“ทำไมถึงตัดสินใจช่วยพวกล่ะลีออนคุง” บนรถแท็กซี่ขากลับชิมูระพูดขึ้น “ส่วนหนึ่งคงรู้สึกผิดมั้งครับที่เหลือก็ป็นความรู้สึกสนใจนิดหน่อยอยากรู้ว่าถ้าได้ทำขึ้นมามันจะออกมาดีหรือเลวร้ายกันแน่”
“อย่างท่านพี่ต้องไปได้สวยอยู่แล้วค่ะน้องมั่นใจ” ลีออนตอบรับโดยการขยี้ผมน้องสาว
“จะว่าไปแล้วลีออนคุงสนใจจะเรียนเวทระดับสูงรึเปล่า”จู่ๆชิมูระก็พูดขึ้นจนเขาต้องหยุดหยุดหยอกล้อกับน้องสาว “ระดับสูงหรอครับ”
“อ่าเวทระดับสูงคือเวทที่สูงกว่าระดับBขึ้นไป อย่างเวทควบคุมนั่นก็ด้วยเป็1ในนั้นด้วยความสามารถของเธอคงฝึกฝนเทคนิคนั่นได้ไม่ยากยกตัวอย่างเช่นการผสานเวทมนต์2ธาตุเข้าด้วยกัน ทำให้พลังมากขึ้นอย่างไฟกับลมน้ำกับสายฟ้า คนปกติจะต้องฝึกนานกว่าจะจับเคล็ดในเทคนิคพวกนี้ได้แต่ถ้าเธอทำอาจจะทำได้ใน2วันหรือบางทีอาจได้ในไม่กี่ชั่วโมงก็ได้”
“ก็น่าสนใจอยู่นะครับ...ยังไงลองดูหน่อยก็ไม่เสียหาย”
“ขอหนูร่วมด้วยได้ไหมคะอาจารย์ชิมูระ เทคนิคแบบนี้ไม่ใช่ว่าจะได้เรียนง่ายๆ” ลีเช่โพร่งออกมาชิมูระพยักหน้าทั้งรอยยิ้ม ไม่มีทีท่าจะกีดกันแต่อย่างใด
ไม่นานพวกเขาก็กลับมาถึงบ้านของพวกเขาบ้านทรงยุโรปขนาดใหญ่แต่ไม่เกินพอดี ทั้งหลังมืดไร้ซึ่งคนอยู่เพราะเ้าของบ้านทั้งสองคนออกไปทำงานทันทีที่พวกเขาเข้ามาเอไอของบ้านพลันเปิดไฟให้พวกเขา พวกเขาเดินมาที่บันไดก่อนลีเช่จะสั่งการด้วยเสียงให้เปิดทางสู่ห้องใต้ดิน
ทันใดนั้นเองบันไดที่ไว้ขึ้นชั้นบนพลันทรุดตัวเป็ทางเดินลงไปด้านล่างทันทีที่พวกเขาลงไปทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิมราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
“เอาล่ะก่อนอื่นขอให้พวกเธอตั้งท่าที่คิดว่าสบายที่สุด นั่นแหละผ่อนคลายเข้าไว้เทคนิคนี้ก็ใช้สมาธิไม่งั้นเวทมนต์ที่เราจะผสานจะไม่เสถียรและมีสิทธ์ะเิคามือได้ระวังให้ดีล่ะ”เมื่อเห็นสองพี่น้องตั้งท่าเขาก็เริ่มสอนต่อ
“ทีนี้ยกมือขึ้นใช้เวทมนต์ธาตุที่เราอยากประสานธาตุละข้างแบบนี้ดูให้ดีๆล่ะโดยเฉพาะลีออนคุง เสร็จแล้วผมจะถามว่าเธอเห็นอะไร” ชิมูระยกมือขึ้นโชว์ข้างขวาคือลูกบอลน้ำและซ้ายคือลูกบอลดิน
ชายหัวโล้นค่อยๆขยับสองมือเข้าหากันและชนมันเข้าด้วยกันราวกับว่าทั้งสองสิ่งไม่สามารถจับต้องได้มันเข้าผสานกันจนมันกลายเป็น้ำแฉะๆที่มีโคลนเหนียวยืดและขุ่นอยู่ในมือเขามองแล้วน่าจะเหนียวเป็อย่างมาก
“ไหนลองอธิบายหน่อยว่าเธอเห็นอะไร”
