ตอนที่ 54 เสด็จพ่อเสด็จแม่ข้าคือบุตรชายของท่าน
" หยางโจวฟง หยางอี้ซิน เ้าพาจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวดาราจักร และจอมเทพผู้ปกครองทั้ง 12 ดวงดาว และจอมเทพจากสุริยะเทพแห่งปัญญาทั้งหมดมาพบข้า ส่วนจอมเทพจากตระกูลหยางของเราให้กลับไปรอที่ดวงดาวสีน้ำเงินของเราก่อน "
" ท่านประมุขข้าได้นำจอมเทพทั้งสองสุริยะดวงดาวมาแล้วขอรับ ทุกท่านนี้คือประมุขประจำตระกูลหยางของพวกข้า หรือองค์มหาเทพเทวะผูปกครองเอกภพแห่งนี้
" จอมเทพอสูรัทั้งสี่รู้อยู่แล้วว่าหยางโจวเป็ใครจึงได้ทำความเคารพหยางโจวก่อน ส่วนจอมเทพคนอื่น ๆ ยังตกตะลึงกันอยู่เพราะพวกเขาเพิ่งจะรู้ว่ายังมีองค์มหาเทพเทวะผู้ปกครองเอกภพแห่งนี้แค่ไม่กี่ชั่วยามก่อนหน้านี้เท่านั้น และยิ่งตกตะลึงยิ่งกว่าเก่าเมื่อองค์มหาเทพเทวะเป็เพียงเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งเท่านั้นแถมเด็กหนุ่มคนนี้ก็ไม่มีพลังลมปราณและขั้นยุทธได ๆ เลย "
" ถวายบังคมพระเ้าค่ะ ข้าจอมเทพอสูรัทั้งสี่จากดวงดาวัจากสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตร ขอถวายบังคมองค์มหาเทพเทวะขอให้พระองค์ทรงพระเจริญพระเ้าค่ะ "
" อ้าว ! แล้วพวกท่านทั้งหมดยังไม่รีบมาคาราวะองค์มหาเทพเทพเทวะของพวกเราอีก พวกท่านอย่าได้คิดว่าองค์มหาเทพเทวะเป็เพียงเด็กหนุ่มคนหนึ่งเท่านั้น ถึงแม้พวกท่านมองไม่เห็นพลังและขั้นยุทธใด ๆ ของเด็กหนุ่มผู้นี้แล้วพวกท่านจะมาดูถูกได้ ที่พวกท่านมองไม่เห็นพลังและขั้นยุทธได้นั้นเพราะพลังและขั้นยุทธของพวกท่านทุกท่านนั้นต่ำกว่าพลังขององค์มหาเทพเทวะเป็อย่างมาก จนมองว่าองค์มหาเทพเทวะไม่มีพลังและขั้นยุทธใด ๆ เลย และพวกท่านไม่เห็นหรืออย่างไรว่าจอมเทพทั้งห้าหมื่นกว่าคนนั้นที่มาช่วยพวกท่านสังหารสรัตรูเป็คนของใครกัน ถ้าไม่ใช่คนขององค์มหาเทพเทวะแล้วใครจะสั่งการขั้นจอมเทพทั้งห้าหมื่นกว่าคนนี้ได้ "
" เมื่อทุกคนได้ยินคำพูดของจอมเทพอสูรัและเห็นการกระทำของจอมเทพอสูรัทั้งสี่แล้ว ก็ตื่นจากการตกตะลึงและและหมดความคางแคลงใจต่อเด็กหนุ่มผู้นี้ทันที "
" พวกเราทุกคนขอถวายบังคมองค์มหาเทพเทวะพระเ้าค่ะ "
