ใน่แรกคำพูดของฉินอวี้โม่ทำให้เหล่าสมาชิกกองทหารรับจ้างชื่อเหยียนโกรธเคือง อย่างไรก็ตามเมื่อนางกล่าวจนจบ ร่องรอยแห่งความเกรี้ยวกราดบนใบหน้าของพวกเขาก็จางหายไปหมดสิ้น พวกเขาเริ่มครุ่นคิดบางอย่าง
พวกเขาคือสมาชิกแห่งกองทหารรับจ้างชื่อเหยียนซึ่งเป็กลุ่มทหารรับจ้างที่มีชื่อเสียงในดินแดนนี้แห่งนี้ พวกเขาทุกคนล้วนภาคภูมิใจที่ได้เป็ส่วนหนึ่งของกลุ่ม
...แต่แล้วพวกเขาทำสิ่งใดลงไป?...
ยืนมองดูสตรีผู้หนึ่งถูกรังแกได้อย่างไม่ทุกข์ร้อน อีกทั้งยังหัวเราะครื้นเครงเห็นเป็เื่สนุกสนาน แม้ว่านางจะเป็ขยะไร้ค่าในตำนาน แต่นางก็ไม่เคยทำอะไรผิด ไม่เคยก่อความเดือดร้อนหรือสร้างความเคียดแค้นชิงชังใดๆ ให้พวกเขา
ในตอนนั้นเอง เหล่าบุรุษชุดรัดกุมแห่งกองทหารรับจ้างชื่อเหยียนก็บังเกิดความอับอายขึ้นมา
“แม่นางฉิน ข้าต้องขออภัยด้วย”
หลังจากได้ยินคำกล่าวของฉินอวี้โม่ ชื่อเซียวก็รู้สึกอึ้งไม่น้อย
เขาเองก็เป็ผู้หนึ่งที่รักในเกียรติและศักดิ์ศรี ถึงแม้เขาจะเป็ผู้มีพร์สูงส่งั้แ่เด็ก เป็ผู้ที่เกิดมามีชีวิตสมบูรณ์แบบและเพียบพร้อมในทุกอย่าง แต่ทว่าเขาก็เป็คนอ่อนโยนและสุภาพไม่เคยคิดข่มเหงรังแกผู้ใด
ชื่อเซียวเติบโตขึ้นมาในกลุ่มทหารรับจ้าง เขาติดตามเหล่าทหารรับจ้างไปทำภารกิจในที่ต่างๆ ทั้งง่ายและยาก พบเจอผู้คนมากมายหลายรูปแบบ บุกป่าฝ่าดงผจญภัยมาทั่วทุกสารทิศในดินแดนหวนหลิง
ทว่าเขาไม่เคยได้ยินนิยามเกี่ยวกับทหารรับจ้างที่เฉียบคมอย่างในวันนี้มาก่อน
….หัวใจของทหารรับจ้างหนักแน่นดั่งขุนเขา พวกเขาไม่เคยย่อท้อต่ออุปสรรค….
ไม่ว่าจะเป็จอมยุทธ์หรือทหารรับจ้างก็ควรจะเป็เช่นนั้น
คนเราจะเป็ผู้ที่แข็งแกร่งได้อย่างไร หากไร้ซึ่งหัวใจที่เข้มแข็ง?
แม้จะเห็นว่านางรับมือกับอู๋ชื่อได้ แต่ในฐานะบุรุษผู้ดำรงเกียรติแห่งทหารรับจ้างเขาก็ไม่ควรเพิกเฉยเมื่อเห็นสตรีถูกรังแกไม่ว่ากรณีใดๆ ทั้งสิ้น ทั้งๆ ที่รู้อยู่เต็มอกแต่เขากลับหยุดยั้งตนเองไม่เข้าช่วยเหลือ
ชื่อเซียวอดไม่ได้ที่จะรู้สึกละอายใจในความลังเลของตนเองเมื่อครู่นี้ เขาจึงกล่าวขออภัยฉินอวี้โม่ออกไปด้วยความรู้สึกผิด
“แม่นางฉิน พวกเราขออภัย!”
