บูชา 09
5 เดือนต่อมา...
ยายของบูชาได้จากไปอย่างสงบ ิญญาของผู้เป็ยายไปเกิดได้แบบหายห่วงเพราะเห็นว่าหลานสาวมีคนจิตใจดีคอยดูแลแล้ว
"บู คุณโอเครึเปล่า ทำไมยิ่งนานคุณยิ่งเห็นเยอะขึ้นล่ะ"
"ผีบ้านคุณใจดี แต่ผีข้างนอกทำฉันใทุกวัน ฮึกๆๆ ทำยังไงดี..."
"งั้นผมย้ายไปอยู่บ้านคุณด้วยได้มั้ยจะได้ไม่ต้องเจอผีใจร้ายบ่อยๆ ไง"
"ตอนไปเรียนก็เจออยู่ดี ฮึกๆๆ ต้องทำยังไงถึงจะหาย ต้องทำให้ตาบอดหรอ ฮือ..."
บูชาเริ่มร้องไห้เพราะ่หลังมานี้ออกไปที่ไหนก็เจอแต่ผีที่แวะมาขอความช่วยเหลือ พอเธอทำไมสนใจผีใจร้ายก็ทำน่ากลัวใส่ตลอดจนเธอทนแบบไม่ไหวแล้ว
โปรดก็สงสารเธอมากแต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไงเหมือนกัน ลิงไปพึ่งพระมันก็ไม่ช่วยอะไรเลย ยิ่งพกของขลังก็ยิ่งเจอจนบูชาเสียขวัญแทบบ้าทุกๆ วัน ยิ่งได้ยินว่าเธอท้อจนอยากตาบอกยิ่งสงสารไปกันใหญ่เลย
"ไม่เอาๆ ไม่พูดแบบนั้นครับ"
"ฮึกๆๆ อ้วก..."
ร้องไห้จนอ้วกออกมาเลอะเทอะเสื้อของโปรด บูชาเหนื่อยเพิ่มจนเหมือนจะเป็ลมเมื่อโปรดพูดคำหนึ่งออกมา
"ไม่ได้ละ ไปหาหมอ!"
"คุณโปรด ไม่เอาค่ะ โรงพยาบาลผีเยอะ ฮึกๆๆ อ้วก..."
โปรดไม่สนแล้วเมื่อแฟนสาวของเขาอ้วกจนหน้าซีด อุ้มร่างบางๆ ของบูชาขึ้นรถแล้วพาไปโรงพยาบาลทันที
1ชั่วโมงต่อมา...
"ยินดีด้วยนะครับ แฟนคุณตั้งครรภ์อยู่ ตอนนี้อายุครรภ์10สัปดาห์แล้วนะคะ"
เสียงยินดีของคุณหมอพูดบอกคนที่กำลังจะได้เป็พ่อคนอีกครั้ง โปรดดีใจจนน้ำตาไหลเลย เขาไม่คิดว่าเขาจะมีลูกอีกครั้งได้ไวขนาดนี้
สองมือยกไปกุมมือเล็กของบูชาไว้ ร่างเธอยังคงหลับใหลเพราะหมดแรงไปกับการร้องไห้และอ้วก
"บูชา ขอบคุณ ขอบคุณจริงๆ"
วันต่อมา...
"ฉันท้องหรอคะ"
"อื้อ 2เดือนแล้ว"
"...ฉะ ฉัน ต้องไปบอกแม่"
"รู้แล้วๆ แต่รอให้หายดีก่อนค่อยกลับนะ ท้องแล้ว เราแต่งงานกันเลยมั้ยบูชา"
"ฮึกๆๆ ไม่อยากท้องเลย ฉันกลัว ผีอยู่ตรงนี้ ฮึกๆๆ คุณโปรดพาฉันกลับบ้านที ฮึกๆ"
เช้ามาโปรดรีบบอกข่าวดีไปแต่บูชาดันร้องไห้ออกมาเพราะเธอเห็นผีชัดเจนกว่าเดิมอีก ทั้งรูปทั้งเสียงเธอได้เห็นได้ยินจนไม่รู้จะจัดการยังไงเลยขอร้องให้โปรดพากลับบ้านและโปรดก็จัดการทุกอย่างแล้วพาเธอกลับบ้านอย่างไว
ระหว่างกลับจากโรงพยาบาล บูชาเลือกจะถามคนรักของเธอไปในหนึ่งสิ่งที่คาใจอยู่ตลอด
"คุณโปรด ไปบ้านคุณก่อนได้มั้ย ฉันอยากไปหาแหวน แหวนที่เคยทำหายครั้งแรกที่ไปบ้านคุณ"
"แหวนอะไร"
"แหวนของคุณยายให้ฉันั้แ่เด็กค่ะ ฉันใส่มันแล้วจะไม่เห็นผีแต่ตอนนี้มันหายไปแล้ว"
"บูชา ผมไม่เคยเห็นมันเลยทำไมถึงพึ่งบอกล่ะ"
"คือ..."
