ผมได้กลับมากองพัน ใช้ชีวิตเอ้อระเหยไม่มีบ้านให้กลับไม่มีจุดหมายใช้เงินไปกับการซื้อฝิ่นมาเสพในกองพัน ผมใช่ชีวิตแบบนี้จนย่างเข้าอายุ 13ปี กัญชา และฟิ่น เป็ของที่ผมรักมันยิ่งกว่าอะไรในขณะนั้น ด้วยความสุขที่เพลิดเพลินใจไปกับสารเสพติดพวกนี้ ทำให้ผมมีสภาพผอมแห้งตัวเหลือง
วันหนึ่งผมนอนอยู่ในโรงนอน ไม่รู้อะไรดลใจให้ผมคิดถึงเธอคนนั้น จิว สาวไทยใหญ่ สาวสุดคิ้วดกผิวขาวเนียนคนนั้นได้ ผมคิดมโนภาพว่าผมได้จับมือกับเธอคุยกันริมแม่น้ำ พาเธอเดินเล่นในสวนดอกไม้ เด็ดดอกไม้สีชมพูอ่อน มาทัดหูให้เธอ ผมยิ้มออกมาเหมือนคนบ้า จนโซโซที่กลับมาจากการซักผ้าเดินมาเห็นผมเข้า "หนักแล้วนะมึง" โซพูดแกรมขำ มาทางผม ผมลุกขึ้นนั่งแล้วเอ่ยออกไป " กูว่ากูชอบสาวหว่ะ" ผมเล่าเื่ของจิว สาวน้อยคนนั้นให้โซโซเพื่อนรักเชื่อเมียนมา ของผมฟังอย่างละเอียดถี่ถ้วน "จากที่มึงเล่ามาดูว่าสาวคนนี้น่ารักเอากาลเลอยนะ แล้วมึงจะทำอย่างไรต่อทีฟา ตามหาเธอหรอ เหมือนตามหากะรอกเผือกในป่าเลยหว่ะ555 "~ เสียงไอ่โซโซพวกแกมเยอะเย้นมิหนำซำยังหัวเราะใส่ผมอีก ผมยิ้มที่มุมปาก "เอาน่าเดี๋ยวกูจะทำให้ดู แล้วจะควงเธอมาโชว์พวกมึงด้วย" พวกพูดออกไป
"ขอให้มันจริงเถอะ" โซโซเอ่ยพร้อกลับเดินผละออกไปที่ประตู ผมโน้มตัวลง นอนต่อ ในวันนั้นผมคิดถึงแต่เธอคนนั้น ผมในขณะนั้นคงจะเข้าสู่วัยรุ่นตอนต้นแล้วสิครับ ความอยากรู้อยากเห็น ความที่อยากััถึงความรัก รวมถึงอยากรู้เื่ร่างกายของเพศตรงข้าม ร่างกายของผมในขณะนั้น เริ่มมีกลิ่นตัว ขนจักแร้ขึ้นอ่อนๆ แถมเสียงก็แตกออกอย่างน่าประหลาดใจ
หลังจากวันนั้น2อาทิตย์ ผมก็ได้มีภารกิจลาดตระเวนตามชายแดนระหว่างลอยต่อรัฐฉานกับรัฐกะเหรี่ยง ซึ่งเป็จุดยุทธศาสตร์สำคัญทางทหาร ร้อยเอก จ่อญ่อโพ เป็ผู้บังคับหมวดของเรา กำลังพลประกอบไปด้วย พลวิทยุ2คน พลอาพีจี 4คน พลยิงm79 ทั้งหมด4คน แล้วก็พบปืนกล m60 4คน นอกนั้นอีก25คน เป็พลปืนเล็ก รวมถึงผมด้วย ทั้งหมด40 คน ตอนเช้าเวลา