เสียงของกลุ่มบุรุษชุดรัดกุมแห่งกองทหารรับจ้างชื่อเหยียนดังขึ้นอย่างพร้อมเพรียง ดูเหมือนว่าคำกล่าวของฉินอวี้โม่จะทำให้พวกเขาสำนึกได้เช่นกัน
วาจาของฉินอวี้โม่ถูกต้องแล้ว หากพวกเขายังเป็เหมือนอย่างวันนี้ พวกเขาก็ไม่คู่ควรจะเป็ทหารรับจ้าง
เมื่อได้ยินคำขอโทษอย่างจริงใจจากคนในกองกำลังทหารรับจ้างชื่อเหยียน รวมถึงเห็นชื่อเซียวหัวหน้ากลุ่มโค้งคำนับเป็การขออภัยจากใจจริง อดีตนักฆ่าสาวแห่งศตวรรษที่ 21 ก็นิ่งไป เธอพูดอะไรไม่ออกอยู่ชั่วขณะ...ไม่นึกไม่ฝันว่าคำพูดของเธอจะเปลี่ยนแปลงความคิดใคร หรือแม้แต่ทำให้ใครเชื่อได้มากมายขนาดนี้
ในชีวิตของการเป็นักฆ่า การเจรจาไม่ใช่สิ่งจำเป็ เธอต่อว่าคนพวกนี้เพราะเธอไม่พอใจกับการกระทำของพวกเขา เธอปฏิญาณกับตัวเองแล้วว่าจะเอาคืนคนที่ทำร้ายคุณหนูสี่คนเดิม และเธอก็โกรธมากขึ้นเมื่อลองคิดว่าจะเป็อย่างไรถ้าคนที่ยืนอยู่ตรงนี้เวลานี้คือคุณหนูผู้อ่อนแอคนนั้น ไม่ใช่เธอ
ในตอนนี้ดูเหมือนว่าอดีตคุณหนูสี่แห่งตระกูลฉินจะเป็ผู้เรียกสติของพวกเขาทุกคนให้กลับมา กองทหารรับจ้างชื่อเหยียนกลับมามีหัวใจที่บริสุทธิ์และเข้มแข็งอีกครั้งหนึ่งแล้ว
พวกเขาจะปกปักรักษาเกียรติของทหารรับจ้างและยึดมั่นในความเชื่อเดิมของพวกเขา
“ไม่เป็ไร ข้าแค่หวังว่าเมื่อพวกท่านเป็ทหารรับจ้างก็ควรจะแสดงให้ทั้งโลกได้เห็นถึงเกียรติของทหารรับจ้าง แทนที่จะกระทำในสิ่งที่เป็การดูิ่ศักดิ์ศรีของตัวเองอย่างเช่นที่ผ่านๆ มา”
ฉินอวี้โม่พูดอย่างแ่เบา กล่าวจบนางก็เดินไปอยู่ข้างๆ หานโม่ฉือและไม่พูดอะไรอีก และไม่เข้าไปใกล้อู๋ชื่ออีก
ตอนนี้อู๋ชื่อไม่ต่างจากกุ้งเน่าๆ ที่ไม่คู่ควรที่จะให้มือฉินอวี้โม่ต้องแปดเปื้อน
เมื่อได้ฟังคำพูดที่เฉียบขาดและทรงพลังของฉินอวี้โม่ เหล่าทหารรับจ้างแห่งกองกำลังทหารรับจ้างชื่อเหยียนก็หันมามองหน้ากันก่อนจะพยักหน้า
ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็เกิดความรู้สึกอับอายและกระอักกระอ่วนกับสิ่งที่เพิ่งจะทำลงไป
ฉินอวี้โม่เป็ขยะไร้ค่าแล้วอย่างไร ฉินอวี้โม่ก็ยังเป็มนุษย์คนหนึ่ง แม้จะฝึกฝนไม่ได้แต่แล้วจะอย่างไร?
