บทที่ 19 ตำนานจอมราชันย์?
"ลองเช็กยอดเงินในบัญชีของคุณดูสิ" เหล่าจ้าวหันไปมองคนอื่น ๆ พร้อมส่งสัญญาณให้เก็บเื่นี้เป็ความลับ
ทุกคนในที่นั้นต่างเข้าใจตรงกันและพยักหน้า เจียงเจ๋อมองไปรอบ ๆ และพบว่าใบหน้าของทุกคนมีรอยยิ้มลึกลับบางอย่าง
"บัญชีของผมเหรอครับ หรือว่าโดนอายัด?" เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยความไม่แน่ใจ แล้วกดเข้าแอปพลิเคชันธนาคาร
เขาจำได้ว่าเ้าของร่างเดิมใช้รหัสผ่านหกหลักเพื่อปกป้องเงินฝากที่มีเพียงสองหลัก เขาจึงลองกดรหัสผ่านตามความทรงจำดู
ตอนแรกที่ยังไม่ได้ดูก็ไม่ได้คิดอะไรแต่พอเห็นยอดเงินเขาก็ถึงกับอึ้ง
"ยอดเงินคงเหลือสามล้าน?" เจียงเจ๋อเงยหน้าขึ้นทันที "หัวหน้าจ้าว นี่มันเื่อะไรกันครับ?"
เหล่าจ้าวยังไม่ทันพูด ทุกคนในที่นั้นก็ปรบมือเสียงดังสนั่นและเริ่มพูดกันเซ็งแซ่
"ยินดีด้วยครับอาจารย์เจียงที่ขายไอเดียได้ เงินสามล้านเข้าบัญชีแล้ว!"
"เงินสามล้านนี้มาจากคุณเฉียน คนรู้จักเก่าของศาสตราจารย์เฝิงที่เมืองจิงตู เขาเป็นักเขียนบทและเขาสนใจไอเดียสองอย่างของคุณมาก จึงตัดสินใจขอซื้อลิขสิทธิ์"
"ลิขสิทธิ์?" เขาจำได้ว่าในโลกนี้ไม่มีเื่ของลิขสิทธิ์ทางความคิด
เป็ไปได้ยังไงที่จู่ ๆ จะมีเงินสามล้านโอนเข้ามา ถ้าพูดแบบไม่เกินจริง เมื่อสองชั่วโมงก่อนเขายังเป็แค่บัณฑิตจบใหม่ที่ยากจนข้นแค้นอยู่เลย ใครจะคิดว่าผ่านไปเพียงสองชั่วโมงจะกลายเป็คนรวยไปได้
นี่มันไม่สมจริงเกินไปแล้ว!
เซียวสืออีพูดพร้อมรอยยิ้มว่า "ยินดีด้วยนะอาจารย์เจียง ถ้าว่างเมื่อไหร่ต้องเลี้ยงมื้อใหญ่พวกเราสักมื้อนะ!"
หวังหลินเสริมขึ้นว่า "เดิมทีพวกเราควรจะเป็ฝ่ายฉลองที่อาจารย์เจียงได้เข้าทำงานที่สถานีโทรทัศน์ แต่ใครจะคิดว่าคุณจะเก่งขนาดนี้ แค่เปิดตัวครั้งแรกก็เข้าตาคนเขียนบทรุ่นเก๋าของสมาคมนักเขียนเข้าให้แล้ว พูดแบบไม่เกินจริงเลยนะอาจารย์เจียง ต่อไปนี้คุณไม่ต้องกังวลเื่เงินอีกแล้ว"
หวังกั๋วเซิ่งปรบมือไปพร้อมกับอธิบายว่า "ถ้าไอเดียต่อ ๆ ไปของคุณดีพอ คุณเฉียนคงอยากร่วมงานกับคุณเป็ครั้งที่สอง ครั้งที่สาม และหลังจากนี้พวกคุณทั้งคู่คงได้ร่วมงานกันยาว ๆ เลยล่ะ!"