"บอกผม"
"วันนั้นที่บ้านแม่หมอ ฉันรู้สึกผิดที่หลอกคุณ เห็นน้ำตาคุณแล้วอยากช่วยเพื่อชดเชยให้ วันที่มาสำรวจบ้านคุณก็เลยถอดแหวนแล้วก็เห็นิญญาของคุณกวาง ฉันใจนทำแหวนหล่น หาแล้วก็ไม่เจอแต่ก็หาต่อไม่ไหวเพราะคุณกวางเธอยืนมองฉันไม่ไปไหน"
"แล้วหลังจากนั้นคุณก็มาอีกตั้งหลายครั้งทำไมไม่บอกผมล่ะจะได้ช่วยหาให้"
"ยังไงก็ใส่ไม่ได้เพราะต้องใช้ร่างให้คุณกวางคุยกับคุณไง มีแหวนคุณกวางก็เข้าร่างฉันไม่ได้สิ"
เมื่อโปรดลองนึกๆ ดูแล้ววันที่นั่งรถมาและบูชาบอกเห็นผีกวางบนรถตอนนั้นเธอคงไม่ได้ใส่แหวนแล้วน่าจะคิดไว้แล้วว่าอยากช่วยเขาจริงๆ หลังจากนั้นเธอเดินสำรวจห้องเขาอยู่พักใหญ่ก็วิ่งหน้าตาตื่นลงมาพร้อมเนื้อตัวที่มีเหงื่อท่วม แหวนคงจะหายไปตอนนั้นแหละ
โปรดรู้สึกว่าผู้หญิงตรงหน้าเสียสละมาก เสียสละให้ครอบครัว ให้เขาแล้วก็ให้แม้กระทั่งผีด้วย โปรดสงสารบูชาจับใจเพราะหลายอย่างที่เขาเคยเห็นแก่ตัวไปมันทำร้ายจิตใจเธอคนนี้มากแน่ๆ
"บูชา...ผมไม่เคยรู้เลย ขอโทษที่จะแจ้งจับคุณนะ ขอบคุณที่เสียสละ ขอบคุณที่ยังให้โอกาสคนเห็นแก่ตัวแบบผมทั้งที่ผมทำร้ายความรู้สึกคุณมาตลอด"
"ฉันเข้าใจคุณค่ะ ตอนพ่อตายฉันก็ดิ่งแบบคุณแหละเลยอยากช่วย เห้อ...เอาเป็ว่าเข้าใจกันแล้วช่วยหาทีนะคะ ไม่อยากใบ่อยๆ กลัวลูกจะเป็อะไร"
"เดี๋ยวถึงบ้านจะถามแม่บ้านทุกคนเผื่อมีใครเห็น"
สองคนคุยกันดี ทั้งปลอบทั้งใส่ใจกันสุดๆ จนกระทั่งรถแล่นมาถึงบ้านเขาทั้งสองก็ตรงไปที่ห้องนอนของโปรดเพื่อหาแหวนวงสำคัญของบูชา โปรดเองก็หนักใจมาก เขากลัวว่าบูชากับลูกจะไม่สบายจากการที่ต้องใจากผีสางบ่อยๆ คิดแล้วก็สงสารมากแต่เื่แบบนี้มันหมดหนทางจะช่วยแล้ว ทางเดียวที่มีก็คือต้องหาแหวนวงนั้นให้เจอ
"ตึกๆๆ ไปถามทุกคนนะว่ามีใครทำความสะอาดห้องฉันแล้วเห็นแหวนสีแดงมั้ย"
"ค่ะ/ครับ"
"ตึกๆๆ คุณกวาง เอ่อ...คุณโปรดคะ คือไม่ต้องหาแล้วค่ะ คุณกวางเธอหาให้แล้ว ดูนั่นสิ"
บูชายืนตัวแข็งพูดกับโปรด สายตาก็มองไปที่รูปของกวาง มือเล็กๆ ยกชี้ไปที่แหวนวงสีแดงที่วางอยู่หน้ารูปของกวาง โปรดไม่ได้เห็นิญญาเหมือนบูชาแต่เขาก็รับรู้ได้ว่าิญญาของกวางกำลังช่วยเขาและบูชาอยู่
โปรดเห็นแบบนั้นก็ยิ้มออก เขาเดินไปหยิบแหวนอย่างไวจากนั้นเอามาสวมนิ้วให้บูชาทันที เขาหวังว่าบูชาจะไม่ต้องเห็นอะไรน่ากลัวอีก แม้แต่กวางเขาก็ไม่อยากให้เธอเห็นแล้วเพราะอยากให้เธอเป็เหมือนคนปกติทั่วไปที่ไม่ต้องคอยกังวลอะไรอีก
"พรึ่บ!"