นางคู่ควรที่จะได้รับคำสรรเสริญจากพวกเขา
แม้ว่าสีหน้าของหานโม่ฉือจะไม่เปลี่ยนแปลงไปแม้แต่น้อย ทว่าในตอนที่สตรีตัวน้อยผู้เข้มแข็งผู้ซึ่งเพิ่งจะเรียกสติเหล่าทหารรับจ้างทั้งกลุ่มได้เดินมาหยุดอยู่ข้างเขา มันก็ทำให้หัวใจมนุษย์น้ำแข็งสั่นไหวเล็กน้อย
เมื่อครั้งพบกันครั้งแรก นางสังหารเหล่าคนถ่อยนับสิบที่คิดจะย่ำยีนางอย่างไม่กลัวเกรง เวลานั้น ด้วยรูปโฉมที่งดงามไร้ที่ติและการกระทำอันเด็ดเดี่ยวนั้นมันทำให้เขาคิดว่านางไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาเหมือนผู้อื่น
อีกครั้ง ในสมาคมทหารรับจ้าง เมื่อต้องเจอเผชิญกับคำวิพากษ์วิจารณ์จากคนจำนวนมาก ทว่านางก็สามารถตอกกลับไปได้อย่างเฉียบขาด ‘ไร้ค่าแล้วอย่างไร’ คำพูดประโยคนั้นยังวนเวียนอยู่ในหัวของเขาจนถึงตอนนี้
แล้ววันนี้ยังได้เห็นหญิงสาวผู้นี้กล่าวในสิ่งที่อยู่เหนือความคาดหมายของเขาอีกครั้ง ถึงแม้จะเป็วาจาเสียดสีและน้ำเสียงดูิ่แต่ทั้งหมดก็ล้วนเป็ความจริงที่ไม่อาจโต้แย้ง นางทำให้บุรุษอกสามศอกหลายสิบชีวิตต้องก้มหัวขออภัย ฉินอวี้โม่ทำให้ทุกคนััได้ถึงความองอาจและพลังอำนาจจากวาจาของสตรีตัวเล็กๆ ผู้หนึ่ง
…ในตอนนั้นเองที่มนุษย์น้ำแข็งหานโม่ฉือรู้สึกได้ว่าหัวใจที่เ็าของตนเองกำลังเกิดความรู้สึกแสนประหลาด....
….เขารู้สึกว่าสตรีผู้นี้พิเศษ….นางพิเศษกว่าผู้ใด…และมันก็ทำให้เขาเกิดความคิดประหลาดบางอย่างขึ้น….เขากำลังอยากถอดวางหน้ากากแสนเ็าเพื่อทำความรู้จักกับแม่นางผู้นี้ให้ลึกซึ้ง….
หลินจิ้งหงเองก็เกิดความรู้สึกที่ซับซ้อน เขาคิดว่าตัวเขาเองเคยเห็นสตรีมามากมายทั้งที่เก่งกาจในเชิงยุทธ์และผู้ที่เก่งด้านการบ้านการเรือน แต่ทว่านี่เป็ครั้งแรกที่เขาได้เห็นหญิงสาวที่เด็ดเดี่ยว หยิ่งทะนงและไม่หวั่นเกรงสิ่งใดถึงเพียงนี้
ที่เขาอยากจะเป็เพื่อนกับนางก็เพียงเพราะว่าเขาเกิดความอยากรู้และสงสัยว่าเหตุใด สตรีตัวเล็กๆ ดูแสนบอบบางจึงสามารถสังหารชายร่างใหญ่จำนวนมากที่อยู่ในขอบเขตพลังเหนือกว่านางได้
และด้วยคำกล่าวของฉินอวี้โม่จึงทำให้สถานที่เล็กๆ แห่งนี้ปกคลุมไปด้วยความเงียบสงัดจนถึงขั้นที่ทุกคนสามารถได้ยินเสียงของสัตว์มายาที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลได้ชัดเจน
ทุกคนล้วนตกอยู่ในภวังค์แห่งความนึกคิดของตน จนกระทั่ง
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
ผ่านไปครู่หนึ่ง จู่ๆ หลินจิ้งหงก็หัวเราะขึ้นอย่างครื้นเครงทำลายบรรยากาศแห่งความเงียบสงบและซาบซึ้งใจไปหมดสิ้น
.
.
.
1K
