จากนั้น ผมเริ่มยื่นข้อเสนอต่อ “เมื่อเธอตกลงทำงานกับฉัน เธอจะได้ห้องส่วนตัว มีห้องน้ำในตัว มีอาหารให้ และถ้าเธออยู่กับฉันได้ครบเทอม เทอมหน้าจะจะจ่ายค่าตำราให้เธอด้วย ถ้าเธอทำงานเป็ที่น่าพอจ ฉันจะจ่ายค่าหน่วยกิตให้ด้วย” ตาขอเธอเป็ประกาย ผมเห็นแววสงสัยในตาคู่นั้น
“แล้ว ฉันต้องทำอะไรบ้าง?” เธอถาม
“ก็ไม่กี่อย่างหรอก” ผมตอบ
“อย่างแรกเลย เธอต้องทำให้บ้านสะอาดเสมอ และเตรียมอาหารให้ฉัน เก็บล้างถ้วยชาม ซักเสื้อผ้า”
"อย่างที่สอง เธอคงจะขอเวลาว่างเพื่อทบทวนบทเรียน เธอสามารถใช้ห้องของเธอ กับห้องสมุดในการทำการบ้านได้ ในเวลาที่กำหนด แต่นอกนั้นเธอต้องพร้อมที่จะทำงานเสมอ"
"สาม ฉันมีข้อเสนอพิเศษ ที่จะเสนอให้เธอ เธอคงจะพอนึกออก ผู้ชายในวัยขนาดฉันนี้ มีความสนใจเื่ผู้หญิง ฉันก็เป็ผู้ชาย ฉันจะให้เธอใส่ชุดเมด (French Maid = ชุดสาวใช้สีดำขาว มีผ้ากันเปื้อน) ตลอดเวลาที่ทำงาน ฉันรู้ว่าข้อเสนอนี้ออกจะแปลกไปสักหน่อย ซึ่งฉันจะเพิ่มค่าจ้างในส่วนนี้ให้"
"สุดท้าย ฉันจะให้เธอเซ็นสัญญาอีกฉบับ ที่มีข้อสัญญาพิเศษเหล่านี้ ข้อสัญญาจะผูกพันเธอเป็เวลาสามเดือน ่นี้ถือเป็่ทดลองงาน พอจบสามเดือน เธอจะลาออกก็ได้ หรือไม่ก็ต่อสัญญากันหนึ่งปี เธอคิดว่ายังไงละ?"
“ขอเวลาฉันคิดหน่อยได้ไหมคะ?” เธอตอบ
“ฉันพอจะเข้าใจได้ว่าเธอต้องใช้เวลาคิด ฉันให้เวลาคิดหนึ่งสัปดาห์ ขอให้เก็บเื่นี้เป็ความลับนะ”
“ฉันเข้าใจค่ะ”
เอาละ ได้เวลาที่จะทดสอบโชคของผมแล้ว “เธออยากจะทดลองรสนิยมของฉันไหมละ ฉันจะให้เธอได้ลองัักับมันดู”
เธอมองหน้าผมอย่างครุ่นคิด ในที่สุด เธอหยักหน้า ผมดึงสัญญาอีกฉับบออกมา แล้วยื่นให้เธอ “สัญญานี้จะระบุว่า สิ่งที่เกิดขึ้นจะต้องได้รับการคุ้มครองเต็มที่ เธอจะไม่ถูกแบล็คเมล์หรือบังคับให้ทำในสิ่งที่เธอไม่อยากทำ ถ้าเธออยากจะทดลองดูละก็ เซ็นชื่อที่ท้ายสัญญา” เธอทำตามนั้น
ผมดึงเครื่องพันธนาการออกมา ตาเธอเบิกกว้างอย่างใ
“ใจเย็นๆ รับรองได้ว่าเธอจะไม่เจ็บเลย โปรดถอดเสื้อผ้าออก แล้ววางไว้บนเก้าอี้ ตอนทำงานกับฉันน่ะ เธอจะต้องเปลือยหรือไม่ก็ใส่เสื้อผ้าน้อยชิ้น ถ้าตอนนี้เธอถอดเสื้อผ้าไม่ได้ ก็เป็อันว่าเราคงตกลงกันไม่ได้”
เธอมองผมอย่างประหลาดใจ และเริ่มถอดเสื้อผ้า ผมหวังว่าเธอคงไม่สังเกตว่าร่างกายของผมเริ่มตื่นตัวเมื่อผมเห็นร่างกายอันสวยงามของเธอ และคิดถึงการมัดเธอ เมื่อเธอถอดเสื้อผ้าออกหมดแล้ว ผมบอกให้เธอหันหลังไป แล้วไขว้มือไว้ข้างหลัง ผมมัดข้อมือเธอแ่า มัดปมเชอกไว้ในที่ที่เธอเอื้อมไม่ถึง เธอลองดิ้นรนดูและพบว่าเธอไม่สามารถหลุดจากมันได้ ผมอยากจะมัดหน้าอกคู่งามนั้นและมัดเชือกเข้าร่องหว่างขา แต่ผมไม่ต้อการทำให้เธอใกลัวมากนัก จากนั้น ผมก้มลงและล็อคกุญแจข้อเท้าเธอ ตอนนี้เธอสามารถก้าวได้สั้นๆ ไม่เกิดหนึ่งฟุต ผมถามเธอว่า เธอเจ็บหรืออึดอัดบ้างไหม เธอบอกว่า “ไม่ค่ะ” ผมจึงเข้าสู่ขั้นต่อไป
ผมหมุนร่างของเธอให้หันหน้ามาหาผม และจ้องดูเธอ เธอจ้องตอบ ผมพบว่ามีดวงตาที่สวยมาก ผมใส่พันธนาการอีกชิ้นให้เธอ มันคือปลอกคอหนังหน้าสองนิ้ว ผมอธิบาย “ไดแอน เธอต้องใส่ปลอกคออันนี้ตลอดเวลาที่อยู่ในบ้านนี้ ถ้าเะอจะทำงานกับฉัน ซึ่งมหายความว่า ถึงฉันจะมีแขก เธอก็ห้ามถอดมันออก มันจะถูกล็อคไว้ และเป็เครื่อแสดงว่าเธออยู่ใต้คำสั่งของฉัน เข้าใจไหม?”