" ทุกท่านลุกขึ้นเถิด และพวกท่านทุกคนไม่ต้องมาถวายบังคมอะไรข้าหลอก พวกท่านทุกคนถือว่าเป็ผู้าุโกันทุกคน ถือเสียว่าข้าเป็ลูกหลานของท่านก็แล้วกัน ตอนนี้ข้ายังไม่อยากพูดอะไรมากข้าอยากให้พวกท่านได้รับรู้ว่า ข้าหยางโจวผู้นี้เพียงอยากจะมาช่วยเหลือทุกสุริยะดวงดาวนี้เอง ถ้าหากมีการรุกรานจากมหาเทพเทวะจากเอกภพอื่นเหมือนกับครั้งนี้ ที่มหาเทพเทวะปีศาจมารและบริวารของมันเข้ามารุกรานเอกภพของเราจนทำให้พวกเราสูญเสียขั้นจอมเทพของเราไปจำนวนมาก โดยเฉพาะจอมเทพจากสุริยะดวงดาวเทพแห่งปัญญานี้ มีกานสูญเสียขั้นจอมเทพไปเกือบร้อยคนถือว่าเป็การสูญเสียค่อนข้างมากจากเดิมแต่ละสุริยะดวงดาวของเอกภพนี้ มีจอมเทพแต่ละสุริยะดวงดาวแค่ไม่กี่ร้อยคนเท่านั้น ถ้าข้าไม่บังเอิญติดตามหญิงอันเป็ที่รักมาที่สุริยะดวงดาวนี้ สุริยะดวงดาวนี้คงไม่เหลืออยู่ในแผนที่ดวงดาวเป็แน่ นี้คงเป็สาเหตุว่าทำไมจึงต้องมีมหาเทพเทวะปกป้องเอกภพแห่งนี้ ท่านจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวทั้งสองพวกท่านเข้ามาหาข้า ข้ามีอะไรจะให้พวกท่านไปจัดการ "
" กระม่อมจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวเทพแห่งปัญญารอรับคำสั่งจากองค์มหาเทพเทวะพระเ้าค่ะ "
" กระม่อมจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตรรอรับคำสั่งจากองค์มหาเทพเทวะเช่นกันพระเ้าค่ะ และนี้ราชินีของกระม่อมได้ติดตาใมาช่วยเหลือสุริยะดวงดาวนี้ด้วยพระเ้าค่ะ "
" พวกท่านทั้งสามคนลุกขึ้นเถิดพวกท่านใช้คำพูดธรรมดาเหมือนกับคนในตระกูลหยางของข้าก็ได้ ตัวข้าเองไม่ค่อยคุ้นเคยกับคำพูดเหล่านี้สักเท่าไรนัก "
" เมื่อราชินีของจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตรเงยหน้าขึ้นมองหน้าหยางโจก็ได้ตกตะลึงจนน้ำตาไหลอาบทั้งสองแก้ม นางยื่นนิ่งแข็งข้างไม่ขยับเขยื่อนไปไหน และน้องได้รองไห้โฮออกมาอย่างรุ่นแรง เพราะเมื่อนางได้เห็นใบหน้าของหยางโจวแล้วนั้นนางเหมือนกับมองเห็นใบหน้าของจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตร เมื่อครั้งยังเป็หนุ่มอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับหยางโจวตอนนี้เป็อย่างมาก "
" ฮือ ฮือ ฮือ ลูกแม่ แม่ตามหาเ้าพบแล้วแม่คิดถึงเ้าเหลือเกินลูกของแม่ "
" ราชินีของจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวดาราจักร ด้วที่มีสายสัมพันธ์ทางสายเืกับหยางโจว ผู้ที่เป็แม่ไม่มีทางที่จะจำบุตรชายของตัวเองไม่ได้แม้จะรูปร่างหน้าตาจะเปลี่ยนแปลงไปเช่นไดแต่กลิ่นอายและแววตาของบุตรที่ตัวเองให้กำเหนิดขึ้นมาไม่มีทางที่นางจะจำบุตรชายของตนเองผิดพลาดไปได้ นางคิดว่าอย่างไรชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้านี้ต้องเป็บุตรชายของตนเองที่สูญหายไปเมื่อสามสิบกว่าปีก่อนเป็แน่ นางได้วิ่งเข้าไปสวมกอดหยาวโจวทันที่ พร้อมทั้งร่ำไห้และพร่ำพรรณาไม่หยุดปากเกี่ยวกับบุตรชายที่เฝ้าคณึงหาทุกวี่วัน หยางโจวและจอมเทพคนอื่นที่อยู่โดยรอบก็ตกตะลึงกับการกระทำของนางเช่นกัน หยางโจวเองก็ยังรับรู้ถึงความจริงใจและรับรู้ถึงความรู้สึกที่มารดามีให้บุตรชายความรู้สึกอบอุ่นในใจนี้ เหมือนกับคนได้พบเจอสิ่งที่สูญหายพรัดพรากจากไปได้กลับคืนมาและหน้าตาของนางและจอมเทพท่านนี้ก็ช่างคุ้นเคยยิ่งนักเหมือนกับตัวเขาเองได้พบเจอกับทั้งสองคนนี้จากที่ไหนมาก่อนนี้ "
" อ๊ะ ! องค์มหาเทพเทวะกระม่อมขออภัยกับการกระทำที่ไม่บังควรของราชินีของกระหม่อมฯด้วยพระเ้าค่ะ ด้วยนางคงคิดถึงบุตรชายที่สูญหายไปเมื่อครั้งยังเป็ทารก เมื่อนางเห็นองค์มหาเทพเทวะนางคงคิดว่าเป็บุตรชายของนางที่สูญหายไป ราชินีของข้าเ้าอย่าได้ล่วงเกินองค์มหาเทพเทวะเ้าจงกลับมาที่นี้ก่อนเ้าปล่อยองค์มหาเทพเทวะได้แล้ว เ้าโอบกอดองค์มหาเทพเทวะไว้แบบนั้นท่านจะอึดอัดเอาได้ "
" ไม่เป็ไรหลอกท่านจอมเทพตัวข้าเองก็กำพร้าบิดามารดาเช่นกัน นี้ก็เป็ครั้งแรกที่ข้าโดนโอบกอดแล้วมีความรู้สึกอบอุ่นภายในจิตใจอย่างแปลกประหลาดเหมือนกับนางเป็มารดาของข้าที่แท้จริงท่านให้นางอยู่ข้างกายข้าก่อนก็ได้ "
" เมื่อราชินีของจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตรได้ยินคำพูดของหยางโจวก็มีรู้สึกปลาบปลื้มใจเป็ยิ่งนักและได้พูดกับทุกคนขึ้นมาว่า "
"นี้คือบุตรชายของข้าจริง ๆ ท่านเป็บิดาเช่นใดกันจึงจำบุตรชายของตนเองไม่ได้และพวกท่านจอมเทพจากดวงดาว 12 นักษัตรท่านมองไม่ออกหรือว่าชายหนุ่มคนนี้หน้าตาเหมือนใครกันตอนที่พวกท่านอายุเท่าเขาท่านเคยพบเจอคนที่หน้าตาเหมือนเขาหรือไม่ คงไม่ใช่พวกท่านแก่กันมากจนสมองเลอะเลือนไปกันหมดแล้วหรือจึงจำบุตรชายของข้าที่ถอดแบบมาทั้งรูปร่างหน้าตาและเสียงพูดก็เหมือนกับเขาเมื้อครั้งยังเป็หนุ่มแน่นยิ่งนัก "
" ขณะนั้นเองจอมเทพอสูรัทั้งสี่และจอมเทพหงสาเพลิงและหงสาน้ำแข็งก็นึกขึ้นมาได้ทันที เพราะพวกเขาทั้งหมดนั้นคุ้นหน้าคุ้นตาหยางโจวเป็อย่างมากั้แ่ได้พบเจอหยางโจวครั้งแรกแล้วและยิ่งมาได้ยินคำพูดขององค์ราชินีนี้แล้วพวกเขาก็ยิ่งมั่นใจกันไปใหญ่ ทุกคนจึงพูดพร้อมกันออกมาว่า "