เด็กชายเงียบไปชั่วครู่เพื่อเรียบเรียงคำพูดจากสิ่งที่เห็น“ผมเห็นกระแสเวทมนต์ทั้งสองในเวทมนต์ผสานเข้าได้อย่างลงตัวปกติแล้วในเวทมนต์แต่ละอย่างจะมีกระแสเวทมนต์อยู่ภายในแน่นอนอยู่แล้วซึ่งตอนที่ผสานเวทเมื่อกี้กระแสของพวกมันประสานกันได้อย่างดีจะว่าไงดีล่ะเหมือนเอาซี่ของส้อมมาไขว้กัน”
“เห็นเป็แบบนั้นหรอ”
“ครับแต่เหมือนมีบางอย่างแปลกๆ กระแสเวทมนต์ของเวทมนต์พวกนั้นมันบางมากผมเห็นอาจารย์ใช้เวทมนต์มาเปนสิบๆรอบ แต่ละรอบกระแสจะเข้มข้นมากเหมือนบ่งบอกถึงความรุนแรงของมัน แต่นี่เหมือนกับของที่เด็กใช้กระแสน้อยพอๆกับแบบนั้นเลย”
ชูมิระครางในลำคอ“ผมไม่ได้เข้าใจทั้งหมดหรอกเพราะไม่ได้เห็นของจริงแต่ว่าเป็ความจริงที่ว่าความรุนแรงของเวทมนต์เมื่อกี้ค่อนข้างอ่อนเพราะอะไรรู้ไหม”คราวนี้เขาหันไปทางเด็กสาว
“ค่ะจากที่หนูรู้เพราะว่าการผสานเวทมนต์หากนำเวทมนต์รุนแรงมาผสานกันเองจะเกิดการต่อต้านของเวทมนต์และอาจเกิดะเิได้ใช่ไหมคะ”
ชิมูระพยักหน้า เขาไม่พูดต่อแต่แสดงให้ดูอีกครั้งและครั้งนี้เขาเพิ่มประสิทธิภาพของมันเข้าไปด้วย ทันทีที่เวททั้งสองัักัน
บึ้ม
น้ำและดินแตกกระจายเลอะพื้นไปหมด“ทีนี้เห็นอะไร”
“กระแสเวทมนต์ชนกันเองครับทำให้เวทมมนต์ทั้งสองปั่นป่วน ตีกันเองและะเิในที่สุด”
“ผมก็ไม่รู้ว่าที่เธอพูดมามันถูกไหมแต่ก็นั่นแหละตามที่ได้เห็น ที่นี้ถึงตาพวกเธอลองดูแล้ว จำไว้ให้ดีล่ะค่อยๆและเบาๆเริ่มจากอะไรที่เบาๆก่อน เดี๋ยวจะเป็เหมือนเมื่อกี้” เขารับฟังแต่ยังไม่เริ่มในทันทีแต่หันไปสังเกตการณ์น้องสาวที่บัดนี้หลับตาทำสมาธิและเริ่มทำการผสานเวท
บึ้ม
ครั้งแรกเกิดะเิเล็กขึ้นเพราะด้วยขนาดที่เล็กและปริมาณกระแสเวทที่น้อย ครั้งที่สองครั้งที่สามก็ยังเหมือนเดิมลีออนเห็นได้ชัดเจนว่าแม้กระแสจะน้อยแต่จังหวะที่เวทรวมกันนั้นกระแสเวทมนต์ชนกันเองทุกครั้ง
‘ควบคุมการไหลไม่ได้เลยชนกัน สมแล้วที่บอกว่าชั้นสูง’ชิมูระชายตามองไปทางเด็กหนุ่มเห็นว่าเขายังไม่เริ่มก็มิได้เข้าไปรบกวนเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังใช้สมาธิ
จนในที่สุดลีออนจุดเวทไฟขนาดเล็กในมือเขาจ้องมันอยู่นานแน่นอนเขาไม่ได้จ้องไปยังเปลวไฟแต่จ้องไปที่กระแสที่ไหลเวียนอยู่เขาไม่ได้ยินเสียงอะไรใดๆอีกแล้วแม้กระทั่งเสียงะเิจากลีเช่ที่อยู่ข้างๆ
เปลวไฟในมีใหญ่ขึ้นอีกระดับเมื่อผ่านไปตัวเขาเองไม่อาจรู้ได้ว่าผ่านไปกี่นาทีรู้แต่เพียงว่าเขากำลังจะถึงอะไรบางอย่างและหยุดตอนนี้ไม่ได้