ที่แท้ก็เป็แบบนี้นี่เอง!
เจียงเจ๋อเข้าใจกระจ่างแจ้ง รีบพยักหน้าทันที "นั่นแน่นอนครับ แต่เงินสามล้านนี่ คงไม่ได้ซื้อแค่ไอเดียเดียวใช่ไหมครับ?"
"ถูกต้อง!" เหล่าจ้าวกล่าว "ตอนนี้คุณเปิดเวยป๋อของคุณดูสิ เดิมทีบัญชีนายอยู่ภายใต้การดูแลของทีมฝ่ายดำเนินงาน พวกเขาพยายามจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย แต่ผมคิดดูอีกทีให้คุณเป็คนทำเองดีกว่า"
"ให้คุณโพสต์ประกาศลงในเวยป๋อว่ามอบอำนาจเื่นี้ให้กับคุณเฉียน"
เมื่อได้ยินดังนั้น เจียงเจ๋อก็เข้าใจในที่สุดว่าอีกฝ่ายไม่ได้สนใจเพียงแค่ไอเดียชั่วครั้งชั่วคราว แต่กำลังมองหา 'พันธมิตร' เพื่อร่วมงานกันในระยะยาวต่างหาก โดยให้เขาเป็คนเสนอไอเดียและอีกฝ่ายนำไปสร้างสรรค์ผลงานภาพยนตร์
เพราะในโลกนี้แทบไม่มีใครสามารถแก้โจทย์ปฏิทรรศน์ทั้งสิบได้ ขอแค่แก้ได้เพียงข้อเดียวและนำไปสร้างเป็ละครหรือภาพยนตร์ได้สำเร็จ และต้องทำกำไรมหาศาลแน่นอน!
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงขอเบอร์โทรศัพท์ของคุณเฉียนจากเหล่าจ้าว และโทรหาคุณเฉียนด้วยตัวเอง "สวัสดีครับ ผมเจียงเจ๋อ ผู้ดำเนินรายการจากสถานีโทรทัศน์เมืองซูครับ"
น้ำเสียงที่ดูง่วงงุนของอีกฝ่าย เมื่อได้ยินว่าเป็เจียงเจ๋อก็ดูตื่นตัวขึ้นมาทันที
"โอ้โฮ ผมปลื้มใจจริง ๆ อาจารย์เจียงยังไม่นอนอีกเหรอครับ สงสัยจะโทรมาเื่เงินสามล้านนั่นสินะ"
"ครับ คุณเฉียน เดี๋ยวผมจะโพสต์ประกาศลงเวยป๋อครับ"
"เกรงใจกันทำไม แค่สามล้านเอง ไอเดียของคุณมันล้ำหน้ามากไม่เคยมีใครทำได้มาก่อน ผมไม่ได้พูดเกินจริงนะ ถ้าคุณเอาไอเดียนี้ไปเขียนเป็บทแล้วส่งไปฮอลลีวูด คุณต้องทำเงินได้อย่างน้อยหนึ่งล้านดอลลาร์แน่นอน"
"ไม่เป็ไรครับ ผมไม่ได้ซีเรียสเื่นั้น ขอแค่พอใช้ก็พอแล้ว อีกอย่างถือว่าได้ช่วยสร้างชื่อเสียงให้ประเทศด้วย ผมขอขอบคุณแทนสมาคมภาพยนตร์และโทรทัศน์เลยครับ!"
"เกรงใจเกินไปแล้วครับ ว่าแต่ทางคุณกำหนดแนวทางของบทหรือยังครับ ถ้ายังผมสามารถเล่าโครงเื่คร่าว ๆ ให้ฟังได้"
"เอ๊ะ..." พอคุณเฉียนได้ยินดังนั้น ก็รีบลุกจากเตียง วิ่งเข้าไปในห้องทำงานและเปิดคอมพิวเตอร์ทันที "อาจารย์เจียง พูดมาเลยครับ!"