" เหมื่อนกับจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตรเมื่อครั้งเป็หนุ่มเป็อย่างมาก "
" จอมเทพจากดวงดาวนักษัตรอื่นที่เติบโตมาพร้อมกับจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตรทุกคนเคยต่อสู้กันมาแย้งชิงหญิงสาวคนเดียวเมื่อครั้งยังเป็หนุ่มแน่นซึ่งหญิงสาวคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนก็คือองค์ราชินีปัจจุบันนี้เอง ทุกคนจึงจำรูปร่างหน้าตาของหยางโจวซึ่งเหมื่อนกับจอมเทพผู้ปกครองสุริยะของตนเองได้เป็อย่างดี องค์ราชินีจึงได้ดึงหยกบันทึกความทรงจำที่บันทึกภาพเหมือนให้หยางโจวได้ดู เมื่อหยางโจวเห็นหยกบันทึกความทรงจำนี้มันเหมือนกับหยกที่หลวงตาคงได้มอบให้ไว้ทั้งรูปร่างหน้าตารอยแก๊ะสลักต่าง ๆ ก็เหมือนกับหยกที่ตัวเองได้มาจากกุฏิหลวงตาคงที่ดาวโลกทุกอย่าง และหยางโจวก็ตกตะลึงมากยิ่งขึ้นเมื่อได้เห็นภาพเหมือนของจอมเทพเมื่อครั้งยังหนุ่มที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนกับตนเองทุกอย่าง หยางโจวจึงถามองค์ราชินีกลับไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า "
" องค์ราชินี ทะ ท่านได้โปรดเล่ารายละเอียดให้ข้าฟังทีเถิดว่าบุตรชายของท่านสูญหายที่ใดกันและท่านมีอะไรยืนยันตัวตนบุตรชายของท่านได้หรือไม่ "
" ได้ ขอให้ข้าให้เรียกท่านว่าลูกชายได้หรือไม่ท่านมหาเทพเทวะ "
" ได้สิท่านแม่ตัวข้านั้นปรารถนาจะมีแม่มากับเขามาตั้งนานแล้วเช่นกัน "
" ลูกแม่ แม่จะเล่าให้เ้าฟังนะว่าบุตรชายข้านั้นสูญหายไปได้อย่างไร ตอนนั้นข้ากับพระสวามีของข้าได้พาบุตรชายแรกเกิดไปยังดวงดาวหงสาเพื่อทำการหมั้นหมายกับธิดาของชนเผ่าหงสาหลังจากทำพิธีหมั้นกันเสร็จแล้วพวกข้าจึงได้เดินทางกลับดวงดาวดาราจักร แต่ระหว่างทางได้พบเจอพายุสุริยะดวงดาวพัดถล่มขบวนของข้าทำให้ทุกคนในขบวนนั้นกระจัดดกระจายกันไปทุกทิศทางและบุตรชายของข้าก็ได้หลุดออกจากอ้อมกอดของข้าเข้าไปในพายุสุริยะดวงดาว ข้าและพระสวามีของข้าได้ออกติดตามหาบุตรชายของข้าตลอดเวลาสามสิบปีมานี้ จนได้มาพบกับเ้าซึ่งข้ามั่นใจว่าเ้าต้องเป็บุตรชายของข้าแน่ ๆ "
" ทางด้านจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตรจึงได้พูดขึ้นมาว่า "
