บทที่ 51 เหมือนกำลังจับกิ๊ก
เซี่ยเสี่ยวเล่ยกับเฉินลั่วลั่วเลือกนั่งโต๊ะริมหน้าต่าง ตรงจุดนี้นอกจากจะมองเห็นวิวริมถนนหน้าร้านแล้ว ยังเห็นโต๊ะส่วนใหญ่ในร้านด้วย
เซี่ยเสี่ยวเล่ยสั่งหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงหนึ่งถ้วย ระหว่างรอเฉินลั่วลั่วดูเมนู สายตาของเธอกวาดมองไปทั่วร้าน
ทันใดนั้นก็มีเสียงกระดิ่งลมดังขึ้นที่ประตู ผู้หญิงสองคนเดินเข้ามา คนข้างหน้าคือเหวินซิน
"เป้าหมายปรากฏตัวแล้ว" ระบบ 666 เตือนเธอในใจ
"ฉันไม่ได้ตาบอดน่า" เซี่ยเสี่ยวเล่ยตอบ
เหวินซินมองไปรอบๆเหมือนกำลังหาที่นั่ง
แต่ในร้านคนเยอะมากไม่มีโต๊ะว่างเลย
"รุ่นพี่คะ!" ทันใดนั้นเซี่ยเสี่ยวเล่ยก็ลุกขึ้นยืน โบกมือเรียกเหวินซิน
เหวินซินมองมาที่เธอด้วยสีหน้างุนงง
เฉินลั่วลั่วที่กำลังดูเมนูก็ตกใจกับเสียงเรียก เธอหันไปมองเสี่ยวเล่ยอย่างสับสน
"รุ่นพี่เหวินซิน! ตรงนี้!" เพื่อยืนยันความสงสัยของเหวินซิน เซี่ยเสี่ยวเล่ยจึงเรียกชื่อ
เหวินซินทำหน้างงอยู่ครู่หนึ่งก็เดินมาหาพร้อมกับเพื่อน
"เธอ…เรียกฉัน?"
"ใช่ค่ะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยพยักหน้า
"เธอรู้จักฉันเหรอ?" เหวินซินแปลกใจไม่น้อย เธอไม่น่าจะรู้จักรุ่นน้องที่แต่งตัวทันสมัยคนนี้
"ฉันก็เรียนคณะอักษรศาสตร์มหาวิทยาลัย A ค่ะ เคยเห็นรุ่นพี่ในกระดานเกียรติยศของคณะ แถมยังเคยฟังสุนทรพจน์ของรุ่นพี่หลายครั้งด้วย" เซี่ยเสี่ยวเล่ยเริ่มพูดโกหก
พอเธออธิบายแบบนี้ เหวินซินก็เข้าใจ
"รุ่นพี่คะ ถ้าไม่มีที่นั่ง งั้นมานั่งที่นี่ก็ได้ค่ะ" เธอมองโต๊ะของตัวเองกับเฉินลั่วลั่ว เก้าอี้ยาวฝั่งตรงข้ามยังว่างอยู่
เหวินซินสบตากับเพื่อนแล้วพยักหน้าเป็นการตอบรับ
พอนั่งลง เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็เริ่มหาเรื่องคุยกับเหวินซินตามข้อมูลที่เธอหามา ส่วนเฉินลั่วลั่วกับเพื่อนของเหวินซินก็ไปสั่งอาหารแล้วก็เอาน้ำผลไม้มาด้วย
ตอนที่เฉินลั่วลั่วนั่งลง เหวินซินก็ร้องออกมาเบาๆ
"ฉันเหมือน … เคยเห็นเธอที่ไหนมาก่อน" เธอมองเฉินลั่วลั่วเหมือนกำลังนึกอะไรบางอย่าง
เฉินลั่วลั่วที่กำลังดูดน้ำผลไม้ตอบอย่างใจเย็น "พวกเราเจอกันที่ร้านขนมหวานในงานเทศกาลอาหาร ฉันไปส่งกระเป๋าเงินให้เพื่อน แล้วบังเอิญเจอรุ่นพี่ค่ะ"
พอเฉินลั่วลั่วย้ำเตือน เหวินซินก็นึกออก พอนึกถึงตอนนั้น สีหน้าของเธอก็ดูไม่ค่อยดี
"มีอะไรเหรอคะ? รุ่นพี่รู้จักกับลั่วลั่วเหรอ?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยแกล้งทำเป็นไม่รู้แล้วถามอย่างรู้กัน
"เคยเจอกันแวบเดียว" เฉินลั่วลั่วร่วมมือกับเซี่ยเสี่ยวเล่ย ตอบแทนเหวินซิน "แต่จำไม่ค่อยได้แล้ว"
เซี่ยเสี่ยวเล่ยพยักหน้า แล้วก็คุยเรื่องเรียนกับเหวินซินต่อ
ทั้งสองคุยกันอยู่นาน เฉินลั่วลั่วจึงขอตัวกลับไปก่อนอย่างรู้งาน
สำหรับคนที่ไม่ค่อยพูดกับคนอื่นแบบต่อหน้าอย่างเธอ ภารกิจนี้มันลำบากจริงๆ
หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนก็ดูสนิทกันมากขึ้นแถมยังแอด Wechat กันด้วย
ได้ขนาดนี้ เซี่ยเสี่ยวเล่ยถือว่าบรรลุเป้าหมายแล้ว
"ภารกิจเริ่มจับเวลารึยัง" เซี่ยเสี่ยวเล่ยถามระบบ 666 ระหว่างทางกลับหอพัก ก่อนหน้านี้ระยะเวลาเริ่มภารกิจคือหนึ่งเดือน เมื่อรับแล้วก็เท่ากับเริ่มจับเวลา และกำหนดการคือสามวัน
"เริ่มตั้งแต่ที่คุณเจอเหวินซินแล้ว" ระบบ 666 ตอบ "มีเวลาสามวันโฮสต์จ๋าาาาา~ สู้ๆนะ!"
"…" เซี่ยเสี่ยวเล่ย "ต้องสืบหาความจริงว่าเหวินซินเกาะผู้ชายรวยๆใช่ไหม?"
เธอต้องยืนยันเนื้อหาของภารกิจอีกครั้ง เพื่อที่จะวางแผนขั้นตอนต่อไป
"ใช่แล้วโฮสต์" ระบบ 666 ตอบ
เซี่ยเสี่ยวเล่ยเปิด WeChat เข้าไปดูหัวข้อโมเมนต์ของเหวินซิน
"ถ้างั้นก็ลองหาเบาะแสจากช่องโมเมนต์ของเธอก่อน"
พอเธอพูดแบบนี้ มันเหมือนคนที่กำลังสืบหากิ๊กยังไงยังงั้นเลย