าเ้าไหนมากี่โต๊ะ และป้าลีเป็คนเช็คเมนูบนโต๊ะจีนทั้งหมด
.......ทั้งพนักงานและคนงานทั้งกินทั้งดื่มกันอย่างเปรมปาก ท่านให้มีทั้งเบียร์ขวด เบียร์สด ทั้งเหล้านอกเหล้าไทย จนกระทั่งเหล้าเถื่อนก็มี
.......ท่านนั่งดื่มนั่งทานอยู่มุมที่เด่นที่สุดของโต๊ะกลาง ที่นั่งขวามือท่านที่ติดกับท่านพี่ทัศน์บอกให้เว้นไว้ แล้วพี่ทัศน์นั่งเก้าอี้ตัวถัดจากตัวนั้นออกมา พี่ทัศน์บอกให้ผมนั่งที่นั่งทางซ้ายของท่าน ติดกับผมคือพี่น้ำ แล้วก็พี่โย ป้าลีจะคอยบริการท่านอยู่ข้างๆ พวกเราจึงนั่งกินดื่มได้สบายใจ
.......“จะกล่าวกับลูกน้องสักหน่อยไหมคะ” ป้าลีถามอย่างนอบน้อม
.......ท่านยิ้มจางๆ “ไม่ล่ะให้พวกเค้าสนุกกันให้เต็มที่ดีกว่า”
.......“ค่ะ” ป้าลีรับคำ
.......“อาพจน์” เสียงใสๆของใครคนหนึ่งดังขึ้น แล้วตัวเ้าของเสียงก็เข้ามาโอบกอดท่าน
.......ผมสะดุ้ง!!
.......ขยับตัวจะลุกขึ้นยืนเพื่อปกป้องท่าน แต่พี่น้ำดังแขนผมไว้ พอผมหันไปสบตา พี่น้ำก็ส่ายหน้าเบาๆ พร้อมกับยิ้มจางๆ
.......ผมมองพี่น้ำ นั่งลง แล้วมองกลับไปที่ท่าน ที่ตอนนี้ท่านกำลังหอมแก้มเ้าของเสียงใสๆ นั่น
.......“คิดว่าจะไม่ลงมานั่งทานกับอาซะแล้ว” ท่านพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่เอื้อเอ็นดูอีกคนที่ยังกอดท่านอยู่
.......“ก็อยากลงมาเร็วกว่านี้ แต่ซีรีย์วายกำลังสนุกเลยอะ อา พีทเลยขอดูให้มันจบซะก่อน” เสียงใสๆ ตอบท่านไปด้วยความรักที่ไม่น้อยไปกว่าที่ท่านยื่นให้
.......ท่านใช้มือยีหัวเ้าของเสียงใสๆ นั่น “อ้าววว นั่งลง แล้วดูซิ มีของโปรดหรือเปล่า”
.......เ้าของเสียงใสๆ นั่งลง แล้วกวาดตาดูอาหารมากมายที่อยู่ตรงหน้า
.......“มีปลากุแลทอดราดน้ำปลานะคะ” ป้าลีบอก “และต้มส้มปลาโจกค่ะ”
.......เ้าของเสียงใสๆ ยิ้มรับคำป้าลี .. เป็รอยยิ้มที่งามจริงๆ ..
.......“มีของชอบของพัทตั้งสองอย่างแน่ะอาพจน์” เ้าของเสียงใสๆ หันไปตอบท่าน
.......“พี่ช่วยย้ายให้ตักง่ายๆ นะครับคุณพีท” พี่โยที่นั่งเงียบมาตลอด ก็ยืนขึ้นพูดและช่วยย้ายจานอาหารที่ป้าลีพูด ให้มาอยู่ใกล้ๆ เ้าของเสียงใสๆ
.......“ขอบคุณคับพี่โย” พร้อมกับยิ้มขอบคุณ ..ยิ้มที่ทำให้โลกสดใส .. “พีทบอกพี่โยตั้งกี่ทีแล้วว่าให้เรียกพีท พีท พีท ไม่ต้องเรียกคุณหรอก” แม้จะตัดพ้อต่อว่าพี่โย ก็ยังน่ารักน่ามอง
.......“ไม่ได้หรอกครับคุณพีท” พี่โยตอบเบาๆ
.......“ตามใจเค้าหน่อยสิโย” ท่านหันมาพูดกับโย “เรียกพีทเฉยๆก็ได้”
.......“ครับท่าน” พี่โยรับคำ
.......“อ้อ..พีท อามีผู้ช่วยมาอีกคนหนึ่ง” ท่านเริ่มเปิดประเด็นที่ตัวผมละ “คนนี้ชื่อยุทธ น่าจะอายุมากกว่าพีทไม่เยอะ”
.......“หวัดดีคับ” พีททักผม
.......“สวัสดีครับคุณ..” ผมยังพูดไปจบ
.......พีทก็รีบพูดขัดขึ้น “พีท พีท พีทแบบไม่มีคุณนำหน้าไงล่ะ อาพจน์ก็อนุญาตแล้ว”
.......ท่านหันมาสบตาผม และพยักหน้าให้ผมยอมตามคุณพีท
.......“ครับ ครับ สวัสดีครับพีท” พอพูดจบผมรู้ตัวเลยว่าตัวเองประหม่า และน่าจะยิ้มแหยๆ ออกไปด้วย
.......เพราะพีทมองผม และยิ้มตลกๆ กับท่าทางของผม
.......“ยุทธก็ช่วยผมดูแลพีทด้วยนะ”
.......“ไม่ต้องมีใครมาดูแลพีทหรอก พีทโตแล่ว” ขนาดงอนๆ ยังน่ารักเลย
.......พี่น้ำสะกิดขาผม ผมหันไปสบตาพี่น้ำ พี่น้ำใช้สายตาเตือนผม ผมเข้าใจทันที ..ผมไม่ควรมองพีทอย่างที่ผ่านมา .. พีทคือหลานชายคนเดียวของท่าน ..คือแก้วตาดวงใจของท่าน
.......แต่.. ความสดใสน่ารักน่ามองนั่น มันก็ชัดเจนอยู่ตรงหน้าผมนี่นา..!!
.
๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙จบตอนที่ ๓ ๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙๙
733