" องค์มหาเทพเทวะ อย่างที่ราชินีของกระหม่อมกล่าวมานั้นถูกต้องทุกอย่างถึงองค์มหาเทพเทวะจะมีรูปร่างหน้าตาเหมือนกับกระหม่อมเมื่อครั้งยังหนุ่ม แต่นางคงจะจำผิดไป เพราะองค์มหาเทพเทวะจะต้องทำการบ่มเพาะพลังและขั้นยุทธมาเป็เวลานับล้านล้านปีเป็แน่ กระหม่อมไม่เชื่อว่าพระองค์จะมีอายุเพียงสามสิบกว่าปีเท่านั้น "
" หยางโจวเองนั้นเริ่มแน่ใจแล้วว่าทั้งสองคนนี้คือบิดามารดาของตนเอง ทั้งเื่ที่ตนเองได้ถูกพบเจอโดยหลวงตาคงที่กลางพายุสุริยะดวงดาวและยังมีหยกบันทึกความทรงจำที่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนกันทุกอย่างอีก และภาพที่เขาเห็นในหยกที่มีผู้ใหญ่สี่คนและเด็กทารกสองคนนั้นคงคือตัวเขาเองและทารกอีกคนคงเป็คู่หมั้นของเขาซึ่งเป็ใครนั้นเขาก็ยังไม่รู้ หยางโจวยังถามต่อไปว่า "
"พวกท่านทั้งสองสามารถยืนยันได้รึไม่ว่าสิ่งของที่ติดตัวไปกับบุตรชายของท่านเป็สิ่งใด "
" มีพระยะค่ะท่านมหาเทพเทวะข้าได้คล้องหยกบันทึกความทรงจำไว้กับตัวบุตรชายของกระม่อม ซึ่งหยกนั้นมีเพียงสามชิ้นเท่านั้นอยู่ทีกระม่อมหนึ่งชิ้น และอยู่ที่ราชินีของกระม่อมอีกหนึ่งชิ้นซึ่งตอนนี้อยู่ในมือของท่าน และอีกหนึ่งชิ้นอยู่กับตัวบุตรชายของกระม่อม ซึ่งหยกความทรงจำทั้งสามชิ้นนี้มีเพียงคนในตระกูลของกระม่อมที่มีสายเืเดียวกันเท่านั้นจึงจะเปิดอ่านได้ แต่ที่ท่านสามารถเปิดหยกความทรงจำของราชินีข้าได้นั้นราชินีข้าคงเปิดให้ท่านแล้ว "
" ปะ เปล่าเลยพระสวามี ข้ายังไม่ได้เปิดเลย แล้วทำไมท่านจึงเปิดได้ หรือด้วยพลังขั้นมหาเทพเทวะจึงสามารถเปิดหยกบันทึกความทรงจำนี้ได้ "
" อาจจะใช่ก็ได้นะราชินีของข้า "
" เมื่อหยางโจวแน่ใจแล้วว่าทั้งสองคนนี้คือบิดามารดาที่แท้จริงหยางโจวจึงได้กล่าวขึ้นมาว่า"
" ท่านทั้งสองกล่าวไม่ผิดกันไปหลอก ความจริงข้านั้นมีอายุเพียงสามสิบกว่าปีเท่านั้น และสิ่งที่พวกท่านพูดมานั้นตรงกับข้าทุกอย่างและท่านทั้งสองจำสิ่งนี้ได้หรือไม่มันติดตัวข้ามาั้แ่ทารกหลวงตาที่ช่วยเหลือข้าจากพายุสุริยะดวงดาวได้มอบสิ่งนี้ไว้ให้กับข้า ตัวข้านั้นคาดหวังเป็อย่างยิ่งว่าบิดามารดาของข้าจะยังจำข้าได้หรือเปล่าและหน้าตาพวกท่านจะเป็เช่นไร ท่านได้ออกติดตามหาข้าหรือไม่ตอนนี้ข้าได้รู้ความจริงแล้วว่าพวกท่านทั้งสองยังคงติดตามหาข้าอยู่ เสด็จพ่อเสด็จแม่ ข้าคือบุตรชายของท่านจริง ๆ "