08:30 น.พวก เข้าแถวรอ ะุปืนm16 ในตัวผมทั้งหมด280 นัดตามโควต้าของทหารแต่ละคน ะเิมือชนิดm27 หนึ่งลูกถูกเหน็บใว้ตรงเข็มขัดสนามของผม ผมตรวจเช็คสภาพความพร้อมในตัวก็ปรากฏว่าไม่ขาดเหลืออะไร การลาดตระเวนในครั้งนี้กำหนดใว้5วัน4คืน โดยเดินขึ้นเขาพร้อมกับตั้งฐานลอย ตรวจตราพื้นที่โดยรอบ ให้แน่ใจว่าไม่มีกองกำลังใด เข้ามาในเขตของพวกเรา ผมเริ่มมีน้ำมีนวลขึ้นร่างกายหลังเลิกสารเสพติด ทำให้ผมดีขึ้นมาก ในกระเป๋าเสื้อข้างขวาของผม ใส่ซองบุหรี่ ซองแข็งสีฟ้า ยี่ห้อเท็กซัด 1ซองจำนวดยี้สิบมวน ผมได้ซื้อมาจากร้านขายของในกองพันมาอย่างสดๆร้อนๆ หวังว่าการลาดตระเวนในครั้งนี้ ผมจะรมควันให้สบายใจตบอดทาง บุหรี่ซองละ20บาท ไทย ถูกเก็บอย่างมิดชิด พวกเรายืนฟัง ผู้บังคับบัญชาของพวกเราเกล่าคำสั่งและแนะนำเกี่ยวกับภารกิจในครั้งนี้
ผมฟังบ้างไม่ฟังบ้างเพราะในใจของผมก็คิดใว้อยู่แล้วว่า มันก็คงเหมือนภารกิจทั่วๆไป ไม่มีอะไรหรอก เสียงหึ่มๆจากท้องฟ้า ผมมองดูก็เห็นจุดดำๆ5จุดกำลังเคลื่อนที่เข้ามาทางกองพันของพวกเรา
ฮอลิปคอปเตอร์ ชนิดฮิวอี้ ของเก่าจากาเวียดนาม สหรัฐขายให้ในราคาถูก นักบินชาวกะเหรี่ยงต่างถูกฝึกสอนโดยคนไทยทั้งสิ้น ฮ.ทั้ง5ลำ ลงแตะพื้นอย่างเป็ระเบียบ เสียงใบพัดดังระหึ่มไปทั่วอากะบริเวณ เราต่างยกมือขึ้นจับหมวกแก๊ปสีเขียวลายพรางใว้ เพราะลมจากใบพัด ฮ.เก่าๆพวกนี้มันแรงเหมือนพายุโซนร้อน
พวกเราต่างแยกตัวขึ้นไปนั่งบน ฮ. ผมยกเท้าขึ้นเหยียบแล้วพยุงตัวขึ้นไปบน แมลงปอยักนั้น ผมขึ้นไปนั่งนิ่งๆ ใจผมสั่น ตุ๊บๆ ให้ตายสิครับท่านผู้อ่าน ผมในขณะนั้นไม่เคยขึ้น ฮ.มาก่อน
สักพัก ฮ เริ่มเทคตัวขึ้นสูงขึ้น หัวใจผมเต้นราวกับกลองเพล ความรู้สึกของผม มันหวิวๆ รู้สึกว่าในท้องของผมมันแปลกๆ มันคืออาการเสียวใส้นั้นเอง ผมนั้งไปสักพัก ถ้าให้บอกถึงความรู้สึก ผมในตอนนี้จะเปรียบเทียบให้ท่านผู้อ่านแบบง่ายๆ ผมแน่ใจว่าท่านผู้อ่านชาวไทยทุกคน คงจะเคยขึ้นลิฟท์กันมาแล้ว นั้นแหละครับ ความรู้สึกเหมือนเราขึ้นลิฟท์ ชั้น1แล้วกำลังไปที่ชั้นบนๆ ความรู้สึกผมตอนนั้นมันก็จะเหมือนกับตอนผมขึ้นลิฟท์ในโรงพยาบาลอย่างมาก
886
