เกิดใหม่เป็นคุณหนูใหญ่เพื่อแก้แค้นสามีจอมเจ้าเล่ห์

บทที่ 57 บั่นทอนความไว้ใจ

ทันใดนั้น บรรยากาศก็เงียบลง

เสิ่นจงเฉิงตกตะลึง เขาจ้องมองลูกสาวที่กำลังเสียใจและรู้สึกผิดหวังอยู่ครู่นึง ก่อนจะเอ่ยปากขึ้นว่า…

“เมิ่งเมิ่ง ลูกพูดไร้สาระอะไรน่ะ?! พ่อจะไปรักเธอเหมือนลูกสาวได้ยังไง ลูกน่ะเป็นลูกสาวที่พ่อรักที่สุด”

“หนูไม่ได้พูดไร้สาระ!” น้ำตาของเสิ่นเมิ่งไหลเร็วกว่าเดิม “เมื่อวาน เสิ่นเจีย กล่าวหาว่าหนูหนีตามผู้ชาย ทำเอาพ่อเกือบจะตัดขาดความเป็นพ่อลูกกับหนู! หนูอุตส่าห์พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองได้แล้ว ผลสุดท้ายพ่อกลับไม่พูดถึงเรื่องที่เธอใส่ร้ายหนูสักคำ แล้วยังเข้าข้างเธออีก!”

“เอ่อ…” เสิ่นจงเฉิงพูดไม่ออก

“หนูบอกว่าหนูเกลียดพวกเขา ไม่อยากให้พวกเขามาที่บ้านเราอีก ผลสุดท้ายพ่อยังปกป้องเธอ พ่อไม่เคยว่าเธอเลย!” เสิ่นเมิ่งรู้สึกน้อยใจอย่างมาก “วันนี้หนูเพิ่งรู้ว่าเธอคบกับเมิ่งเจียงอวี่มาปีนึงแล้ว พวกเขาร่วมมือกันหลอกลวงหนู แม้แต่คุณลุงใหญ่ก็ยังรู้เรื่องนี้ พวกเขาเห็นหนูเป็นตัวตลก…”

“ได้ยินไหม?! คุณยังปกป้องพี่ชายกับหลานสาวอยู่อีก! ดูสิว่าพวกเขาทำกับลูกสาวเรายังไง!” ลู่ผิงโกรธจัด โผเข้ากอดเสิ่นเมิ่งที่ตัวสั่นไม่หยุด พลางปลอบโยน

ผู้หญิงย่อมเข้าใจผู้หญิงด้วยกัน เมื่อวานในงานแถลงข่าว เมิ่งเมิ่งได้ประกาศเลิกกับเมิ่งเจียงอวี่ไปแล้ว หลังจากนั้นเธอก็ไม่ได้แสดงความเสียใจหรือเจ็บปวดต่อหน้าเธอและเสิ่นจงเฉิง ดูเหมือนว่าเธอจะไม่เป็นไร

แต่ลู่ผิงรู้ดีว่า ในใจของลูกสาวสุดที่รักต้องเจ็บปวดมากแน่ ๆ เพราะก่อนหน้านี้เมิ่งเมิ่งรักเมิ่งเจียงอวี่มาก! จู่ ๆ ก็พบว่าเมิ่งเจียงอวี่นอกใจ แล้วเมิ่งเมิ่งจะไม่เสียใจได้ยังไง?!

แต่เด็กคนนี้เข้มแข็งเกินไป ลู่ผิงมองออกว่า เธอพยายามทำงานให้ยุ่งเพื่อลืมความเศร้า ผ่านไปนาน ๆ เรื่องนี้ก็จะค่อย ๆ จางหายไป

แต่ไม่คิดเลยว่า จะมีคนไม่อยากให้เรื่องนี้จบลงง่าย ๆ จงใจเติมเชื้อไฟให้เรื่องนี้ใหญ่โตขึ้น แล้วมาทำร้ายจิตใจเมิ่งเมิ่ง!

เรื่องนี้ใครเป็นคนเริ่มต้นกันแน่? ก็เสิ่นจงเฉินกับลูกสาวของเขานั่นแหละ!

ลู่ผิงคิดได้แบบนี้ เสิ่นจงเฉิงก็ต้องคิดได้เช่นกัน เขาขมวดคิ้วครู่หนึ่ง สักพักหนึ่งถึงจะพูดออกมาเบา ๆ

“เสิ่นเจียทำแบบนี้มันเกินไปหน่อย! พี่ใหญ่ก็เหมือนกัน ปล่อยให้ลูกสาวทำเรื่องเหล่านี้ได้ยังไง?!”

“หึ!” ลู่ผิงส่งเสียงในลำคออย่างไม่พอใจ

เสิ่นจงเฉิงเดินเข้ามาลูบหัวเสิ่นเมิ่ง ก่อนจะพูดต่อว่า “เมิ่งเมิ่ง ไม่ต้องกังวล ต่อไปนี้บ้านเราจะไม่ต้อนรับเสิ่นเจียอีกแล้ว! หนูคือลูกสาวสุดที่รักของพ่อ พ่อรักหนูที่สุด ไม่ใช่เธอ! ไม่ร้องไห้แล้วนะเด็กดี”

“จริงเหรอคะ?” เสิ่นเมิ่งเงยหน้าขึ้น น้ำตาคลอเบ้า

“เด็กโง่ แน่นอนว่าพ่อรักหนูที่สุด” เสิ่นจงเฉิงลูบหัวเธออีกครั้ง

เสิ่นเมิ่งจึงยิ้มทั้งน้ำตา

ดวงตาของเธอยังคงแดงก่ำ แต่เมื่อสายตาของเธอบังเอิญสบตากับป้าหวังที่ยืนอยู่หน้าประตู ทั้งสองคนก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

จริง ๆ แล้ว หลังจากได้ยินคำพูดตำหนิของเสิ่นจงเฉินแล้ว หัวใจของเสิ่นเมิ่งก็สงบลง

แผนการทั้งหมดที่เธอวางไว้ในวันนี้ ก็เพื่อทำลายภาพลักษณ์ของเสิ่นจงเฉินในใจของเสิ่นจงเฉิง

หลังจากเกิดเรื่องเมื่อวาน เธอค้นพบว่าพ่อไว้ใจเสิ่นจงเฉินมาก ในใจของเขา เสิ่นจงเฉินเป็นเหมือนพี่น้องร่วมสายเลือด ที่ไม่มีวันคิดคดทรยศเขา และจะไม่คิดร้ายใดใดทั้งสิ้น

ดังนั้น ไม่ว่าเสิ่นจงเฉินจะทำเรื่องเลวร้ายอะไร พ่อก็จะหาข้อแก้ตัวให้เขาโดยไม่รู้ตัว! และในชาติที่แล้ว สาเหตุที่เสิ่นจงเฉินสามารถฮุบกิจการของเสิ่นกรุ๊ปและแย่งทุกอย่างที่เป็นของพ่อไปได้ ก็เพราะพ่อไว้ใจเขานั่นเอง

สิ่งที่เธอต้องทำคือ ค่อย ๆ บั่นทอนความไว้ใจที่พ่อมีต่อเสิ่นจงเฉิน ให้เขาค่อย ๆ มองเห็นธาตุแท้ของเสิ่นจงเฉิน!

ดูเหมือนว่าตอนนี้จะค่อนข้างได้ผล