"ใส่แล้วเป็ไง คุณโอเคหรือยังบูชา"
"ฮึกๆๆ มันไม่ช่วยแล้ว คุณโปรด คุณกวางกับทุกคนยังยืนมองเราอยู่ตรงนี้"
โปรดนิ่งไปเพราะบูชาน้ำตาไหลอีกแล้ว หนทางสุดท้ายที่มีมันดันไม่ได้ผลแล้วทีนี้เขาจะช่วยเธอยังไงล่ะ ดึงร่างที่ยืนสั่นเทาเขามากอดปลอบไว้ โปรดสงสารคนตรงหน้าเหลือเกิน เธอเป็คนดีมากแต่โชคชะตากลับทำร้ายเธอไม่หยุด ทำไมมันถึงเป็แบบนี้ทั้งๆ ที่คนดีควรจะมีความสุขสิ
"บู ไม่ต้องกลัวนะผมจะอยู่กับคุณตลอดเอง...กวาง ผมรู้นะคุณอยู่ตรงนี้แล้วผมก็รู้ด้วยว่าคุณยินดีมากที่จะให้เื่มันดีขึ้นผมขอบคุณแต่ตอนนี้บูชาท้องอยู่ เธอใบ่อยๆ ไม่ได้ พ่อครับแม่ครับเธอคนนี้กำลังท้องกับผมอยู่ได้โปรดช่วยคุ้มครองเธอด้วยครับ"
โปรดไม่รู้หรอกว่าพูดไปผีตนไหนจะได้ยินบ้าง แต่เขามั่นใจว่าครอบครัวที่ตายจากไปต้องยินดีและช่วยรักษาชีวิตครอบครัวของคนที่ยังอยู่แน่ๆ
พอสิ่งที่โปรดพูดจบไป บูชาค่อยๆ ผละกอดออกแล้วมองรอบห้อง ก็ไม่เจออะไรที่น่าใแล้ว แม้แต่ิญญาของกวางก็หายไปด้วย...
"เขาทุกคนเข้าใจคุณแล้วค่ะ ไปหมดแล้ว"
"ต่อไปนี้ไม่ต้องกลัวอะไรแล้วนะ ห้ามออกข้างนอกคนเดียว ไปโรงพยาบาลก็ต้องไปกับผมเท่านั้น"
"โรงพยาบาลหรอ ไม่อยากไปค่ะ ผีที่นั่นน่ากลัวเกินไป คุณรวยนิ จ้างหมอมาบ้านไม่ได้หรอ ฮึกๆ ทำไงยังไงดี"
"ชู่ววว ใจเย็นๆ ครับ เอาแบบนั้นก็ได้"
ปลอบใจกันไปสองคนแล้วก็แยกย้ายกัน โปรดส่งบูชากลับบ้านก่อนเขาจะไปทำงานต่อ ส่วนบูชาเธอยังคงกลัวสิ่งกับสิ่งพิเศษที่มีมาั้แ่เกิด จะกี่ปีกี่ปีก็ไม่เคยชิน แหวนของยายช่วยชีวิตมาตลอดแต่มาวันนี้มันใช้ไม่ได้ผลอีกแล้วจะใส่จะถอดก็เห็นผีเหมือนเดิม
คราวนี้จะจัดการชีวิตยังไงแล้วไหนจะมีลูกอีก เธอไม่อยากให้ลูกมีััพิเศษแบบเธอเลย มันทรมานมากนั่งรถไปไหนก็ต้องหลับตาแต่พอท้องแค่หลับตาก็ไม่พอเพราะหูยังได้ยิน กลับบ้านมาก็นอนร้องไห้เพราะเธอยังคงรับสิ่งใหม่แบบนี้ไม่ไหวจริงๆ
3เดือนต่อมา...