"เื่ 'ตำนานจอมราชันย์' ดัดแปลงมาจากปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำ แบ่งเป็สองภาคครับ"
เจียงเจ๋อค้นหาในความทรงจำ และพบว่าโลกนี้ไม่มีละครหรือภาพยนตร์เื่ 'ตำนานจอมราชันย์' และธีมรวมถึงเนื้อหาของ 'ตำนานจอมราชันย์' นั้นเข้ากับ 'ปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำ' ได้อย่างสมบูรณ์แบบพอดี
"พูดต่อเลยครับ!"
"พล็อตหลักคือตัวเอกที่เป็นักศึกษาหัวกะทิในยุคปัจจุบัน แย่งชิงกล่องแสงแห่งกาลเวลากับพี่ชายของแฟนสาวจนเกิดอุบัติเหตุทะลุมิติไปยังยุคต้าฉิน"
เล่ามาถึงตรงนี้ เจียงเจ๋อคิดว่า 'ตำนานจอมราชันย์' ในชาติก่อนมีบางจุดที่ขัดใจ เขาจึงตัดสินใจเปลี่ยนมันเดี๋ยวนี้เลย
"ในโลกนี้จิ๋นซีฮ่องเต้คือทรราช ตัวเอกและพี่ชายของแฟนสาวทะลุมิติมาที่นี่ด้วยกัน ตัวเอกพาพี่ชายของแฟนสาวไปผูกมิตรกับเซี่ยงอวี่และเซี่ยงเหลียงก่อน จากนั้นก็ฝากตัวเป็ศิษย์เรียนรู้วิชา เมื่อสำเร็จวิชาก็ออกท่องยุทธภพ"
"ต่อมาได้พบกับหลิวปัง และถูกหลิวปังหลอกให้ไปเป็แรงงานเกณฑ์สร้างกำแพงเมืองจีน เพื่อที่จะเลี่ยงการถูกเกณฑ์แรงงาน... ทั้งสองคนจึงร่วมมือกันใช้ทรัพยากรในพื้นที่ประดิษฐ์ะเิมือแบบง่าย ๆ แล้วชักชวนกลุ่มแรงงานเกณฑ์ให้ก่อฏ"
พอพูดจบ คุณเฉียนที่ปลายสายถึงกับอึ้ง "อะไรนะ? ก่อฏ เื่นี้พูดสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้นะ!"
"ใช่ครับ ตามความเข้าใจของผมสมัยราชวงศ์ต้องมีการฏ แม้แต่ต้าฉินก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เพราะ่เวลานี้คือหลังจากรวมหกแคว้นเป็หนึ่งเดียวแล้ว ทะลุมิติมาแล้วไม่ก่อฏ ก็เหมือนมาเสียเที่ยวนะ!" สิ้นคำพูดนั้น อีกฝ่ายถึงกับสูดหายใจเข้าลึก ๆ "ใจเด็ดมาก คาดว่าทุนสร้างคงไม่น้อยเลย สเกลเื่ต้องใหญ่มากแน่ ๆ!"
จากนั้นเจียงเจ๋อก็ร่ายพล็อตหลักและตัวละครออกมาอย่างคล่องแคล่ว "สุดท้ายทั้งสองคน คนหนึ่งคุมบุ๋นคนหนึ่งคุมบู๊ บุกตะลุยไปทั่ว... ยึดทุ่งหญ้า ทำลายซยงหนู ทำลายประเทศนิฮอน ทำลายโครยอ ทำลายจักรวรรดิโรมัน..."