“การควง หมุนวนกระแสเวท องศา ทิศทาง การปล่อยออก และความสม่ำเสมอ งี้นี่เอง อย่างกับฟันเฟืองถ้าคิดไม่ผิด...” เปลวไฟในมือพลันขยายขนาดเท่าหัวมนุษย์เขาไม่รอช้าอีกมือเรียกเวทมนต์ลมให้มารวมที่มือ
เขาไม่ลังเลที่จับพวกมันมาชนกันตาขวามองเห็นกระแสเวทที่หมุนวนอยู่ภายในด้วยความเร็วสูงและมีปริมาณมาก...มากเสียงยิ่งกว่าตอนชิมูระทำให้ดูหลายเท่าและดูเหมือนมันจะยิ่งเร็วและมากขึ้นไปอีก
ทันที่ที่ัักันแทนที่มันจะะเิแต่กลับขยายใหญ่ขึ้นเกือบ10เท่าตรงหน้าเหนือศีรษะเปลวสีแดงฉานลุกไฟความร้อนแทบจะทำให้ห้องเหล็กละลายมันหมุนหัวเร็วขึ้นเรื่อยๆและขยายตัวจนสุดท้ายก็แตกตัวการเป็เปลวไฟพุ่งลงพื้นเป็หย่อมๆ
“สำเร็จอย่างงดงามเลยนะลีออนคุง ทั้งที่ใช้เวลาแค่5ชั่วโมงเศษๆเอง” ลีออนตระหนกเขามองไปด้านหลังชิมูระพบลีเช่กำลังนั่งพักพลางโบกมือมาทางเขาในสภาพเหนื่อนชุ่มจนเสื้อยืดแนบเนื้อเผยรูปร่างและสัดส่วนของเธอ
“5ชั่วโมงเลยหรอครับอาจารย์ผมนึกว่ามันผ่านไปแค่ไม่กี่นาทีเองเหมือนกับว่า...ผมจมเข้าไป...ภายในจิตใจ” ชิมูระลอบใพลางคิดว่า ‘พลังสมาธิสุดยอดจริงๆ’
“แล้วได้อะไรมาบ้างล่ะ”
“ผมเห็นรูปแบบการเคลื่อนไหวของกระแสเวทมนต์ผมคิดว่าผมรู้ว่าทำไมเวทมนต์ที่มีพลังมากถึงได้ะเิออกตอนที่ัักันแต่เวทมนต์ที่มีประสิทธิภาพน้อยไม่เป็มันไม่ใช่การขัดกันเองของกระแสเวทแต่ว่าเพราะเวทที่เบากว่าแม้กระแสเวทมนต์จะชนกันก็ยังพอที่จะผ่านไปได้ผิดกับเวทมนต์ที่แรงที่ไม่สามารถทะลุผ่านกันได้ฉะนั้นแค่ไม่ทำให้มันชนกันก็พอโดนการทำให้การหมุนกระแสเวทสอดคล้องเข้าด้วยกันเหมือนฟันเฟืยงที่ไม่ขัดกันเอง”
ลีออนสาธยายสิ่งที่ตัวเองเห็นออกมาทว่านั่นไม่ใช่ทั้งหมดที่เขารับรู้นอกจากที่เขาพูดไปเขายังพบว่าจังหวะที่เรียดเวทมนต์ออกมากับหลังจากปล่อยมันทิ้งไว้การเคลื่อนไหวของกระแสจะปั่นป่วนกว่า่แรกมากราวกับน้ำที่ออกจากสายยางและสาดกระจายฉะนั้นการที่จะผสานเวทควรจะทำในทันทีที่เรียกเวทมนต์ออกมา
“ไม่มีอะไรจะสอนเลยจริงๆถ้าเป็เื่เวทมนต์ผมคงสอนได้แค่เคล็ดลับเล็กๆน้อยๆ ซึ่งจะดูเสียเวลาซะมากกว่าเอาอย่างนี้เป็ยังไง เดี๋ยวผมจะสอนวิธีรวมสมาธิให้ เอาไหม”
“สมาธิหรอครับ”
“อย่าคิดว่าไม่จำเป็เชียวล่ะสมาธิสำคัญพอๆกับพลังในการต่อสู้เชียวนะ เผลอๆจะสำคัญกว่าด้วยซ้ำถ้าหากขาดสมาธิหรือเสียไปการรวบรวมเวทมนต์และปลดปล่อยออกมาจะทำได้ยากหรือไม่เต็มประสิทธิภาพตามที่ควรจะเป็ทั้งการเคลื่อนไหวและสมองในการคิดวิเคราะห์จะทื่อลงทันที ผมจะสอนไปทีละขั้นเชื่อสิถ้าบรรลุล่ะก็เหมือนเข้าไปอีกโลกหนึ่งเลยล่ะ”