" เมื่อจอมเทพผู้ปกครองสุริยะดวงดาวดาราจักร 12 นักษัตร มองเห็นหยกที่อยู่ในมือหยางโจวอีกอันพวกเขาก็จำได้ทันที่ว่าหยกชิ้นนี้เป็ของพวกเข้าคล้องติดตัวหยางโจวไว้ั้แ่นังเป็ทารก ทั้งสองก็ร้องให้ออกมาทันทีน้ำตาก็พลันไหลออกมาเป็สายน้ำอีกครั้งและทั้งสองก็เข้าไปโอบกอดหยางโจวทันที บรรดาจอมเทพทั้งหมดที่อยู่ที่นี้ต่างก็รู้สึกยินดีกับจอมเทพทั้งสองที่ได้พบเจอบุตรชายที่หายสาบสูญไป โดยเฉพาะจอมเทพหงสาเพลิงและหงสาน้ำแข็งถึงกับร้องให้เมื่อสามีของตนได้พบเจอกับบิิดามารดาที่ตามหามานาน "
" บุตรชายของข้าข้าดีใจยิ่งนักที่ได้พบเจอบุตรชายของข้าเสียที่ ตอนนี้พ่อแม่ไม่หวังสิ่งใดแล้ว ขอแค่ให้ครอบครัวของเราได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน ยิ่งมารู้ว่าบุตรชายของข้าเป็ถึงองค์มหาเทพเทวะที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ข้าก็ไม่้าสิ่งใดมากไปกว่านี้แล้ว "
" เสด็จพ่อ เสด็จแม่ บุตรชายคนนี้จะพาพวกท่านไปยังตระกูลหยางข้าอีกครั้ง พวกเราพ่อแม่ลูกเรายังมีเื่ต้องคุยกันอีกมากมาย ตอนนี้ข้าจะแนะนำฮูหยินของข้าให้พวกท่านได้รู้จักก่อน เสวี่ยเอ่อ เยี่ยนเอ่อ อวี้หรัน ผิงผิง พวกเ้าทั้งหมดจงมาพบข้าที่ดวงดาวเทพแห่งปัญญานี้ "
" พรึ๊บ พรึ๊บบ พรึ๊บบบ พรึ๊บบบบ "
" มีเื่อะไรหรือสามีถึงได้เรียกพวกข้ามาพร้อมกันทั้งหมดเช่นนี้ "
" พวกเ้ารีบมาคำนับเสด็จพ่อเสด็จแม่ของข้าก่อนสิ ตอนนี้ข้าตามหาพวกท่านพบแล้วท่านทั้งสองอยู่ต่อหน้าพวกเ้าแล้ว "
" ลูกสะไภ้ขอคาราวะเสด็จพ่อเสด็จแม่เพค่ะ "
" เ้าทั้งสองคนด้วยหงสาเพลิงหงสาน้ำแข็ง ถึงพวกเ้าทั้งสองจะมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเสด็จพ่อเสด็จแม่ของข้า แต่ตอนนี้พวกเ้าทั้งสองก็เป็ภรรยาของข้าแล้วเช่นกัน "
" ทุกคนในที่นี้ต่างตกตะลึงในความงามของภรรยาทั้งสี่ของหยาวโจวอยู่แล้ว และยิ่งตกคะลึงยิ่งกว่าเก่า เมื่อรู้ว่าหยางโจวนั้นยังจอมเทพหงสาที่แสนงดงามอีกสองคนอีก โดยเฉพาะภรรยาทั้งสี่ของหยางโจว เพียงห่างจากหยางโจวกันไม่ถึงวัน สามีก็หาภรรยาเพิ่มอีกถึงสองคนแถมยังงดงามไม้แพ้พวกนาง "
" สามีข้าท่านว่าอย่างไรนะนี้เราแยกจากกันไม่ถึงวันนี้ท่านถึงกับมีภรรยาใหม่ถึงสองคนเลยรึนี้ "
" ใช่พี่หญิงทุกท่านพวกเราจะต้องจัดการกับเ้าสามีจอมเ้าชู้หลายใจนี้ก่อน ท่านผู้าุโหงสาทั้งสองท่านไม่ได้ทำผิดอะไรเลย ไม่ใช่ซิตอนนี้พวกข้าต้องเรียกท่านว่าท่านว่าพี่หญิงแล้วเอาไว้กลับไปตระกูลหยางของเราก่อน พวกเราทั้งหกคนจะจัดการสามีจอมเ้าชู้นี้ "