"ปักธงของโลกใหม่ให้เต็มทั้งดวงดาว! หลังจากรวมโลกเป็หนึ่งเดียวก็กินยาอายุวัฒนะและเร้นกายหายตัวไป มีชีวิตอยู่จนถึงยุคปัจจุบันในอีก 2,000 ปีต่อมา"
"เมื่อตัวเอกมีชีวิตมาถึงปี 2,000 เขาพบว่าตัวเองกลายเป็ตัวตนที่โปร่งใสไปเสียแล้ว หากไม่อยากถูกลบเลือนหายไปในห้วงเวลา ตัวเอกจึงตัดสินใจเดินทางย้อนกลับไปยังต้าฉินเพียงลำพังอีกครั้ง และครั้งนี้มุมมองจะเปลี่ยนเป็ตัวเอกในวัยชรา เป็เซียนผู้เร้นกายที่คอยสนับสนุนอยู่เื้ั"
"..."
เพื่อให้คุ้มกับเงินสามล้าน เจียงเจ๋อใช้เวลาเกือบ 10 นาที เล่าทิศทางของภาพยนตร์เวอร์ชันปรับปรุงในหัวให้คุณเฉียนฟัง
เมื่อโครงเื่ชุดใหญ่ของเจียงเจ๋อจบลง ทั้งปลายสายและทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึง คนที่ตาถึงย่อมรู้ได้ทันทีว่านี่คือแก่นแท้ของปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำซึ่งก็คือการวนลูปนั่นเอง!
เจียงเจ๋อเพิ่งนำเสนอเื่ ‘ปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำ’ และในทันทีเขาก็ใช้ปฏิทรรศน์นั้นสร้างสรรค์บทละครที่สมบูรณ์แบบออกมาทันที
ในวินาทีนี้เหล่าจ้าว หวังกั๋วเซิ่ง เซียวสืออี หวังหลิน และผู้ดำเนินรายการทุกคน ต่างมองเจียงเจ๋อในระดับที่เหนือขึ้นไปอีกขั้น
"อัจฉริยะ! อัจฉริยะชัด ๆ!"
"อัจฉริยะของแท้ เขาเกิดมาเพื่อเป็ผู้ดำเนินรายการจริง ๆ!"
"ตรรกะการคิดและความสามารถแบบนี้ไม่เคยมีใครทำได้มาก่อนเลย"
"พอเขาพูดแบบนี้ ฉันเริ่มอยากดูละครเื่นี้ขึ้นมาเลยแฮะ"
"..."
ปลายสายเงียบไป มีเพียงเสียงลมหายใจที่หอบถี่ ถ้าเจียงเจ๋อไม่รู้ว่าอีกฝ่ายอยู่ในสถานการณ์ไหน เขาคงนึกว่าคุณเฉียนกำลังทำเื่อย่างว่ากับภรรยาอยู่เสียแล้ว
ครู่ต่อมา เสียงตื่นเต้นของคุณเฉียนก็ดังขึ้น "เหลือเชื่อ เหลือเชื่อจริง ๆ! ความคิดของคุณ พล็อตเื่และเนื้อหา มันคือจุดสูงสุดของวงการเราเลยนะ!”
“พระเ้า! ผมแทบจะกราบคุณเลย! สามล้านยังไม่พอ มันน้อยเกินไป แค่โครงเื่ที่คุณเล่ามาผมขอเพิ่มให้อีกสองล้าน! ว่าแต่อาจารย์เจียง คุณมีนักแสดงที่อยากให้รับบทนำไหมครับ?"
"มีครับ!" เจียงเจ๋อยิ้ม "บทนำคือหูเกอ ส่วนอีกคนเป็คนจากไต้หวัน..."
"ตกลงครับ รับรองว่าจัดให้ตามคำขอ ผมมองเห็นเลยว่าละครเื่นี้ต้องดังะเิแน่! แค่นี้ก่อนนะ ผมต้องรีบอดนอนเขียนโครงเื่แล้ว ไว้ติดต่อกันครับ"
ทันใดนั้นก็มีเสียงผู้หญิงพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจดังมาจากปลายสาย "ตาแก่บ้า คุยกับนางจิ้งจอกที่ไหนดึก ๆ ดื่น ๆ เนี่ย!"