"บูครับ ถึงห้องแล้วลืมตาได้แล้ว"
"คุณโปรด ช่วยถ่ายรูปไว้ให้ดูได้มั้ยคะฉันไม่อยากลืมตา เสียงิญญาเด็กเต็มไปหมดเลย"
บูชากระซิบบอกโปรดไปเพราะวันนี้ท้องจะเจ็ดเดือนแล้ว ท้องยิ่งโตยิ่งเห็นหนักทุกครั้งที่มาหาหมอเลยต้องหลับตาทำทุกอย่าง
"โอเคครับ"
การไปตรวจร่างกายทุกครั้งบูชาและโปรดจะทำแบบนี้จนเริ่มชินกันแล้ว ตรวจครั้งล่าสุดทุกอย่างในร่างกายของคุณแม่และลูกชายในครรภ์ก็ปกติดีทุกอย่าง ครางหนี้ก็เหลือนัดครั้งสุดท้ายก่อนคลอดแล้ว
@บ้านโปรด
"ทุกอย่างเสร็จพร้อมหมดแล้วครับ"
โปรดพูดบอกบูชาไปเพราะวันนี้ทั้งห้องนอนลูกแล้วก็ของเขากับบูชาพึ่งตกแต่งเสร็จ เขารื้อทุกอย่างใหม่หมดเพราะกลัวว่าบูชาจะคิดมาก แม่เธอจะบอกว่าโอเคกับของเก่าๆ ของลูกกับเมียเขาแต่โปรดก็ทำใหม่หมดเพราะเขาอยากจะเริ่มต้นใหม่จริงๆ ของเก่าๆ ก็ไม่ได้ลืมหรือทิ้งไปจากใจแต่เขาเก็บไว้ในความทรงจำแล้ว ทีนี้ก็จะมาพัฒนาอนาคตกับคนปัจจุบันแบบจริงจัง
"สวยจังเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ"
"พอแม่คุณหายดีแล้วออกจากโรงพยาบาลได้ห้องก็พร้อมต้อนรับแล้วนะ"
ั้แ่คบกันมาโปรดเองก็ใส่ใจดูแลช่วยหาโรงพยาบาลรักษาแม่ของบูชาอย่างจริงจังจนตอนนี้แม่ของเธอดีขึ้นมาจนเริ่มสื่อสารด้วยการพูดได้แล้วและกำลังจะย้ายมาอยู่ด้วยกันเร็วๆ นี้แหละ
บูชารู้สึกภูมิใจผู้ชายคนนี้มาก แม้ชีวิตที่ผ่านมาจะเลวร้ายแค่ไหนแต่พอได้มาเจอโปรดเธอก็บอกได้เลยว่านี่แหละแสงของชีวิตที่เธอจะสู้กับโชคชะตาได้
2อาทิตย์ต่อมา...
"คุณโปรดๆ กรี๊ด! ฮึก ผีๆ เต็มไปหมด ช่วยด้วย ปวดท้อง กร๊๊ด"
บูชาที่นอนตะแคงอยู่สะดุ้งตื่นขึ้นกลางดึก กรีดร้องเรียกให้คนข้างๆ ช่วย โปรดเห็นแบบนั้นก็ใเพราะบูชาไม่เคยเป็แบบนี้เลย ่ท้องแก่นี่เป็ครั้งแรกที่บูชาลุกขึ้นนั่งแล้วร้องไห้เอามือปัดป่ายอากาศราวพยายามไล่สิ่งไม่ดีให้ออกไปจากตัว
"บูชาๆ เป็อะไร"
"ไม่รู้ใครมาเยอะแยะ ฮึกๆๆ กลัว ฉันปวดท้องมาก กรี๊ด! ตุบ!"