เขาไม่พูดเฉยชายหัวล้านค่อยๆทำให้เด็กหนุ่มเคลิ้มและกดไหล่เขาลงนั่ง“ทำตามที่บอกนะ”
“ก่อนอื่นหลับตานึกสิในความมืดนั่นนายต้องสร้างโลกของตัวเองขึ้นมา โลกที่นายจะทำอะไรก็ได้จดจ่อกับมันปล่อยให้จินตนาการพาตัวนายไป จงรับรู้กับสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัว...”ชิมูระยังคงพูดต่อแต่น่าแปลกที่แต่ละคำนั่นเว้นช่องว่างอย่างพอดีความเร็วในการพูดเท่ากันตลอดั้แ่เริ่ม น้ำเสียงพูดที่ข้างหูไม่ดังขึ้นหรือเบาลง
“ปล่อยให้มันไหลไปแต่อย่าลืมล่ะ จงรับรู้ทุกๆ...สิ่ง”ทันทีที่จบคำลีออนก็...ไม่ได้รับรู้สิ่งใดอีกแล้ว
“เอาล่ะ ลีเช่จังมาฝึกต่อเถอะ เทคนิคประสานเวทของเธอใกล้จะสมบูรณ์แบบแล้ว จะพูดว่าน่าภูมิใจดีไหมนะตัวผมใช้เวลาตั้งนาน แต่ดูสิลูกศิษย์สองคนกลับใช้เวลาแปปเดี๋ยว ก็ทำได้ขนาดนี้คนพี่ก็พอเข้าใจว่ามองเห็นสิ่งที่คนธรรมดามองไม่เห็น แต่น้องสาวนี่สิสมแล้วจริงๆที่เป็ ‘เ้าหญิงเหมันต์’1ใน7ราชนิกูลรุ่นเยาว์”
เด็กสาวยกยิ้มน้อยๆพร้อมกับเอานิ้วชีแนบริมฝีปาก“เบาๆสิคะ เดี๋ยวพี่ก็ได้ยินหรอกค่ะ”
“เขาไม่รู้หรอทั้งๆที่น้องสาวออกจะโด่งดั่งในโลกแห่งเวทมนต์นี้แท้ๆ”
“พี่น่ะแต่ไหนแต่ไรก็ไม่เคยสนใจหรือฝักใฝ่ในเวทมนต์อยู่แล้วพี่ก็แค่้าที่จะมีชีวิตอยู่อย่างปกติ ดำเนินชีวิตเรียบง่ายดังนั้นหนูเลยไม่ได้บอก หนูไม่อยากให้พี่คิดว่ามันเป็ระยะห่างของพวกเราหนูแค่อยากอยู่เคียงข้างท่านพี่ให้นานที่สุดไม่ว่าจะในสถานะใดก็ตาม อาจารย์ชิมูระ...ตลอดมาหนูเชื่อนะคะตอนที่หนูเกิดมาคนที่ดีใจมากที่สุดไม่ใช่พ่อหรือแม่แต่เป็พี่ค่ะพี่เคยบอกว่าหนูนั้นคือของขวัญจากฟ้าที่มอบให้ไม่ใช่กับครอบครัวแต่เป็พี่” เธอมองไปที่เด็กชายด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนที่สุด
“ทั้งที่ตอนนี้เขาก้าวเข้ามาในโลกฝั่งนี้แล้วก็ยังไม่คิดจะบอกหรอ”
“ยังไม่ถึงเวลาหรอกค่ะรอก่อน อีกไม่นานหนูจะบอกเขาเอง”
“รักกันจริงเลยนะยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมเลยสิ”
“ยอมตายแทนเลยค่ะ”ได้ยินแบบนั้นชิมูระพลันแสยะยิ้มบรรยากาศรอบตัวเปลี่ยนไปพริบตาเดียวเขาปรากฏอยู่เื้ัลีออนที่นั่งนิ่งมือขวาถือมีดจอคอเขาอยู่
“ไหนเธอช่วยตายให้ดูหน่อยจะได้ไหม...”
3K
![ดวงเนตรสมบัติพลิกชะตา ข้าจะเป็นเศรษฐี [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731316741_7116072.webp)