"จิ้งจอกอะไรกัน นี่อาจารย์เจียงผู้ดำเนินรายการจากเมืองซู"
"อ๋อ! อาจารย์เจียงเหรอ คนที่เพิ่งออกทีวีเมื่อกี้ใช่ไหม พ่อหนุ่มน้อยคนนั้นพูดดีมากเลยน้าชอบจริง ๆ นะ"
"ยายบ้า อายุห้าสิบกว่าแล้วยังจะมาเรียกตัวเองว่าน้า ฉันรู้สึกเหมือนโดนสวมเขาเลยแฮะ"
"..."
เมื่อได้ยินดังนั้น มุมปากของเจียงเจ๋อกระตุก แค่โทรศัพท์คุยกันแต่กลับถูกภรรยาของอีกฝ่ายมองว่าเป็นางจิ้งจอก แถมน้ำเสียงของภรรยาคุณเฉียนยังดูเหมือนจะสนใจในตัวเขาเสียด้วย ถ้าคุยต่อไปมีหวังคืนนี้เขาได้ฝันร้ายแน่ ๆ
ดังนั้นเจียงเจ๋อจึงกดวางสาย เขาหันกลับมามองทุกคนในที่นั้น ทุกคนยังคงทำหน้าเหมือนเห็นผี แต่ละคนอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
"ทุกคนเป็อะไรกันไปหมดครับ?"
"ยังจะมาถามอีกว่าพวกเราเป็อะไร คุณรู้ไหมว่าคุณคืออัจฉริยะที่์ส่งมาเพื่อกอบกู้วงการบันเทิงและวงการวิทยาศาสตร์อย่างแท้จริง!" เหล่าจ้าวแสร้งทำเป็ดุก่อนจะยื่นสัญญาให้เจียงเจ๋อ
เจียงเจ๋อยิ้มแห้ง ๆ กวาดสายตามองดูสัญญา เมื่อเห็นว่าไม่มีปัญหาจึงเซ็นชื่อทันที
"ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ ผมต้องไปทำหน้าที่ของผมแล้ว" จากนั้นเขาก็นั่งลงบนโซฟา หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดเวยป๋อ
รายการข้อความที่เคยว่างเปล่า จู่ ๆ ก็กลายเป็ ‘99+’ และพอเขาดูจำนวนผู้ติดตามก็พบว่าทะลุสองแสนคนไปแล้ว
"เมื่อสองชั่วโมงก่อนมีผู้ติดตามแค่ 9 คน ผ่านมาสองชั่วโมง ตอนนี้เป็สองแสนไปแล้ว! รู้สึกว่าเริ่มจะรับรีวิวสินค้าได้แล้วแฮะ" เขาบ่นในใจเบา ๆ จากนั้นจึงพิมพ์ข้อความ
[เนื้อหาการถอดรหัสแกรนด์ฟาเธอร์ พาราด็อกซ์ และลิขสิทธิ์ไอเดียปฏิทรรศน์การเวียนซ้ำ ได้มอบอำนาจให้กับอาจารย์เฉียนโหย่วเต๋อ แห่งสมาคมนักเขียนเมืองจิงตูเรียบร้อยแล้ว
หากใครลอกเลียนแบบ ฝ่ายกฎหมายของสถานีโทรทัศน์เมืองซูจะดำเนินคดีให้ถึงที่สุด!
และขอถือโอกาสแสดงความยินดีกับตัวเองที่ได้บรรจุเป็พนักงานและได้รับหน้าที่เป็พิธีกรรายการวิทยาศาสตร์่ค่ำครับ! ส่วนเวลาออกอากาศจะรอประกาศอีกครั้ง!
ผมเพื่อนเก่าของทุกคน เจียงเจ๋อครับ (ส่งมินิฮาร์ท)]
ทันทีที่ปลายนิ้วกดส่งข้อความ ยอดคอมเมนต์ในช่องแสดงความคิดเห็นก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
1K