เธอตอบ “ได้ค่ะท่าน” แล้วยิ้มแบบฝืนๆ ผมถามว่าเธอมีคำถามอะไรอีกไหม
เธออึกอักอยู่สักครู่แล้วถามว่า “ฉันจะรู้ได้ยัไงว่า คุณหรือ แขกขอคุณ จะ ไม่ .. ไม่…….ลวนลาม ฉันตอนที่ฉันถูกมัด”
“ผมดีใจที่เธอถามนะ ในสัญญาที่เธอจะต้องเซ็นนั้น จะระบุว่า ในสับดาห์แรกที่ทำานกับฉัน เธอจะต้องเดินทางไปยุโรปกับฉัน ที่นั่นมีคนทำเข็มขัดพรหมจรรย์ที่ฝีมือดีที่สุดอยู่ ฉันจะให้เธอใส่เข็มขัดพรหมจรรย์ที่จะช่วยป้องกันเธอได้ เมื่อใส่มันเธอจะยังทำงานได้ตามปกติ แต่จะช่วยป้องกันเธอจากการถูกข่มขืนได้ เธอควรจะใส่มันตลอดเวลาเมื่อไม่อยู่ในห้องส่วนตัว เราทำกุญแจไว้สองดอก ผมถือดอกหนึ่ง คุณถือดอกหนึ่ง ในสัญญายังระบุด้วยว่าเธอสามารถจะติตต่อทนายได้ทันที ถ้ามีการล่วงเกิน ทุกห้อมีกล้องวงจรปิดอยู่ ทุกอย่างในบ้านหลังนี้จะถูกบันทึกเทปไว้ ซึ่งจะช่วยให้เธอไม่สามารถจะแจ้งความเท็จได้ด้วย”
ไดแอนยิ้มและพนักหน้า ผมเอาเครื่องพันธนาการชิ้นสุดท้ายที่เธอต้องใส่ก่อนที่จะพาเธอดูบ้าน มันคือบอลแก็กทำด้วยยาง สีดำสวยงาม ผมพบมันในหองทรมานใต้ดิน มีแผ่นหนังคาดทับลูกบอลที่จะปิดปาก และมีสายคาดโยงไปหลังศรีษะกับใต้คาง ทำให้ผู้สวมใส่ไม่สามารถพูดได้
เมื่อเธอเห็นมัน เธอสะดุ้ง แล้วบอกว่า “ฉันไม่ใส่เ้านั่นน่ะ” ผมตอบว่า “เธอได้เซ็นสัญญาแล้ว สัญญานั้นบอกว่า ผมสามารถจะมัดเธอได้ และผมกำลังทำตามนั้น เมื่อจะทำงานกับผมเธอต้องทำตัวให้คุ้นเคยกับการใส่มันเพราะผมคิดว่าสาวที่ถูกอุดปากนั้นเซ็กซี่มาก เอาละ.. อ้าปากได้แล้ว”
เธอยอมแพ้ และอ้าปาก
ผมใส่บอลแก็กให้เธอ ตอนแรกผมคิดว่าจะรัดสายหนังไว้เฉยๆ แต่ในเมื่อเธออิดออดกับผม ผมจึงรัดสายหนังแล้วล็อคด้วยแม่กุญแจ เพื่อทำให้เธอรู้สึกถึงการที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้มากขึ้น
ผมหยิบสายจูงขึ้น คล้องสายกับห่วงที่ปลอกคอ และเริ่มพาเธอชมบ้าน